Aziz Mahmut Hüdayi

Aç gözün bu nevm-i gaflet nice bir
Hâlik'ın ihsânına şükr edegör
Nefs ü şeytâna itâ'at nice bir
Râzık'ın in'âmına şükr edegör

Sana kim vermişdir insân olmağı
Ehl-i İslâm ehl-i îmân olmağı
İster isen yollar âsân olmağı
Hâlik'ın in'âmına şükr edegör

Şükr edersen Hâlik'a ger rûz ü şeb
İzdiyâd-ı ni'mete olur sebeb
Gaflet ile nic'olur hâlin aceb
Râzık'ın in'âmına şükr edegör

Tâlib isen ger safâ-yı vahdete
Râgıb isen zevk-i bezm-i vuslata
Ârif ol aldanma nevm-i gaflete
Hâlik'ın in'âmına şükr edegör

Zevk-i tâmma ermek istersen eğer
Mâsivâ hubbundan edegör hazer
Sıdk ile gûş et Hüdâyî'den haber
Râzık'ın in'âmına şükr edegör

Aç gözün gafletden uyan
İbâdet eyle her zamân
Receb şa'bân ü ramazân
Mübârek aylardır gelen

Aceb bu nevm-i gafletden gözün açıp uyandın mı
Bu fânî âlemin zevk ü safâsından usandın mı
Hevâlarda izâ'at eyleyip sermâye-i ömrü
Bu hâl ile huzûr-ı Hakk'a varmakdan utandın mı

Aceb mi Ka'beden eşref olursa kâmilin kalbi
Bunu cân ile isgâ et efendi kavl-i sâdıkdır
Binâsı Ka'be'nin mahlûk işidir seng ü hâk ile
Gönül hod dest-i kudretle yapılmış sun'-i Hâlik'dir

Açı ver uşşâka doğru yolların
Sen inâyet eyle Allah'ım meded
Kâ'be-i matlûba ersin kulların
Sen inâyet eyle Allah'ım meded

Lutfun umar bir alay âvâreler
Pes kapından gayrı kande varalar
Ehl-i derde senden olur çâreler
Sen inâyet eyle Allah'ını meded

Fazlın ile çünki insân eyledin
Ehl-i İslâm ehl-i îmân eyledin
Nice lutf u nice ihsân eyledin
Sen inâyet eyle Allah'ım meded

Lutfuna yâ Rabbî gâyet yok durur
Bahr-ı ihsân a nihâyet yok durur
Addolunmaz rahmetin key çok durur
Sen inâyet eyle Allah'ım meded

Sensin ey Mevlâ çü Rabbü'l-âlemîn
Taht-ı teshîrindedir dünyâ vü dîn
Vaslın ihsân et Hüdâyî'ye hemîn
Sen inâyet eyle sultânım meded

Açıldı çün bezm-i elest
Devr eyledi peymânesi
Andan içenler oldu mest
Ayılmadı mestânesi

Ol bâdeden kim nûş eder
İçdiği dem serhoş eder
Deryâ gibi ol cûş eder
Esrük olur dîvânesi

Savm-ı sivâyı kim tutar
İyd-i visâle ol yiter
Bülbül gibi dâ’im öter
Gülşen olur kâşânesi

Bayrama ol âşık erer
Kim Hak cemâlini görer
Dost bezminin zevkin sürer
Pür-nûr olur dil-hânesi

Aç gözünü Hak ile bak
Oku Hüdâyî'den sebak
Kâmil olurmuş ehli-i Hak
Doğmazdan evvel anesi

Açıver lutfedip doğru yolunu
Allâh'ım Allâh'ım güzel Allâh'ım
Sensin esirgeyen âşık kulunu
Allâh'ım Allâh'ım güzel Allâh'ım

Nice bir dünyâdan usanmayalım
Nice bir gafletten uyanmayalım
İr-gör sana hasretle yanmayalım
Allâh'ım Allâh'ım güzel Allâh'ım

Ger bizde yoğ-ise sana liyâkat
Fazlınla ey Mevlâ'm eyle inâyet
Hüdâyî kulunda kalmadı tâkat
Allâh'ım Allâh'ım güzel Allâh'ım

Adımı dostdan yana
Atalım şimden gerü
Lâ-mekân illerine
Gidelim şimden gerü

Koyup gayrı sevdayı
İsteyelim Mevlâ'yı
Bu yalancı dünyâyı
N'idelim şimden gerü

Hak kelâmın gûş edip
Deryâ gibi cûş edip
Câm-ı aşkı nûş edip
Yudalım şimden gerü

Her kim ister dîdârı
Terk eder cümle vârı
Hân-ı vasl-ı dildârı
Tadalım şimden gerü

Ey Hüdâyî cânânı
İste bulsun cân anı
Geçen ahd ü peymânı
Güdelim şimden gerü

Ağlamak göründü gönül
Ağlayalım senin ile
İnlemek göründü gönül
İnleyelim senin ile

Âdem ü Havvâ cennetden
Ayrı düşdüler ni'metden
Biz dahi derd ü hasretden
Ağlayalım senin ile

Kanı bu denlü enbiyâ
Kanı Muhammed Mustafâ
Çünki gitdi elden safâ
Ağlayalım senin ile

Erişince Hak'dan ihsân
Derdine olunca dermân
Bunu da hoş gör bir zamân
Ağlayalım senin ile

Aşkın oldu âşikâre
Kaldı Hüdâyî âvâre
Tâ olunca derde çâre
Ağlayalım senin ile

Bakma cinânın hûruna
Aldanmağıl kusûruna
Erince vahdet nûruna
Ağlayalım senin ile

Yüzümüz sürelim hâke
Âhımız çıksın eflâke
Tâ erince zât-ı pâke
Âh edelim senin ile

Alan sensin veren sensin kılan sen
Ne verdinse odur dahi nemiz var
Hakîkat üzre anlayıp bilen sen
Ne verdinse odur dahi nemiz var

Tutan el ü ayak senden gelipdir
Gören göz ve kulak senden gelipdir
Efendi dil dudak senden gelipdir
Ne verdinse odur dahi nemiz var

Hudâyâ biz bu zâtı kande bulduk
Yâ ef'âl ü sıfâtı kande bulduk
Fenâyı yâ sebâtı kande bulduk
Ne verdinse odur dahi nemiz var

Bizim ahvâlimiz ey Hayy u Kayyûm
Cenâb-ı pâkine hep cümle ma'lûm
Buyurdun oldu illâ kaldı ma'dûm
Ne verdinse odur dahi nemiz var

Hüdâyî'yi sen erişdir murâda
Senindir çünki hükm arz ü semâda
Efendi dahli yok gayrın arada
Ne verdinse odur dahi nemiz var

Allahumme salli ‘ale’r-Rasûli’l-Mustafâ ve’l-habîbi’l-Muctebâ
Râkibi’l-Burâki leylete’l-mi‘râci
Sâhibi’ş-şefâ‘ati’l-‘uzmâ yevme’l-ihtiyâci
Hâtemi’l-enbiyâ’i ve’l-murselîn
Ed-Dâ‘î ile’llahi bi-kemâli’l-yakîn

Allâhumme yâ Hâdî
Âsân eyle yolumuz
Sehhil ‘ubûre'l-vâdî
Tîz geçir tut elimiz

Esip mahabbet yeli
Vecde getirsin dili
Söylesin cân bülbülü
Handân olsun gülümüz

Ya Rab fazl u cûd eyle
Kemâl-i şühûd eyle
Hakkânî vücûd eyle
Islâh eyle hâlimiz

Dergâhına sürüp yüz
Kelâmın işitevüz
Cemâlini görsevüz
Vasla erse elimiz

Varlık defterini dür
Benliği aradan sür
Vahdet-i zâta irgür
Gider kîl ü kâlimiz

Hüdâyî der yâ Mevlâ
Ente'l-aliyyu'l-a‘lâ
Gencîne-i Ev-ednâ
Olsun re's ü mâlimiz

Arz-ı dîdâr eyledikçe şâhid-i gülzâr-ı Hû
Şevk ile bülbüller eyler nağme-i ezkâr-ı Hû

Sâki-i bezm-i ezelden nûş edip câm-ı safâ
Mest eder âşıkları ol cür'a-i âsâr-ı Hû

Zevk-i dâ’im neş'e-i külliyyeden verir nişân
Kimde kim zâhir ola keyfiyyet-i esrâr-ı Hû

Levh-i dilden zulmet-i şirk ü hevâyı mahv eder
Pâk eder mir'ât-ı kalbi saykal-ı envâr-ı Hû

Refrefidir râh-ı Hak'da ol Hüdâyî âşıkın
Kar' eder ebvâb-ı gaybı 1â-cerem tekrâr-ı Hû

Aşk-ı ma'şûku edelden ihtiyâr
Aşk ile hoş zindedir şeydâ gönül
Yerde gökde eylemez oldu karâr
Bir kapıya bendedir şeydâ gönül

Ey Hüdâvend-i Kerîm ü Müste'ân
(Hâ’il) olmaz dillere kevn ü mekân
Sensiz eğlenmez kulûb-ı âşıkân
Sen bilirsin kandedir şeydâ gönül

Cânib-i matlûba per ü bâl açar
Tâir-i kudsî gibi dün gün uçar
Dil Hüdâyî arş ü kürsîden geçer
Sanmagıl ki bundadır şeydâ gönül

Aşka düşürdün kendüzün
N'eyleyeyin gönül seni
Bir oldu gecen gündüzün
Âh n'ideyin gönül seni

Düşeli aşkına yârin
Yerde gökte yok karârın
Gitti elden ihtiyârın
N'eyleyelin gönül seni

Hakk ile her kim bileşdi
Vâdî-i hayrete düşdü
Aşk deryâsı başdan aşdı
Âh n'ideyin gönül seni

Âşık olaldan dîdâra
Derd ile kaldın âvâre
Döymez oldun intizâre
N'eyleyeyin gönül seni

Aşk ile hoş oldu başın
Ma'şûk ile doldu işin
Kalmadı gayrı teşvîşin
Âh n'ideyin gönül seni

Her gün Hakk'tan ihsân ola
Her müşkil iş âsân ola
Her derdine dermân ola
N'eyleyeyin gönül seni

Ma'şûktan ericek kemend
Uşşâkı eyler kayd ü bend
N'itsin Hüdâyî derd-mend
Âh n'ideyin gönül seni

Aşkın bu gönlüm şehrini
Gele gide yol eyledi
Dahi Âdem halk olmadan
Sen sultâna kul eyledi

Hakk'ındır kudret ü kuvvet
Hakk'ındır lutf u inâyet
Eyleyip bize hidâyet
İhsânını bol eyledi

Ol verdi cism ile cânı
Ol verdi ilm ü irfânı
Hüdâyî bunca ihsânı
Evvel âhir ol eyledi

Bağışlagıl kullarının günâhın
Ey Allah'ım el senindir kul senin
Rahmeylegil işidip âh ü vâhın
Ey Allah'ım el senindir kul senin

Kimi hayrân ise kimi ayıkdır
Kimi hayvân ise kimi âşıkdır
Kimi yalan ise kimi sâdıkdır
Ey Allah'ım el senindir kul senin

Kimin dîvânına karşı dursunlar
Kimin eşiğine yüzler sürsünler
Mevlâların koyup kande varsınlar
Ey Allah'ım el senindir kul senin

Kimi mecnûn ise kimi âkildir
Kimi nâkıs ise kimi kâmildir
Kimi mahcûb ise kimi vâsildir
Ey Allah'ım el senindir kul senin

Hüdâyî'nin her günâhın bağışla
Ol kemlik etdiyse sen iylik işle
İhsân eyle lâkin etme sağışla
Ey Allah'ım el senindir kul senin

Bahâr oldu yine açıldı güller
Murâda bülbül erdiği zamândır
Safâ buldu ferahnâk oldu diller
Sanasın dağlar u bâğlar cinândır

Saçıldı âb-ı rahmet kâ'inâta
Hayât erişdi eşcâr ü nebâta
Yetişdi her biri tâze hayâta
Basîret ehline günden ayândır

Ademden geldi her biri vücûda(*)
Müsebbih hem kıyâm eyler sücûda
Nihâyet yok atâ vü fazl-ı cûda
Hudâ'nın zât-ı pâkinden nişândır

Hüdâyî lutf-ı Hakk'ı fikr edegör
Kemâl-i fazlına hem şükr edegör
Hudâ'yı cân ü dilden zikr edegör
Ki zikr-i Hak hayât-ı câvidândır

Bahâristân bahâristân
Güzeldir bâğ ile bostân
Safâ ile edip seyrân
Hemîşe şâd ola dostân

Behey bülbül nedir feryâd
Var eyle Hak'dan istimdâd
Hudâyı yâd et olma yâd
Kul ol kim olasın âzâd

Karîn-i nefs-i emmâre
Karîb olur beğim mâre
Çeker ol sâhibin nâre
İşi dâ'im olur ifsâd

Hitâb-ı irci'î erse
Gönül matlûbunu bulsa
Sarây-ı vahdete girse
Olurdu kadr ile a'yâd

Acebdir hikmet-i Mevlâ
Kimi ednâ kimi a'lâ
Kimi Mecnûn kimi Leylâ
Kimi Şîrîn kimi Ferhâd

Hüdâyî yalvar Allâh'a
Yüz ur ol âlî dergâha
Şu kim meyleylemez câha
Dil ü cânı olur âbâd

Bendene eyle hidâyet ey Rahîm
Tâ ola âsân sırât-ı müstakîm
Rahmetin bî-had durur fazlın azîm
Lutf u ihsân hep senindin ey Rahîm

Beyza-i zâğı kosan tâvûs ile
Gülşen-i cennetde yapsan âşiyân
Dürlü ni'metlerle etsen terbiyet
Zâğdır andan zuhûr eden hemân

Beyza-i zâğı koyup tâvûs-ı kudsün altına
Cennetü'l-me'vâ içinde ana yapsan âşiyân
Terbiyet etsen anı envâ'-ı ni'metle beğim
Zâğdır ancak yine andan zuhûr eden hemân

Bihâr-ı lutfuna gâyet bulunmaz
Sana yâ Rab nice bin bin şükürler
İbâda fazl u cûdun add olunmaz
Sana yâ Rab nice çok çok şükürler

Bir avuç hâkden insân edersin
Yine hem mazhar-ı irfân edersin
Nice lutf u nice ihsân edersin
Sana yâ Rab nice çok çok şükürler

Kalem olup şecerler cümleten hep
Yedi deryâ ana olsa mürekkeb
Yazılmaz binde bir ihsânın ey Rab
Sana yâ Rab nice çok çok şükürler

İnâyet eyledin çün kâinâta
Kimi ef'âle erdi kim sıfâta
Kimini mazhar etdin nûr-ı zâta
Sana yâ Rab nice çok çok şükürler

Hüdâyî bendeni îcâd eden sen
Cenâb-ı pâkine irşâd eden sen
Visâlin lezzetiyle şâd eden sen
Sana yâ Rab nice çok çok şükürler

Bilir var mı bu yolu
Kande (durur) dost ili
Söyle (ey) cân bülbülü
Kande (durur) dost ili

(Ey) âşıklar sâdıklar
(Ey) derd ile yanıklar
Dün ü gün uyanıklar
Kande (durur) dost ili

Bunda iken biliniz
Sonra ermez eliniz
Arayuban bulunuz
Kande (durur) dost ili

Ağyârını süre gör
Dost dîdârın göre gör
Bir bilire sora gör
Kande (durur) dost ili

Hüdâyî'yi bildin mi
Maksûdunu buldun mu
Aşkın ile doldun mu
Kande (durur) dost ili

Bir aşk-ı pâk ihsân ede
Ol Kâdir ü Hayy ü Vedûd
Hubb-ı sivâ dilden gide
Cânım ede Hakk'ı şühûd

Mevlâ tecellî eyleye
Diller tesellî eyleye
İhsân-ı küllî eyleye
Zâhir ola envâr-ı cûd

Gel enfüs ü âfâka bak
Hakk'ı bulan 'uşşâka bak
Bir 'âlem-i ıtlâka bak
Gitsin izâfât u kuyûd

Âriflere irfân gerek
Âşıklara cânân gerek
Sâdıklara burhân gerek
Verne zid-da'vâhâ çi sûd

Koyup Hüdâyî cân ü ten
Vahdet diyârına giden
Fânî vücûdu terk eden
Bulmaz mı Hakkânî vücûd

Bir pâdişâha kul ol kim
Mülkü zâil olmaz ola
Bir gülşene bülbül ol kim
Hîç sararıp solmaz ola

Kendin ummâna sala gör
Gavvâs oluban dala gör
Bir dürlü cevher bula gör
Kimsede bulunmaz ola

Gerçek âşık olsa sâlik
Görünür küllü şey' hâlik
Bir mülke ola gör mâlik
Kimse elden almaz ola

Koyalım lâf ü güzâfı
Gel eyleyelim insâfı
Gönül ol vakt olur sâfî
K'ana keder gelmez ola

Sırrını keşf etme yâda
Verme hâsılını bâda
Bir dost edin kim dünyâda
Hîç senden ayrılmaz ola

Gerçek seven cânânını
Verir tenini cânını
Derd odur ki dermânını
Hak'dan gayrı bilmez ola

Bülbül olup ötmek gerek
Güller gibi bitmek gerek
Bir âleme yetmek gerek
Fenâ eli ermez ola

Zâhidlere uçmak gerek
Ârif Hakk'a uçmak gerek
Bir çeşmeden içmek gerek
İçenler ayılmaz ola

Bir kapıya mülâzım ol
Dün gün Hüdâyî kâ’im ol
Bir özge ilme âlim ol
Melek anı bilmez ola

Bize bizden olan yakîn ü karîb
Koma firkat elinde bizi garîb
Kereminden visâlin eyle nasîb
Meded et yâ enîs-i küll-i garîb

Çün emîn eyledin emânetine
Yine sen lâyık eyle hizmetine
Mazhar et rahmet ü inâyetine
Meded et yâ enîs-i küll-i garîb

Dest-gîr olmaz isen ey Rahmân
Azdırır bizi nefs ile şeytân
Sen esirge efendi bizi hemân
Meded et yâ enîs-i küll-i garîb

Enbiyâ gördüğü atâlar içün
Evliyâ sürdüğü safâlar içün
Ehl-i derde olan devâlar içün
Meded et yâ enîs-i küll-i garîb

Gerçi hoşdur efendi sabr-ı cemîl
Zu'âfâda velî bizâ'a kalîl
Kerem et kalmasın Hüdâyî alîl
Meded et yâ enîs-i küll-i garîb

Bize fazlı ile eden inâyet
Efendim sevdiğim sultânım Allah
Rızâsı yoluna ede hidâyet
Efendim sevdiğim sultânım Allah

Bize vuslat kapısın aç
Meded Mevlâ meded Mevlâ
Efendi âb-ı rahmet saç
Meded Mevlâ meded Mevlâ

Yeter firkatde bîmâr et
Meded bu derde tîmâr et
Kemâl-i fazlın izhâr et
Meded Mevlâ meded Mevlâ

Senindir lutf ile ihsân
Neye kâdir olur insân
Yine senden olur dermân
Meded Mevlâ meded Mevlâ

Cemâlinden nikâbı al
Bizi vuslat iline sal
Sana ma'lûm durur her hâl
Meded Mevlâ meded Mevlâ

Hüdâyî'ye hidâyet et
Karîn-i bezm-i vahdet et
Kerem lutf u inâyet et
Meded Mevlâ meded Mevlâ

Bize zevk-i visâlin eyle ihsân
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay
Olavuz tâ anınla şâd u hândan
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay

Yeter yakdı ibâdı nâr-ı hasret
Safâ versin kulûba nûr-ı vuslat
Efendi lutfuna yokdur nihâyet
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay

İbâdın dâ'imâ işi hatâdır
Sana lâyık olan lutf u atâdır
Visâlin derd-i uşşâka devâdır
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay

Bir avuç hâki insân eyleyen sen
Ana yolları âsân eyleyen sen
Dahi envâ-ı ihsân eyleyen sen
Meded ey Kâdir Allah'ım meded hay

Hüdâyî bendeni kıl gamdan âzâd
Visâlinle ola tâ hurrem ü şâd
Olupdur çünki fazl u lutfa mu'tâd
Meded sultânım Allah'ım meded hay

Bizi fazliyle insân eylemişdir
Gör e lutfunu ol Rabb ü Kerîm'in
Yine hem ehl-i îmân eylemişdir
Gör e ihsânın ol Hayy ü Kadîm'in

Kalem olsa nebâtât ile eşcâr
Mürekkeb olsa deryâlarla enhâr
Yazılmaz ni'met-i sultân-ı Gaffâr
Gör e lutfunu ol Rabb ü Kerîm'in

Ânın hükmündedir dünyâ vü ukbâ
Yed-i kudretdedir ednâ vü a'lâ
Uyan gafletden ol bir merd-i dânâ
Gör e lutfunu ol Rabb ü Kerîm'in

Bizi fazliyle irgürdü hayâta
Delâlet etdi ef'âl ü sıfâta
Hidâyet eyledi envâr-ı zâta
Gör e lutfunu ol Rabb ü Kadîm'in

Olıcak bir kişide ilm ü irfân
Komaz ol sâhibin kim ede isyân
Yürü var Halik'a şükr eyle her ân
Gör e lutfunu ol Rabb ü Kerîm'in

Getirdi bizi fazliyle vücûda
Dahi hem mazhar etdi lutf u cûda
Umarız irevüz nûr-ı şühûda
Gör e lutfunu ol Rabb ü Kerîm'in

Buyurur in teuddû ni'meta'llâh
Ola gör imdi bu ma'nâdan âgâh
Hüdâyî ni'mete şükr eyle her gâh
Gör e ihsânın ol Hayy ü Kadîm'in

Bizi insân eden sensin
Şükür yâ Rabbi yâ Rabbi
Kemâl ihsân eden sensin
Şükür yâ Rabbi yâ Rabbi

Cihânı eyleyip peydâ
Bize kıldın vücûd i'tâ
Hem etdin aşk ile ihyâ
Şükür yâ Rabbi yâ Rabbi

Bu zâtı kanda bulurduk
Sıfâtı kanda bulurduk
Hayâtı kanda bulurduk
Şükür yâ Rabbi yâ Rabbi

İbâdı eyleyip îcâd
Kulûbu eyleyip âbâd
Edersin kendine irşâd
Şükür yâ Rabbi yâ Rabbi

Senindir kudret ü kuvvet
Arada gayrılar âlet
Bulunmaz lutfuna gâyet
Şükür yâ Rabbi yâ Rabbi

Hüdâyî'ye hüdâ geldi
Cenâbından atâ geldi
Mahabbetden safâ geldi
Şükür yâ Rabbi yâ Rabbi

Bizi insân edüben eyledi ehl-i islâm
Hâlik'ın ni'metine hamd ü senâ eyleyelim
Kâlıba sıhhat ü hem kalbe safâ verdi tamâm
Hâlik'ın lutfuna gel hamd ü senâ eyleyelim

Olup eşcâr kalem olsa mürekkeb ummân
Lutfunun binde birin yazmağa yokdur imkân
Aczden gayrı neye kâdir olurmuş insân
Hâlik'ın ni'metine hamd ü senâ eyleyelim

Lutf u ihsânına gâyet mi var ey Hayy ü Kadîm
Yine rahmetle nazar et bize ey Rabb-ı Kerîm
Bu Hüdâyî kuluna eyledin ihsân-ı azîm
Hâlik'ın lutfuna gel hamd ü senâ eyleyelim

Bizi varlık hicâbından halâs et
Meded ey pâdişâhlar pâdişâhı
Kerem kıl bâde-nûş-ı bezm-i hâs et
Meded ey pâdişâhlar pâdişâhı

Münevver eyleyip nûr-ı şerî'at
Sırât-ı müstakîm olsun tarîkat
İhâta eylesin bahr-ı hakîkat
Meded ey pâdişâhlar pâdişâhı

Tarîkat potasında nefsi kâl et
Bu kâl içinde koma ehl-i hâl et
Esirge lâyık-ı bezm-i visâl et
Meded ey pâdişâhlar pâdişâhı

Geçir âşıkların savt u sadâdan
Güzer kılsın cemî'-i mâsivâdan
Hayât ersin ana bûy-ı bekâdan
Meded ey pâdişâhlar pâdişâhı

Esirge bu Hüdâyî derd-mendi
Ki zîrâ mahz-ı fazlına dayandı
Sarây-ı vahdete irgür efendi
Meded ey pâdişâhlar pâdişâhı

Bu âciz kullarına Rabb-i Kâdir
İnâyet ede kuvvetler vereydi
Yolunda hidmete tevfîk edip hem
Kuvâya dahi sıhhatlar vereydi

Bu gece kim leyle-i mi'râc'dır
Zevk-ı vasla kulların muhtâcdır
Fazlın ile aradan gitsin hicâb
Hûb cemâlin görelim ref' et nikâb
Ente Rabbî ente Hayrü'n-Nâsirîn
İki âlemde kerem senden hemîn
Ente Rabbî ente Fettâh ü Kerîm
Ente Hayyî ente Kayyûm ü Kadîm

Bu haber ma'lûmu olsun sâmi'in
Şem'e olmaz ihtiyâcı câmi'in
Halik anın emrini tedbîr eyledi
Zikr ü tesbîh ile ta'mîr eyledi

Bülbül ki âşiyân-ı kadîmi koyup gelir
Gülden meğer ki bûy-ı mahabbet duyup gelir

Güller gülâb-i hubb-i ezel yâdına dilâ
Odlara yakılıp kamudan el yuyup gelir

Bâd-ı hazândan aldı fenâ bûyu zevkini
Eşcâr dürlü dürlü libâsın soyup gelir

Gûş eyleyip vücûdun zenb-i kelâmını
Pervâne nâr-ı aşk ile varın yuyup gelir

Çünki Hüdâyî mahv ola nefsin ru'ûneti
Ol kalbe kalb rûha o sırra uyup gelir

Bulmasın yol nefs ile İblîs-i dâl
Sen inâyet et meded yâ Müste'ân
Olavuz tâ lâyık-ı bezm-i visâl
Sen inâyet et meded yâ Müste'ân

Âşık u sâdık yolunda hâk ola
Cân ü dil Hubb-ı sivâdan pâk ola
Aradan varlık hicâbı çâk ola
Sen inâyet et meded yâ Müste'ân

Ger Hüdâyî'ye olursa feth-i bâb
Ref' ola zulmânî nûrânî hicâb
Erişe sırra hitâb-ı müstetâb
Sen inâyet et meded yâ Müste'ân

Bulunmaz rahmet ü gufrâna gâyet
Sana yâ Rab nice bin bin şükürler
Bulunmaz lutf u ihsâna nihâyet
Sana yâ Rabbenâ çok çok şükürler

İbâdın hâlini tedbîr edersin
Kimin bende kimini mîr edersin
Gönüller hânesin ta'mîr edersin
Sana yâ Rabbenâ çok çok şükürler

Buyurdun in te'uddû ni'meta'llâh
Garîk-i ni'metindir bende vü şâh
Hüdâyî'ye inâyet eyle her gâh
Sana yâ Rabbenâ çok çok şükürler

Bunda gelen eğer pîr ü civândır
Uryân gelip yine uryân giderler
Eğer gedâ eğer şâh-ı cihândır
Bunda uryân gelip uryân giderler

Beğenmeyen kişi bunda abâyı
Bir gün olur bu halkın hâk-pâyı
Soyarlar eğninden atlâs kabâyı
Bunda uryân gelip uryân giderler

Terk eyle erkenden nefsin hevâsın
Sâdık kul ol gözle Mevlâ rızâsın
Komazlar kişinin fâhir libâsın
Uryân gelip yine uryân giderler

Olmaz sevdâdan geç ol Hakk'a tâlib
Maksûd ise eğer hayr-ı metâlib
Bunda kalır beğim mâl ü menâsıb
Uryân gelip yine uryân giderler

Ko dünyâ fikrini tûl-i emeldir
Seninle gidecek hüsn-i ameldir
Yollarda yük ağırlığı haleldir
Bunda uryân gelip uryân giderler

Aldanıp kalma bu fânî sarâya
Nazar eyle Muhammed Mustafâ'ya
Eğer dünyâya ger mülk-i bekâya
Uryân gelip yine uryân giderler

Yâ Rab Hüdâyî'ye eyle hidâyet
Kılmaya tâ senden gayrıya rağbet
Yetmez mi kişiye pend ü nasîhat
Bunda uryân gelip uryân giderler

Buyruğun tut Rahmân'ın
Tevhîde gel tevhîde
Tâzelensin îmânın
Tevhîde gel tevhîde

Yaban yerlere bakma
Cânın odlara yakma
Her gördüğüne akma
Tevhîde gel tevhîde

Mâsivâdan gözün yum
Ne umarsan Hak'dan um
Gitsin gönülden hümûm
Tevhîde gel tevhîde

Zâhirde kalan kişi
Güç etme âsân işi
Gider gayrı teşvîşi
Tevhîde gel tevhîde

Şirki başdan savarsan
Hak bilmeğe iversen
Yaradanı seversen
Tevhîde gel tevhîde

Sen seni ne sanırsın
Fânîye dayanırsın
Hoş bir gün uyanırsın
Tevhîde gel tevhîde

Emri yerine yetir
İhmâli ko iş bitir
Sıdk ile îmân getir
Tevhîde gel tevhîde

Uyanı gör gafletden
Geç bu fânî lezzetden
İç kevseri vahdetden
Tevhîde gel tevhîde

Hüdâyî'yi gûş eyle
Şevke gelip cûş eyle
Bu Kevserden nûş eyle
Tevhîde gel tevhîde

Buyruğun tut Rahman'ın, tevhide gel tevhide
Tazelensin imanın, tevhide gel tevhide.

Yaban yerlere bakma, cânın odlara yakma
Her gördüğüne akma, tevhide gel tevhide.

Mâsivâdan gözün yum, ne umarsan Hak'tan um
Gitsin gönülden hümum, tevhide gel tevhide.

Zahirde kalan kişi, güç etme âsân işi
Gider gayri teşvişi, tevhide gel tevhide.

Şirki baştan savarsan, Hak bilmeye iversen
Yaradan'ı seversen, tevhide gel tevhide.

Emri yerine getir, erkenden işi bitir
Sıdk ile iman getir, tevhide gel tevhide.

Sen seni ne sanırsın, fâniye dayanırsın
Üş bir gün uyanırsın, tevhide gel tevhide.

Uyanagör gafletten, geç bu fani lezzetten
İç kevser-i vahdetten, tevhide gel tevhide.

Hüdayî'yi gûş eyle, şevke gelip çûş eyle
Bu kevserden nûş eyle, tevhide gel tevhide.

Buyruk senin fermân senin
Derd ehline dermân senin
Müzniblere gufrân senin
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Lutf u kerem ihsân senin

Sensin bizi îcâd eden
Doğru yola irşâd eden
İhsânına mu'tâd eden
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Lutf u kerem ihsân senin

Kullarına eyle nazar
Gitsin gönüllerden keder
Kalmaya varlıkdan eser
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Lutf u kerem ihsân senin

Ref' et cemâlinden nikâb
Zâ'il ola tâ ki hicâb
İhsânın olsun bî-hisâb
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Lutf u kerem ihsân senin

Ey Vâhid ü Ferd ü Ahad
Ey Kâdir ü Hayy ü Samed
Eyle Hüdâyî'ye meded
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Lutf u kerem ihsân senin

Câhidû fî'llâhi yâ ehle's-salâh
İnne ‘umre'l-mer'i yemdî ke'r-riyâh

Cennet ehline gerek ilm ü amel
Lâ-cerem uçmağa lâzımdır cenâh

Yâ ibâda'llâhi kûmû va'budû
Ve'zkurûhu fi'l-guduvvi ve'r-revâh

Akla bakma er tecellî nûruna
Şem'a hâcet kalmaz oldukda sabâh

Ey Hüdâyî'den nasîhat isteyen
Hakk'a kul ol bulmak istersen felâh

Cân terkini urmadan
Cânân eline girmez
Zünnârını kırmadan
İmân eline girmez

Ey lâf urucu nâ-merd
Âhen döğülür mü serd
Olmadan esîr-i derd
Dermân eline girmez

Su gibi arınmazsan
Yerlere sürünmezsen
Taşlarla urunmazsan
Ummân eline girmez

Nâz olur işi hûbun
Çokdur gamı mahbûbun
Sarpdır yolu matlûbun
Âsân eline girmez

Sen bu yolu bilmeden
Erkân edeb almadan
Sıdk ile kul olmadan
Sultân eline girmez

Cân ü dilden Hâlık'ı zikr edelim
Hoş sa'âdet ehli etmiş Hak bizi
Lutf -ı bî-pâyânına şükr edelim
Hoş sa'âdet ehli etmiş Hak bizi

Ehl-i îmân ehl-i İslâm eyledi
Bunca lutf u bunca in'âm eyledi
Fazl ü ihsânını itmâm eyledi
Hoş sa'âdet ehli etmiş Hak bizi

Etdi lutfundan Habîb'in ümmeti
Hem nasîb etdi sarây-ı vahdeti
Umarız envâ'-ı feth ü nusreti
Hoş sa'âdet ehli etmiş Hak bizi

Yardım etdi çün inâyet askeri
Rehber oldu enbiyânın serveri
Eyledi nûr-ı hakîkat mazharı
Hoş sa'âdet ehli etmiş Hak bizi

Şems-i vahdetden erişdi sırr-ı nûr
Hâsıl oldu kalbe envâ'-ı sürûr
Ey Hüdâyî ola gör abd-i şekûr
Hoş sa'âdet ehli etmiş Hak bizi

Cânları hasret oduna yandırır
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık
Lezzetinden âlemin usandırır
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık

Görmez eyler ağlamakdan gözleri
Hem sarardır soldurur gül yüzleri
Karanu eyler nice gündüzleri
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık

Ayrılık olur safâ yoluna sed
Nâr-ı hicre yakmagıl yâ Rab meded
Tamu odundan eşed durur eşed
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık

Yandırıp pervâneyi sûzân eden
Bülbül-i şûrîdeyi nâlân eden
Dilleri ma'mûr iken vîrân eden
Ayrılık âh ayrılık vâh ayrılık

Cemi'-i tâlibin matlûbu Allâh
Bizi sen matlab-ı a'lâya irgür
Kamu âşıkların mahbûbu Allâh
Bizi sen maksad-ı aksâya irgür

Habîbin gör gönül şân-ı bülendin
Ki artırmaz garîb-i müst-mendin
Salıp meydâna şol himmet semendin
Niyâzın Hazret-i Mevlâ'ya irgür

Nukûşa bakma nakkâşa nazar et
Mehâlikden sanemlerden hazer et
Ko esmâyı müsemmâya (güzer) et
Şuhûdun zirve-i ulyâya irgür

Bulan bir dürr-i pâk-i bî-nazîri
Ganîden fark eder lâ-büd fakîri
Efendi eyleme sûret esîri
Geçir sûretden ü ma'nâya irgür

Hüdâyî'yi erişdir feth-i bâba
Varalım Hazret-i ni'me'l-meâba
Geçir zerrâtı irgür âftâba
Efendi katreden deryâya irgür

Cenâb-ı pâkine lâyık amel yok
Yine âhir kerem Mevlâ senindir
Nesi var kulun eksiklikden artuk
Yine lutf u kerem Mevlâ senindir

Buyurur lâ-tekilnî Fahr-i Âlem
Bizi ısmarlamagıl nefse bir dem
Hem a'lemsin hem erhamsın hem ekrem
Yine âhir kerem Mevlâ senindir

Usâtı rahmetin zeyli bürürken
Kapına ağlayıp yüzler sürerken
Kime yalvaralar yâ sen dururken
Yine lutf u kerem Mevlâ senindir

Uyar gafletden aç gönül gözünü
Cenâbından yana döndür yüzünü
Koma âşıkların algıl özünü
Hemân ön son kerem Mevlâ Senindir

Hüdâyî'ye nasîb et feth-i bâbı
Cemâlinden götür lutf et nikâbı
Gider zulmânî nûrânî hicâbı
Yine âhir kerem Mevlâ senindir

Cümle hicâblardan geçir
Rabb'im meded Mevlâ meded
Vaslın şarâbından içir
Rabb'im meded Mevlâ'm meded

Aşkın ile doldur bizi
Çok ağladık güldür bizi
Tut elimiz kaldır bizi
Rabb'im meded Mevlâ'm meded

Olmayıcak senden kerem
Yol varamazız bir kadem
Budur sözümüz dem-be-dem
Rabb'im meded Mevlâ'm meded

Keşf olup ef'âl ü sıfât
Kılsın tecellî nûr-ı zât
Tâ bulavuz bâkî hayât
Rabb'im meded Mevlâ'm meded

Senden eğer te'yîd ola
Her hâlimiz tevhîd ola
Göster cemâlin ıyd ola
Rabb'im meded Mevlâ'm meded

Bir âşık erişse sana
Ol ıyd-ı ekberdir ana
Budur murâd önden sona
Rabb'im meded Mevlâ'm meded

Feth et bize mu'ammâyı
Tâ bulavuz müsemmâyı
Erişsin zevka Hüdâyî
Rabbi'm meded Mevlâ'm meded

Da'vet eyle bizi lütf et kapuna
Sen esirge kerem eyle yâ Mevlâ
Nice bir hasret olavuz tapuna
Sen esirge kerem eyle yâ Mevlâ

Neye iltür bilmezem bu hâl bizi
Kendi kendimize koma al bizi
Aşkın şevkın deryâsına sal bizi
Sen esirge kerem eyle yâ Mevlâ

Hicâblardan geçir sana varalım
El kavuşup dîvânına duralım
Arş-ı maksûda yüzümüz sürelim
Sen esirge kerem eyle yâ Mevlâ

Nefsimizle biz bir iş edemeziz
Senden yana bir adım atamazız
Vaslın hânın zevk edip tadamazız
Sen esirge kerem eyle yâ Mevlâ

Derd ile giryân olayın bir zamân
Aşk ile sûzân olayın bir zamân

Rûz u şeb feryâd edip gül şevkına
Bülbül-i nâlân olayın bir zamân

Erişem şâyed ki bahr-i Kulzüm'e(*)
Katre-i nîsân olayın bîr zamân

Nâr-ı aşka cân atıp pervâne-veş(*)
Yanayın biryân olayın bir zamân

Gördüğüm Leyli sanıp Mecnûn gibi
Vâlih ü hayrân olayın bir zamân

Kalmayınca tâ vücûdumdan eser
Hâk ile yeksân olayın bir zamân

Vâsıl olunca hakîkat gencine
Yıkılup vîran olayın bir zamân

Hazret-i Yûsuf'la İsmâ'îl gibi
Kul olup kurbân olayın bir zamân

Zerreler gibi gehi edip zuhûr
Geh yine pinhân olayın bir zamân

Erişem şâyed sarây-ı vahdete
Tekyede mihmân olayın bir zamân

Cân ü ten kaydından olmağa halâs
Soyunup uryân olayın bir zamân

Derdli olan kullarına kıl devâ
Yâ Ahad ü yâ Samed ü yâ Kerîm
Tâ ki seni zikr edeler dâ'imâ
Yâ Ahad ü yâ Samed ü yâ Kerîm

Aldamasın halkı bu gaflet meded
Gâfile tevfîk ü hidâyet meded
Kullarına lutf ü inâyet meded
Yâ Ahad ü yâ Samed ü yâ Kerîm

Bir kul efendiden olıcak ırak
Cânına te'sîr eder anın firâk
Derdlilere ayn-ı inâyetle bak
Yâ Ahad ü yâ Samed ü yâ Kerîm

Âşık u sâdık kulu koma garîb
Gülden ırak olmaya tâ andelîb
Eyle ana gülşen-i vaslın nasîb
Yâ Ahad ü yâ Samed ü yâ Kerîm

Müznib olan gâfile gufrân senin
Derdlilerin derdine dermân senin
Kullarına lutf ile ihsân senin
Yâ Ahad ü yâ Samed ü yâ Kerîm

Mevce gelib bahr-i kerem yemm-i cûd
Lutfun ile âleme verdin vücûd
Fazlın ile ver yine nûr-ı şühûd
Yâ Ahad ü yâ Samed ü yâ Kerîm

Lutf ile göster bize yâ Rab cemâl
Tâ olavuz lâyık-ı bezm-i visâl
Fazlın ile bula Hüdâyî kemâl
Yâ Ahad ü yâ Samed ü yâ Kerîm

Derûnun ser-te-ser aşk ile dolsun
Dil ü cân matlab-ı a'lâyı bulsun
Vücûdun mülkü ko Allah'ın olsun
Sarây-ı sırrına sultân ola Hak

Ko kibr ü ucbu nefsin hâk edegör
Enâniyyet hicâbın çâk edegör
Derûnun mâsivâdan pâk edegör
Sarây-ı kalbine mihmân ola Hak

Edegör rûz u şeb kat'-ı menâzil
Olunca Kâ'be-i a'mâle vâsıl
Şuhûdunda olıcak kişi kâmil
Ana hem dîn ü hem îmân ola Hak

Tarîk olup sana râh-ı hidâyet
Olursa rehberin Fahr-ı Risâlet
Tecellî ede ger nûr-ı hüviyyet
Senin her derdine dermân ola Hak

Hüdâyî mazhar-ı envâr-ı Hak ol
Ko gayrı tâlib-i dîdâr-ı Hak ol
Yürü var mahzen-i esrâr-ı Hak ol
Ki her bir katrede ummân ola Hak

Dilin zikr eyler Allah'ı niçün kalbin olur gâfil
Hudâ her yerde hâzırken nedendir arada hâ'il

Tecellî etse envâr-ı kelâm-ı Semme vechu'llâh
Yanardı cümle mevcûdat olurdu perdeler zâ'il

Olan bu neş'e-i dünyâda Mutû râhına sâlik
Olupdur Küllü şey'in hâlikün sırrı ana hâsıl

Şu kim vahdet şarâbın hazm ede bezm-i şerî'atda
Tarîkatda odur kâmil hakîkatda odur vâsıl

Diller aceb hayrân olur
Esrâr-ı zikru'llâh ile
Yollar beğim âsân olur
Âsâr-ı zikru'llâh ile

Nefsin hevâsından kesil
Zikr eyle Hakk'ı muttasıl
Saykallanır mir'ât-ı dil
Tekrâr-ı zikru'llâh ile

Ger ister isen kurb-ı Hak
Al ehl-i irfândan sebak
Geldi zuhûra her varak
Eşcâr-ı zikru'llâh ile

Ref' olsa zulmânî hicâb
Dilden giderdi ıztırâb
Yap yap gönül kasrını yap
Mi'mâr-ı zikru'llâh ile

Zikri bulup habl-i metîn
Muhkem tutar ehl-i yakîn
Dâ'im eder i'lâ-yı dîn
İzhâr-i zikru'llâh ile

İsterse ger kalbin safâ
Zikr eyle Hakk'ı dâ'imâ
Bîmâr olan bulur şifâ
Tîmâr-ı zikru'llâh ile

Dilden kederler dûr olur
Mahzûn olan mesrûr olur
Zulmet Hüdâyî nûr olur
Envâr-ı zikru'llâh ile

Dışını gerçi lâle vü âle sarmış
Velî hoş bûyu yok kalbi kararmış
Gülü gör kim bu denli hâr içinde
Ne hoş sultân geçer ezhâr içinde
Gel imdi sûrete mağrûr olma
Meânî meclisinden dûr olma

Dölenmez gönlümüz senden ayruğa
Var ise sevdiğim sendedir sende
Hîç avunmaz oldu aza ve çoğa
Var ise sevdiğim Sendedir sende

Şu âşık kim aşkın dolusun içdi
Kendiden el yuyup gayrıdan geçdi
Gönül mürgü eski yuvadan uçdu
Var ise sevdiğim sendedir sende

Dîvâne gönlüme bilmezem n'oldu
Kendüyü yitirip hayretde kaldı
Aranıp aranıp bulunmaz oldu
Deli gönlüm meger sendedir sende

Doymaz oldu yürek hasret-i yâre
Derd ile kalmışım şöyle âvâre
Bunu bildim ki yok gayrıdan çâre
Var ise gönlüm sendedir sende

Gerçek âşık olan cândan el siler
Vahdet sarâyına erişmek diler
Hüdâyî çokdan ol yollarda yeler
Deli gönlüm meger sendedir sende

Dostile ettiğin ahdi unutma
Gel gönül dost illerine gidelim
Sakın bu fânîde sen vatan tutma
Gel gönül dost illerine gidelim

Kudretimiz yettiğince aşalım
Pervâz urup yüce beller aşalım
Senin ile dost iline düşelim
Gel gönül dost illerine gidelim

Cânân iline varup görmek dilersen
Hayat iklîmine irmek dilersen
Solmaz gülşen gülün dermek dilersen
Gel gönül dost illerine gidelim

Dosttan yana kanad bulup uçalım
Ağ u karaya bakmayup geçelim
Hızır gibi âb-ı hayat içelim
Gel gönül dost illerine gidelim

Hakk'dan Hüdâyî'ye ihsân olurdu
Her vechile yollar âsân olurdu
Zerresi gün gibi rahşân olurdu
Gel gönül dost illerine gidelim

Edeb yolun gözleyen
Erkânı bilmek gerek
Hakk'ı bilmek isteyen
İnsânı bilmek gerek

Men arefe men aref
Kad arefe va'teref
Kullar isterse şeref
Sultân'ı bilmek gerek

Şeklin insân eyledi
Ehl-i îmân eyledi
Bunca ihsân eyledi
İhsânı bilmek gerek

Derddir âşıkın işi
Yokdur gayrı teşvîşi
Kur'ân'ı bilen kişi
Furkân'ı bilmek gerek

Mâsivâdan elin yu
Kandırmasın değme su
Hüdâyî katreyi ko
Ummânı bilmek gerek

Ederdi cânib-i Mevlâ'ya rağbet
Kulun olsaydı zikre iştigâli
Tulû' ederdi envâr-ı muhabbet
Havâtırdan derûnu olsa hâli

Gözünden perde zâ'il olsa mutlak
Katı zâhir durur mahfî değil Hak
Ana vâsıl durur eşyâ muhakkak
Velî mahcûb olan bilmez visâli

Kimin kim nûr-ı Hak ola delîli
Sırât-ı müstakîm olur sebîli
Yürü hâl ehli ol ko kâl ü kîli
Cemîle erişen bulur cemâli

Sülûk ehli safâya vâsıl olsa
Erip zevke murâdı hâsıl olsa
Ma'ârif cennetine dâhil olsa
Hayât bulup içer ayn-ı zülâli

Dolarsa sırrına nûr-ı hakîkat
Gerekdir zâhirinde farz u sünnet
Ede gör cem' ile farka ri'âyet
Hüdâyî bulmak istersen kemâli

Efendim güzel Allah'ım
Meded eyle meded eyle
Rahmeti çok pâdişâhm
Meded eyle meded eyle

Esîr-i nefs-i dûn etme
Mâsivâya zebûn etme
Derd ile bağrım hûn etme
Meded eyle meded eyle

Senin hod rahmetin çokdur
Bâb-ı ihsânın açıkdır
Fazl ü cûda gâyet yokdur
Meded eyle meded eyle

Sensin veren her murâdı
İnâyet eyle yâ Hâdî
Olalım lutfun âzâdı
Meded eyle meded eyle

Eyle Hüdâyî'ye nazar
Tâ ola fazlına mazhar
Her murâdın kıl müyesser
Meded eyle meded eyle

Eğer doğru yoldan taşra (gitdimse)
Efendim sultânım estagfiru'llâh
Rızâna muhalif her ne (etdimse)
Efendim sultânım estagfiru'llâh

Kulun işi sehv ü gaflet ü nisyân
Efendiden afv ü rahmet ü gufrân
Yine senden olur her derde dermân
Efendim sultânım estagfiru'llâh

Yüz urduk sana ey Settârü'l-uyûb
Senin elindedir ıslâh-ı kulûb
Ente'l-Kerîm ente Gaffârü'z-zünûb
Efendim sultânım estagfiru'llâh

Eğer Sidre eğer Tûbâ
Eğer ulâ eğer uhrâ
Eğer dünyâ eğer ukbâ
Senindir hep güzel Mevlâ

el-Hamdu leke ve’ş-şukru
Yâ men lehu’l-fadlu’l-‘azîmu
Yessir lenâ zevka’l-visâli
Yâ Muste‘ânu yâ Kerîmu

Elâ ey gevher-i kân-ı risâlet
Sana bin bin salât ile tahiyyet

Hakîkat bâğının serv-i bülendi
Gül-i sad-berg-i gülzâr-ı sa'âdet

Fekâne kâbe kavseyni ev-ednâ
Uluvv-ı şânına eyler şehâdet

Nebîler gerçi halkı da'vet edip
Kamusu etdiler irşâd-ı ümmet

Velî sen geçip ef'âl ü sıfâtı
İbâdı etdin asl-ı zâta da'vet

Anınçün hâtem oldun enbiyâya
Seninle bitdi bünyân-ı nübüvvet

Habîbâ ger Halîl olduysa ceddin
Sen oldun kutb-ı eflâk-ı muhabbet

İki şakk oldu mâh engüştün ile
Çü gördü sende nûr-ı şems-i vahdet

Meded eyle Hüdâyî derd-mende
Şefâ'at yâ Resûla'llâh şefâ'at

Elâ yâ es‘ade’l-evlâd
Da‘i’d-dunyâ ve hemme’z-zâd
Ve cânib kulle mâ ta‘tâd
Ve lâzim hidmete’l-ustâd

Tecevva‘ key terâ’r-Rezzâk
Ve halli’n-nefse ve’l-âfâk
Ve sir fî âlemi’l-ıtlâk
Hunâke’l-kadru ve’l-a‘yâd

Fe hassil ahsene’z-zâdi
Ve kum va‘bur ‘ale’l-vâdî
Fe men lem yehdihi’l-Hâdî
Tehayyer mâ lehû min hâd

Te‘âlev eyyuhe’t-tullâb
İlâ men yerhamu’l-evvâb
‘Asâ en yefteha’l-ebvâb
Lehu’l-cûdu lehu’l-imdâd

Tecellâ Rabbunâ’r-Rahmân
Lehu’l-fadlu lehu’l-ihsân
Fe ennâ yuflihu’l-insân
İzâ lem yakbeli’l-irşâd

Elin altındadır dünyâ vü ukbâ
Eden sensin kamu emvât ü ihyâ
Murâdın tâlibin eylersen i'tâ
Bize de vaslın ihsân eyle Mevlâ

Ente Mahmûd Ente Ma‘bûd
Ente Matlûb Ente Maksûd
Ente Ma‘bûd Ente Maksûd
Ente Mevcûd Ente Ma‘bûd

Ere mi âşık cemâlin nûruna
Rahmetin gufrânın ayıdır senin
Vara mı sâdık visâlin Tûr'una
Lutf ile ihsânın ayıdır senin

Ma'siyetden kulların sâ’im ola
Tâ'atında her biri kâ’im ola
Iyd-ı vaslın umarız dâ’im ola
Rahmet ü ihsânın ayıdır senin

Kadr-i vaslın kim ede mi'râcını
Urunur lâ-büd sa'âdet tâcını
Sen esirge kulların muhtâcını
Lutf ile ihsânın ayıdır senin

Ger cenâbından atâ ihsân ola
Cân ü diller derdine dermân ola
Zerreler gün katre(ler) ummân ola
Rahmetin ihsânın ayıdır senin

Ger Hüdâyî fazlına ola karîn
Kadre erişir yeter ana hemîn
Kıl inâyet kıl hidâyet yâ mu'în
Lutf ile ihsânın ayıdır senin

Erişdi hicrânın demi
Ey mâh-ı gufrân elveda'
Ağlatmasın mı âdemi
Ey mâh-ı gufrân elveda'

Elden çıkardık mâhımız
Eflâke çıksın âhımız
Rahm eylesin Allâh'ımız
Ey mâh-ı gufrân elveda'

Her şeb terâvih tâ'atı
Dîne verirdi zîneti
Müşkil değil mi firkatı
Ey mâh-ı gufrân elveda'

Ol ey Hüdâyî subh ü şâm
Zikr-i Hudâ'da ber-devâm
Gitdi meded şehr-i sıyâm
Ey mâh-ı gufrân elveda'

Erişdir fazlın ile nûr-ı zâta
İnâyet eyle Sultân'ım inâyet
Erişsin cân ü dil bâkî hayâta
İnâyet eyle Sultân'ım inâyet

Şu kim sebk etdi senden ana hüsnâ
Sa'âdetden ol aldı hazz-ı evfâ
Olalım vâsıl-ı matlûb-ı a'lâ
İnâyet eyle Sultân'ım inâyet

Koyup sırrım hevâyı mâsivâyı
Makâm olsun ana vahdet sarâyı
Hüdâyî anlayıp bilsin Hudâyı
İnâyet eyle Sultân'ım inâyet

Ermeğe vahdet nûruna
Şirki aradan süre gör
Salma bu günü yarına
Menzile evvel ere gör

Gül gibi yakan çâk eyle
Aşk ile varın hâk eyle
Su gibi yolun pâk eyle
Dost dîdârını göre gör

Âşık olan mü'min ölmez
Müşrik hod kendüyi bilmez
Âhir bunda kimse kalmaz
Yükün evvelden ıra göı

Sâdıklar yolunu tutup
Hakk'ın dergâhına yitüp
Âşık bülbül gibi ötüp
Dost güllerinden dere gör

Doğru yola giden erler
Sırâtı bunda geçerler
Bilmez isen bu yolu ger
Var bir bilire sora gör

Hulleyi bunda biçerler
Kevseri bunda içerler
Cenneti bunda açarlar
Durma kapıyı ura gör

Ölmezden önden ölüben
Kalbin nûr ile doluban
Hakk'ı Hüdâyî buluban
Bâkî hayâta ire gör

Esirge hey inâyet ıssı Mevlâ
Cemî'-i zenbime estagfiru'llâh
Yine senden olur her derde dermân
Cemî'-i zenbime estagfiru'llâh

Ey Alîm ü Habîr olan Mevlâ
Ey Semî' ü Basîr olan Mevlâ
Kullara lutf ile inâyet et
Ey mu'în ü nasîr olan Mevlâ
Zu'afâyı sakın belâlardan
Ey Kavî vü Kadîr olan Mevlâ

Ey Aliyy ü Azîm olan Mevlâ
Ey Azîz ü Hakîm olan Mevlâ
Ey vücûdu Kadîm olan Mevlâ
Ey atâsı amîm olan Mevlâ
Ey cevâd ü Kerîm olan Mevlâ
Ey Ra'ûf ü Rahîm olan Mevlâ

Kulların kimi ehl-i tâ'atdır
Kimisi mazhar-ı inâyetdir
Kimi mest-i mey-i mahabbetdir
Sana lâyık efendi rahmetdir
Ey cevâd ü Kerîm olan Mevlâ
Ey Ra'ûf ü Rahîm olan Mevlâ

Âşık erişse ger Habîbe n'ola
Gül nasîb olsa andelîbe n'ola
Vatan anılsa bir garîbe n'ola
Hastalar varsalar tabîbe n'ola
Ey cevâd ü Kerîm olan Mevlâ
Ey Ra'ûf ü Rahîm olan Mevlâ

Nice bir ehl-i kîl ü kâl olalım
Bedre irgür yeter hilâl olalım
Vâsıl-ı şems-i bî-zevâl olalım
Sâkin-i suffe-i kemâl olalım
Ey cevâd ü Kerîm olan Mevlâ
Ey Ra'ûf ü Rahîm olan Mevlâ

Şol ki etmez seni özünde taleb
Bârid âhen döğüp çeker o ta'ab
Varlık cümleten senindir heb
Sen esirge Hüdâyî'yi yâ Rab
Ey cevâd ü Kerîm olan Mevlâ
Ey Ra'ûf ü Rahîm olan Mevlâ

Ey bu gönlüm şehrini bin lutf ile âbâd eden
On sekiz bin âlemi bir emr ile îcâd eden

Zât-ı bî-çûnun mekânlardan münezzehdir senin
Pes seni ya kande bulsun ağlayıp feryâd eden

Kasr-ı kurba irgürüp ihsâna mazhar olmağa
Âşıka varlık cibâlin kesdirip Ferhâd eden

Kimseye ölmezden ön göstermeyip dîdârını
İrgürüp bâkî hayâta lîk sonra şâd eden

Sen inâyet sen hidâyet kıl Hüdâyî bendene
Çün ki sensin her murâda irgürüp irşâd eden

Ey derdime dermânım
Rahm et dil-i müştâka
Cân tahtına sultânım
Baksan n'ola uşşâka

Bülbül oluban öten
Cân oynayuban üten
Aşkın eteğin tutan
Çâk etmeye mi yaka

İhsânını küllî et
Bizi mütesellî et
Lutfula tecellî et
Kahrın koma kim yaka

Sîb aşlayıcak bîde
Evvelki resim gide
Bâkî ki zuhûr ede
Fânî eriyip aka

Hüdâyî'ye yol soran
Vahdet iline eren
Dostun dîdârın gören
Gayra ola mı baka

Ey derdlilerin derdine dermân eden Allah
Müznib kuluna rahmet ü gufrân eden Allah
Âşıklarına vuslatın ihsân eden Allah
Kullarına yollarını âsân eden Allah

Mevce gelicek bahr-ı kerem lücce-i rahmet
Hazırladı taliblerine gülşen-i cennet
Sâdıklarına umarız ihsân ede vuslat
Kullarına yollarını âsân eden Allah

Çokdur keremi lutfu o Rahmân u Rahîm'in
İhsânına gâyet mi var ol Hayy u Kadîm'in
Bî-had keremin gördü Hüdâyî o Kerîm'in
Kullarına yollarını âsân eden Allah

Ey deret Ka‘be-i erbâb-ı necât
Kıbletî vechuke fî kulli salât
Zât-ı pâk-i tû munezzeh zî-cihât
Der gehet ka‘be-i ehli derecât

Ey dil ü cân içinde cânânım
Kerem et yap bu kalb-i vîrânım
Ele al hâtır-ı perîşânım
Kudret-i tâmme ıssı sultânım
Rahmet-i âmme ıssı sultânım

Kullarındır efendi pîr ü civân
Sana muhtâç durur zemîn ü zamân
Nazar-ı lutfun isteriz her ân
Kudret-i tâmme ıssı sultânım
Rahmet-i âmme ıssı Sultân'ım

Ger Hüdâyî garîbe olsa nazar
Kalmaya hem sivâdan anda eser
Ere matlûba gide cümle keder
Kudret-i tâmme ıssı sultânım
Rahmet-i âmme ıssı sultânım

Ey gönül ayru değilsin yârdan
Sırr-ı pâk-i Mustafâ Muhtârdan

Mâsivâya bakma âşık ârif ol
Yâri istersen sakın ağyârdan

Varlığın bâr-ı girândır ey refîk
Âkil isen kurtul erken bârdan

Fânîyi tebdîl ede gör bakîye
Kaçma ey dil assılı bâzârdan

Verd-i bî-hemtâyadır şevk u tarab
Bülbülün zârı değil gülzârdan

Gösterip kesretde vahdet sırrını
Bir aceb terkîb olupdur çârdan

Kenz-i sır eşbâh ile mahfûf olup
Gülşene havlu çekilmiş hârdan

Ey gönül şol şâh-ı âlî-şânı gör
Nûr-i pâk-i Hazret-i Rahmân'ı gör

Zerrede Hurşîd-i âlem-tâba bak
Katrede şol bahr-i bî-pâyânı gör

Taşradan bakma vücûd iklîmine
Gir serîr-i sînede sultânı gör

Nice bir levs-i sivâda kalasın
Aç gözün vâsıl olan yârânı gör

Olma hod-bîn ü Hudâ-bîn ol beğim
Mahz-ı fazliyle olan ihsânı gör

Ey gönüller derdine dermân eden
Bir onulmaz derde tuş oldum meded
Nutfe-i nâ-çîze cân ihsân eden
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Âsitânın hastaya dârü'ş-şifâ
Şerbet-i vaslın kamu derde devâ
Çâre et kim kaldım uş ben mübtelâ
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Geh yerim pervâne gibi oldu nâr
Eyledim bülbül gibi geh âh ü zâr
Bir mekânda etmedi gönlüm karâr
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Nâr-ı firkatde biraz oldum harîk
Bahr-i hayretde biraz oldum garîk
Âkıbet girdâba erişdi tarîk
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Tâkatim tak oldu büküldü belim
Geldi erişdi kafâdan uş ölüm
Tut elim lutfeyle açıver yolum
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Ne fenâ bâğında uçdu andelîb
Ne bekâ bûyundan erişdi nasîb
Vâdi-i hayretde kaldım ben garîb
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Ne erişdi câna sağlıkdan sürûr
Ne makâm-ı râhat olmuşdur kubûr
Hîç bir hâl ile bulmadım huzûr
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Zâtın envârın yeter etdin nihân
Zulmet-i hayretde kaldı akl ü cân
Derdimin dermânı vaslındır hemân
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Taşı gevher toprağı insân eden
Zerreyi gün katreyi ummân eden
Ey kamu müşkilleri âsân eden
Bir onulmaz derde tuş oldum meded

Ey gülleri handân edip bülbülleri nâlân eden
Gâh hûb cemâlin gösterip gâh gizleyip pinhân eden

Sen Semme vechu'llâh dedin hem Zâhir ü Bâtın adın
Gâh gösterip gâh gizledin aklı odur hayrân eden

Etmez senin âşıkların mülk-i Süleymân'a nazar
Ancak cemâlin nûrudur cânlarına dermân eden

Kimini saldın Kâ'be'ye kimi eder Arş'ın tavâf
Uşşâka vaslın kıl atâ ey herkese ihsân eden

Eyle Hüdâyî'ye atâ cûdunla Hakkânî vücûd
Ey nutfeyi insân edip ey katreyi ummân eden

Ey Hazret-i Rahmân'ım
Tevfîk ü hidâyet et
Âlemlere sultânım
Tevfîk ü hidâyet et

Sen Kâdir-i mutlaksın
Hem erham ü eşfaksm
İhsân edici Hak'sın
Tevfîk ü hidâyet et

Sıdk ile giren yola
Matlûbunu tîz bula
Devlet yeter ol kula
Tevfîk ü hidâyet et

Yâ Bâtın ü yâ Zâhir
Yâ hâzır u yâ nâsır
Ente'l-Melikü'l-Kâdir
Tevfîk ü hidâyet et

Bî-çâre Hüdâyî ger
İhsâna ola mazhar
Hoş zevk ü safâ eyler
Tevfîk ü hidâyet et

Ey Hudâ i'tikâdı sen verdin
Emrine inkiyâdı sen verdin
Fazlına i'timâdı sen verdin
Bendene her murâdı sen verdin

Kande buldu bu cism ile cânı
Kanden aldı bu ilm ü irfânı
Kim eder bunca lutf u ihsânı
Bendene her murâdı sen verdin

Sen verirsin Hüdâyî'ye kurbet
Sensin eden îbâdını da'vet
Fazlın ile olur sana vuslat
Bendene her murâdı sen verdin

Ey ilâh-i men û ilâh-i heme
Vey penâh-i men û penâh-i heme
Rahmetet râ çû hadd û gâyet nîst
Afv kon yâ Kerîm gunâh-i heme

Ey kâ'inâtı var eden
İhsân senin gufrân senin
Âlemleri izhâr eden
İhsân senin gufrân senin

Toprağı insân eyledin
Enva'-ı ihsân eyledin
Yolları âsân eyledin
İhsân senin gufrân senin

Şâhâ eğer bay ü gedâ
İhsânın umar dâ'imâ
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Rahmet senin gufrân senin

Erse hidâyet askeri
Kullar olur gamdan berî
Eyle inâyet mazharı
İhsân senin gufrân senin

Erip Hüdâyî'ye kerem
Fazlınla olsun mugtenem
Gitsin aradan derd ü gam
Rahmet senin gufrân senin

Ey kerem kânı hudâvend-i Alîm
Kullara lutf ile ihsân et meded
Hâliku'1-kül Hâdî-i Dâr-ı Na'îm
Yolların fazlınla âsân et meded

Ey kerem kânı ibâdın dâ’imâ işi kusûr
N'ola ger fazlın ile sen rahmet etsen yâ Gafûr
Fazlına ihsânına mevkûfdur cümle umûr
Dâ’imâ işi ibâdın zillet-i cürm ü kusûr

Ey Mün'im ü muhsin ilâh
Ey rahmeti çok pâdişâh
Zabtındadır halk-ı cihân
Bir dahi yok püşt ü penâh

Ey nefs yeter sehv ü zelel
İnsâfa gel insâfa gel
Terk eyleyip tûl-i emel
İnsâfa gel insâfa gel

Bu âdet ü bid'at nedir
Bu şöhret ü zînet nedir
Bu kuru germiyyet nedir
İnsâfa gel insâfa gel

Bir gün eser bâd-ı ecel
Ten bâğına verir halel
İhlâs ile eyle amel
İnsâfa gel insâfa gel

İfsâdı ko ey nefs-i dûn
Kad dalle kavmün müfsidûn
Tâlibleri etme zebûn
İnsâfa gel insâfa gel

Etme Hüdâyî'ye inâd
Fermâna eyle inkiyâd
Etmez misin Mevlâ'yı yâd
İnsâfa gel insâfa gel

Ey nefs yeter sehv ü zülel
İnsâfa gel insâfa gel
Terkeyleyüp tûl-i emel
İnsâfa gel insâfa gel

Bu âdet ü bid'at nedir?
Bu şöhret ü ziynet nedir?
Bu kuru keremiyyet nedir? (s.94)
İnsâfa gel insâfa gel

Bir gün eser bâd-ı ecel
Ten bâğına verir halel
İhlâsile eyle amel
İnsâfa gel insâfa gel

İfsâdı ko ey nefs-i dûn
"Kad dalle kavmun muktedûn"
Tâlibleri etme zebûn
İnsâfa gel insâfa gel

Etme Hüdâyî'ye inâd
Fermâna eyle inkıyâd
Etmez misin Mevlâ'yı yâd
İnsâfa gel insâfa gel

Ey nefsim olma ehl-i şer
İnsâfa gel insâfa gel
Kuru hevâ ise yeter
Fikrinde yok mudur ecel

Şunlar ki doğru gitmedi
Fermân-ı Hakk'ı tutmadı
Assı ziyân fark etmedi
Hayvân durur bel hüm edal

Buyruğu yerine yetir
İhmâli ko işin bitir
Hakk'a tamâm îmân getir
İhlâs ile eyle amel

Estağfiru'llâh el-‘azîm
Min külli mâ lâ-yestakîm
Ente'l-Kerîm ente'r-Rahîm
İgfir lenâ yevme'z-zelel

Ey Kâdir ü Ferd ü Ahad
Eyle Hüdâyî'ye meded
Nefs olmasın ortada sed
İhsânına eyle mahal

Ey pâdişâh-ı bî-vezîr
İhsân cenâbından senin
Ey bî-şebîh ü bî-nazîr
İhsân cenâbından senin

Her şey'e sen verdin vücûd
Cümle sana eyler sücûd
Cânım seni kılsın şuhûd
İhsân cenâbından senin

Kapındaki bî-çâreler
Koyup ya kande varalar
Ayrık kime yalvaralar
İhsân cenâbından senin

Her emri tedbîr eyleyen
Eşyâya te'sîr eyleyen
Cân ü teni bir eyleyen
İhsân cenâbından senin

Sana Hüdâyî ey Kerîm
İster sırât-ı müstakîm
Sensin çü Rahmân ü Rahîm
İhsân cenâbından senin

Ey pâdişâh-ı bî-zevâl
Senden atâ senden kerem
Ey bî-şebîh ü bî-misâl
Senden kerem senden kerem

Derdlilere dermân eden
Kullarına ihsân eden
Ey nutfeyi insân eden
Senden atâ senden kerem

Sen ey Ganî perverdigâr
Etdin keremler bî-şumâr
İhsânına gâyet mi var
Senden atâ senden kerem

Kula inâyet hep senin
Yola hidâyet hep senin
Lutf ile rahmet hep senin
Senden atâ senden kerem

Abdin işi cürm ü kusûr
Afvın umarız yâ Gafûr
Tâ kim ere kalbe sürûr
Senden atâ senden kerem

Ey Evvel ü Âhir olan
Ey Bâtın ü Zâhir olan
Ey hâzır ü nâzır olan
Senden atâ senden kerem

Ey Kâdir ü Hayy u Vedûd
Umar Hüdâyî fazl ü cûd
Tâ kim bula bâkî vücûd
Senden atâ senden kerem

Ey Resûl-i Mustafâ vü Müctebâ
V'ey Habîb-i Murtazâ vü Muktedâ

Küntü kenz esrârının miftâhısın
Zat-ı pâkin mazhar-ı tâmm-ı Hudâ

Arş-ı a'zam cilve-gâh iken sana
Seyrine Sidre ola mı müntehâ

Lev denevtü deyicek Rûhü'l-emîn
Sen revân oldun pes ey Hayrü'l-verâ

Bârgâh-ı vahdete erdin hemîn
Kaldı Mevlâ gitdi cümle mâ-sivâ

Böyle bir nûr etdi neslinden zuhûr
Tan mı İsmâîl ederse cân fedâ

N'ola eylersen Hüdâyî'ye nazar
Ceddim ü pîrimsin ey kân-ı atâ

Ey tâlib-i dîdâr olan
Gel Hakk'a pervâz edelim
Ey derd ile bîmâr olan
Gel Hakk'a pervâz edelim

Menzil uzaktır himmet et
Cân ile yolda hizmet et
Vârın nisâr-ı Hazret et
Gel Hakk'a pervâz edelim

"Emmâre bi's-sû"i bırak
Olma Hakk ehlinden ırak
Gör sıdk ile yola..râk (sh.99)
Gel Hakk'a pervâz edelim

Bir gün bi-kem gitsen gerek
Dünyâ'yı terk etsen gerek
Fikrin nedir nitsen gerek
Gel Hakk'a pervâz edelim

Şol kimse kim açtı gözin
Cânâna tabşırdı özin
Dinle Hüdâyî'nin sözin
Gel Hakk'a pervâz edelim

Ey tâlib-i dünyâ olan
Tahsîl edip n'itsen gerek
Olsan eğer şâh-ı cihân
Bir gün koyup gitsen gerek

Çeksen nice yıllar ta'ab
Olsa senin Şâm u Haleb
Kabri anar mısın aceb
Toprak olup batsan gerek

Bî-çâre dalıp gaflete
İhmâl edersin tâ'ate
Ömrün ererse gâyete
Emri kaçan tutsan gerek

Bildin mi nefs ahvâlini
Duydun mu mekr ü âlini
Görüp kıyâmet hâlini
Her zevki unutsan gerek

Âdet edinme tokluğu
Vahdetde ol ko çokluğu
Yoldaş edersen yokluğu
Dost iline yitsen gerek

Ey tâlib-i Mevlâ olan
Kulluk yolun gütmek gerek
Ey matlab-ı a'lâ olan
Ednâyı terk etmek gerek

Gâlib olup hubb-ı vatan
Vahdet diyârına giden
Sığmaz oraya cân ü ten
Sırr ile seyr etmek gerek

Mevlâ nazar etse kula
Tevfîk ede doğru yola
Her kim ki maksûdun bula
Şükrün anın etmek gerek

Ey Vâhid ü Ferd ü Ahad
Senden sana sığınırın
Ey Kâdir ü Hayy ü Ebed
Senden sana sığınırın

Varlık senindir ser-te-ser
Sen halk edersin hayr ü şer
Yok gayrıdan nef' ü zarar
Senden sana sığınırın

Dedin sen ey keydi metîn
Va'llâhü hayrü'l-mâkirîn
Zabtındadır dünyâ vü dîn
Senden sana sığınırın

Yâ Rabbenâ izzet senin
Kesretdeki vahdet senin
Kudret senin kuvvet senin
Senden sana sığınırın

Göster Hüdâyî'ye cemâl
Men' etmeyip dest-i celâl
Lutf et sarây-ı vasla sal
Senden sana sığınırın

Ey Vâhid ü Ferd ü Samed
Senden meded senden meded
Ey Lem yekun küfven Ahad
Senden meded senden meded

Zulmânî nûrânî hicâb
Açılsın olsun feth-i bâb
Ref' et cemâlinden nikâb
Senden meded senden meded

Ey katreyi ummân eden
Ey nutfeyi insân eden
Ey derdlere dermân eden
Senden meded senden meded

Kurtarmayınca Yaradan
Dil kurtulur mu yaradan
Döndürme yüz bî-çâreden
Senden meded senden meded

Yâ Rab Hüdâyî derd-mend
Âvâre kaldı müstemend
Vaslından olsun behre-mend
Senden meded senden meded

Ey zâhir ü pinhân olan
Âşık seni bulsa n'ola
Âlemlere sultân olan
Sâdık seni bulsa n'ola

Gökçek cemâlin gizleyen
Uşşâkı hayretde koyan
Ey Semme vechu'llâh diyen
Âşık seni bulsa n'ola

Mi'râc'a edip da'veti
Veren Habîb'e vuslatı
Tâlibden alsan gafleti
Âşık seni bulsa n'ola

Kimi sıfâta irgüren
Kimini zâta irgüren
Bakî hayâta irgüren
Âşık seni bulsa n'ola

Eyle Hüdâyî'ye atâ
Geçir kamudan mutlaka
Bulsun bekâ-ender-bekâ
Sâdık seni bulsa n'ola

Eyâ reh-nümâ-yı gürûh-ı kirâm
Aleyke's-salâtü aleyke's-selâm

Seninle bulundu tarîk-i hüdâ
Seninle bilindi sıyâm ü kıyâm

Habîb-i Hudâ'sın sivâdan ne gam
Güneşden sakınsa aceb mi gamâm

Nice nâkıs etdi çü burhân taleb
O dem bedrin etdin işini tamâm

Hüdâyî garîbe şefâ'at meded
Sana çünki Mahmûd olupdur makâm

Eyler seherde gulgule
Dost gülşeninin bülbülü
İster vere cânın güle
Dost gülşeninin bülbülü

Feryâd edersin rûz u şeb
Bu derdine n'oldu sebeb
Gülden ne eylersin taleb
Dost gülşeninin bülbülü

Bin cân ile âşık olan
Yolunda hoş sâdık olan
Dost bezmine lâyık olan
Dost güllerinin bülbülü

Bülbül ki ârif cânıdır
Dost ilinin mihmânıdır
Derd ehlinin yârânıdır
Dost gülşeninin bülbülü

Dost bâğına kılmak nazar
Cânında etdi mi eser
Vergil Hüdâyî'ye haber
Cân gülşeninin bülbülü

Ezelden aşk ile biz yana geldik
Hakîkat şem'ine pervâne geldik

Tenezzül eyleyip vahdet ilinden
Bu kesret âlemin seyrâna geldik

Geçip fermân ile bunca avâlim
Gezerken âlem-i insâna geldik

Fenâ buldu vücûd-ı fânî mutlak
Bırakdık katreyi ummâna geldik

Geçip âhir bu kesret âleminden
Hüdâyî halvet-i sultân'a geldik

Nemiz ola Hudâyâ sana lâyık
Hemân bir lutf ile ihsâna geldik

Umarız irevüz bâkî huzûra
Civâr-ı Hazret-i Rahmân'a geldik

Fakrımı irgür tamâma yâ Ganî
Tâ ki bu yoklukla bulayım seni

Sohbet-i cânâna ermek isteyen
Yoluna harc eylesin cân ü teni

Bir gül-i bî-hâr-ı bâkî kıl taleb
Terk et ey bülbül bu fânî gülşeni

Zât-ı bî-çûne ermeyince kişi
Hâsıl olmaz murâdı bitmez işi

Gönül hîç bir nefes eğlenmez oldu
Yürek dün gün yanar dinlenmez oldu

Meded cânım firâk oduna yandı
Hatâ bizden atâ senden efendi

Ekûlu târeten yâ Rabbi zidnî
Ve uhrâ leyte ummî lem telidnî

Fazl ü ihsânını tamâm ediver
Meded eyle meded İlâhî meded
İki âlemde ber-devâm ediver
Meded eyle meded İlâhî meded

Kulluğundur Efendi izzetimiz
Hizmet etmektedir sa'âdetimiz
Sana lâyık kanı ibâdetimiz
Meded eyle meded İlâhî meded

Kereminden bizi edip îcâd
Mahz-ı fazlınla verdin isti'dâd
Eyledin çünki lutfuna mu'tâd
Meded eyle meded İlâhî meded

Nice bir derd ile hazîn olalım
Nice bir hem-dem-i enîn olalım
Fazl ü ihsânına karîn olalım
Meded eyle meded İlâhî meded

Bir avuç hâki eyledin insân
Kudretinle zuhûra geldi cihân
Zu'afâyı esirge ey Rahmân
Meded eyle meded İlâhî meded

Ey kamu hâle âlim ü dânâ
Lutfun ile olur fenâ vü bekâ
Bir efendi dahi yok ey Mevlâ
Meded eyle meded İlâhî meded

Nârı etdin Halîl'ine gülizâr
Dağ ü taş eyledi su üzre karâr
Kıl inâyet Hüdâyî'ye her bâr
Meded eyle meded İlâhî meded

Fazlına nihâyet mi var
Kerîm Allah Rahîm Allah
İhsânına gâyet mi var
Kerîm Allah Rahîm Allah

Âlemi var eden sensin
Düşmanı yâr eden sensin
Fazlın izhâr eden sensin
Kerîm Allah Rahîm Allah

Kullara ihsân senindir
Afv ile gufrân senindir
Derdlere dermân senindir
Kerîm Allah Rahîm Allah

Halka hayâtı sen verdin
Cevher-i zâtı sen verdin
Bunca sıfâtı sen verdin
Kerîm Allah Rahîm Allah

Senden inâyet isteriz
Lutf u hidâyet isteriz
Bâkî sa'âdet isteriz
Kerîm Allah Rahîm Allah

Hâki insân eden sensin
Ehl-i îmân eden sensin
Lutf u ihsân eden sensin
Kerîm Allah Rahîm Allah

Hüdâyî kulun ey Mevlâ
Fazl u lutfun eyler recâ
Sen inâyet et dâ’imâ
Kerîm Allah Rahîm Allah

Fazlınla insân eyledin
Bin bin şükürler ey Kerîm
Envâ'-i ihsân eyledin
Çok çok şükürler ey Kerîm

Verdin bize yâ Rab vücûd
Hem lem'a-i nûr-ı şühûd
Etdi zuhûr âsâr-ı cûd
Bin bin şükürler ey Kerîm

Cem' olsa ger Rûm u Arab
Add olmağa in'âm-ı Rab
İhsâya kâbil mi aceb
Çok çok şükürler ey Kerîm

Dün gün Hakk'ı zikr ede gör
İhsânını fikr edegör
Durma hemân şükr ede gör
Bin bin şükürler ey Kerîm

Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Etdin Hüdâyî'ye atâ
Cân ü dile verdin safâ
Çok çok şükürler ey Kerîm

Fazlıyla insân eyledi
El-hamdüli'llâhi'1-Kerîm
Envâ'-ı ihsân eyledi
Eş-şükrü li'llâhi'r-Rahîm

Ol Kâdir ü Hayy u Vedûd
Âlemlere verdi vücûd
Etdi zuhûr âsâr-ı cûd
Eş-şükrü li'llâhi'r-Rahîm

Cem' olsa ger Rûm ü Arab
Add olmağa in'âm-ı Rab
İhsâya kâbil mi aceb
Eş-şükrü li'llâhi'l- Kerîm

Durma hemân zikr ede gör
İhsânını fikr ede gör
İn'âmına şükr ede gör
Eş-şükrü li'llâhi'r-Rahîm

Ol Hâlik-ı kevn ü mekân
Kulların eyler imtihân
Şükr et Hüdâyî her zamân
Eş-şükrü li'llâhi'r-Rahîm

Fe leyse’l-kâlu ke’l-hâli
Ve leyse’l-‘ilmu ke’l-‘ayni
Ve eyne’n-nâkisu’l-a‘mâ
Ve eyne sâhibu’l-a‘yni

Fenâ bulup hayât alam şu dem kim aşk-ı yârimden
Mahabbet isteyen gelsin haber sorsun mezârımdan

Nesîm-i rûh-ı Rahmân'dan nefes ererse ger câna
Bahâristân ola âlem safâ-yı nev-bahârımdan

Fenâ-ender-fenâ buldu vücûdum mülkü ser-tâ-ser
Görünür bir beden kaldı hemân ancak hisârımdan

Geçip dünyâ vü ukbâyı erem vahdet sarâyına
Fakîre ger kerem ere Ganî Perverdigâr'ımdan

Cenâb-ı pâkine lâyık Hüdâyî'nin nesi ola
Meğer kim armağan iltem kemâl-i iftikârımdan

Fikriniz nedir kardaşlar
Nic'olur bizim hâlimiz
Hak tarîkinde yoldaşlar
Nic'olur bizim hâlimiz

Tâ'at ü uzlet bizde yok
Celvet ü halvet bizde yok
Şevk ü mahabbet bizde yok
Nic'olur bizim hâlimiz

Aldı bizi hemm-i dünyâ
Unutuldu dâr-ı ukbâ
Ger kerem etmezse Mevlâ
Nic'olur bizim hâlimiz

Derdmend insân gör n'ider
Muttasıl dünyâ cem' ider
Âhir bunda koyup gider
Nic'olur bizim hâlimiz

Dünyâyı muhkem tutarlar
Dîni yabana atarlar
Cenneti yoğa satarlar
Nic'olur bizim hâlimiz

Âkil isen eğer yâ hû
Mâsivâdan var elin yu
Aldadı halkı bir câdû
Nic'olur bizim hâlimiz

Kimisi bulduğun kapar
Kimi doğru yoldan sapar
Nefsi hevâsına tapar
Nic'olur bizim hâlimiz

Âdet ü bid'at nice bir
Zînet ü şöhret nice bir
Kuru germiyyet nice bir
Nic'olur bizim hâlimiz

Yohsa kabre girilmez mi
Hak katına varılmaz mı
Soru hesâb sorulmaz mı
Nic'olur bizim hâlimiz

Sırat köprüsün geçmeden
Dost illerine uçmadan
Kevser şarâbın içmeden
Nic'olur bizim hâlimiz

Hüdâyî gözün aç gözün
Hakk'a tapşıra gör özün
Eğer Hakk olmazsa sözün
Nic'olur bizim hâlimiz

Firkat cehennemden eşed
Mevlâ meded Mevlâ meded
Nefs olmasın ortada sed
Mevlâ meded Mevlâ meded

Bulsun gönül cem'iyyeti
Mahv eyle isneyniyyeti
Göster sivâyı vahdeti
Mevlâ meded Mevlâ meded

Nefse azâb ise yeter
Bir lutf ile işim biter
Eyle inâyetle nazar
Mevlâ meded Mevlâ meded

Açılsa ma'nâ gülleri
Şevk eylese bülbülleri
Görünse lâhût illeri
Mevlâ meded Allah meded

Zâhir olup âsâr-ı cûd
Ersin kemâline şühûd
Vergil Hüdâyî'ye vücûd
Mevlâ meded Mevlâ meded

Gâh olur ol dost cemâli gönlümüze düşe gelir
Anın içün aşk deryâsı kaynayuban cûşa gelir

Gâh olur lutfu yüzünden gösterir envâr-ı cemâl
Gâh olur celâl perdesi her yanadan üşe gelir

Ketb olup ahvâl-i âlem kân mâ kân ceffe'l-kalem
Yâ nic'etsin benî-Âdem yazılan hod başa gelir

Bu dedi kim tevhîd-i sırf muktezâ-yı cem'le cem'
Lîk farka nazır olup buyruk tutmak hoşa gelir

Cem' ile farkı fark eyle kâmil olagör Hüdâyî
Ancak birine bakarsan başa çok endîşe gelir

Gâlib olsa kişide hubb-ı Habîb-i medenî
Zerrece gelmez ana zînet-i dünyâ-yı denî
Terk edip bid'atı râh-ı sünene sâlik olur
Bezl eder Hakk'a ibâdet yoluna cân ü teni

Gâr-ı sardırma Habîb'im olalı aşkın nihân
Başını üstünde hamâm-ı gam yapıpdır âşiyân

Ankebût-ı dâğ-ı mihnet perde çekmişdir ana
Bu değildir gördüğün ey yâr-ı sâdık her zamân

Âfitâbım bir hilâl-ebrû kulundur mâh-ı nev
Âsumân şeh-nişînindir sipihridir nişân

Dolanır her şeb çerâğ-ı encüm ile kevkebi
Bir tarîk ile sana yol bulmak ister keh-keşân

Şâne ile âşinâ olup sabâya uymasa
Dostum çıkmazdı başdan kâkül-i anber-feşân

Müşkilin es-sabru miftâhü'l-ferecle hâil edip
Ba'de usrin yüsr fikriyle nazar kıl her zamân

Sûret-i bî-ma'nîden pâk eyleyip dil deyrini
Halvet ü celvetde zikru'llâhı et vird-i zebân

Gayrıyı gönülden sür
Lutf et meded Allah'ım
Maksûduma sen irgür
Lutf et meded Allah'ım

Envâr-ı şerî‘atdan
Etvâr-ı tarîkatdan
Esrâr-ı hakîkatdan
Lutf et meded Allah'ım

Her şâm ü seher zârem
Kalmadı dahi çârem
Ayruk kime yalvaram
Lutf et meded Allah'ım

Aşkınla içim doldur
Çok ağlamışım güldür
Ben düşmüşü sen kaldır
Lutf et meded Allah'ım

Cân ile olup âşık
Yolunda olan sâdık
Kıl vuslatına lâyık
Lutf et meded Allah'ım

Her yana akın saldım
Âhir kapına geldim
Gâyet de zebûn oldum
Lutf et meded Allah'ım

Geh perde-i envâr ile kendüzünü pinhân eden
Geh Küntü kenz esrârını âlemlere i'lân eden

Eyyûb'a dermân eyleyip Ya'kûb'u nâlân eyleyip
Kul eylemişken Yûsuf'u Mısr eline sultân eden

Tûra tecellî eyleyip diller tesellî eyleyip
Musâ'ya deyip Len terân ol vech ile ihsân eden

Varıp sarây-ı vahdete seyr etmeğe sırr-ı Habîb
Mi'râca da'vet eyleyip eltâf-ı bî-pâyân eden

Gel berü ey derde dermân isteyen
Câna bakmaz vasl-ı cânân isteyen

Mâsivâ esnâmını eyler şikest
Kat' eder zünnârı îmân isteyen

Kulluk eder sıdk ile Mevlâ'sına
Cân ü dil tahtında sultân isteyen

Fânî varlıkdan geçip bulur hayât
Katreyi kor bahr-i ummân isteyen

Milk-i bâkî isteyen kor fâniyi
Küllüğe bakmaz gülistân isteyen

Bâl açar tavûs-ı kudsîler gibi
Lâ-mekân mülkünde cevlân isteyen

Hizmete bel bağlayıp eyler niyâz(*)
Bâb-ı Hak'dan lutf u ihsân isteyen

Mâsivâ nâsûtuna kılmaz nazar(*)
Âlem-i lâhûtu seyrân isteyen

Verseler almaz Süleymân mülkünü
Ey Hüdâyî vech-i Rahmân isteyen

Gelin diyelim şevk ile
Lâ ilâhe illa'llah
Aşk ile sıdk u zevk ile
Lâ ilâhe illa'llah

Cehennemden âzâd eder
Dost yoluna irşâd eder
Gamgîn gönüller şâd eder
Lâ ilâhe illa'llah

Cennet onunla açılır
Mü'minlere nûr saçılır
Dost illerine göçülür
Lâ ilâhe illa'llah

Açılalım güller ile
Ötelim bülbüller ile
Diyelim pâk diller ile
Lâ ilâhe illa'llah

Kanı bir kalbi uyanık
Kanı bir ciğeri yanık
Doğru yol isteyen âşık
Lâ ilâhe illa'llah

Derdlilerin dermânıdır
Hakk'ın bize ihsânıdır
Tesbîhlerin sultânıdır
Lâ ilâhe illa'llah

İster isen hayr-ı ezkâr
Durma hemân tevhîde var
Hüdâyî'ye yol soran yâr
Lâ ilâhe illa'llah

Gelin ey dostân isteyelim (sıdk ile) Mevlâ'yı
Olup ol matlaba tâlib koyalım gayrı sevdâyı

Hakîkat üzre eşyâyı görüp bilmek nasîb ola
Mecâzî mevce bakmayıp bulalım asl-ı deryâyı

Rızâsı Tûr'ına varan cemâli nûrunu gören
Hitâbı zevkine eren eder özge temâşâyı

Şular kim ehl-i kâl oldu seni bilmek muhâl oldu
Meğer aklı ikâl oldu kodu hayretde dânâyı

Geçip varlık hicâbından varan vahdet sarâyına
Erişir Kâbe kavseyn'e bilir sırr-ı Ev-ednâ'yı

Hüdâyî'ye bu yollarda hidâyet rehber olursa
Olur maksûduna vâsıl bulur lâ-büd müsemmâyı

Gelin şükr edelim
Derdlere dermân gelsin
Hakk'ı zikr edelim
Cânlara cânân gelsin

Varımız hâk idelim
Yakalar çâk idelim
Kalbimiz pâk idelim
Tahtına sultân gelsin

Terk eyle cümle vârı
Koma elden ikrârı
Mahv-et şekk ü inkârı
Yerine îmân gelsin

Bakma yalan dünyâya
Akma kuru sevdâya
Yalvar Gânî Mevlâ'ya
Lutfile ihsân gelsin

Varlığın eyle zâil
Ola-gör Hakk'a vâsıl
Geç katreden ey gâfil
Bahrile ummân gelsin

Tealluk defterin dür
Mâsivâyı dilden sür
Hakk'ı anla bile gör
İlmile irfân gelsin

Hüdâyî aç gözünü
Pâk eyle kend'özünü
Hakk'a döndür yüzünü
Her işin âsân gelsin

Geliniz Hâlik'ı zikr eyleyelim
El-hamdü li'llâh e'ş-sükrü li'llâh
Lutf u ihsânına şükreyleyelim
El-hamdü li'llâh eş-sükrü li'llâh

O sultândır eden kulların irşâd
Men lem yehdi'llâhu mâlehu min hâd
Gönül kasrın ede lutf ile âbâd
El-hamdü li'llâh eş-sükrü li'llâh

Şu dem ki lutf ere dest-i kudretden
Dili îkâz eder nevm-i gafletden
Alır nûr-ı ziyâ şems-i vahdetden
El-hamdü li'llâh eş-sükrü li'llâh

Hak gibi maksad-ı aksâ olur mu
Vuslat gibi zevk-i a'lâ olur mu
Böyle bir ni'met-i uzmâ olur mu
El-Hamdü li'llâh eş-şükrü li'llâh

Hüdâyî kim bula esrâr-ı tevhîd
Olur ol bülbül-i gülzâr-ı tevhîd
Verir câna safâ envâr-ı tevhîd
El-Hamdü li'llâh eş-şükrü li'llâh

Ger verilse bir kişiye ömr-i Nûh
Hâsıl olsa ana envâ'-ı fütûh
Menzilidir âkibet tahte't-türâb
Kimseye bâkî değildir bu harâb

Gerçi nefse güç gelir dünyâdan ayrılmak kişi
Lîk merzât-ı İlâhiyye gözetmek hûbdur
Nice bin yıllar otursa âkibet eyler sefer
Lîk merzât-ı ilâhiyye gözetmek hûbdur

Gider şekk ü inkârı
Tevhîde gel tevhîde
Muhkem eyle ikrârı
Tevhîde gel tevhîde

Koyup kuru taklîdi
Cândan eyle tevhîdi
Bulmağa her ümîdi
Tevhîde gel tevhîde

Sûrete tapma sakın
Ma'nâ yüzüne bakın
Olmağa Hakk'a yakın
Tevhîde gel tevhîde

Sakın nefse inanma
Kendünü bildim sanma
Şirk âteşine yanma
Tevhîde gel tevhîde

Olmaz sevdâlardan geç
Mevti anar mısın hîç
Yolcu gider kalma geç
Tevhîde gel tevhîde

İster isen doğru yol
Bir efendiye kul ol
Bu kesretde vahdet bul
Tevhîde gel tevhîde

Olmasın nefsin hâ'il
Bâkî mülke ol vâsıl
Geç fânîden ey gâfil
Tevhîde gel tevhîde

Terk edip kibr ü kîni
İhyâ ede gör dîni
İste Hakk-ı yakîni
Tevhîde gel tevhîde

Hak yolunu ararsan
Şirk âsârın sürersen
Hüdâyî'ye sorarsan
Tevhîde gel tevhîde

Gönül verme bu fânî mülke zinhâr
Yürü var himmetin ukbâya eyle
Ne dünyâ geç iki âlemden ey yâr
Tedârik Hazret-i Mevlâ'ya eyle
Makâm-ı Kâbe kavseyn'i güzer et
Teveccüh sırr-ı Ev-ednâ'ya eyle

Gönül verme sivâya âkil isen
Gel Allah'a murâdın hâsıl olsun
Hakk'ı iste eğer ehl-i dil isen
Gel Allah'a safâlar hâsıl olsun

Halâs olmak dilersen derd ü gamdan
Esîr-i sûret olma geç sanemden
Vücûda er ne istersin ademden
Gel Allah'a murâdın hâsıl olsun

Sakın aldanma bu fâni na'îme
Sivâdan geç eriş Rabb-ı Rahîm'e
Hüdâyî himmet et zevk-i azîme
Gel Allah'a murâdın hâsıl olsun

Gördünse cânân illerin
Bülbül haber vergil bize
Kokdunsa yârin güllerin
Bülbül haber vergil bize

Feryâd edersin rûz ü şeb
Bu derdine n'oldu sebeb
Gülden ne eylersin taleb
Bülbül haber vergil bize

Aşkıyla ser-mest olduğun
Gülden nice bûy aldığın
Anda ne hâlet bulduğun
Bülbül haber vergil bize

Gülden dikenden bendi kes
Allahu bes bâkî heves
Uşşâka olup dest-res
Bülbül haber vergil bize

Pervâne-veş yak bâl ü per
Tâ kalmaya senden eser
Vuslatda kalmazsan eğer
Bülbül haber vergil bize

Varlık konağından göçüp
Cisr-i mecâzîden geçip
Vahdet şarâbından içip
Bülbül haber vergil bize

Yok eyleyip hep varını
Buldun mu sen de yârini
Keşf eyleyip esrârını
Bülbül haber vergil bize

Kendinden el sildin ise
Ölmezden ön öldün ise
Maksûdunu buldun ise
Bülbül haber vergil bize

Senden fenâ buldun mu sen
Gülden alıp bûy-ı hasen
Bir oldu mu cân ile ten
Bülbül haber vergil bize

Görüp dört nûru Cibrîl-i mükerrem
Var ortasında hem bir nûr-ı a'zam

Dedi yâ Rab nedir bu penç envâr
Diledi olmak anlardan haberdâr

Dedi Cebrâîl'e ol Rabb-i ekrem
Muhammed nûrudur ol nûr-ı a'zam

O dört envâr dahi o dört velîdir
Ebû Bekr ü Ömer Osmân Alî'dir

Gülistânda gülü handân eden dost
Ana bülbülleri nâlân eden dost
Dilerse katreyi ummân eden dost
Kimini kul kimin sultân eden dost

Bakarsan âleme bir özge üslûb
Kimi tâlib olupdur kimi matlûb
Kimini ağladıp mânend-i Ya'kûb
Kimini Yûsuf-ı Ken'ân eden dost

Tılısm olup benî-Âdemde sûret
Konulmuş anda esrâr-ı hakîkat
Mukaddem görünüp şevk ü mahabbet
Tecellî-i cemâl ihsân eden dost

Habîb'e emrin ile hısn olup gâr
Halîl'e gülşen oldu şiddet-i nâr
Za'îfin eylesen derdine tîmâr
Ne var ey derdlere dermân eden dost

Şunu kim ede Mevlâ mazhar-ı zât
Hüdâyî tan mı bulsa nice lezzât
Cemâline edip insânı mir'ât
Kemâl-i hüsnünü seyrân eden dost

Günler gelip geçmekdedir
Kuşlar gibi uçmakdadır
Ehl-i fesâdın yeri nâr
Ehl-i salâh uçmakdadır

Hâb-ı gafletden uyar uyanayın
Mâsivâdan cümleten usanayın
Firkat ile nice bir dîvâneyin
Şerbet-i vaslın içir uslanayın

Pâdişâhâ sen bilirsin sâdıkı
Sen bilirsin bezm-i vasla lâyıkı
Hüsnüne pervâne etdin âşıkı
Ger murâdın yakmak ise yanayın

Mâsivâdan el çek ey âşık kesil
Fikrin ü zikrin ol olsun muttasıl
Ol kadar hayretde olsun cân ü dil
Kande bakarsam efendim sanayın

İsteyicek bir fakîri ol Ganî
Eyler esrâr-ı ma'ârif mahzeni
Bâtınım etdi hakâyık hirmeni
Zâhirâ gerçi bir ednâ dâneyin

Koma yâ Rabbi Hüdâyî yirine
Bakma noksanınbininde birine
Ger irâdet vârid ise pîrine
Kevser-i vahdetden içir kanayın

Hak bizi fazlıyla îcâd eyledi
Lutf u ihsân etdi ol Rabb-i Kerîm
Hem yine yoluna irşâd eyledi
Lutf u ihsân etdi ol Rabb-i Kerîm

Âkil isen nevm-i gafletden uyan
Nâdim olur nefs ü şeytâna uyan
Gayra bakmaz sırr-ı tevhîdi duyan
Lutf u ihsân etdi ol Rabb-i Kerîm

Sıdk ile olan Hüdâyî Hakk'a kul
Vâsıl olur Hazret-i Mevlâ'ya ol
Hakk ile olur yine Hakk'a vusûl
Lutf u ihsân etdi ol Rabb-i Kerîm

Hak'dan özge nesne yokdur gayrıdan ümmîdi kes
Aç gözün merdâne bak Allah bes bâkî heves

Kande akl-ı kâsırın kande hayâl-i vasl-ı dost
Mürg-i Ankâ'yı şikâr etmek ola mı bir meges

Mâye-i ömrü yeter ednâya harc et her zamân
Matlab-ı a'lâyı bulmak kasdın eyle her nefes

Ey hevâ-yı nefse düşmüş gaflet ehli derd-mend
Tut elin bir kâmilin bulmak dilersen dest-res

Bahr-ı irfânda yedi deryâ değil bir katrece
Kande kaldı ey Hüdâyî Nil ü Ceyhûn u Ares

Hakîkat yolunu soyla
Gider gayrı sevdâyı
Gece gündüz sa'y eyle
Tâ bulunca Mevlâ'yı

Ef'âl ü sıfâta er
Kasd et nûr-ı zâta er
Bir bâkî hayâta er
Bul matlab-ı a'lâyı

Ey Hüdâyî bâl açıp
Matlabdan yana uçup
Kâbe kavseyn'i geçip
Bul sırr-ı Ev-ednâ'yı

Hakk'a kul olmak istersen
Edeb gözle edeb gözle
Murâdın bulmak istersen
Edeb gözle edeb gözle

Nedir bu kibr ü hıkd ü kîn
Utanmaz mısın ey miskîn
Nice bir olasın hod-bîn
Edeb gözle edeb gözle

Rızâ'u'llâh murâd ise
Sakın aldanma telbîse
Nazar et hâl-i İblîse
Edeb gözle edeb gözle

Seni nefsin yabanda kor
Şeyâtîne karîn olur
Yürü var bir bilire sor
Edeb gözle edeb gözle

Edeb erkân yolundan doy
Kalıp olma yabanda toy
Tarîk-i enbiyâya uy
Edeb gözle edeb gözle

Bu kibr ile riyâdan geç
Yürü olmaz hevâdan geç
Cemi'-i mâsivâdan geç
Edeb gözle edeb gözle

Şu fâsid zu'munu terk it
Sırât-ı müstakîme git
Ulular menziline yit
Edeb gözle edeb gözle

Hakk'a mazhar olduğun fikr et beğim
Ârif isen aç gözün merdâne bak
Lutfa mazhar olduğun fikr et beğim
Ârif isen aç gözün merdâne bak

Nice bir bu resm ü âdet nice bir
Nice bir izhâr-ı bid'at nice bir
Nice bir bu nevm-i gaflet nice bir
Ârif isen aç gözün merdâne bak

Dûna bakmaz himmeti bâlâ olan
Dîni gözler âkil ü dânâ olan
Yarın a'mâdır bugün a'mâ olan
Ârif isen aç gözün merdâne bak

Bilmeyenler matlabın a'lâsını
İhtiyâr eyler cihân gavgâsını
Nefsini bilen bilir Mevlâ'sını
Ârif isen aç gözün merdâne bak

Kim ki oldu cân ü dilden Hakk'a kul
Mâsivâyı terk edip buldu vüsûl
Pendini eyle Hüdâyî'nin kabûl
Ârif ol ko gafleti merdâne bak

Hakk'a şükür gitdi safer
Geldi rebî'-i mu'teber

Dünyâya teşrîf eyledi
Bu ayda ol hayr-ı beşer

Ol ayda etmişdir zuhûr
Mahbûb-ı Hak Hayrü'l-beşer

İki cihân sultânını
Sıdk ile sevdinse eğer

Ânı ri'âyet edegör
Eyle hevâlardan hazer

Hem nevm-i gafletden uyan
Tâ'atda ol şâm ü seher

Kullarına Kâdir Hudâ
Lutfu ile ede nazar

Dünyâ anın ukbâ anın
Yok gayrıdan nef' ü zarar

El-mü'minûne fî'n-na'îm
Ve'l müşrikûne fî's-sakar

Gûş et Hüdâyî'nin sözin
Budur hakîkatde haber

Hakk'ı kor kendi hevâsına gider
Nefs elinden n'idelim neyleyelim
Muktezâsında ne dikkatler eder
Nefs elinden n'idelim neyleyelim

Sûret-i Hak'da edip tezvîri
Aldadır nice civân u pîri
Hîç anar mı göre ki taksîri
Nefs elinden n'idelim neyleyelim

Etse teklîf-i Hüdâyi o kabûl
Olsa bin cân ile Mevlâ'sına kul
Açılırdı ana ebvâb-ı vusûl
Nefs elinden n'idelim neyleyelim

Hakk'ı koyup bâtıla meyl ü muhabbet neden?
Tâbi-i şeytân olup fitne vü şirret neden?

Râh-ı salâha gidüp sulh u sülûk ehli ol
Nefse uyup herkese hiddet ü şiddet neden?

Bir kapunun kulları bir erin oğulları
Birbirini şer sanup buğz u adâvet neden?

Kanı cihânın kişi malını cem' eylese
Bir gün olur kor gider buhlile haset neden?

Devlet-i dünyâ-yı dûn bir kuru sivâ iken
Kaniye mağrûr olup ziynet ü şöhret neden?

Mülk-i Süleymân-ile taht-ı Skender kanı?
Bildin ise bunları fânîye rağbet neden?

Aç gözünü imdi gel nûr-i basîretle bak
Meslek-i hayrı koyup şerre azîmet neden?

Sünnet-i Fahr-ı rusül oldu çü hayr-ı sübül
Mesleki tahvîl edip âdet ü bid'at neden?

Aklını der başına dinle Hüdâyî'yi gel
Hakk sözü gûş ede-gör böyle sefâhat neden?

Halâs et kalbimiz hubb-ı sivâdan
Kerem senden inâyet senden Allah
Geçe tâ nefsimiz olmaz hevâdan
Kerem senden inâyet senden Allah

Temevvüc eyleyip bahr-i inâyet
Zuhûra geldi pes âsâr-ı kudret
Efendi fazlına yokdur nihâyet
Kerem senden inâyet senden Allah

Kulak tutan Hüdâyî Hak kelâma
Geçip noksândan erişmiş tamâma
İnâyet Hak'dan olur hâs u âma
Kerem senden inâyet senden Allah

Halk etdi Mevlâ kulların
El-hamdü li'llâhi'l-Kerîm
Gösterdi doğru yolların
Eş-şükrü li'llâhi'r-Rahîm

Mevce gelip bahr-i kerem
Açıldı ebvâb-ı ni'am
Şükr eyle imdi dem-be-dem
El-hamdü li'llâhi'l-Kerîm

Hükmündedir dünyâ vü dîn
Hem evvelîn ü âhirîn
Oldur yine âhir mu'in
El-hamdü li'llâhi'l-Kerîm

Kullarını îcâd eder
Doğru yola irşâd eder
Gamgîn gönüller şâd eder
El-hamdü li'llâhi'l-Kerîm

Lutfundan ol Kâdir Hudâ
Kullarına etdi atâ
Şükr et Hüdâyî dâ'imâ
Eş-şükrü li'llâhi'r-Rahîm

Handân olur ma'nâ gülü
Âsâr-ı zikru'llâh ile
Şevke gelir cân bülbülü
Gülzâr-ı zikru'llâh ile

Servi-asâ cânân olur
Cân mazhar-ı irfân olur
Kalbin bahâristân olur
Ezhâr-ı zikru'llâh ile

Kün zâkire'r-Rabbi'r-Rahîm
Hazâ sırâtün müstakîm
Zâkir bulur bâkî na'îm
İksâr-ı zikru'llâh ile

Tûbâ li kavmin zâkirîn
Büşrâ bî-envâri'l-yakîn
Kuvvet bulur ashâb-ı dîn
Ensâr-ı zikru'llâh ile

Tevhîd ile ağyârı sür
Vahdet sarâyında otur
Hısn-ı dili hıfz ede gör
Dizdâr-ı zikru'llâh ile

Kılma sivâya iltifât
Tâ kim tecellî ede zât
Dil-teşnesi bulur hayât
Enhâr-ı zikru'llâh ile

Çün mevce geldi bahr-i cûd
Buldu bu âlemler vücûd
Hakk'ı Hüdâyî kıl şühûd
Envâr-ı zikru'llâh ile

Hatâ ile eğer zenb etse insân
Efendim lutf ile ihsân senindir
Kulun işi sehv ü gaflet ü nisyân
Efendim sultânım ihsân senindir

Ente'r-Rahîm ente tağfîru'z-zünûb
Ente'l-Kerîm ente testüru'l-‘uyûb
Ente'l-Kâdir ente tuslihu'l-kulûb
Efendim sultânım ihsân senindir

Hudâyâ kıl bize fazlınla rahmet
Bulavuz tâ ki cennet içre cennet
Hüdâyî kuluna eyle inâyet
Efendim sultânım ihsân senindir

Hayr ü şer bunda her ne kim ede kul
Âhiretde cezâsını bula ol
Kâfir ü müslim eğerçi cümle kul
Lîk îmân ehlinindir Hakk'a yol

Hâzin-i esrâr-ı lâhût ol ki sultânlık budur
Kenz-i lâ-yefnâya mâlik ol beğim hânlık budur

Tavk-ı tâ'at bağlayıp ifrît-i nefsin boynuna
Âsaf-ı akla ri'âyet kıl Süleymânlık budur

Âdem-i kalb olduğuna mazhar-ı envâr-ı Hak
Secde-i şükr eylemezsen ayn-ı şeytânlık budur

Sidre-i irfân-ı Hakk'ın müntehâsın bulmağa
Âlem-i vahdetde cevlân et ki insânlık budur

Kâbe kavseyn'in Hüdâyî fehm edip cem'iyyetin
Vâsıl ol sırr-ı ev ednâ'ya müselmânlık budur

Her kim bu yolda hâk ola
Aşk ile sîne-çâk ola
Erip sarây-ı vahdete
Kalbi sivâdan pâk ola

Hevâ-yı nefse mağlûb olmasınlar
Uyar kullarını uyar ilâhî
Kalup gafletde mahcûb olmasınlar
Uyar kullarını uyar ilâhî

Tecellî eylemezse nûr-ı vahdet
Seni koyup ederler gayra rağbet
Mu'attal etdi halkı nevm-i gaflet
Uyar kullarını uyar ilâhî

Sivâ hubbu kulûb-ı nâsı aldı
Sanasın her biri ummâna daldı
Cenâbından hemân ihsâna kaldı
Uyar kullarını uyar ilâhî

Hidmet eyle pîrine sıdk ile sen
Hak yolunda bezl ede gör cân ü ten
Her ne kim emr ede et anı kabûl
Kapusında ola gör cân ile kul

Hubb-ı Hak ve Hubb-ı dehr-i dûn
Cem' beyne't-tıb ve'n-nûn
Aklını başına devşir
Ko sivâ hubbunu hey mecnûn

Hudâyâ cümle-i âlem
Sana âşık seni özler
Melek cinn ü benî-Âdem
Sana âşık seni özler

Zemîn olmuş yolunda hâk
Eder deryâ yakalar çâk
Dün ü gün raks eder eflâk
Sana âşık seni özler

Seherde açılan güller
Öten şûrîde bülbüller
Benefşelerle sünbüller
Sana âşık seni özler

Eğer mihr ü eğer zerre
Eğer bahr ü eğer katre
Eğer Tûbâ eğer Sidre
Sana âşık seni özler

Eğer Hûrî eğer Gılmân
Eğer Mâlik eğer Rıdvân
Sekiz cennet yedi nîrân
Sana âşık seni özler

Eğer gâib eğer hâzır
Eğer bâtın eğer zâhir
Eğer mü'min eğer kâfir
Sana âşık seni özler

Kamunun matlabı birdir
Yâ niçün ba'zı kâfirdir
Aceb hâlât aceb sırdır
Sana âşık seni özler

Kimine kapı açılmaz
Kimi geçer gider ilmez
Kimi bilir kimi bilmez
Sana âşık seni özler

Eğer dağlar eğer beller
Ayağa yüz süren yollar
Akan sular esen yeller
Sana âşık seni özler

Eğer Mecnûn eğer Leylâ
Eğer Vâmık eğer Azrâ
Eğer kûh u eğer sahrâ
Sana âşık seni özler

Eğer kâ’im eğer kâ’id
Eğer zâhid eğer âbid
Eğer râki' eğer sâcid
Sana âşık seni özler

Eğer bâğ u eğer bustân
Eğer sünbül eğer reyhân
Efendi hep bahâristân
Sana âşık seni özler

Hüdâyî'ye erip hâlât
Visâlinden bula lezzât
Efendi cümle mevcûdât
Sana âşık seni özler

Hümâ-yı dil karâr etmez
Aceb telvîni var ancak
Görenler Hak cemâlini
Su gibi bî-karâr ancak

Tecellâ Rabbüne'l-Mennân
Lehû fî-külli yevmin şân
Rumûzu eyleyen iz'ân
Ma'ârif ehli yâr ancak

Olup dil derd ile şeydâ
Sivâyı görse nâ-peydâ
Hudâ etmek vücûd i'tâ
Mahall-i iftihâr ancak

Görüp dostun cemâlini
Murâd edin visâlini
Gider varlık cibâlini
Demirden kûhsâr ancak

Hüdâyî feyz-i akdesden
Nasîb alırsa cân ü ten
Olurdu her işin ahsen
Kamuya ol medâr ancak

Islâh ediver hâli
Esirge inâyet et
Âsân ediver yolu
Esirge inâyet et

Sen sâbit ü kâ’imsin
Hem Bâki vü dâ’imsin
Ahvâlime âlimsin
Esirge inâyet et

Zikrin olıcak dilde
Sâlik kala mı belde
Bizi bu uzak yolda
Esirge inâyet et

Tâliblere kuvvet ver
Âşıklara kurbet ver
Sâdıklara vuslat ver
Esirge inâyet et

Lutfunla Hüdâyî'den
Ger râzı olasın sen
Her hâli olur ahsen
Esirge inâyet et

Iyd-ı adhâya erişdirdin bizi
Sana çok hamd ü şükürler ey Kerîm
Zevk-ı a'lâya erişdirdin bizi
Sana çok hamd ü şükürler ey Kerîm

Kapından gayra muhtâc olmayalım
Sen yaratdın yine sen kerem eyle
Hân-ı vasla doyur aç olmayalım
Sen yaratdın yine sen kerem eyle

Gülşende bülbülü zâr eden sensin
Düşmeni dost edip yâr eden sensin
Âlemleri yokdan var eden sensin
Sen yaratdın Mevlâ sen kerem eyle

Cânıma cânânı kimden umayın
Derdime dermânı kimden umayın
Lutf ile ihsânı kimden umayın
Sen yaratdın yine sen kerem eyle

Sensiz bir kişinin işi bitmedi
Kimse buyruksuz gelip gitmedi
Halk edicek kimse yardım etmedi
Sen yaratdın yine sen kerem eyle

Bilmeyenler gayrın nef'i var sandı
Bilicek gayra bakmakdan usandı
Sen esirge Hüdâyî-i derd-mendi
Sen yaratdın yine sen kerem eyle

Karîn-i bezm-i hâs eyle
Meded senden Kerîm Allah
Alâyıkdan halâs eyle
Meded senden Kerîm Allah

Ta'alluk defterini dür
Yürekden gayra meyli sür
Sarây-ı vahdete irgür
Meded senden Kerîm Allah

Sana varmağa yok çârem
Onulmaz kaldı uş yârem
Meğer derd ile yalvaram
Meded senden Kerîm Allah

Geçip dünyâ vü ukbâdan
Geçir ednâ vü a'lâdan
Doyur sırr-ı Ev-ednâ'dan
Meded senden Kerîm Allah

Vücûdum cümle yok olsun
Fenâ-ender-fenâ gelsin
Bekâ içre bekâ bulsun
Meded senden Rahîm Allah

Olup Rıdvân'ına mâlik
Görünsün küllü şey hâlik
Erişsin matlaba sâlîk
Meded senden Kerîm Allah

Ta'ayyün lâ ta'ayyünden
Münezzehsin Hudâyâ sen
Yine sensin seni bilen
Meded senden Rahîm Allah

Kederler kalb-i uşşâkı
Nice bir bî-huzûr ede
Safâ cânın sun ey sâkî
Gönül kesb-i sürûr ede

Güneşden nûr alıp zerre
Ola kim bahr ola katre
Gidip usr er ile yüsre
Hudâ zulmâtı nûr ede

Vücûdun eyleyen ifnâ
Demişdir Rabbîye'1-a'lâ
Kusûra bakma ey Mevlâ
Ademden ne sudûr ede

Geçilse vâdî-i mihnet
Açılsa âlem-i râhat
Tamâm olup şeb-i firkat
Safâ subhu zuhûr ede

Kişi matlûbunu bulsa
Derûnu zevk ile dolsa
Kula Hak'dan kerem olsa
Revâ mıdır gurûr ede

Kemâl-i lutf u ihsânından Allah
Dedi Lâ taknetû min rahmeti'llâh

Olagör rahmet ümmîdinde dâ'im
Bu ma'nâdan eğer oldunsa âgâh

Anın fazlıyle devr eyler felekler
Ziyâyı andan alır mihr eğer mâh

Ve bi'l-eshâri hum yestağfirûne
Bak istiğfâr eyle her seher-gâh

Yürü sa'y ede gör bâkî na'îme
Kişiye çünki kalmaz mâl eğer câh

Dü âlemde sa'âdet ol kulundur
K'ola Hak'dan inâyet ana hem-râh

Hüdâyî'ye n'ola ihsân edersen
Atâna muntazırdır bende vü şâh

Kemâl-i lutf ü ihsânından ey şâh
Dedin Lâ taknetû min rahmeti'llâh
Bu ma'nâdan şu cân kim oldu agâh
Olupdur rahmet ümmîdinde her gâh

Kemâl-i lutfun ey Rahmân
Bilir mi kadrini insân
Yine senden olur ihsân
Sana çok şükr-i bî-pâyân

İnâyet eyle sen yâ Rab
Olalım vâsıl-ı matlab
Senindir lutf u ihsân heb
Şükürler sana ey sultân

Hüdâyî ni'met-i Mevlâ
Değildir kâbil-i ihsâ
O dur eden bizi ihyâ
Ana çok şükr-i bî-pâyân

Kesret emvâcına aldanır sanma
Vahdet deryâsına girip gelenler
Bir dahi fâniye nazar eylemez
Hakk'ın dîdârını görüp gelenler

Hakîkat servidir hîç hazân olmaz
Tâze gülden terdir sararıp solmaz
Ölmezden ön öldü bir dahi ölmez
Soruyu hisâbı verip gelenler

Zevk ile anlayıp sırr-ı vücûdu
Kemâline erişdirdi şuhûdu
Hakîkat üzre etmiştir sücûdu
Dergâh-ı Hakk'a yüz sürüp gelenler

Şol ki Hakk'a kuldur gayra kul olmaz
Âşık ma'şûkdan gayra tapu kılmaz
Bâb-ı Hak'dan özge bir kapı bilmez
Hakk'ın Dîvânına durup gelenler

Her kim ki katreden bahre erişdi
Kapıdan bakarken sadra erişdi
Hüdâyî şüphesiz kadre erişdi
Hakk'ın ihsânına Erip gelenler

Kim umar senden vefâyı
Yalan dünyâ değil misin
Muhammed-i Mustafâ'yı
Alan dünyâ değil misin

Yürü hey bî-vefâ yürü
Sensin hod bir köhne karı
Nice yüz bin erden geri
Kalan dünyâ değil misin

Sihr ile donadıp kendin
Meydâna salan semendin
Âleme mihnet kemendin
Salan dünyâ değil misin

Kasd edip halkın özüne
Toprak doldurup gözüne
Ehl-i gafletin yüzüne
Gülen dünyâ değil misin

Eğer şâh ü eğer bende
Her kişiyi salan bende
Kimse mekân tutmaz sende
Vîrân dünyâ değil misin

Kimisini nâlân edip
Kimisini giryân edip
Âhir-i kâr uryân edip
Soyan dünyâ değil misin

İşin gücün dâ'im yalan
Çok kişiden arta kalan
Nice kerre boşaluban
Dolan dünyâ değil misin

Kimseler hüsnünü vasf eyleyemez
Zâtından güzeldir sultânım Mevlâ
Hak'dan gayrı Hak'dan söz söyleyemez
Zâtından güzeldir sultânım Mevlâ

Eğer arş u ferş ü levh ü kalemdir
Eğer cinn ü melek benî-Âdemdir
Cümlesi reşha-i bahr-i keremdir
Zâtından güzeldir sultânım Mevlâ

Âlemler mevcidir bahr-ı vücûdun
İnsândır zübdesi ol kenz-i cûdun
Ayn-ı hakîkatla olsun şühûdun
Zâtından güzeldir sultânım Mevlâ

Taglît ederse ger zâhirde kesret
Bâtın gözüyle bak görünür vahdet
Hüsnündendir bunca âsâr-ı kudret
Zâtından güzeldir sultânım Mevlâ

Fırsat geçer aldanma kîl ü kâle
Yalvar Hakk'a eriş kasr-ı kemâle
Hüdâyî mazhar ol nûr-ı cemâle
Zâtından güzeldir sultânım Mevlâ

Kişiye nef' ü zar Hak'dan gelirken
Muvahhid işbu ma'nâyı bilirken
Koya isnâdı Zeyd ü Amr ü Bekre
Hemân sa'y ede istiğfâr u şükre

Kış günleri zahmetlidir
Yaz günleri ni'metlidir
Rahmânımız rahmetlidir
Kullarına ihsân eder

Ko hevâyı olagör ehl-i salâh
Tâ'at-ı Hak'dır çü miftâh-ı necâh

Zulmet-i nefsi geçen bulur hayât
Çün gece âhir ola olur sabâh

Ger mücâhid fî sebîli'llâh isen
Hâlikı zikr et odur hayr-ı salâh

Leyse li'l-insânî illâ mâ-se‘â
Fe'ctehid fî'llâhi in şi'te'l-felâh

Ey Hüdâyî Hakk'ı zikr et dâ'imâ
Tâ ki sadra hâsıl ola inşirâh

Koyup Sidre vü Tûbâ'yı
Gönlüm seni özler seni
Gerekmez gayrı sevdâyı
Cânım seni özler seni

Bülbüller ister gülistân
Pervâne şem'-i şebistân
Âşık seni ister hemân
Gönlüm seni özler seni

Hüsrev Şîrîn'in meftûnu
Kays ise Leylî Mecnûn'u
Ne onu ister ne bunu
Cânım seni özler seni

Gerçi cennet de güzeldir
Lîki hüsnün bî-bedeldir
Kısmet-i rûz-ı ezeldir
Gönlüm seni özler seni

Gayra bakmaz âşık gözü
Sana doğrulmuşdur özü
Budur Hüdâyî'nin sözü
Cânım seni özler seni

Kudûmun rahmet u zevk u safâdır Yâ Rasûlallâh
Zuhûrun derd-i uşşâka devâdır Yâ Rasûlallâh

Nebî idin dahî Adem dururken mâ-ı tîn içre
İmâm-ı enbiyâ olsan revâdır Yâ Rasûlallâh

Kemâl-i zümre-i kümmel senin nûrunla olmuştur
Vücûdun mazhar-ı tâm-ı Hudâdır Yâ Rasûlallâh

Seninle irdiler zâte dahî envâ-ı lezzâte
İşin erbâb-ı hâcâte atâdır Yâ Rasûlallâh

Hüdâyî'ye şefâat kıl eğer zâhir eğer bâtın
Kapuna intisâb etmiş gedâdır Yâ Rasûlallâh

Kudûmun rahmet ü zevk ü safâdır yâ Resûla'llah
Zuhûrun derd-i usşşâka devâdır yâ Resûla'llah

Nebî idin dahi Âdem dururken mâ' vü tîn içre
İmâm-ı enbiyâ olsan revâdır yâ Resûla'llah

Kemâli zümre-i kümmel senin nûrunla bulmuşdur
Vücûdun mazhar-ı tamm-ı Hudâ'dır yâ Resûla'llah

Seninle erdiler zâta dahi envâ'-ı lezzâta
İşin erbâb-ı hâcâta atâdır yâ Resûla'llah

Hüdâyî'ye şefâ'at kıl eğer zâhir eğer bâtın
Kapuna intisâb etmiş gedâdır yâ Resûla'llah

Kula lâyık olan ibâdet imiş
Hizmet-i Hak aceb sa'âdet imiş
Hâlet-i aşk özge halet imiş
Cümleye asl olan inâyet imiş

Enbiyânın şefâ'ati ne güzel
Kâmilin hüsn-i himmeti ne güzel
Kula Hakk'ın inâyeti ne güzel
Cümlenin başı bir inâyet imiş

Hak yolunda çalış kusûr etme
Nefs için kalbi bî-huzûr etme
Sakın a'mâline gurûr etme
Cümlenin başı bir inâyet imiş

Zikr ü tevhîd eğer karînin ola
Umulur ki Hudâ mu'înin ola
Bu kelâma beğim yakînin ola
Cümlenin başı bir inâyet imiş

Tîh-i hayretde kalma ey gâfil
Rûz ü şeb sa'y et olmağa kâmil
Cân ile dinle bu sözü Hak bil
Cümleye asl olan inâyet imiş

İste nakkâşı nakşa aldanma
Kuru sûretle iş biter sanma
Cehl ile nâr-ı gaflete yanma
Cümlenin başı bir inâyet imiş

Hem-demi olsa tâlibin tevhîd
Olısardır iki cihânda sa'îd
İşidirsen eğer kelâm-ı müfîd
Cümlenin başı bir inâyet imiş

Olıcak sâlike inâyet-i Hak
Tîz olurmuş o vâsıl-ı mutlak
Ma'rifet mektebinden oku sebak
Cümlenin başı bir inâyet imiş

Bulagör ey Hüdâyî Mevlâ'yı
Geç sivâdan ko gayrı sevdâyı
Dinle iz'ân edin bu ma'nâyı
Cümlenin başı bir inâyet imiş

Kuldan sana lâyık n'ola
Âşık seni kanda bula
Meğer senden ihsân ola
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Senden kerem senden atâ

Sugrâ senin kübrâ senin
Ûlâ senin uhrâ senin
Dünyâ senin ukbâ senin
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Senden kerem senden atâ

Nefse bizi ısmarlama
Çiğnetme derd ile gama
İrgür sana yolda koma
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Senden kerem senden atâ

Ey lâ-yezâl ü lem-yezel
Kanı sana lâyık amel
Abdin işi sehv ü zelel
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Senden kerem senden atâ

Koma Hüdâyî'yi garîb
Vaslın ana eyle nasîb
Yessir merâmî yâ Mücîb
Yâ Rabbenâ yâ Rabbenâ
Senden kerem Senden atâ

Kulların lutfunla insân olduğu
Hep senin fazlınla ihsânınladır
Ehl-i İslâm ehl-i îmân olduğu
Hep senin fazlınla ihsânınladır

Âlem-i dünyâda sıhhat bulduğu
Âlem-i ukbâda cennet bulduğu
Nûr-ı vahdet zevk-i vuslat bulduğu
Hep senin fazlınla ihsânınladır

Olmasa senden eğer fazl-ı azîm
Kande bulurduk hayâtı ey Kerîm
Ver Hüdâyî bendene bakî na'îm
Hep senin fazlınla ihsânınladır

Kulların oda yakma
Kerem eyle yâ Mevlâ
Eksiklerine bakma
Kerem eyle yâ Mevlâ

Birer eksikli kuldur
İhsânın ile doldur
Senin rahmetin boldur
Kerem eyle yâ Mevlâ

Tutalım kul le'îmdir
Efendisi Kerîm'dir
Adın Rahmân Rahîm'dir
Kerem eyle yâ Mevlâ

Yoluna tevfîk eyle
Fazlını refîk eyle
Rahmete garîk eyle
Kerem eyle yâ Mevlâ

Hâlimize a'lemsin
Afv edersin ekremsin
Anamızdan erhamsın
Kerem eyle yâ Mevlâ

Çünki insân eyledin
Ehl-i îmân eyledin
Bunca ihsân eyledin
Kerem eyle yâ Mevlâ

İhsânını tetmîm et
Yollarını ta'lîm et
Gufrânını ta'mîm et
Kerem eyle yâ Mevlâ

Derdli âşıklar içün
Yolda sâdıklar içün
Bağrı yanıklar içün
Kerem eyle yâ Mevlâ

Kutb-ı evliyâ içün
Sadr-ı asfiyâ içün
Fahr-i Enbiyâ içün
Kerem eyle yâ Mevlâ

Dâ'im sebâtın içün
Bunca sıfâtın içün
Şol güzel zâtın içün
Kerem eyle yâ Mevlâ

Hüdâyî'ye ihsân et
Rahmet ile gufrân et
Her işini âsân et
Kerem eyle yâ Mevlâ

Kullarına fazlın azîm
Yâ Müste'ân u yâ Kerîm
Sensin çü Rahmân u Rahîm
Yâ Müste'ân u yâ Kerîm

Senden hidâyet isteriz
Lutf u inâyet isteriz
Bâkî sa'âdet isteriz
Yâ Müste'ân u yâ Kerîm

Bahr-i şerî'atdan meded
Dürr-i tarîkatdan meded
Kenz-i hakîkatdan meded
Yâ Müste'ân u yâ Kerîm

Sensin eden ıslâh-ı dîn
Senden gelir nûr-ı yakîn
Bulur safâ kalb-i hazîn
Yâ Müste'ân ü yâ Kerîm

Erip inâyet askeri(*)
Olsun şedâ'idden berî
Eyle hakîkat mazharı
Yâ Müste'ân u yâ Kerîm

Fazlınla sen yâ ze'n-ni'am
Eyle Hüdâyî'ye kerem
Matlûba irgür dem-be-dem
Yâ Müste'ân ü yâ Kerîm

Kulun eksikliğine bakma lutf et
Hatâ kuldan atâ senden efendi
Celâlin âteşine yakma lutf et
Hatâ kuldan atâ senden efendi

Erişse lem'a nûr-ı kibriyâdan
Geçerdi zulmet-i kibr ü riyâdan
Halâs eyle meded hubb-i sivâdan
Hatâ kuldan atâ senden efendi

Kulun cürmü ne denlü olsa ger çok
Değildir rahmet ü fazlından artuk
Atâ vü fazl u cûdun gâyeti yok
Hatâ kuldan atâ senden efendi

Beşerden şer cüz olmuşdur ilâhî
Nice eksik ola cürm ü günâhı
Umarız ola afv-ı pâdişâhı
Hatâ bizden atâ senden efendi

N'ola olsa ibâda fazl u rahmet
Kerem deryâsına yokdur nihâyet
Hüdâyî bendene eyle inâyet
Hatâ kuldan atâ senden efendi

Lâha lî en lâ felâha fî’l-hevâ
Fa‘budi’llahe ve kun ehle’t-tukâ
Ve’ctehid fî kesbi hayrin dâ’imâ
Leyse li’l-insâni illâ mâ se‘â

Leke’l-hamdu leke’ş-şukru
Leke’l-ezkâru yâ Rahmânu
Fe minke’l-fadlu ve’l-cûdu
Ve minke’l-lutfu ve’l-ihsânu

Li-zâti’llahi lezzâtu
Ve nûru’l-Hakki mir’âtu
Fe câhid fî sebîli’r-Rabbi
Fe zikru’llahi mirkâtu

Lutf eyleyip bir kez nazar
Eylerse ger sultânımız
Kürsî değil arşdan dahi
Âlî olur unvânımız

Benlik aradan dûr olur
Zulmet gidip pür-nûr olur
Mahzûn gönül mesrûr olur
Ma'mûr olur vîrânımız

Vahdet şarâbın kim içe
Fânî alâyıkdan geçe
Ger haşr ola niçe niçe
Ayılmaya mestânımız

Şevk ile bülbüller öte
Âvâzı âfâkı tuta
Her lahza taze gül bite
Hîç solmaya bostânımız

Ola Hüdâyî'ye atâ
Cân sem'ine ere nidâ
Derdin veren Kâdir Hudâ
Bir gün vere dermânımız

Lutf ile ihsânın ebvâbını aç
Meded eyle meded sultânım Allah
Hân-ı vasla doyur olmayalım aç
Meded eyle meded sultânım Allah

Kulların nice bir ola perişân
Hasretle nice bir olalar nâlân
Kereminden visâlin eyle ihsân
Meded eyle meded sultânım Allah

Hüdâyî kuluna eyle inâyet
Senindir çünki tevfîk ü hidâyet
Sürûra irgüre tâ ıyd-ı vuslat
Kerem eyle meded Rahmân'ım Allah

Mâsivâ kaydından et bizi halâs
Kudrete gâyet yok Allah'ım meded
Fazlın ile eyle ehl-i ihtisâs
Kudrete gâyet yok Allah'ım meded

Sana âsân mahv ü isbât eylemek
Arş ü ferş arz ü semâvât eylemek
N'ola olsa vâsıl-ı zât eylemek
Kudrete gâyet yok Allah'ım meded

Pâdişâhâ lutf-ı bî-pâyân senin
Hem kamu derd ehline dermân senin
Bu Hüdâyî bendene ihsân senin
Fazlına gâyet yok Allah'ım meded

Mazhar-ı zât olduğun anlar mısın
Ârif isen aç gözün merdâne bak
Hakk'a mir'ât olduğun anlar mısın
Ârif isen aç gözün merdâne bak

Kande buldun ahsen-i takvîmi sen
Kanden alır feyzi işbu cân ü ten
Zâhir iken Hak bu gafletler neden
Ârif isen aç gözün merdâne bak

Nice bir bahs ü cidâl-i kil ü kâl
Olagör bî-çâre ehl-i vecd ü hâl
Nefsini bil bulmak istersen kemâl
Ârif isen aç gözün merdâne bak

Dürr-i ma'nâya ger oldunsa sadef
Bulagör bahr-ı hakîkatda şeref
Eyleme sermâye-i ömri telef
Ârif isen aç gözün merdâne bak

Ger Hüdâyî'den sorarlarsa haber
Hakk ile kâ'imdir eşyâ ser-te-ser
Var ise sende basîretden eser
Ârif isen aç gözün merdâne bak

Meded bu derde dermân eyle yâ Rab
Ey Allah'ım sana lâyık keremdir
Sana varmağı âsân eyle yâ Rab
A sultânım sana lâyık keremdir

Hatâ eylerse ger bî-çâre kullar
Atâ et sen sevinsin cân ü diller
İnâyet et açılsın doğru yollar
Ey Allah'ım sana lâyık keremdir

Hudâyâ ne sudûr ede ademden
Safâ mı bite tohm-ı derd ü gamdan
Meded kurtar Hüdâyî'yi elemden
A sultânım sana lâyık keremdir

Medet et hey Kâdir Allah
Derdlere dermân senindir
Kulun işi cürm ü günâh
Afv ile gufrân senindir

Hüsnünü vasf edicek gül
Ana âşık oldu bülbül
Çünki sensin muhît-i kül
Zâhir ü pinhân senindir

Bir kez etmekle tecellî
Buldu âlemler tesellî
Dahi lutf umarız küllî
Lutf ile ihsân senindir

Men ‘amile sâlihan bi-husni’l-i‘tikâdi
Fa’llahu Te‘âlâ yûsiluhu ile’l-murâdi
Fe inne’llahe Ra’ûfun bi’l-ibâdi
Leyse li-fadlihi ve keremihi nefâdi

Men ‘amile sâlihan ev kâle hayran
Fa’llahu hayran yerahu ve yesma‘uhu
İleyke yas‘adu’l-kelimu’t-tayyibu
Ve’l-‘amelu’s-sâlihu yarfa‘uhu

Mevlâ kullarına etdi inâyet
El-hamdü li'llâh eş-şükrü li'llâh
Doğru yollarına etdi hidâyet
El-hamdü li'llâh eş-şükrü li'llâh

Bir avuç hâk iken insân eyledi
Ehl-i tevhîd ehl-i îmân eyledi
Nice lutf u nice ihsân eyledi
El-hamdü li'llâh eş-şükrü li'llâh

Hakk'ın ihsânını fikr eyle âşık
Envâ-i lutfunu zikr eyle âşık
Rûz ü şeb Hâlik'a şükr eyle âşık
El-hamdü li'llâh eş-şükrü li'llâh

Umarız rahmet ü cennet ü vuslat
Bahr-i gufrânına yokdur nihâyet
Fazl ü ihsânına bulunmaz gâyet
El-hamdü li'llâh eş-şükrü li'llâh

Hüdâyî kim bula nûr-ı Hudâ'yı
Makâm olur ana vahdet sarâyı
Hakk'a eren bulur zevk ü safâyı
El-hamdü li'llâh eş-sükrü li'llâh

Mevlâ'm senin âşıkların
Devrân ederler Hû ile
Yolundaki sâdıkların
Cevlân ederler Hû ile

Aşkın şarâbından içip
Fânî alâyıkdan geçip
Vaslın hevâsından uçup
Seyrân ederler Hû ile

Arzûlayıp dost illerin
Kokmağa ma'nâ güllerin
Açıp muhabbet yolların
Meydân ederler Hû ile

Durmaz dönerler felekler
Arz edip Hakk'a dilekler
Arşın etrâfın melekler
Cevlân ederler Hû ile

Bülbül gibi aşk bâğına
Kim düşe şevk ırmağına
Derd-i muhabbet dâğına
Dermân ederler Hû ile

Gör bülbülun sevdasını
Gül şevkine gavgâsını
Açıp gönüller pâsını
Handan ederler Hû ile

Güller tutar elde varak
Bülbüller okurlar sebak
Her seyde gorüp nûr-ı Hak
İz'ân ederler Hû ile

Bunca merâtib geçmeği
Dost illerine uçmağı
Hakk'a erip râz açmağı
Âsân ederler Hû ile

Hurşide iltüp zerreyi
Bedr-i tamâma lem'ayı
Deryâya salıp katreyi
Ummân ederler Hû ile

Gayra Hüdâyî meyli kes
Mevlâ yeter bâkî heves
Zikrini Hakk'ın her nefes
İ'lân ederler Hû ile

Miftâh-ı bâb-ı Hazret insân-ı kâmil ancak
Varlık anın hakîkat gayrısı zâ'il ancak

Mevcûd O'dur vucûdu ola anın hakîkî
Yohsa vücûd-ı zâ'il bir vehm-i bâtıl ancak

Biri iki sananlar ahveldir vü hem a'mâ
Tevhîdi bilmeyenler gâyet de câhil ancak

Zenb-i vücûdu mahv et eriş sarây-ı kurba
Cân ü tenin arada cânâna hâ'il ancak

İki cihânı âşık verir Hüdâyî yâre
Ol zevke ermeyenler cennâta kâ'il ancak

Muhît-i bahr-ı tevhîdi bulup ummân-ı bî-sâhil
Vücûdun katresin mahv et eğer oldunsa ehl-i dil

Şeb-i firkatdeki kesret hayâl-i zıldır aldanma
Serânı ko serâba (bak) sarây-ı sırra ol vâsıl

Mecâza bakma ey sâlik hakîkî matlaba azm et
Ki zirâ zıll-ı zâ'ilde ikâmet eylemez âkil

Temevvüc eyleyen deryâya bak emvâca aldanma
Güneş tâbında çok şebnem bilirsin kim olur zâ'il

Hüdâyî vahdete bak kim ana mâni' değil kesret
Ola mı Afitâba hîç vücûdu zerrenin hâ'il

Münâdîler nidâ eyler
Gel Allah'a gel Allah'a
İşiden cân fedâ eyler
Gel Allah'a gel Allah'a

Yeter dünyâya rağbet et
Yeter câha mahabbet et
Hakk'ı bulmağa himmet et
Gel Allah'a gel Allah'a

Derûnundan edip âhı
Koma gâfil sehergâhı
İşit Firrû ila'llahı
Gel Allah'a gel Allah'a

İçip vahdet şarâbından
Ko gitsin aradan sen ben
Sakınma dostdan düşmen(den)
Gel Allah'a gel Allah'a

Beğim ölmezden evvel öl
Hayât-ı câvidânî bul
Ola gör bir kapıya kul
Gel Allah'a gel Allah'a

Bülend et himmeti âşık(*)
Ko isneyniyyeti âşık
Bula gör vahdeti âşık
Gel Allah'a gel Allah'a

Mahabbet sâgarın nûş et
Beğim deryâ gibi cûş et
Hüdâyî'nin sözün gûş et
Gel Allah'a gel Allah'a

Müsahhar emrine hep cümle eşyâ
Senindir kul senindir hükm efendi
Elin altındadır dünyâ vü ukbâ
Senindir kul senindir hükm efendi

Ne istersen edersin kudretin var
Her işde nice nice hikmetin var
Esirgersin usâtı rahmetin var
Senindir kul senindir hükm efendi

Kiminin derdine tîmâr edersin
Kimine âteşi gülzâr edersin
Kimini Mustafâ Muhtâr edersin
Senindir kul senindir hükm efendi

Kanı Eyyûb gibi bir sabra tâkat
Yâ İsmâîl-veş kurbâna cür'et
Meğer kim edesin fazlınla rahmet
Senindir kul senindir hükm efendi

Usâta rahmet ü gufrân eden sen
Gönüller derdine dermân eden sen
Hüdâyî'ye atâ ihsân eden sen
Senindir kul senindir hükm efendi

N'eyleyeyin dünyâyı
Bana Allah'ım gerek
Gerekmez mâsivâyı
Bana Allah'ım gerek

Ehl-i dünyâ dünyâda
Ehl-i ukbâ ukbâda
Her biri bir sevdâda
Bana Allah'ım gerek

Derdli dermânın ister
Kullar sultânın ister
Âşık cânânın ister
Bana Allah'ım gerek

Fânî devlet gerekmez
Dürlü zînet gerekmez
Hak'sız cennet gerekmez
Bana Allah'ım gerek

Mecnûn ister Leylâ'yı
Vâmık isterAzrâ'yı
N'idem gayrı sevdâyı
Bana Allah'ım gerek

Bülbül güle karşı zâr
Pervâneyi yakmış nâr
Her kulun bir derdi var
Bana Allah'ım gerek

Beyhûde hevâyı ko
Hakk'ı bula gör yâ hû
Hüdâyî'nin sözü bu
Bana Allah'ım gerek

N'ola dîvânına karşı durursam
Kulun Efendiden gayrı kimi var
Ne var dergâhına yüzüm sürersem
Kulun Mevlâ'dan ayrı yâ kimi var

Cemî'-i zenbim ey sultân-ı ekber
Bağışla mâ-tekaddem mâ-teahher
Visalin zevkini eyle müyesser
Kulun Efendiden gayrı kimi var

Lekad ebda'tenâ bi'1-kâfi ve'n-nûn
Te'âlâ şânüke ammâ yekülûn
Olalım lutf u ihsânına makrûn
Kulun Mevlâ'dan artık yâ kimi var

N'olaydı hay n'olaydı hay n'olaydı
Gönül râhat beden sıhhat bulaydı
Cemî'-i müşkilât âsân olurdu
Hudâ'dan zerrece rahmet olaydı

Na'îm-i dehr-i dûna olma mağrûr
Yürü dîn emrini tekmîl edegör
Yeter oldun bu fânî zevke mesrûr
Yürü merzât-ı Hak tahsîl edegör

Bilirsin kimse kalmaz bunda bâkî
Visâlinin mukarrerdir firâkı
Hudâ'ya et edersen iştiyâkı
Yürü dîn emrini tekmîl edegör

Hevâlarda olup ey gâfil insân
Seni azdırmasın nefs ile şeytân
Kerîm Allah ede yolları âsân
Yürü merzât-ı Hak tahsîl edegör

Basîret nûru ger var ise sende
Bu cân bâkî kalır sanma bedende
Bu günü yarına salma inende
Yürü dîn emrini tekmîl edegör

Hüdâyî'nin sözün gûş eyle ey yâr
Bu fânî mülke mağrûr olma zinhâr
Tarîk-i Hakk'a sa'y et imdi her bâr
Yürü merzât-ı Hak tahsîl edegör

Ne denlü rahmet etsen kullarına
Efendi rahmetin hod yok değildir
Ne denlü çok ise cürmü ibâdın
Bihâr-i rahmetinden çok değildir

Ne hûy ile kişi olsa sirişte
Komaz ol hûyun olsa rişte rişte
Felekler de meleklerle uçarsa
Ne mümkindir ki dîv ola firişte

Ne işlerse eğer hayr ü eğer şer
Göriserdir eğer avrat eğer er
Var imdi âkil ol hayr işle dâ’im
Olasın tâ iki âlemde sâlim

Ne Sübhân'sın şerîkin yok ilâhî
Ne sultânsın vezîrin yok ilâhî

Sıfâtın tâmdır ey zât-ı bî-çûn
Ta'âlâ şânüke ammâ yekûlûn

Bu mahlûkâtı yokdan var kıldın
Kemâl-i kudretin izhâr kıldın

Şükür kim Küntü kenz esrârın açdın
O kenzin zübdesin insâna saçdın

Hem etdin ana tahmîl-i emânet
Ola tâ bâde-nûş-ı bezm-i vahdet

Hiyânetden yine sen sakla yâ Rab
Cehâletden yine sen sakla yâ Rab

Anın hakkı ki etdin ana i'tâ
Makâm-ı Kâbe kavseyni Ev-ednâ

Nebiyy-i müctebâ geldi
Resûl-i murtazâ geldi
Habîb-i bâ-safâ geldi
Muhammed Mustafâ geldi

Gönüllere şifâ olan
Kamu derde devâ olan
Bize Hak'dan atâ olan
Muhammed Mustafâ geldi

Nedir bir dâneden bunca senâbil
Bu sırrı bilmez illâ ehl-i irfân
Hayâl-i zılla benzer fî'1-hakîka
Vücûdun aynâsında hâl-i ekvân

Nedir bu ellerle ayak
Nedir bu dillerle dudak
Aç gözün ibret ile bak
Âlem temâşâ-gâh imiş
Cümle merâtibden geçip
Tevhîd-i zâta vâsıl ol
Ko Zeyd ü Amre bakmağı
Ef'âl-i küll Allâh imiş

Nefs ü şeytâna uyarsan,
Nice olur hâlin ey gâfil?
Bir gün olur kim duyarsan
Nice olur hâlin ey gâfil?

Fikrinden dünyâ gitmez mi?
Hakk kelâmın işitmez mi?
Ölenler ibret yetmez mi?
Nice olur hâlin ey gâfil?

Gidenleri görmez misin?
Yer altına girmez misin?
Hakk katına varmaz mısın?
Nice olur hâlin ey gâfil?

Tâat kapusın kaparsan
Doğru yolundan saparsan
Nice bir mala taparsan
Nice olur hâlin ey gâfil?

Mâsivâdan firâr eyle
Bâb-ı Hakk'da karâr eyle
Tâatı ihtiyâr eyle
Nice olur hâlin ey gâfil?

Aç gözün gafletten uyan
Nâdim olur nefse uyan
Bâtılı kor Hakk'ı duyan
Nice olur hâlin ey gâfil?

Mâsivâdan yumup gözü
Kâdir Allah'a tut yüzü
Hüdâyî'den gûş et sözü
Nice olur hâlin ey gâfil?

Nefs ü şeytâna zebûn etme bizi
Kerem et hey ulu Mevlâ kerem et
Tâlib-i fânîye dûn etme bizi
Kerem et hey ulu Mevlâ kerem et

Avn-i Rabbânî refîk olmayıcak
Bir adım yer varamaz tâlib-i Hak
Zuafâya nazar-ı lutf ile bak
Kerem et hey ulu Mevlâ kerem et

Yer ü gök çekmediği haml-i kebîr
Götürür anı bu insân-ı hakîr
Yardım eyle ana ey Rabb-ı kadîr
Kerem et hey ulu Mevlâ kerem et

Mâsivâya bakuban kalmayalım
Tâ hevâ vü hevese dalmayalım
Zâga şâhbâz-ı dili salmayalım
Kerem et hey ulu Mevlâ kerem et

Nice bir mâni' ola hubb-ı sivâ
Ola nûrunla münevver fukarâ
Vaslını eyle Hüdâyî'ye atâ
Kerem et hey ulu Mevlâ kerem et

Nefse uyup râh-ı Hak'dan taşra çıkmak yol mudur
Kibr ü ucb ile adın dervîş takmak yol mudur
Matlabın a'lâyiken ednâya akmak yol mudur
Yâr-ı bâkî var iken ağyâra bakmak yol mudur

Nice bir olmaz hevâlar nice bir tûl-i emel
Gel beri şimdengeri ey derd-mend insâfa gel
Sâlike lâyık mıdır hîç Zeyd ü Amr ile cedel
Her tasarruf hod Hak'ın sen gayra bakmak yol mudur

Hep Hak'ın kullarıdır küçük büyük erkek dişi
Hizmet-i Mevlâ'da olmakdır kul olanın işi
Anladın mı Rabb'ini hey kendüyü bilmez kişi
Hâzır iken Hâlik'ın etrâfa bakmak yol mudur

Dûr eder Hak'dan seni Hubb-ı sivâ kayd-i alef
Gör ne vech ile sülûk etmiş bu yollarda selef
Nakd-i ömrü eyleme nefsin hevâsında telef
Vech-i bâkî var iken mahlûka bakmak yol mudur

Nice bir emmârelikde eyleye nefsin karâr
İşidip firrû ila'llâh'ı et ol yana firâr
Ko sivâyı sıdk ile gel Hak'a eyle i'tizâr
Her murâdı Hak verir sen gayra bakmak yol mudur

Nefy etmeğe ağyârı
Tevhîd edegör tevhîd
Yoklukla bulup varı
Tevhîd edegör tevhîd

Fırsat ele girmişken
Menzilde oturmuşken
Nevbet sana gelmişken
Tevhîd edegör tevhîd

Şirki süregör gitsin
Sırrında safâ bitsin
Vahdet iline yitsin
Tevhîd edegör tevhîd

Gûş et sözü sâdıkdan
Geç fânî alâyıkdan
Duymağa hakâyıkdan
Tevhîd edegör tevhîd

Bi-çâre Hüdâyî sen
Geç gayrıya bakmakdan
Zevk etmeğe cân ü ten
Tevhîd edegör tevhîd

Neyleyim dünyayı
Bana Allah'ım gerek.
Gerekmez mâsivayı
Bana Allah'ım gerek.

Ehl-i dünya, dünyada
Ehl-i ukbâ, ukbâda
Her biri bir sevdada
Bana Allah'ım gerek.

Dertli, dermanın ister
Kullar, sultanın ister
Aşık, cananın ister
Bana Allah'ım gerek.

Fani devlet gerekmez
Dürr ü ziynet gerekmez
Haksız cennet gerekmez
Bana Allah'ım gerek.

Bülbül güle karşı zar
Pervaneyi yakmış nar
Her kulun bir derdi var
Bana Allah'ım gerek.

Beyhûde hevayı ko
Hakkı bul, gör yahu
Hüdâi'nin sözü bu
Bana Allah'ım gerek.

Nice bir hâr derdini çekelim
Bâri gülzâr derdini çekelim

Doludur mihnet ile dâr-ı Fenâ
Bâri dildâr derdini çekelim

Yeter olduk firâk ile bîmâr
Bâri tîmâr derdini çekelim

Bâkiden gayrı külli şey' hâlik
Yoğu ko var derdini çekelim

Geç bu kevn ü mekândan ey sâlik
Lâ-mekân yâr derdini çekelim

Nice bir hicr âteşine yanalım
Yâ Resûla'llâh şefâ'at eylegil
Kevser-i vahdetden içir kanalım
Yâ Habîba'llâh şefâ'at eylegil

Zenbini fânî vücûdun yumağa
Hân-ı bî-pâyân-ı vasla doymağa
Sırr-ı ev-ednâ'yı bilip duymağa
Yâ Resûla'llâh şefâ'at eylegil

Mürşidim pîrimsin ey kân-ı kerem
Pes tapundan gayrı kime yüz uram
Umarım ki arş-ı maksûda erem
Yâ Habîba'llâh şefâ'at eylegil

Niyâzın dâ’imâ Allah'a eyle
Uyan gafletden ey gâfil gözün aç
Çün olur melce-i erbâb-ı hâcât
Olupdur hâs ü âmm ol bâba muhtâc

Nûr ile doldu yine kevn ü mekân
Geldi hoş lutf ile şehr-i ramazân
Zeyn olup açıldı ebvâb-ı cinân
Geldi hoş lutf ile şehr-i ramazân

Anda Kur'ân-ı azîm etdi nüzûl
Şehr-i ümmet buyurur ana Resûl
Tâlib-i Hakk'a nasîb ola vusûl
Geldi hoş lutf ile şehr-i ramazân

Zikr ü tehlîli vü tesbîhi güzel
Hem namâzı vü terâvîhi güzel
Zav'-i kandîl ü mesâbîhi güzel
Geldi hoş lutf ile şehr-i ramazân

Şer'-i pâki başa hoş tâc edelim
Sünnet-i Ahmed'i minhâc edelim
Âlem-i ma'nâya mi'râc edelim
Geldi hoş lutf ile şehr-i ramazân

Mâsivâ hubbun aradan süregör
Zât-ı bî-çûne Hüdâyî eregör
Bezm-i vahdetde safâlar süregör
Geldi lutf ile mübârek ramazân

Nûr-ı Hakk'a baka bir gün ola ebsâr-ı kulûb
Umarız lutf u inâyet ede Mevlâ-yı Kerîm
Nefehât-ı keremi bir gün ola ede hubûb
Umarız lutf u inâyet ede Mevlâ-yı Kerîm

Pür-hevâ nefsin elinden n'idelim neyleyelim
Hak bilir hâlimizi hod kime ne söyleyelim
Geliniz imdi ulular yolunu soylayalım
Umarız lutf u inâyet ede Mevlâ-yı Kerîm

Nefs ü şeytâna zebûn eylemeye kullarını
Âşık u sâdıka âsân getire yollarını
Vara bülbülleri seyrân ede dost illerini
Umarız lutf u inâyet ede Mevlâ-yı Kerîm

Mülkü ko mâlike bak leyl ü nehâr eden odur
Cem'-i ezdâd edüben unsurı çâr eden odur
Âteşi gülşen edip düşmeni yâr eden odur
Umarız lutf u inâyet ede Mevlâ-yı Kerîm

Mahz-ı fazl ile esirgerse Hüdâyî'ye yeter
Nazar-ı lutfu ile kârı onar işi biter
Zâkiri zikr eder ol zikr eden envâra batar
Umarız lutf u inâyet ede Mevlâ-yı Kerîm

Nutfe-i nâ-çîzi insân eyledin
Hamd ü minnet sana ey Rabb-i Kerîm
Ehl-i islâm ehl-i îmân eyledin
Hamd ü minnet sana ey Rabb-i Kerîm

Giydirip halka vücûdun hil'atin
Bize gösterdin kemâl-i kudretin
Umarız iki cihânda rahmetin
Çok şükürler sana ey Rabb-i Kerîm

Nutfe-i nâçîzi insân eyleyen Kâdir Hudâ
Yine lutfundan ede kullarına vaslın atâ

Lutf u İhsânı Hak'ın ihsâya kâbil mi aceb
Add içün cem' olsa ger ins ü melek şâh ü gedâ

Bu Fenâ bağında bir bâkî sa'âdet isteyen
Enbiyâ vü evliyâ isrine kılsın iktidâ

Hubb-ı dünyâ ile keyd-i nefse kim olsa esîr
Hakk'a yüz tutsun yine andan olur derde devâ

Ma-sivâyı terk edip Mevlâ'ya ikbâl eylesin
Ey Hüdâyî bulmak isterse kişi bâkî safâ

Ola maksûdumuz fazlınla hâsıl
İnâyet eyle sultânım meded hay
Olalım nûr-ı pâk-i zâte vâsıl
İnâyet eyle sultânım meded hay

Hudâ-yı Müste'ân açarsa yollar
Ere matlûbuna bî-çâre kullar
Safâya ermeğe mahzûn gönüller
İnâyet eyle sultânım meded hay

Vücûdu kande buldu cinn ü insân
Safâyı kanden aldı ehl-i irfân
Yine senden olur kullara ihsân
İnâyet eyle sultânım meded hay

Bizi fazlınla çünki etdin îcâd
Yine eyle na'îm-i vasla irşâd
Olalım mâsivâ hubbundan âzâd
İnâyet eyle sultânım meded hay

Hüdâyî'ye hidâyet senden olur
Dahi matlûba vuslat senden olur
Efendi fazl ü rahmet senden olur
İnâyet eyle Allah'ım meded hay

Olmayıcak senden atâ
Kul neylesin yâ Rabbenâ
Dâ’im işi sehv ü hatâ
Kul neylesin yâ Rabbenâ

İster seni cân bülbülü
Lâkin erişmez akl eli
Ger açıvermezsen yolu
Kul neylesin yâ Rabbenâ

Kim gamda kim râhatdadır
Âlem buna hayretdedir
Hep kabza-i kudretdedir
Kul neylesin yâ Rabbenâ

Hakk'anlamak merd işidir
Sığmaz akıl nerd işidir
Çün Sâni-'i ferd işidir
Kul neylesin yâ Rabbenâ

Kim ki ezel dedi belâ
Andan ırag oldu belâ
Allâhü yef'al mâ-yeşâ
Kul neylesin yâ Rabbenâ

Ente'l-Kerîmü'l-müste'ân
Ente'r-Raûfu küllü ân
İhsânına kaldık hemân
Kul neylesin yâ Rabbenâ

Uçsa kafesden andelîb
Koma Hüdâyî'yi garîb
Et gülşen-i vaslın nasîb
Kul neylesin yâ Rabbenâ