Seyrani

Acep güzel sana neyledim bilmem
Sensin bu dertlere daldıran beni
Gözüm yaşlı kaldı ağlarım gülmem
Yok elimden tutup kaldıran beni

Yâr zülfünden bana gelen kokunun
Sebep ne ki hatırıma dokunun
Bu âlemde yine mihnet okunun
Sensin nişanına aldıran beni

Biz âşıka sultanlığın hanlığın
Ne dostluğun belli ne düşmanlığın
Değil midir senin kalpazanlığın
Böyle mihenklere çaldıran beni

Mimar olan elin çekmez yapıdan
Biçâre Seyranî geçmez kapıdan
Aşkın gemisine edip kapıdan
Sensin deryalara saldıran beni

Açıl ey gonca-i bağ-ı letafet
Bülbülü zar eden sen değil misin
Meseldir arife tarif ne hacet
Beni naçar eden sen değil misin

Göz halkeden etmiş baktırmak için
Ağlatıp gözyaşı aktırmak için
Karanlıkta şem'e baktırmak için
Nurunu nâr eden sen değil misin

Seyranî maksudun çifte ben iken
İki beş yüz bir hesapta bin iken
Meydan-ı muhabbet arştan gen iken
Başıma dar eden sen değil misin

Açmayınca gözün arıya özün
Teslim rıza sözün edemez çiçek
Örümcek çulhanın dokunmuş bezin
Biçmek elimizden gelmez ki biçek

Sırat kıldan ince kılıçtan keskin
Seçmeyince gönlüm edemem teskin
Hakkın rahmetinden bu gönül miskin
Geçip yol vermez ki sıratı geçek

Arz boşlukta güneş için dolanır
Güneşe bakılmaz gözler sulanır
Karışırsa pekmez süte bulanır
Seçmek elimizden gelmez ki seçek

Göğsün nişan almış gönül tirine
Deli gönül nişan diker pirine
Seyranî seyretsin hangi birine
Her üstat oynatır bir türlü köçek

Ademoğlu dünya nimetin yerken
Bilinmez çiy sütten aş kapar kaçar
Er ekmeğin taştan çıkarır derken
Unun incesini taş kapar kaçar

Sikkesi kesilen şah mezarından
Sordum yok haberi sim ü zerinden
Bir gün gamze okun hep üzerinden
Yay gibi kurulan kaş kapar kaçar

Ademoğlu Azrail'in şanını
Bilse kuldan dava etmez kanını
Ölen Hakka teslim eder canını
Sağların gözünden yaş kapar kaçar

Çeşme-i zulmette ab-ı hayat ol
Merhamet bendine ak mir-i Haydar
Gönülden gönüle var gitmeğe yol
Bulunur Rıza-yı Hak mir-i Haydar

Cebrail'dir Hak emrini getiren
Hep peygamberlere buyruk yetiren
İlm-i ümmet mektebinde oturan
Muradım şem'ini yak mir-i Haydar

Arz eder gözüne gönül gördüğün
Ah edip göğsünü def gibi dövün
Enelhak darına Mansur'um bu gün
Rıza kemendini tak mir-i Haydar

Dikenlidir her kuş konmaz çalıma
Gül yakışır benim her bir dalıma
Aşık Seyrani'yim kemter halime
Çeşm-i insaf ile bak mir-i Haydar

Afitap cemalin görelden beri
Arttı derûnumda hicran sevdiğim
Layık mı gezeyim böyle serseri
Yok mudur lütfunla ihsan sevdiğim

Biçare gönlümün nevası yoktur
Açılmış bir gül-i ranası yoktur
Derd-i derunumun devası yoktur
Sen eyle derdime derman sevdiğim

Kadrini bilesin bağrı yanığın
Uyma hiç sözüne her münafığın
Gönlünün tahtında her bir âşığın
Sensin hükmeyleyen sultan sevdiğim

İnsaf et halime yandım derdine
Aşkım galip zemherinin berdine
Merhem eyle Seyranî'nin derdine
Enva-ı ilaçla Lokman sevdiğim

Aşkın Derdine Düşeli
Mecnunum Dağlar Gezerim
Katram Kaynayıp Coşalı
Sel Oldum, Çağlar Gezerim

Pîr Eşiğin Bildim
Kabe Hatası Var İse Tövbe
Derd İle Erdim Eyyüb'e
Yaremi Bağlar Gezerim

Kimi Beydir, Kimi Geda
Cümlesine Yaren Hüda
Yusuf'umdan Düştüm Cüda
Yakub'um Ağlar Gezerim

SEYRANİ, Aşkın Tur'unda
Tecelli Gördüm Nurunda
Gerçeklerin Huzurunda
Çürüğüm, Sağlar Gezerim

Ağlıyor gönlümüz ey melek sıfat
Bizi gayri güldür ferahyap eyle
Cerrahın abından sun ab-ı hayat
Lütf u kereminden feyziyap eyle

Okur taliplerin aşk kitabından
Ver saki ruhlara sen şarabından
Lütf-ı miftahınla kendi babından
Âlemin matlubun feth-i bab eyle

Bir aşktır serptiğin layıklarına
Hararetler verme yanıklarına
Güler yüz gösterip âşıklarına
Aziz başın için bir cevap eyle

Seyranî seyreder sağ ve solların
Bab-ı vuslat için bekler yolların
Yeter ağlattığın güldür kulların
Gani dualarım müstecap eyle

Aheng-i aşkımdır inleyen defte
Boğuluyor kalb-i yâre geçince
Her katre bir inci olur sedefte
Zehir olur tab'ı mara geçince

Tedbir-i Lokmana bağlanma âşık
Belki islah etmiş yârân-ı sadık
Tedbirin takdire gelmez muvafık
Merhemin eline yâre geçince

Arttırır kadrini verd-i aşkımın
Feryad-ı bülbüldür vird-i aşkımın
Neylesin Lokmanı derd-i aşkımın
Destine kudretten çare geçince

Seyranî unsurun bir pak-i tiynet
Olmasa cevher-i ruhunda himmet
Kokar mıydı sana verd-i hakikat
Gülün buyi kalmaz hara geçince

Ahval-i âlemden yâr sorsa bana
Müptelayım canım gibi tenime
Muhabbet bir yana ben de bir yana
Güzel sevmek zarar değil dinime

Üftadeyim bülbül gibi güle ben
Çevrilirim turna gibi göle ben
Yârin ismin aldım dilden dile ben
Sürüklerim gömmek için sineme

Seyranî mürşidim severim gayet
Bu sevgi benimçün büyük ibadet
Tamu'da yanmaya etmem kasavet
Yanarım gafletle geçen günüme

Akan su serinden ola gör agâh
Serden agâh olan geda olur şah
Değirmenin çarhı zikr-i illallah
Hu ismin zikreder döne döne taş

Bir ekmenin olur bir de biçmesi
Bir konmanın olur bir de göçmesi
Her kimin var ise yiyip içmesi
Değirmenden alsın dersin karındaş

Yaratmış Seyranî Hak ağzında dil
Dilini söyledip durma Hakkı bil
İsm-i cismin ateş ab u türap bil
Can Ruhulkudüsten çekmez ayrı baş

Akıl ermez kulak duymaz göz görmez
Şükret kula haktan ihsan var iken,
Göz görmüş olduğun sanma öz görmez
Sen küfre yâr olma iman var iken

Cihan cihanla cihan canla bulunmaz
Haksız bir yerinden boşalıp dolmaz
Milletler muhtelif müttehit olmaz
Tevrat Zebur İncil Kuran var iken

Seyrimiz Seyranî zahirde sair
Olsa da batında Mevlaya dair
Ümidin keserim ehl-i kebair
Şefi-i Rahmet-i Rahman var iken

Aklın hallolunmaz birçok müşkülü
Ermemesi evla imiş ermeden
El uzatıp bağda biten her gülü
Dermemesi evla imiş dermeden

Kimi şahlık ister kimi vezirlik
Kimisi kâhyalık kimi kizirlik
Hasis adam ile cennete birlik
Girmemesi şayan olur girmeden

Çıkrığa sezadır iplik bükmesi
İğneye layıktır libas dikmesi
Ehl-i kemal ile cefa çekmesi
Yeğdir cahil ile safa sürmeden

Özümle müşterek olmuş gözüm bu
Göz kulak kapusu olmuş özüm bu
Seyranî'yim eğri doğru sözüm bu
Borç vermek hayırlı zekât vermeden

Alınan ettiler davet
Şah-ı cihan etti avdet
Gelmedi bir yandan imdat
Düşman çıktı yollarına

Kondurdular susuz yurda
Düştüler onulmaz derde
Azdı Yezit döndü kurda
Bak Kerbela çöllerine

Kandı Kasım'ın her yanı
Hakka teslim oldu canı
Gelin kınasıdır kanı
Fatıma'nın ellerine

Hep bağlandı su yolları
Kesildi Abbas kolları
Figan etti bülbülleri
Şah-ı Merdan güllerine

Kerbelada kesik başlar
Çeşmimden akıttım yaşlar
Meydanda yoktu ilaçlar
Atlar bastı bellerine

Zulm'etti Yezid'in kahrı
Harap olsun Kufe şehri
Kurusun Fırat'ın nehri
Su değmedi dillerine

Aman Yarab bu ne şelek
Ne aman bilir ne dilek
Matem tuttu ins ü melek
Ehl-i Beytin hallerine

Şimdi Şaha elin sundu
Ay gamlandı güneş dundu
Şehribanı ata bindi
Gitti düşman ellerine

Kul Seyrani durma ağla
Kara giyin kızıl bağla
Coşkun sular gibi çağla
Karış aşkın sellerine

Allah baktım şem-i aşka muhabbet
Sermayesin etmiş Habibin heman
Mekteb-i irfanda ders-i hakikat
Okuyan aşıklar olmuş arifan

Birbirine uymaz derdi kimsenin
Halikı bir ins ile can u tenin
Aşkın olmaz ise bir katre menin
İhtimaldir olmak anda din iman

Adem ne demektir insan kaç bölük
Kimi şah padişah kimisi melik
Kiminin kulağı kalbine delik
Kiminin beynine deliktir iz'an

İnsan yedi bölük olduğun sana
Bir bir beyan edem kulak tut bana
Meylin verir isem dünyadan yana
Bulunmaz alemde sen gibi nadan

Birinci bölüğü münkir-i nimet
İkinci bölüğü ehl-i meşakkat
Üçüncü bölüğü zulmet ü gaflet
İçinde kalmıştır sermesti hayran

Dördüncü bölüğü ehl-i acele
Ednamız yenemez sanma bu çile
Deva bulunursa derd-i ecele
Edna olan a'lalanır ol zaman

Allah'ın emrine mutiim dersen
Resûl'ün emrine itaat eyle
Helâl haram demez bulduğun yersen
Mü'minlik sözünden feragat eyle

Zahm-ı aşka gelip merhem sarmağa
Ferhâd olup bir gün bağrın yarmağa
Kudretin yoğise Beyt'e varmağa
Gönül Beytullah'tır ziyaret eyle

Kulun rızkın verir hazret-i Bâri
Açılan gülleri incitmez hârı
Kötülük değildir er kişi kârı
Kemlik edenlere inâyet eyle

Kalbini geniş tut sıkma Seyranî
Rıza-yi Bâri'den çıkma Seyranî
Gönül beytullahtır yıkma Seyranî
Elinden gelirse imâret eyle

Ana kız karındaş hem kız evladı
Evde bulunsa da elden sayılır -
Leyla'nın Mecnun'u ŞirinFerhat'ı
Yad yabancı dağda belden sayılır

Dağda eniş yokuş düzden gayrisi
Yılda kış bahar yaz güzden gayrisi
Kezzaplarda iki sözden gayrisi
Havadan sayılır yelden sayılır

Vali hâkim dahi doğmuş anadan
Kısmet toplamaya gezer her nadan
Bir susuz derede bir fırtınadan
Uğrayıp geçici selden sayılır

Ömrün var gecesi hem gündüzleri
Tükenir mi eniş yokuş düzleri
Seyranî'nin kaba değil sözleri
Haddeden çekilmiş telden sayılır

Ara, bul, şem'anı yak da
Su gibi engine ak da
Ne tırnak idim ayakta
Ne taç gibi serde idim

Ne martıyım bahre daldım
Ne dili ummana daldım
Ne er gibi avret aldım
Ne zen gibi erde idim

Mahremiyim hak razının
Makesiyim âvazının
Âlem-i ervâh sazının
Kolunda bir perde idim

Seyrânî kader göçünde
Ne bir iki ne üçünde
Âlem-i ervâh içinde
Himmetli bir pîrde idim

Arayıp bulmalı bir ince belli
Sözüm nasihattır tutana belli
Bir insan dünyada olsa ik'evli
Dağıtır uykuyu cefasına bak

Eğer birin sevse cefası çoktur
İkisini sevse bok üstü boktur
Moskof kavgasından kavgası çoktur
Şaşırma nöbeti sırasına bak

Boyu yüce olsa derler ki yüce
Boyu kısa olsa derler ki cüce
Sararsan kısayı üç gün üç gece
Pamuk yorgan döşek safsına bak

Asıl sermayemiz bir avuç toprak
Aşinasın sen bu sırra sevdiğim
Pervane şem'inin nuruna müştak
Bile bile Yanar nâre sevdiğim

Lisan-ı hal ile cümle dillere
Kelam verip talim eder ellere
Tanrım emretmese idi güllere
Müsehhir olur mu hare sevdiğim

Kala yapılır mı burçsuz bedensiz
Halkolunmamış hiçbir mahluk tensiz
Dertli Seyranî'nin derdine sensiz
Hak bilir bulunmaz çare sevdiğim

Asırda acaip işler çoğaldı
Bilmem bu işleri kimler ediyor
Dünyayı hep rezil köpekler aldı
Gelen ümeraya karşı gidiyor

Biraz bahsedeyim ehl-i zamandan
Yahşiler aşağı düştü yamandan
Aralık itleri olmuş kumandan
Uyuz it kurtlara kumand-ediyor

Buğday unu beğenmiyor enikler
İplikten aşağı düştü ipekler
Hep sedire geçti itler köpekler
Hanedan ayakta hizmet ediyor

Koltuk kılı farkolmuyor sakaldan
Tüccarlar aşağı indi bakkaldan
Aslanlara çoban düşmüş çakaldan
Şimdi aslanları çakal güdüyor

Mekteple medrese ortadan kalktı
Meyhane kerhane meydana çıktı
Ar namus denen şey ortadan kalktı
Şimdi kişi bildiğine gidiyor

Sarhoşlar çoğaldı kalmadı ayık
Bu asra böylece haller de layık
Müzevvirin adı muhbir-i sadık
Şimdi kişi bildiğine gidiyor

İsimlerin tebdil etsem satılmaz
Cisimlerin tahvil etsem zat olmaz
Altın eğer vursan eşek at olmaz
Şimdi kişi bildiğine gidiyor

Şahinler yurdunu tuttu yarasa
Baklava yerine geçti pırasa
Şimdi rağbet deyyus ile terese
Zamane bunlara rağbet ediyor

Boy kürkünü beğenmiyor köçekler
Babasına akl öğretir çocuklar.
Yumurtadan burnu çıkan cücükler
Horoz oldum diye cık cık ediyor

Küçükler büyüğe çorap giydirir
Tatlıyı insana acı yedirir
Seyranî zamane böyle dedirir
Şimdi kişi bildiğine gidiyor

(Seyrani)
Aşk sevdası başa bela
Yürü etti yollar bizi
Aşığım ben gonca güle
Ne zem eder eller bizi

(Derviş Osman)
Kötüyünen konup göçme
Bahillerin suyun içme
Muhanet köprüsün geçme
Düş al gitsin seller bizi

(Seyrani)
Bekir Osman Ömer Ali
Biz onlara dedik veli
Seyrani olursan deli
Divan'eder eller bizi

(Derviş Osman)
Bize Derviş Osman derler
Aşka gelir söyler diller
Gıybetimiz eder eller
Günahlardan yurlar bizi

Aşk u sevda ile mecnun gezerken
Ben bir güzel sevdim Müslüman deyu
Muhabbetin deryasında yüzerken
Şimdi bir su vermez al iç kan deyu

Şimdi ellerile alup satmakta
Gülüp oynamakta yatıp kalkmakta
Benim ciğerime ateş atmakta
Alış tutuş mahşeredek yan deyu

Madenine göre altun gümüşler
Ağacına göre elvan yemişler
Mühür kimde ise ana demişler
Âlemde Seyranî Süleyman deyu

Aşk-u sevda ile Mecnun gezerken
Ben bir güzel sevdim Müslüman diye
Muhabbetin deryasında yüzerken
Şimdi bir su vermez al iç kan diye

Şimdi eller ile alıp satmakta
Gülüp oynamakta yatıp kalkmakta
Benim ciğerime ateş atmakta
Tutuş tutuş mahşere dek yan diye

Madenine göre altın gümüşler
Ağacına göre elvan yemişler
Mühür kimde ise ona demişler
Alemde Seyrani Süleyman diye

Aşkım bülbülüne şevkim bağında
Gül açar dikenli çalım kalmadı
Gül gibi bitmişken aşkın dağında
Bülbül konmak için dalım kalmadı

Çerağım sönmeden pervanem ulaş
Ölmeden etrafım bir daha dolaş
Kuru kovan oldum kudretten telaş
Düştü arım çecim balım kalmadı

Balmumun yandırıp bezire kadar
Aradım beşirden nezire kadar
Yokladım kizirden vezire kadar
Bana zulmetmedik zalim kalmadı

Aşık Seyranî'yim dinle sözlerim
Yâkub'um elbette Yusuf özlerim
Servetperestlerden korktu gözlerim
Anadan üryanım malım kalmadı

Aşkın arısına düşürme telaş
İster isen benden bal, kara gözlüm
Muhabbet dilersen semtinde dolaş
Dilemezsen gamda kal, kara gözlüm

Er gerektir erin kadrin bilmeğe
Âşık gerek mâşuk gülün dermeye
Mevlâ kul keyfince meyva vermeye
Kaadir yaratmağa dal, kara gözlüm

İnsan dedikleri hep bir soy imiş
Kudret ölçüsünde hep bir boy imiş
Gönül kimi sever güzel o imiş
Sen haktan dileğin al, kara gözlüm

Yükseklerde taşkın esne, yel gibi
Bulandırma Seyranî'yi, sel gibi
Haddeden çekilmiş demir tel gibi
Çek beni bağrına çal, kara gözlüm

Ben bu aşkın çilesini
Yanar çektim, tüter çektim
Yedim bunca sillesini
Bülbül gibi öter çektim

Dizgin etsem gönül atın
Geçer gögün yedi katın
Yalan dünya meşakkatın
Kah bitmez, kah biter çektim

SEYRANİ, bilmem mert midir
Yoksa cana cömert midir
Eyyub'un derdi dert midir
Ben ondan beş beter çektim

Aşkın eleğini aldım elime
Çalkamadan unu eler eleğim
Dil ağlar avunmaz pîr-i velime
Beşiğine niyaz edip belerim

Beşik bulunmazsa pîrin evinde
Salıncak çok şah'ı Merdan Ali'mde
Demir asâ aşındırıp elimde
Ayağıma demir çarık delerim

Terk eyledi gönül kuşu yuvasın
Bulamadım ben bir yayla havasın
Buluncaya kadar derdim devasın
Elbette ağlarım sanma gülerim

Ey Seyranî sağmal ile yozumu
Sınamışım taşlı değil düzümü
Arzularım ben bulamam kuzumu
Dertli dertli koyun gibi melerim

Aşkın hallolunmaz bir çok müşkülü
Vardır ermemesi evla ermeden
El uzatıp bağda biten her gülü
Dermemesi evla imiş dermeden

Kimi şahlık ister kimi vezirlik
Kimisi kahyalık kimi kizirlik
Hasis adam ile cennete birlik
Girmemesi şayan olur girmeden

Çıkrığa sezadır iplik bükmesi
İgneye layıktır libas dikmesi
Ehl-i kemal ile cefa çekmesi
Yeğdir cahil ile safa sürmeden

Seyrani'yim eğri doğru sözüm bu
Özümle müşterek olmuş gözüm bu
Göz kulak kapusu olmuş özüm bu
Borç vermek hayırlı zekat vermeden

Atamız Hazret-i Adem'den evvel
Sırr-ı Kibriya'da pinhan idim ben
Hiç ab-ı enguru nuş eylemeden
Revan-ı çeşmimden seyran idim ben

İsmim bu alemde düşmeden dile
Aşkın defterine yazıldık hele
Atamız Hazret-i Adem'le bile
Vücut ikliminde cevlan idim ben

Kaf nun emriyle halk etti Hallak
Seyrani Halık'ın esrarına bak
Nazargah-ı Hüda basmadan ayak
Bir tenha makamda pinhan idim ben

Ateş vapurunu icat edenler
Yelken açıp yel kadrini ne bilsin
Süleyman'dır kuş dilini söyleyen
Her Süleyman dil kadrini ne bilsin

Hayvanlarda bir kaç çeşit fırkalar
Kimi düzden aşar kimi yorgalar
Necasete müştak olan kargalar
Has bahçede gül kadrini ne bilsin

Seyrani Baba'nın beli büküldü
Ağzının içinde dişi söküldü
Davut Nebi sadasından çekildi
Saz çalmayan tel kadrini ne bilsin

Ayıptır ehl-i zevke bir hayat için savaş etmek
Seri vermek kolay billahi güçtür sırrı faş etmek

Dilersen bilmemek bilmek içinde bilmemek mümkün
Dilersen gülmek gülmemek içinde gülmemek mümkün
Evet ölmek dirilmek haktır amma ölmemek mümkün

Ayıptır ehl-i zevke bir hayat için savaş etmek
Seri vermek kolay billahi güçtür sırrı faş etmek

Atıldım ben dem-i aşka Halilullah gibi nare
Lütuf ummam melekten ben tenim olsa hezar pare
Bilir esrarımı lakin düşer münkir bu inkare
Anın sermayesi inkar-ı Hak yok başka bir çare

Ayıptır ehl-i zevke bir hayat için savaş etmek
Seri vermek kolay billahi güçtür sırrı faş etmek

Okur şi'rim velakin anlamaz halim gazel anlar
Ne bilsin arifin esrarını aklı perişanlar
Acep kimdir veren İsa deminden mürdeye canlar
Bu istifhamı mübhemle eder Seyrani seyranlar

Ayıptır ehl-i zevke bir hayat için savaş etmek
Seri vermek kolay billahi güçtür sırrı faş etmek

Bahr-i aşka Hazret-i Nuh'un gemisi dalmadı
Hak bela tufanına ehl-i necatı salmadı
Aşkımız sazı bozulmuş bir makamı çalmadı
Yar başımdan aklım aldı gönlümü hiç almadı
Yaktı gönlümü bir güzel Tamuya hacet kalmadı

Zevk-i aşk biçare Mansur'u enelhak darına
Etti berdar işte meydanda ziyanı karı ne
Aşığın rüsvalığı maşuk olanın arına
Gelse yakmazdı beni böyle firakın narına
Yaktı canım bir güzel Tamuya hacet kalmadı

Aşığa dilber muti olmaz söz ile saz ile
Perçeminde gezmedim hiç dilber-i mümtaz ile
Çehreme gülmez ümit bu tali-i na-saz ile
Aşığı Seyrani'nin ömrün tüketti naz ile
Yaktı canım bir güzel Tamuya hacet kalmadı

Baksam yüzüne bende olan göz tükenir mi
Ya sende olan böyle güler yüz tükenir mi
Vasfınla senin dilde olan söz tükenir mi
Bir yılda bahar kış ile hiç yaz tükenir mi
Bir mah gibi bir gün gece gündüz tükenir mı
Âlemde ölüm var ise öksüz tükenir mi

Geçmiş deve vardır yük ile ince elekten
Lazım bir elek pak edici halkı kepekten
Her âdeme efdal diyemem gökte melekten
Mümtaz diyemem her meleği kadr-i felekten
Bir mah gibi bir gün gece gündüz tükenir m
Alemde ölüm var ise öksüz tükenir mi

Kör körlüğe razı olarak gözsüz olur mu
Gündüz gecesiz ya gece gündüzsüz olur mu
Hüsnünde solar fasl-ı bahar güzsüz olur mu
Bir mah gibi bir gün gece gündüz tükenir mi
Âlemde ölüm var ise öksüz tükenir mi

Rabbim bana ver bir dem-i devran-ı tecelli
Baykuş gibi kaldım yine zulmette temelli
Bu derd-i elimin ne ise çare-i halli
Âid sana Seyranî'ye ver nur-ı teselli
Bir mah gibi bir gün gece gündüz tükenir mi
Âlemde ölüm var ise öksüz tükenir mi

Behey gafil öleceksin bilmen mi
Azrail canını alsın almasın
Son deminde n'olacağın bilmen mi
Dünya dolu malın olsun olmasın

Dinle nasihatım can kulağın aç
Namerdin yanına varma geri kaç
Olursa düşmanın kapına muhtaç
Sen bir eylik eyle bilsin bilmesin

Seyrani der Hakk'ı hazır bilince
Gönül aynasının pasın silince
Benim canım Hakk'a vasıl olunca
İmam cenazemi kılsın kılmasın

Ben bu aşkın çilesini
Yanar çektim tüter çektim
Yedim gonca sillesini
Bülbül gibi öter çektim

Dizgin etsem gönül atın
Geçer göğün yedi katın
Yalan dünya maslahatın
Kâh bitmez kâh biter çektim

Çeşmin yaşının yavuzu
Aksa doldurur havuzu
Oldum turna kılavuzu
Kâh bozuk kâh katar çektim

Seyranî bilmem mert midir
Yoksa cana cömert midir
Eyyup'un derdi dert midir
Ben ondan besbeter çektim

Ben gedanın büküp belin cevr ile
Kametim endamım kaş eden etmiş
Âşık-perest olan şuha devr ile
Raz-ı derununu faş eden etmiş

Bu aşkın rahında yetmiş bin hicap
Var imiş geçenler eylemiş hisap
Her hicapta gelip yetmiş bin azap
Eyvah bu menzili baş eden etmiş

Seyranî anlamaz kimse remzimiz
Gamla güzer eyler şeble ruzumuz
Geçti de demire şi'r-i suzumuz
Geçmez cahil kalbin taş eden etmiş

Ben tecessüs ettim ruh-ı meskûnu
Bulmadım meram-ı maksada vusul
Leyla irşad etmiş Hakka Mecnun'u
Bana da gösterir aşkım doğru yol

Kokusu tükenir konca solunca
Hiç bir kemal yoktur zeval olunca
Mecnun'un kalbine sevgi dolunca
Bütün Leyla ile doldu sağ ve sol

Her çeşmeden ab-ı hayat içilmez
Ekmeyince hiçbir mahsul biçilmez
İnd-i Hak Taala, edna seçilmez
Mevlasmdah gafil bulunmaz bir kul

Seyranî'yim kime gitsem çareye
Bir keyfince merhem sarmaz yareye
Cami-i kalbimde ak minareye
İsa gibi aşkım etmesem üzül

Beni çıkarma gönlünden
Kulun kurbanın olayım
Karanlıkta cân ü dilden
Şem'i sûzanın olayım

Eser ise seher yeli
Irgalanır zülfü teli
Dudu gibi açıp dili
Oku fermanın olayım

Aldı aklım kaşın yayı
Divâneden gedâ bayı
Ak döşüne bu ednâyı
Takın gerdanın olayım

Zülfünün telleri tûba
Seyranî canım merhaba
Dokunursa bâd-ı sabâ
Örtün yorganın olayım

Benim aşkım tecelli Tur kalbimdir benim Musa
Yedi azam Yed-i beyzasına nisbet yed-i beyza

Asa-yı Muciz-i Musa bir amma bende bi-gaye
Benim bu niyze-i şi'rim kırılmaz hiç asa asa

Ger olduysa asa ejder aduye dest-i Musa'da
Olurdu düşmana sözüm ana nisbet bir ejderha

Veli ben halk-ı dünyanın gözüne çok görünsem de
Görünmez çeşmime zerre benim dünya ve mafiha

Meal-i muzmer-i mafizzamirim anlamış isen
Bu Seyrani sana esrar-ı aşkı eyledi ifşa

Bilirken ölüm var bu halk-ı âlem
Gözleri dünyanın ihtişamında
Mevlaya malumdur feryat ü nalem
Evkat-ı hamsede subh ü samında

Müşkülüm halledin ehl-i zamirler
Tutar mı altının yerin demirler
Merhametsiz olan ulul-emirler
Korkarım şeytanın iltizamında

Ezelden böyledir Seyranî âdet
İbadetten yeğdir nefse ticaret
Kalmadı dünyada bitti halavet
Ne düğün arife ne bayramında

Bilmediğin nâsa olursan kefil
Acını kesemez tarçın zencefil
Düşer itibardan olursun sefil
Cürümlerin süt kardeşi kefalet

Misafir bulursan hanene getür
Bir içim su ile keyfini yetür
Bir mümkün hâceti olsa bitür
Sen tig-i emrine eyle itaat

Örtülmüşü açma, açığı örtme
Er isen Seyranî bir can ürkütme
Hasisin, bahılın gayretin gütme
Sonradan görmüşten alma emanet

Bilse bir divane idrakinde noksaniyyeti
Müsterih olmak ne mümkün kalb-i cismaniyyeti

Hazret-i Musa eğer el-ilmü indallah'dan
Olmasa gafil yapar mı kibr-i şeytaniyeti

Ademe Tanrı bütün esmayı talim eyledi
Nar-ı şehvet yaktı sonra nur-u irfaniyeti

Hızra mahsus eylemiş Mevla ledünnün ilmini
Gayre mahsus etmemiş bu fazl-ı rüçhaniyeti

Anla harf lafzını men lem yezuk lem ya'rif'in
İlme cehlin cehle ilmen var mı seyyaniyyeti

Arifin her bir kelamında kemal-i müstetir
Merd-i Hak dilden komaz Seyrani hakkaniyeti

Bin iki yüz altmış bire tarih basınca
Pek ziyade oldu siklet bu sene
Eski âdet bitip devir dönünce
Kalktı insanlardan şefkat bu sene

Koymuşum havana bu garip seri
Sefa mı sürülür ah simden geri
Ağniya olursan derler gel beri
Fukaraya yoktur rağbet bu sene

Fukaranın hali Mevlaya belli
Merhamet yok ağniyada ezeli
Buğdayın bir mutu oldu yüz elli
Muhtekire düştü fırsat bu sene

Zengin artık kesmez oldu kurbanı
Kalmadı dünyanın rengi elvanı
Sultan Süleyman'a kalmadı fani
Bize Haktan ola rahmet bu sene

İş böyle giderse kopacak fesat
Yaklaşmadı gitti şu vakt-i hasat
Sanatlar işlemez ortalık kesat
Boşadır çalışmak gayret bu sene

Bu Seyranî sahih sohbet söylesin
Naçar olan fukaralar neylesin
Rica niyaz edin halas eylesin
Mevlamız beladan millet bu sene

Bir aynaya kılsam nazar
Sağ tarafım sol görünür
Padişahlar ferman yazar
Tatarlara yol görünür

Her ölüye olmaz tabut
Atlas eskir olur çaput
Olsa ak çuhadan kaput
Eskiyince çul görünür

Eğer Seyrânî'nin yâri
Olsa huri melek, peri
Gönül sevmedikten geri
Kız olsa da dul görünür

Bir erişmez menzil-i maksuda rahim var benim
Bir atılmaz yaye bağlı tir-i ahım var benim
Nokta döktüm cümle usturlab-ı aşkı yokladım
Lûtfu değmez kahrına baht-ı siyahım var benim

Düşman olmaz âşıka âlemde baht-ı şum gibi
Necm-i ikbalim münevver olmadan mahrum gibi
Bir şemîdan sabr-ı suze ben dikildim mum gibi
Gam dühanından çıkar başta külahım var benim

Çille çekmek saltanattır âşık-ı uftadeye
Âşık-ı sadıkların yok nispeti şehzadeye
Saki-i devran beni kandırmadı hiç badeye
Zülcelâlin affına muhtaç günahım var benim

Tok olanlar belki Seyranî seni de tok sanır
Aç olanlar dünyada hiç tokluğu da yok sanır
Bilmeyenler merhamet ehli cihanda çok sanır
Merhametli kimse yok illa İlahım var benim

Bir olur mu gülün rengi
Patlıcanın moru ile
Olamaz Konya'nın dengi
Niğde şehri Bor'u ile

Tipi eser ocağında
Poyraz gezer bucağında
Müzevvirin ocağında
Yaş yanmaz mı kuru ile

Kör önünde çekmek fener
Olmamıştır adet hüner
Ay yıldız da doğar iner
Hakk'ın kudret nuru ile

Deve köşeğin süser mi
Beyhude bir yel eser mi
Gönül dosta hiç küser mi
Munafığın şoru ile

Der Seyrani alem fena
Hakk'a mahsus hamd ü sena
Ehl-i İslam kurmuş bina
Zülfikar'ın zoru ile

Bir seher vaktında çekip giderken
Ansızın yollarım düze dayandı
Gaflet uykusunda böyle yatarken
Eyvah geçti ömrüm yüze dayandı

Sevdiğim sen bari bir selam gönder
Felek altımıza vermedi minder
Ey çark muradınca dön bizi dönder
Ömrüm bahar yaz kış güze dayandı

Seyranî der buldu yaş kemalini
Bir daha görseydim mah cemalini
Hesap ettim cümle dünya malini
Neticesi bir top beze dayandı

Bir sulu çeşmenin başına vardım
Testime bir damla suyu akmadı
Arzuhalim şaha uzatıp verdim
Merhametle nazar edip bakmadı

Çeşme boğazına halkasın takar
Benden gayrısının kabına akar
Cümle tiryakiye kav çakmak çakar
Bir çakım kavcık da bana çakmadı

Kerbelâ halinden olmuşuz âgâh
Susuz şehit etti Yezid-i gümrâh
Fırat ırmağında bir damla eyvâh
Merhamet tesbihin delip takmadı

Seyranî var her bir işin sebebi
Dolaşıktır ikbalinin kelebi
Fakrın uykusuna yatmış Arab'ı
Yâ kıyamet demiş yatıp kalkmadı

Birinci bölüğün imanı zayıf
Olur itikadı kuvvetsiz hafif
Altıncı bölüğün sorma ey zarif
Surette insandır sirette hayvan

Yedinci bölüğün rif'ati edna
Olur encamında ey dil-i rana
Keramet ademde tutmuştur bina
Nisyandan mürettep olmuştur insan

Yedi bölük insan içinden biri
Ahsen-i takvimin olmuş mazharı
Cami-i insanın mihrab minderi
Ezvac-ı tahirat hayrunnisa can

Ayet hadis içre bundan müteber
Bulmuş olsam sana veririm haber
Dört kitap yüz suhuf eylese ezber
Mü'min olmaz Hakka gayrı eş koşan

Mekteb-i irfandan esrar-ı hikmet
Dersin almak olmuş mü'mine kısmet
Şeriat marifet ilm-i tarikat
Hakikat ehline olmuştur ayan

İlm-i ezelide mü'min-i kamil
Seyrani arif ol ilmiyle amil
Fetvayı nefsine uyduran cahil
Etmiş olur Hak Habibine bühtan

Böyle mi Müslümanlığın usulü
Bıyığınız ağzınıza basılı
Hazret-i Ali yaptı gusulü
Gelsin imtihana bilenleriniz

Yoktur kitabınız şeytan piriniz
Hep murdardır ölenlerle diriniz
Gayya deresidir sizin yeriniz
Dolanır boynunuza yılanlarınız

Allah diye taptığınız Ali'dir
Ali Allah değil haşa velidir
Gittiğiniz yollar şeytan yoludur
Dört kitaptan hariç olanlarınız

Çektiğiniz emek bütün hiç oldu
Sizden türeyenler bütün piç oldu
Ali öldü Allah'ınız niç'oldu
Açığa çıktı mı yalanlarınız

Gel yanma Seyrani Hüseyin için
Allah bilmiyor mu Yezid'in suçun
Gusülsüz ölüyü gömeniz niçin
Acem düzmesidir planlarınız

Boynu eğri olmamıştık kafire bi'l ittifak
Müslümanın kalmadı iş erlerinde baş ayak

Olmağa vareste gerdan-bestelerden yok ümid
Söndü ümmidi adalet kalmadı ızhar-ı Hak

Pençe-i zalimlerin attı o şahinler bugün
Yoldular mazlum kebuterlerde bitti tüy tozak

Mürtekipler seddi bend etti adalet kal'asın
Feth-i bab etmez tüfenk top yay kılınç okla bıçak

Bul adalet çeşmesinin katresinden bir eser
Yandı tüttü bende zulmün ateşinden dil dudak

Doldu zulmün çillesi halk oldu yarım müslüman
Şeyhulislamlar zemane başına versin sebak

Lafzı var manası yok ahkam-ı şer'in şimdilik
İsmini yad etmeğe dillerde resmen bir tuzak

Vah yazık Tuba-yı adl-i saltanatta hasılı
Kalmadı Seyrani'ye meyve verir bir dal budak

Bu aşk-u sevdayı ben çeke çeke
Dönderdim tez solan güle ben beni
Ruz-ü şeb gözümden yaş döke döke
Verdim turna gibi sele ben beni

Kalmamış nasihat verir bir adem
Meyhur muyum elde yok dolu badem
Sınarım kendimi yoktur iradem
Ne yaman düşürdüm dile ben beni

Seyrani çeşmine alkan dolanlar
Çekip bu sevdayı benzi solanlar
Konamasın bizi kamil olanlar
Nasıl anlatayım ele ben beni

Bu aşkı farz vacip sünnet ise de
Çekilecek sefil başta hal değil
Boyu fidan gibi servi ise de
Meramımca meyve verir dal değil

Hayal aldatamaz ehl-i irfanı
Hakikat artırır şöhretle şanı
Ehl-i hakikatin olmaz nişanı
Keramet sahibi hırka şal değil

Düşman görülmezse bir ok atılmaz
İktiza etmezse kalkan tutulmaz
Can cevheri akçe ile satılmaz
Bil kadrini ele geçer mal değil

Döner mi ay güneş kendi kendine
Arif muhtaç değil vaiz pendine
Tutuldu Seyranî aşk kemendine
Kurtulacak tuzak değil al değil

Bu aşkın esrarın şerh edem desem
Cevaba elkaba lisana sığmaz
Mahbuplar şahını methedem desem
Kitaba hesaba dehana sığmaz

Mahbubun aşkını ayan eylesem
Hak sözü derunda pinhan eylesem
Bir noktanın ilmin beyan eylesem
Deftere fermana divana sığmaz

Gönül bu meydanda mestane olsa
Ayılmaz haşredek irfanı olsa
Aşk ile bir kişi divane olsa
Dünyaya uhraya cihana sığmaz

Seyranî gözyaşın şarap eylesem
Yaka yaka sinem kebap eylesem
Derdimin zerresin hisap eylesem
Kantara batmana mizana sığmaz

Bu dünyaya gelen gider
Hakka gidip yerin bulur
Ölenler borcunu öder
Görelim sağlar ne olur

Alttan gelir yeşil başlı
Kargısının ucu taşlı
El kamçılı bel kılıçlı
Görelim beyler ne olur

Kemal ehli özlü olur
Her kabahat gizli olur
Ne vezirler nazlı olur
Görelim tuğlar ne olur

Gam kervanı yük götürür
Kemal fazilet yetirir
Türlü çiçekler bitirir
Görelim dağlar ne olur

Seyranî öldü dirildi
Suçu yüzüne vuruldu
Derdinden yerler yarıldı
Görelim gökler ne olur

Bu gece uykuda gördüm bir mana
Ne ben yorabildim ne de yoran var
Erenler bir nişan dikmiş meydana
Ne ben vurabildim ne de vuran var

Aktı bir şehire gönlümün nehri
Bir kış baran oldu Huda'nın katn
Alt üst olmuş diye gezdim o şehri
Ne kimse üşümüş ne de buyan var

Bülbül okur güle binbir müsemma
Marifet değildir ilm-i muamma
Seyranî'yim benim derdim çok amma
Ne ben derdim derim ne de soran var

Bülbül gibi gülistanda subh u şam
Bir gül-i şeydanın meyyaliyim ben
Kurtulmadım yanıp böyle ben encam
Şem'i pervanenin emsaliyim ben

Güzeller âşıkm dil destanıdır
Aşk-ı muhabbetin bağ bostanıdır
Hüsnü kenz-i kudret bedestanıdır
Meta-ı vaslının dellalıyım ben

Güzeller ağyarın keyfince amma
Ne dilerse kılar meramın icra
Âşıklara eder naz u istiğna
Derd ü gam yükünün hamm alıyım ben

Vird-i zeban ettim evsaf-ı pakin
Makbule geçmedi Seyranî lakin
Verse kabul etmem cümle emlakin
Seyr-i cemalinin abdalıyım ben

Bülbüle gül yarar, deveye diken
Çiledir aşıkın boynunu büken
Tarlasına haram tohumu eken
Helal mahsulunu biçer mi bilmem.

Kimi mevtasına kefen biçmiyor
Kimi helal rızık yiyip içmiyor
Yavrusundan köpek bile geçmiyor
Halk Seyrani senden geçer mi bilmem

Can ipini ten yününden
Saran kirmen ular bir gün
Sulu yalçınlar önünden
Açılan gül solar bir gün

Gül dalında diken yarar
Diken güle vermez zarar
Toprak bir gün başın tarar
Yolar saçlarını bir gün

Dünya olur bir gün harab
Ne bülbül kalır ne gurab
Rızka sebep olan türab
Gözlerine dolar bir gün

Kudret koçunu koyuna
Katmış seyreder oyuna
Ecel kolların boynuna
Habersizce dolar bir gün

Acı tatlı yenmez olur
Yalan gerçek denmez olur
Taş çarhıla dönmez olur
Hep kesilir sular bir gün

Çal Seyranî durma sazın
Hakka eyle sen niyazın
Sana secdesiz namazın
Kısmet olan kılar bir gün

Cana cananımdan yakın kimse yok
Ten zahirde göze hicap görünür
Dilden çıkan sözün her biri bir ok
Kimi günah kimi sevap görünür

Hak her canı bir cisimle sınadı
Can cevheri haktır etme inadı
Dest-i kudretinde çarhın kanadı
Bize döndürdüğü dolap görünür

Hakikat kapusun muhabbet açar
Muhabbetten kaçan haktan da kaçar
İyilik el kuşudur kanatsız uçar
Kötüye iyilik azap görünür

Her gülün kokusu kendi özünde
Zanneyleme yokuşunda düzünde
Hakkı buldum ariflerin sözünde
Hak söz Seyranî'ye kitap görünür

Celali cemali gönül seçemez
Nar-ı Celal nur-ı Cemale düşer
Bir yerinden geçit bulup geçemez
Nur-ı Cemal nar-ı Celale düşer

Bezirgan devesi gerektir çanlı
Öküz yük götürür cızlayan kağnı
Emzirdiği süte ananın gönlü
Gahi haram gahi helale düşer

Tabib gösterdiğin bilse gerektir
Cerahat lekesin silse gerektir
Bu Seyrani yarın dese gerektir
Seni seven niçin bu hale düşer

Cemal-i hüsni Yusuf kim dil-i Yakub'unu derde
Düşürmek layık olmuş şan-ı re'yi kudret-i ferde

Olup sermest-i mağrur cemal-i hüsn-i Yusuf'tan
Çekilmiş çeşm-i Yakub'a tehassürden beyaz perde

Haset emrazının ıslahının tedbirine çare
Olan bir pul imiş derman-ı ma-beyn-i biraderde

Şua-yı hüsn-i Yusuf berk urur ufk-ı Filistin'e
Eder hem mahbes-i Mısr'ın derunun nurla perverde

Olup sonra zimam-ı ad-ı Yusuf destine teslim
Dilerse kavm-i Ken'an kavm-i Mısr'ı tac eder serde

Gel ey Seyrani'ye edna diyen a'la ibadullah
Şefaat etme senden ister isem Ruz-i mahşerde

Cennetten dünyaya Âdem gelince
Aramış Havva'yı yârân diyerek
Arafat Dağında bulup bilince
Sevmiş canım sana kurban diyerek

Sermayesi olan gider kârına
Bu günün işini koyma yarına
Mısır'da Züleyha aşkın narına
Yanmıştır Yusuf-ı Kenan diyerek

Gönül vücudunda gül almış harı
Dilinde bülbülün artmıştır zan
Nemrut İbrahim'i yaktığı narı
Yakmadı bülbüle gülsen diyerek

Ne maden ne kimya ne zer Seyranî
Aşkın deryasında yüzer Seyranî
Bir saz bir söz ile gezer Seyranî
El insan-ü abit ihsan diyerek

Cümle halkın dinin Allah din-i islam eylese
Kalmaz hiç mazlum eğer Hak zulmü ilzam eylese

Din-i İslam'dan murat tutmaktır Allah emrini
Yapmamaktır nehyini bin devri eyyam eylese

Hakka bir adem riya ile ibadet etmeden
Belki yeğdir kendini rüsva-yı bed-nam eylese

Ehl-i kibrin taatı makbul-i indaliah değil
Üç yüz altmış gün orucun tutsa bayram eylese

Adem isen Adem'in halin düşün bir ibret al
Nefsine arif olursun kalbin ilham eylese

Cahilin dermanını nuş etme kamil zehrin iç
Cahile aldanma Seyrani bin ikram eylese

Dağlarda nergis sanırdım
Ala gözlü mestim seni
Sözünden özün tanırdım
Fehmederdim dostum seni

Lokma oldum hamurlardan
Ben soyundum samurlardan
Olur olmaz çamurlardan
Sakınmazdım üstüm seni

Varsam kırklar meclisine
Tuğra olsam sikkesine
Bir gerçeğin tekkesine
Seremedim postum seni

Dersin aldım 'İsm-i Hû'dan
Kara toprak kanlar yudan
Seyranî keyfimce sudan
Doldurmadım testim seni

Bu aşkı farz vacip sünnet ise de
Çekilecek sefil başta hal değil
Boyu fidan gibi servi ise de
Meramımca meyve verir dal değil

Hayal aldatamaz ehl-i irfanı
Hakikat artırır şöhreti şanı
Ehl-i hakikatin olmaz nişanı
Keramet sahibi hırka şal değil

Düşman görülmezse bir ok atılmaz
İktiza etmezse kalkan tutulmaz
Can cevheri akçe ile satılmaz
Bil kadrini ele geçer mal değil

Döner mi ay güneş kendi kendine
Arif muhtaç değil vaiz pendine
Tutuldu Seyrani aşk kemendine
Kurtulacak tuzak değil al değil

Açıl ey gonca-i bağ-ı letafet
Bülbülü zar eden sen değil misin
Meseldir arife tarif ne hacet
Beni naçar eden sen değil misin

Göz halk eden etmiş baktırmak için
Ağlatıp gözyaşı aktırmak için
Karanlıkta şem'e baktırmak için
Nurunu nar eden sen değil misin

Seyrani maksudun çifte ben iken
İki beşli bir hesapta bin iken
Meydan-ı muhabbet arştan genişken
Başıma dar eden sen değil misin

Aşıkların kalbi kenz-i Rahman'dır
Kalbi aşık evvel sani değildir
Bu sırrı anlayan ehl-i irfandır
Bilmeyen marifet kanı değildir

Şeddad'ın cenneti şehr-i Aden'de
Anılmaz her kale şehr-i Vidin de
Her nakkaşın adı diyar-ı Çin de
Şöhret bulan Behzad Mani değildir

Aç kolların kadir Mevlam toklayan
Kul kalbine nazar edip yoklayan
Aşıklarda minnet gülün koklayan
Payitaht-ı aşkın hanı değildir

Arılara hastır çiçek devşirmek
Ariflere mahsus çiğ söz pişirmek
Aşık Seyrani'yi gözden düşürmek
Merhamet ehlinin şanı değildir

Aşığız lafz ile mana ile aşık değiliz
Sadığız aşk ile sevda ile sadık değiliz

İhtiyarız gücümüz kuvvetimiz yok güzelim
Severiz tazesini sarmağa layık değiliz

Korkarım kan düşürür ortaya o kanlı gözün
Gezeriz mest-i müdam aşk ile ayık değiliz

Göz göre el öper okşar bize nisbetler için
El için ortada kuru kalabalık değiliz

Yeter oldu yeter ey kahpe felek gayrı yeter
Eski kaftanına bir taze yamalık değiliz

Sana yetmezse gücüm kendime elbet yeter
Her zaman keyfine Seyrani muvafık değiliz

Değirmen taşının ince ununu
Kepeğinden seçip eler var imiş
Yüz bin sene evvel Adem donunu
Giyip Havva için yeler var imiş

Hakkın fermanını âdem silmeden
Âdem Havva Havva Âdem bilmeden
Anlar birbirine bakıp gülmeden
Haline anların güler var imiş

Çarhın arabası cızılamadan
Öküzün yüreği sızılamadan
Koyun yaratılıp kuzulamadan
Kurdun kulağına meler var imiş

Derun-i Seyranî öz benim değil
Dilden işitilen söz benim değil
Seyr-i cihan eden göz benim değil
Ben yok iken gözde neler var imiş

Destgirlik ummam senden bir zaman
Göster ağacında sağlam dal bana
Pervazıma dardır yedi kat gökler
Daima açıktır istikbâl bana

Mesnedim yok azlim kaygu çekeyim
Usta başı gibi ölçüp dökeyim
Evvel ahır bir kurbanlık tekeyim
Vakti gelsin bıçağını çal bana

Seyrânî'yim boş küp gibi inlemem
Üç sıfırla bir rakamın binlemem
Elimde çaldığım sazı dinlemem
Aşkım sazı verir türlü hal bana

Deve yüksek atamadım urganı
Üşüdükçe çek başına yorganı

Aman aman aman Develi
Sordum aslı nereli
Porutakal çeneli
Ah nerelerde bulursan
Oralarda yemeli

Çek deveci develeri yokuşa
Siyah perçem ak gerdana yakışa

Aman aman aman Develi
Sordum aslı nereli
Porutakal çeneli
Ah nerelerde bulursan
Oralarda yemeli

Çek deveci develeri sulansın
Sulansın da akan çaylar bulansın

Aman aman aman Develi
Sordum aslı nereli
Porutakal çeneli
Ah nerelerde bulursan
Oralarda yemeli

Develi'ye tabi karye kasaba
Ağaları destan edem bayağı
Bazı alimlerin katıp hesaba
Söylemezsem belki yerim dayağı

Develizadeler devlet ma'lumu
Ehline ma'lumdur sözün mefhumu
Hiç çakal olur mu arslan mahdumu
Namertlerin tuttu diye tuzağı

Anadan doğunca döşek kavgasın
Beşiğe yatmadan sürer davasın
Sanma birbirinin tutmazlar yasın
Girip ma'beynine yeme şaplağı

Dede Efendi'nin oğlundan gayrı
Yok alimlerinde hazzeden hayrı
Sair alimleri olur haşarı
Yemeseler eğer beylik kaymağı

Orta mahallenin edelim sözün
Eşrafları şerden çevirmez yüzün
Vali sofrasına dikmişler gözün
Atbağıya artırmazlar ufağı

Aşağı mahleyi atma yabana
Vermez ağaları hakkı çobana
Sivilceyi kardırırlar çıbana
Uzundur onların dişi tırnağı

Güney Mahallesi çok çorap örer
Ağaları (...) in güneşe serer
Onların dostluğu harmana sürer
Dikerler kal'aya vira bayrağı

Kopçulu'nun soğuk suyu içilir
Ağaları ayrı yere seçilir
Valilere kaftan anda biçilir
Everek'tir şimdi (...) ocağı

Dört mahalle biri Cami-i Kebir
Ağaları cümle eshab-ı kibir
Şaşkın bulurlarsa ederler cebir
Hele yok onların sağı solağı

Meteris Mahlesi Kebir'den işli
Ağaları sözde sohbette dişli
Maslahattan bilir çok ağzı keşli
Tuttururlar ettikleri yasağı

Bir alimi olmuş riyadan hacı
Biri ahalinin olmuş muhtacı
Helalin tokudur haramın acı
Birinin yediği zakkum saçağı

Yeni Mahalle de savruldu yele
Onların ağası benzemez ele
Onlar da alkanı verdiler sele
Bellidir onların sağı solağı

Reaya Everek dört mahalledir
Onlar ehl-i salip ile biledir
Geçene aşk olsun bu bir çiledir
Hristos da bilmez iş bu sokağı

Uğurlu mahlesi hepsi uğursuz
Kocabaşıları bilcümle nursuz
Kimi kancıktır kimisi hırsız
Eşkiyayla onlar millet ortağı

Kilise Mahlesi fesada müştak
Kocabaşıları iblise mülhak
Ahlaksızdır hepsi cehuddan alçak
Onlardan müteber Malta kazığı

Bir mahallenin de adı Tekişe
Kocabaşıları mail (...) şe
Yatağın içunde başlar çekişe
Bastıkça (...)

Birisine derler Mahalle-i su
Kocabaşıları Gayetle bedhu
Müslüman aybını eder cist u cu
Bunların sokağı çamur batağı

Aygösteren Rumları biraz yolludur
Onlar itaatte eski çulludur
Bazıları ise allı pulludur
Kadınları işler bahçeyi bağı

Mahalle-yi evvel müslim Fenese
Keklik olup sanki girmiş pinese
Mazgaldan tüfeği atar kümese
Sırmadandır tüfeğinin kundağı

Müslüman Fenese gayet müzevvir
Ağaların koy da kalburda çevir
Onların işleri çok tevir tevir
Hep birbirlerine geçer sıcağı

Reaya Fenese çoktur sayılmaz
Kocabaşıları yüke kayılmaz
Ekserisi sarhoş gezer ayılmaz
Ellerinden düşmez şarap bardağı

Seyrani birazı yanıp tutuşur
Her biri bir dilden dinler ötüşür
Birazı haz eder keyfi yetişir
Birazının yoktur dalı budağı

Dikenli çalıda açılan güller
Âşıklara kanat gerip kol açtı
Feryada başladı şeydâ bülbüller
Gül vasfın etmekten diller dolaştı

Güllerin çeşmine şebnemler dolar
Teşne bülbülleri çeşminden sular
Bal tutan elbette parmağın yalar
Cismime hüsnünden gör ne bulaştı

Severken halimce ben de bir yârı
Taşa çalıp kırdı kâse-yi ârı
Canıma cefadan gayrı yok kârı
Sevdası başıma uydu ulaştı

Ey Seyranî çürük eyle sağların
Yok içinde yaran çözüp bağların
Yaratılmış alçak yüce dağların
Hep üstünden kervan geçti yol açtı

Dilberin kalmamış aklı serinde
Gördüm olmuş gezer divane bir gün
Neylesin ki şita gezer serinde
Dedim uslanırsın divane bir gün

Aldanmam cihana bay ü gedalar
Ecel bir elektir bay ü gedalar
Cem olmuş huzura bay ü gedalar
Varmış Şah katına divane bir gün

Dilberin yanına gidersin dedim
Yüzünde nikabın gidersin dedim
Gelir ecel bir gün gidersin dedim
Muzur-u mahşere divane bir gün

Dedim bir kişiye sen ne yüzersin
Dedi biz kaçız ki sen kaç yüzersin
Ey Seyrani aşk bahrinde yüzersin
Aklın gider olun divane bir gün

Dini bütün Müslümanın gözleri
Merhamet bahrine dalmada olur
Ârif söylemeden duyar sözleri
Kıssadan hisseyi almada olur

Bulunca ârifi can kurban verem
Ayağı altına yüzlerim sürem
Eyi gün dostuna eylesem kerem
Bir gözü kusura kalmada olur

Ârif kalkan edip sabr ü hilmini
Onunla def'eder zâlim zulmünü
Anlayan avcı avın ilmini
Kuşunu dumana salmada olur

Tabiplerin ilmin ehl-i dert okur
Derd-i Seyranî'ye derman mert okur
Ham sofular tesbih çeker vird okur
Gözü hayvan yemin çalmada olur

Dinim din-i İslam temiz imanım
İkrarı dilimde sözümde buldum
Allah bir Resul hak yoktur gümanım
İmanın nurunu özümde buldum

Rabbim mamur eyle gönlüm harabın
Akıbet bulacak tenim türabın
Ezelden içmiştim aşkın şarabın
Sanma kim çubuklu üzümde buldum

Gönlümü bir yârdan ayıramadım
Hakkın fermanını buyuramadım
Sağır kulak imiş duyuramadım
İnişim yokuşum düzümde buldum

Rabbim bu Seyranî yoldan azmasın
İblis düşürmeye kuyu kazmasın
Kiramen kâtibin yazsın yazmasın
Ben yüzüm karasın yüzümde buldum

Doldu cismim nemden
Nuş eder semden
Ah bedir doğmadan
Olmadım halas
Değilim havas

Havas sözlü kemden
Mihnet ve elemden
Nas dilinde zemden
Usanıp rakkas
Olup bir hasas

Hasas züğürdedir
Halka haber ver
Miftaha muti pir
Aklın başa der
Sen murada er
Ben aduye esir oldum et kısas
Okurum ihlas

İhlastır ezberim
Belalı serim
Nesimi veş derim
Yüzüp dare as
İster saman bas

Bas rah-ı hayra pay
Yoksul olur çok bay
Kuru kalır çok çay
Vay elinden vay
Seyrani bir kaç ay
Birkaç sene say
Adüvvün ölür hay hay
Sakın tutma yas

Dost kapısı kilididir doğruluk
Dosta inayeti elden bırakma
Doğru olmayanın sonu uğruluk
Olur feraseti elden bırakma

Top kurarlar kaledeki bedene
Atarlar gülleyi gelip gidene
Kamil isen sana kemlik edene
Eyle mürüvveti elden bırakma

Mısır'da Firavun yapıp mezarlık
Bekler iken neye vardı pazarlık
Tanrılık davasın ettirdi varlık
Aza kanaati elden bırakma

El küpüne el turşusu kurucu
Var Seyrani olma aslın sorucu
Sen ol şer düşleri hayra yorucu
Hakk'a ibadeti elden bırakma

Dost kapısı ister isen doğruluk
Dosta inayeti elden bırakma
Doğru olmayanın sonu uğruluk
Olur feraseti elden bırakma

Kal'ada kurarlar toplar bedene
Atarlar kemliğe gelip gidene
Kamil insan sana kemlik edene
Eyle riayeti elden bırakma

Firavun beklerken bab-ı mezarlık
Sonunda gör neye vardı pazarlık
Tanrılık davasın ettirdi varlık
Aza kanaatı elden bırakma

El küpüne elde turşu kurucu
Var Seyrani olma aslın sorucu
Sen ol şer düşleri hayra yorucu
Hakka ibadeti elden bırakma

Dostun sitem sözü tene dokunmaz
İşler içeriye zehr-i mar gibi
Defterde her dostun ismi okunmaz
Gökten yağar yere erir kar gibi

Kim gözü gözüne kaşı kaşına
Benzemezse tuzun katma aşına
Bir gün şu cihanı eder başına
Esir zindanından daha dar gibi

Arifler Seyranî ay gibi ayan
Ariften sayılır arife uyan
Cahil sohbetinin encamı ziyan
Ariflerin ziyan sözü kâr gibi

Du cihan serveri Fahr-i Kainat
Takdir-i Cebbar'ın uğruna gitti
Haydar-ı Kerrar-ı Şah-ı mümkinat
Zalim hükümdarın uğruna gitti

Zuhur-ı Ademle rical-i nisa
Aleme yar olmuş subh ile mesa
Terk-i zemin edip semaya İsa
Ahmed-i Muhtar'ın uğruna gitti

Kandil-i aşk arş u kürse takıldı
Zincir kubbelere muhkem çakıldı
Pervaneler mecaz nare yakıldı
Hakikat envarın uğruna gitti

Seçemez lafzının manasın ağyar
Altında gömülmüş hikmet-i esrar
Derlerse desinler efendim ne var
Seyrani bir yarin uğruna gitti

Dünya olur bir gün harab
Ne bülbül kalır ne gurab
Rızka sebep olan türab
Gözlerine dolar bir gün

Kudret koçunu koyuna
Katmış seyreder oyuna
Ecel kolların boynuna
Habersizce dolar bir gün

Acı tatlı yenmez olur
Yalan gerçek denmez olur
Taş çarhıla dönmez olur
Hep kesilir sular bir gün

Çal Seyranî durma sazın
Hakka eyle sen niyazın
Sana secdesiz namazın
Kısmet olan kılar bir gün

Dünyanın malından sorar bazısı
Bizde sim yerine emraz bulunur
Böyle imiş alnımızın yazısı
Aşığın elinde bir saz bulunur

Aşıklar beyhude gurbeti gezer
Eller arif olur neylersen sezer
Güzellerde vefa bizde sim ü zer
Ne bahar bulunur na yaz bulunur

Seyrani kıssadan bu hisse pendin
Bu aşkın narına yandıkça yandın
Sakın bir kimseye inanma kendin
Doğrusun ararsan pek az bulunur

Ecele faide vermez güzellik
Cism-i ruh kebabın şişlemesi var
Tımarhane olmaz olmasa dellik
Satranç oyununun kişlemesi var

Hak güzel zülfünü yaratmasının
Hikmeti var yuyup taratmasının
Tavlada aşık da zar atmasının
Yek dü se'yle çar şeş beşlemesi var

Yar zülfün tarayıp örmeden meram
Ayna da cemalin görmeden meram
Hüsnüne çift koşup sürmeden meram
Dane saçıp orak içlemesi var

Seyrani Azrail gelse kovulmaz
Vermeyince canı baştan savulmaz
Hüsni Yusuf olsa ecel sevilmez
Öperken ısırıp dişlemesi var

Edelim nazmile hoş bir nasihat
Dinlesin talib-i destan olanlar
Şayet verdi nutkum cahile sıklet
Kadrim bilir ehl-i irfan olanlar

Meylini vermişsin kesb ile kare
Zikirden fikirden olup avare
Bulursun ey miskin ölüme çare
Bulmadı âlemde Lokman olanlar

Kimsenin kimseye yoktur sayesi
Sütlere karıştı cehlin mayesi
Tilkiye verildi aslan payesi
Tilki payesinde aslan olanlar

Bütün cihan tuttu şimdi efkâre
Küçükten büyüğe yoktur mudare
Hizmet gördürürler pir ihtiyare
Üç beş yaşındaki sübyan olanlar

Niçin garip oldu hükm-i şeriat
Kadının müftünün yediği rüşvet
İçkide zinada cahile nevbet
Vermiyor hafız-ı Kuran olanlar

Mağrip dediğimiz şark olur bir gün
Mümin münafık fark olur bir gün
Cennet libasına gark olur bir gün
Hak için sinesi üryan olanlar

Kim ne işler ise kendisi biler
Her âdem bir türlü sevdaya yiler
Dünyada ağlayan ahrette güler
Ruz ü şeb Hak için giryan olanlar

Fark etmez dediğin asla din iman
Anınçün bilemez yahşiyle yaman
Haraç korkusundan olmuş Müslüman
Bir alay nimet-i küfran olanlar

Cellad-ı ecelden yemişler satır
Kimi tellak imiş kimisi natır
Kara toprak içre gark olmuş yatır
Kimi veli kimi sultan olanlar

Hiç kimse kimsenin gayretin gütmez
Anınçün Hak sözün tutup işitmez
Meyhaneye gider camiye gitmez
Kadısı müftüsü şeytan olanlar

Dinleyene sivrisinek saz olur
Anlamaza davul zurna az olur
Sureta insanlar hilebaz olur
Böyledir manası hayvan olanlar

Görmüş yok cihanda cahilden vefa
Vefa umup etme kendine cefa
Olur mu insana zehirden şifa
Fikretsin gönülden ihvan olanlar

Sultan isen koyma boynunda vebal
Her işin sonunda var elbet zeval
Bir mezaristana git eyle sual
Kimdir o hâk ile yeksan olanlar

Küçük lokma ile dolmaz avurdu
Ne yaman insanı kastı kavurdu
Cihanın külünü göğe savurdu
Geçti sadarete hayvan olanlar

Bizleri bu ateş haşredek yakar
Sanma şimdi sular engine akar
Borcunu zannetme gırtlağa çıkar
Ecelden kalbine ferman olanlar

Alırsın rengini yeşilli morlu
İlletin yok iken olursun çorlu
Kılıç vuran düşman olursa zorlu
Kurtulmaz sahib-i kalkan olanlar

Herkes belasını azdı da buldu
İnsanda evvelki sadakat n'oldu
Eski sarayları beğenmez oldu
Yere sığmaz oldu sultan olanlar

Çarh-ı felek daim dönüp övünmez
Dönerse de dahi eyliğe dönmez
Yedi derya suyu dökülse sönmez
Bu zulmün nârından suzan olanlar

Seyranî kâmiller ta'nın eylesin
Cahiller nutkun zemmin söylesin
Bundan âlâ destan yapıp neylesin
Şairlikte merd-i meydan olanlar

Efendim almış züğürtlük
Kaşa beni göze beni
Sürükler yıl cepte dörtlük
Yaz bahar kış güze beni

Eğlen hocam eğlen bir sualim var
İz'an nedir erkan nedir yol nedir
Seni bana gayet fazıl dediler
İçerimde bir yaram var bil nedir

Cennetin kapısın Sallallah açar
Şeriat işini Muhammed seçer
Seksen bin evliya yurdundan göçer
Onları bekleten mutlu kul nedir

Muhammed dinidir yaptığım tapı
Bozulmaz Mevla'nın yaptığı yapı
On iki bahçede kırk sekiz kapı
Eşiği bekleyen iki kul nedir

Kıldan ince derler Sırat'ın yolu
Önünde Devletlu ardında Ali
Üçyüz altmış birdir selvinin dalı
Dalında açılan iki gül nedir

Başına bağlamış al yeşil çember
Kokuyor ağzında misk ile amber
Seksen bin evliya yüzbin peygamber
Önünde gidiyor iki kul nedir

Seyrani der diyar diyar gezmedim
Kalem alıp kaşın gözün yazmadım
Elim ile bir gemicik düzmedim
Gemi nedir derya nedir yol nedir

Elbette bu çarhı bir döndüren var
Tehi döner çarh-ı felek değildir
Gelmiş olanları bir gönderen var
Gidip de gelmemek dilek değildir

Şem'-i vuslatına seza sönmemek
Ne mümkün mahluka fani dememek
Bu çarhın elinde değil dönmemek
Galiba binası dölek değildir

Bu dünyaya gelen yine göçmekte
Emeğine uygun mahsul biçmekte
Herkes kendi rızkın yiyip içmekte
Kul kula sebeptir şelek değildir

Kuran kurmuş böyle yolu erkânı
İzan erkân piri Tanrı arslanı
Ehlinin malumu Âşık Seyranî
Çiğ süt emmemiştir kelek değildir

Elestü bezminde cem oldu ruhlar
İlla diyen inzivaya çekildi
Ayırt oldu münafıklar ol günde
Çün la diyen yanlış yola çekildi

Yarın kıyamette bell'olur hile
Her ne diler isen Mevla'dan dile
Nerde kaldı kavim kardeş kabile
Birer birer musallaya çekildi

Seyrani sabırla buldular babı
Derunumda yanar aşk mahitabı
Alim tefsir etti yüz dört kitabı
Sor manasın Fatiha'ya çekildi

Elestü bezminde saki-i kudret
Kandırdı dem bedem peymanesinden
Kılmak murad etti vahdette kesret
O zaman çıkardı meyhanesinden

Sefine-i aşka dad olmayınca
Badüban neylesin bad olmayınca
Pervane şem'inden yad olmayınca
Şem'a vaz geçer mi pervanesinden

Evvelin düşünme ahirin düşün
Gelmişlere nisbet gelecek üstün
Bu çarh-ı devrandan Seyrani bir gün
Lane kuştan geçer kuş lanesinden

Emr-i Hak bizi deli dolandırır
Feleğin işine hile olur mu
İnsanı gafletten aşk uyandırır
Bize bundan özge çile olur mu

Okuyup hıfzettik biz yârın adın
Sundu ağzımıza lezzetli tadın
Biz şahlar şahının yedik tokadın
Bize bundan özge çile olur mu

Seyranî, seyrettim bir pîran demi
Ne devlet ki bulur ekser âdemi
Kabtan kaba koyar takdir âdemi
Öyle olmayınca böyle olur mu

Emr-i Hakla gelmeseydin cihana
Uğramazdın böyle seyrana yahü
Rabbini bilmezdin nefsin bilmesen
Aşk olsun böyle bir irfana yahü

Saz-ı irfanını düzüp çal heman
Bahr-i aşkın deryasına dal heman
Gözlerin var ise ibret al heman
Bak kalb-i ayna-yı devrana yahü

Okuyup Seyrani elifle Yasin
Ba ve sa'nın ta'ye ettik kıyasın
Okuyup da bildik sure'i Yasin
Amentü billah'ı Kur'an'a yahü

Erenler üstadlar ettiler himmet
Bize Yaradan'ın kuludur diye
Anınçün onlara eyleriz minnet
Bu yolda bizlerden uludur diye

Ferhad gibi dağ bağrını delmedim
Mecnun gibi Leylâ deyip yelmedim
Ben destime su doldurup gelmedim
Erenler çeşmesi suludur diye

Seyranî seyrimden geri durmadım
İnişe yokuşa atım yormadım
Güzelin çirkinin telin kırmadım
İsm-i Hak dilinde doludur diye

Eski libas gibi aşıkın gönlü
Söküldükten sonra dikilmez imiş
Güzel sever isen gerdanı benli
Her güzelin kahrı çekilmez imiş

Bülbül daldan dala yapıyor sekiş
O sebepten gülle ediyor çekiş
Aşkın iğnesiyle dikilen dikiş
Kıyamete kadar sökülmez imiş

Sevdiğim değildin böylece ezel
Aşkının bağına düşürdün gazel
İbrişimden nazik saydığım güzel
Meğer pulat gibi bükülmez imiş

Seyrani'nin gözü gamla yaş imiş
Benim derdim her dertlere baş imiş
Ben bağrımı toprak sandım taş imiş
Meğer taşa tohum ekilmez imiş

Eski libas gibi aşıkın gönlü
Söküldükten sonra dikilmez imiş
Güzel sever isen gerdanı benli
Her güzelin kahrı çekilmez imiş

Sevdiğim değildin böylece ezel
Aşkımın bağına düşürdün gazel
İbrişimden nazik sandığım güzel
Meğer pulat gibi bükülmez imiş

Bülbül daldan dala yapıyor sekiş
O sebepten gülle ediyor çekiş
Aşkın iğnesiyle dikilen dikiş
Kıyamete kadar sökülmez imiş

Seyrani'nin gözü gamla yaş imiş
Aşkı sevda cümle derde baş imiş
Ben bağrımı toprak sandım taş imiş
Meğer taşa tohum ekilmez imiş

Eski libas gibi aşığın gönlü
Söküldükten geri dikilmez imiş
Ne kadar olsa da gerdanı benli
Her güzelin kahrı çekilmez imiş

Bülbül eder daldan bir dala sekiş
Anın için eyler gül ile çekiş
Aşkın iğnesiyle dikilen dikiş
Kıyamete değin sökülmez imiş

Dilber böyle değil idin sen ezel
Aşkımın bağına düşürdün gazel
İbrişimden nazik sandığım güzel
Meğer pulat gibi bükülmez imiş

Seyrani'nin gözü kanlı yaş imiş
Aşk u sevda cümle derde baş imiş
Toprak sandım benim bağrım taş imiş
Meğer taşa tohum ekilmez imiş

Benim gönlüm güzel sevmekten asla içtinab etmez
Bu babı terk edip bir gayrı baba intisab etmez

Ümid-i vasl-ı dildar ile yeğdir habe varmaklık
Hayal-i yar ile bidar olan göz meyl-i hab etmez

Teninde saçlarının sayısınca aşığı vardır
Beni kendine layık bir aşıktan hesab etmez

Şarab-ı zulm-i zalim mucib-i viran-ı alemdir
Adalet badesi mamur edip mest ü harab etmez

Seni mazlumun ahı na-bedid eyler be hey zalim
Felek kanununun mızrabı gamsız ıstırab etmez

Cihanın cife esmiş dinleyip iman eden mü'min
Cihanda iltifat-ı semt-i sevda-yı azab etmez

Süzüp peymane-i meyhane-yi kalb-i meşayıhtan
Cihanda var mı bir derviş acep nuş-ı şarab etmez

Bu nar-ı muzmer-i mafizzamirin bir zaman sönmez
Bu Seyrani denizden katre istimdad-ı ab etmez

Everek şehrinde bir güzel gördüm
O da düşmüş bir kötününün eline
Ol hâk-i payine yüzümü sürdüm
Salınıp giderken kendi iline

Yüz yüze geldim günlerden bir gün
Cennetten etmişler dünyaya sürgün
Kötüye düşmüş de gönülü kırgın
Hayran oldum tatlı güzel diline

Selâmı verince eğlendi biraz
Atardı ağzına uğrunca çerez
Dudağının rengi sultanî kiraz
Hiç bir gül benzemez kendi gülüne

Karşıma geçmiş de gözünü süzer
Sanki Seyranî'nin bağrını ezer
Saçının bir teli bir cana değer
Bin kız kurban olsun böyle geline

Evvel giymez iken ipek mintanı
Geyersin eğnine çul yavaş yavaş
Feragat kıl bırak aşk ü sevdayı
Olma bir dilbere kul yavaş yavaş

Heder olsa bir pul için her demin
Muhannet babına basma kademin
Emsaliyle konuşmayan ademin
Altun ismi olur pul yavaş yavaş

Soyundum libasım oldum uryanı
Seyrettim köşeyi çarhı devranı
Bu dünyanın işi bitti Seyrani
Başına bir çare bul yavaş yavaş

Evvel nur-u kudret kandilde iken
Şefaat-i Mustafa'ya verdiler
Ervahlar karınca şeklinde iken
Şeriatı ulemaya verdiler

Hissedar ol bu hikmet-i Çalab'tan
Alimler tefsiri buldu Kitap'tan
Yüz yirmi dört bin enbiya türaptan
Semavatı Mesihaya verdiler

Evvela dilber olana
Hüsn-i Yusuf cemal ister
Bakan gözler hep bulana
Boyu serviden dal ister

Beli ince beyaz teni
Olmalı kafur madeni
Tut kulağın dinle beni
Dudak kirazdan al ister

Ak gerdanda üç çift bir tek
Olmalı benleri seyrek
Aşkın ağusuna tiryak
Verir yarda bir hal ister

Kudretten sürmeli gözler
Değirmi olmalı yüzler
Lisanından çıkan sözler
Tadı şekerle bal ister

Gerdan olmalı bir karış
Küser ise yalvar barış
Eğer bilmezsen yalvarış
Bahşişi yüz miskal ister

Ak ufak inci dişleri
Keyf yetirir bakışları
Selam verip alışları
Gönül böyle nihal ister

Çeşmin süzerek bakmalı
Yağı eriyip akmalı
Gerdana inci takmalı
Ne cevap ne sual ister

Gaflet yatağında yatma
Perişan saçların atma
Seyrani çok alıp satma
Bu tarife mecal ister

Ey adımı Mecnun andıran Leyla
Gam yemezdim olsa senin idrakin
Etmem nefsim için ah u vaveyla
Çekmem kasavetin bir avuç hâkin

Halk iki kısımdır erkek dişidir
Sende göz kulak var duyar işidir
Kimin yaratması kimin işidir
Sofu elde tespih belde misvakin

Bir yaydan çıkmışız hedefe vusul
Bulmak için biz siz ararız bir yol
Hak bilir etmezdin ölmeyi kabul
Olsa bu can ü ten kendi emlakin

Bitmeyen gölgeye atılmaz bider
Riya ile etme emeğin heder
Bir demin sürürdür bir demin keder
Birisi zehrindir biri tiryakin

Mülk dava etmeye benzer yelisin
Hakla ortak isen malı bölüşün
Seyranî âleme senin gelişin
Benzer gubarına has ü haşakin

Ey Allah'tan korkmaz hercai dilber
Yeter saldın kıra bayıra beni
Bu çektiğim aşkı sevdayı dilber
Bilirken yayarsın çayıra beni

Aşkı sevdalığım ekmeğim aşım
İçtiğim su akan gözümden yaşım
Sen kayırma benim belalı başım
Senin aşkın veren kayıra beni

Anka gibi ünsiyet-i Kaf eyle
Var kalbini her riyadan saf eyle
Aldatıp yüzüme gülme nafile
Düşte görsen yorman hayıra beni

Ayıran yar seni Seyrani benden
Ecel tekmil olur girince sinden
Alakası olan iman u dinden
Mümkün değil senden ayıra beni

Ey bir kez düşmeyi görmeyen düşte
Gör ki yahşi halin ne yaman gelir
Bülbülün elbette hayalde düşte
Hatırına zevk-ı gülistan gelir

Farz sünnet amma ki helal kisb ü kâr
Ahval-i âlemdir malum-u nigâr
Gâhi gelir gül açıcı rüzigâr
Gâh da soldurucu mihrican gelir

Ne var divaneye zincir takrnasa
Ne de pervanesin nâre yakmasa
Mecnun gönlüm Leyla'sına bakmasa
Korkarım başına bir ziyan gelir

Akıl madeninin cevheri renk renk
Yayla ok kılman hasmı top tüfenk
Nemrut'un hakkından bir topal sinek
Rüstemin hakkından kahraman gelir

Seyranî takdir-i ilm-i ezeli
Kimisi usludur kimisi deli
Kâfirin hakkından Hazreti Ali
Devlerin hakkından Süleyman gelir

Ey dilber aşkına düştüm düşeli
Başta aklım elde iradetim yok
Gece gündüz oldum ben endişeli
Derd ü gamdan gayrı ticaretim yok

Rabbim seni seven gayra tapamaz
Hidayet ettiğin yoldan sapamaz
Senin yıktığını kimse yapamaz
Mahluktan ümmid-i imaretim yok

İmtihan çün nare Halil yarını
Attın göstermeye bu esrarını
Ateş-i Nemrud'a fakrın narını
Müreccah görmeye liyakatım yok

Nefsin hevasında yelmiş olurum
Zikrini dilimden silmiş olurum
Hakk'ı benden gafil bilmiş olurum
Diye arzuhale cesaretim yok

Mahlukun dilinde var Hak selası
Seyrani çektiğin nefsin belası
(...)
El nefsinden benim şikayetim yok

Ey enbaz-ı hüsn-i Yusuf-ı mümtaz
Seni güzellere server dediler
Bazılar leblerin rengi al kiraz
Bazılar yakut ahmer dediler

Küntü kenzi bunda mahfi nümayan
Sıfatın zatullah olmakla ayan
Vücudun gevheri kânı dü cihan
Seni sultanlara serdar dediler

İsmi resmi cümle mahluk mevcudat
Zuhur-ı mümkünat cümle kâinat
Maden-i vücudun ettiler ispat
Sıfat-ı zatına cevher dediler

Mahrem-i şanından masun cemalin
Zerre noksan kabul etmez kemalin
Cümle mağrip meşrık kıble şimalin
Ednası Seyranî kemter dediler

Ey gönül muradın ne ise söyle
Sıdk-ı hulus ile Hannan'a yalvar
Arsa-i erlerde ol kemer beste
İsm-i Husnalardan Mennan'a yalvar

Sen ol İlyas gibi uğra hayata
Tut bu aşkı sonra dönme memata
Beri gel Taif'ten bu Arafat'a
Lebbeyik diyerek lisana yalvar

Bir mürşide el ver hak olam dersen
Dü-cihanda yüzüm ak olam dersen
Şefaat bahrine gark olam dersen
Medine'de yatan Sultana yalvar

Ravza-i mazharı bulmağa yürü
Nur-u münevveri görmeğe yürü
Sen haccü'l haremeyn olmağa yürü
Harem-i Şerif'te canana yalvar

Hazret-i valide Havva'ya yüz sür
Cidde Mısır Halep Urfa'ya yüz sür
Var Şam-ı Şerif'te Yahya'ya yüz sür
Üçler kırklar yedi hubana yalvar

Bilad-ı Bağdad'a hub sahraya var
Anda mevcut her bir evliyaya var
Ol Hasan Hüseyn-i Kerbela var
Şeyh Abdülkadir Geylana yalvar

Her diyarda her makama yüz süren
Ne devlettir aklın pirlere veren
Alıp kendin uyuz deve götüren
Sırr-ı gaib şir-i Yezdan'a yalvar

Medh-i zıllullahta ol esra ile
Seyyid Battal Gazi iftihar ile
Fethetsin küffarı Zülfikar ile
Esedullah Şah-ı Merdan'a yalvar

Kınamasın bizi aşık görenler
Bize böyle vergi vermiş verenler
Maşrıkta mağripte yatan erenler
Cümlesi sendedir sen cana yalvar

Tahtı İstanbul'dur aleme seyran
Eyyub el-Ensari orada mihman
Bursa da medfundur ol Emir Sultan
Yüz sürüp payine her ana yalvar

Seyran et gönülden cihan bucağın
Yedi iklim her dört köşenin dağın
Cezayir çöllerin Tunus ocağın
Git Yemen'de Veysel Karan'a yalvar

Her evliya Hakk'ın ser esrarıdır
Rical-i gaipler mihnet barıdır
Hak Habibullah'ın çar-yarıdır
Ebubekir Ömer Osman'a yalvar

Mevlam münacatın abad eylesin
Ağlayan dilleri dil şad eylesin
Hayırlı fetihler küşad eylesin
Seyrani cennet-i handana yalvar

Ey güzel ateş-i aşkınla senin
Elverir yandığım nâre doğrusu
Gerçi düşkünüyüm o sîmin tenin
Amma kaşın gözün kara doğrusu

Top top olmuş siyah zülfün mar gibi
Sofu tabiatlı ziyankâr gibi
Olsa dahi gövden beyaz kar gibi
Aham kaba yeldir kara doğrusu

Nasıl arz edeyim sana halimi
Harceyledim elde olan malımı
Kaba yel elinden karın ölümü
Mevta bulmuş yoktur çare doğrusu

Muhabbet biderin kalbe saçtığın
Biçmeden mahsulün yeter kaçtığın
Âşık Seyranî'ye senin açtığın
Merhem kabul etmez yara doğrusu

Ey mürüvvet kanı şah-i risalet
Bilmişim olduğun mahbub-ı Mevla
Dilim ikrar eder kalbim şehadet
Mefhar-ı alemin kadrin mualla

Ey zat-ı esrar-ı mir'at-ı vahid
Ahmed ü Mehmed ü Mahmud u Hamid
Esrar-ı derunum zatına aid
Değildir diyemem haşa ve kella

Me'mulünle beni mesrur eylemek
Şanına şayandır sertac-ı felek
Vücud-ı mümkinat ins ü cin melek
Cevher-i mader-i ahsenin a'la

Ey nur-ı sirac-ı kandil-i ekvan
Nurunla münevver vücud-i imkan
Mücrim Seyrani'nin derdine derman
Sensiz olmaz olur seninle illa

Ey sevdiğim, artık yeter
Bana yosma bakışın var
Ateşlerden daha beter
Âşıkları yakışın var

Erdin güzellik çağına
Bağladın zülfün bağına
Bizi hüsnün ayağına
Nal, mıh gibi çakışın var

Sağlıktır her işin başı
Sabırdır ekmeği aşı
Aferin ey çeşmim yaşı
Yâr yoluna akışın var

Güzel, senin hüsnün sebep
Olup gören eyler talep
Cennetten mi çıktın acep
Tavus gibi nakışın var

Güzellerin çok gencisin
Seyrânî'ye birincisin
Aşk ipine zevk incisin
Güzel delip takışın var

Ey tabib elden gelirse yaremi gel emleme
Yar elinden gelmedir bu yareyi merhemleme

Havf-ı Bari yenmez içilmez verilmez borçluya
Hakim ü valilerin cisminde canın yemleme

Esb-i rüşvet dizginin artırmış ister koşmağa
Ağzına ver bir dişindirik hemen bir gemleme

Bir zaman bir buseyi canım verirken vermedin
Şimdi var git gül yüzün çeşmim neminden nemleme

Sohbet-i ehl-i riyayı dinlemekten hoş gelir
Dest-i sakiden harabat ehline dem demleme

Bulmamış hasb-i deva eden tabibi bir mariz
İstemem senden deva Seyrani'yi tek semleme

Eyvah fukaranın beli büküldü
Medet ticaretin gücüne kaldık
Eyiler alemden göçtü çekildi
Bizler zamanenin piçine kaldık

Rüşvet ile yarar hakim hücceti
Hüccet ile alır kadı rüşveti
Halk bilmiyor dini şer'i sünneti
Bozuldu sikkenin tuncuna kaldık

Sene bin iki yüz altmış beş tamam
Okunur ezanlar boş bekler imam
Seyrani bu nutkun sonu vesselam
İnanın dünyanın ucuna kaldık

Ezelden her kısmet verilir iken
Aşık olsun dedi canan bizlere
Ruhlar bir araya derilir iken
Aşk nasip eyledi Sübhan bizlere

Dergah-ı Mevla'nın mihmanesiyiz
Cam-ı ilahinin mestanesiyiz
Mahbub-ı Hüda'nın divanesiyiz
Ehl-i diller olur hayran bizlere

Seyrani ednayız türab aslımız
Seyrani yektayız türab aslımız
Seyrani danayız türab aslımız
Niye yerimizdir mihman bizlere

Şu fani dünyaya geldim geleli
Kırıldı kanadım gülmedim felek
İyiler alemden göçtü göçeli
Adalete vicdan girmedi felek

Hak bilip de din aşkına duranlar
Semada sineği görmeli felek
İmam olup camiye girenler
Geçmiş namazını kılmalı felek

Hakim olup hükmü ile duranlar
Milletin hakkını bilmeli felek
Masuma acize zulüm verenler
Adalet hakkından gelmeli felek

Aşık Seyrani'yi koyma gümanda
Acıyı elemi silmeli felek
Ecel pençesini takar bir anda
Kul olup güzelce ölmeli felek

Felek bir gün bize bir yol gülmedi
Tuğlar taktı elin Seyranîsine
Yirmi dokuz harften al mahlâs deyi
Teklif eder durur Seyranî'sine

Er isen sözünü yürüt, bin ata
Söz ona değildir, bencedir ata
Olur olmaz adam söz ata ata
Pâre pâre oldu Seyranî'sine

Her âşık içtiğin hayat sanırlar
Her meclisi avlu, hayat sanırlar
Ben memat olsam da hayat sanırlar
Sağlığında girdi Seyranî'sine

Belki bu şeb bizde o yâr bulunur
Başı yastıktayken duyar bulunur
Sanma bu dünyada uyar bulunur
Everek'in ednâ Seyranî'sine

Fitil veş giy külahı şem'a-yı suzaneden çıkma
Dolaş şem'in civarın merkez-i pervaneden çıkma

Eğer maksat seyahatsa gönül derya-yı vahdette
Habab-ı bade veş devret leb-i peymaneden çıkma

Eğer yarin yanağın okşamak öpmek ise arzun
Deraguş eyle dendanı dehanı şaneden çıkma

Eğer Seyraniye suret-perest dersen bu deyrin sen
Asıl divarına suret gibi büt-haneden çıkma

Fıkhın elfazını zahidler okur
Sen bunları kuru iftihara ver
Örümcek misali bir perde dokur
Sen nur-ı çeşmin boş intizara ver

Can içinde canan vardır can döker
Şan içinde şayan vardır şan döker
Batınından can bağışlar kan döker
Sen zahirden al sat Zülfikara ver

Zülfikarı Şah-ı Merdan takındı
Telkininden kafir dine akındı
Secde tesbihinden sanma sakındı
Sen İbn-i Mülcem'i yoktan vara ver

Müfsitler dünyanın zahir şöhretin
Sevip inkar eder Ali hürmetin
Bilen bilir Şah-ı Merdan kıymetin
Bilmeyeni aba yahut nara ver

Seyrani'yim satarım bağ bahçemi
Validemden miras kalan bohçemi
Ben veririm muhabbete akçemi
Sen yel çalış ömrün rüzigara ver

Paygambere arz olundu
Gafil olma kıl namazı
Üstümüze farz olundu
Gafil olma kıl namazı

Namazı emreden Haktır
Kılana sevabı çoktur
Namaza hiç özür yoktur
Gafil olma kıl namazı

Namaz dinin direğidir
Karanlık yer çırağıdır
Hem sıratın burağıdır
Gafil olma kıl namazı

Bu Seyrani söyler heman
Kıl namazı Hakka dayan
Günahkar olur kılmayan
Gafil olma kıl namazı

Gam bahrinden doldurmuşum eleğim
Çevirir çalkanır hiç elendirir
Bir şakirt bilmezse hoca emeğin
Çalışır çabalar hiçelendirir

Yazı yaz bilenler yazı yaz anlar
Dolaşıp geliyor yazı yazanlar
Yirmi dokuz harften yazı yazanlar
Çatar imlasını hecelendirir

Yâr beni haneye bir kez okursa
Gam değil sineme bir de ok ursa
Bir talip dersini yanlış okursa
Tekrar hocasından hecelendirir

Seyranî kaynıyor kalpte kazanlar
Elfazı olmayan kozu kaz anlar
Ölmedik adama mezar kazanlar
Diker iki taşı hecelendirir

Gam yemezdim recep olsa cümle ay
Döner Muharreme ay gide gide
Bunda geda olan anda olur bay
Anda geda olur bay gide gide

Ömrüm kaba yelden kar gibi erir
Vücudum toprağa düşünce çürür
Her eşya aslının hükmünü verir
Divan atı olur tay gide gide

Nazar eyle otlu sulu koyağa
Çiçekler boyanmış elvan boyağa
Mütevekkil baykuş gibi ayağa
Gelir kısmet olan pay gide gide

Zannetme Seyrani yıldız ay olur
Doğru oku atan eğri yay olur
Katreler karışır ırmak çay olur
Bulur deryasını çay gide gide

Gel ezrail canımı al
Ruhumda yadet serimi
Yok almaya onda mecal
Gözler emer serverimi

Bir alıcı kuştur felek
Kuş tülerse döker telek
Etrafımda olan melek
Silmeyince defterimi

Nas yanında yoktur yerim
Zemmederler işitirim
Hasbünallah daim derim
Unutmam bu ezberimi

Seyranî'den suç sadirdir
Zemmetmeyen pek nadirdir
Büyük tanrım pek kaadirdir
Saklamaya her şerrimi

Geldi bu dükkana baktı bir güzel
Dedi bu dükkanda ay ne yaparlar
Cezbeyledi beni mümtaz bir göz el
Acaib naz ile ay ne yaparlar

Celallendi dilber dedi bu ay ne
Recep midir Şaban mıdır bu ay ne
Dedim hakikatsız ayne bu ayne
Cemaline nisbet ayne yaparlar

Dedim hayran oldu didem ayneye
Dedi ben var iken gökte ay neye
Aldı cemaline baktı ayneye
Aynesiz yüzlere ayne yaparlar

Seyrani der kumaş nedir baha ne
Dedi nedir bilmem kumaş bahane
Dedi zat ayneye bulmam bahane
Ben dururken gökte ay ne yaparlar

Garip bülbül gibi beklen gülşeni
Cami bülbülleri olun hafızlar
Gece gündüz okursunuz Kur'an'ı
Ay ve güneş nuru olun hafızlar

Tanrı kelamıdır dilde virdiniz
Camilerdir mekanınız yurdunuz
Kıraat-ı Asım üzre durdunuz
Ak yeşilli sarık sarın hafızlar

Cümleden kendinizi edna bilin
Hidayet Mevla'dan murada erin
Bütün mü'minlerden siz dua alın
Gıll ü gıştan ari olun hafızlar

Ha fe zal ile okunur isminiz
Dolaştım cihanı yoktur misliniz
Seyranş medheder sizin aslınız
Hakkın hazinesi olun hafızlar

Gelecekten haber veren bulunmaz
Gelen baştan geçmiş hikâyetine
Nur-ı şems-i zat-ı vahdet dolun m az
Benzemez mihrümah kesafetine

Her eşya mazhar-ı kudret sıfatlı
Kimisi piyade kimisi atlı
Ne var yaratılmış âlemde tatlı
Benzemez muhabbet halavetine

Hazret-i Musa'ya indi maide
Yine bozulmadı eski kaide
Sağ gözden sol göze yoktur faide
Bak kendi başının selametine

Kim bilirse kendin ehl-i keramet
Seyranî bil anda yok istikamet
Sofu her ne kadar etse ibadet
Başın bağlar nefis ticaretine

Aşk-ı Mevlaya düşeli
Mecnun'um dağlar gezerim
Katran kaynayıp coşalı
Sel oldum çağlar gezerim

Pir eşiğin bildim Kabe
Hatası var ise tövbe
Derdiyle döndüm Eyyüb'e
Yaramı bağlar gezerim

Kimi baydır kimi geda
Cümlesine yaran Hüda
Yusuf'umdan düştüm cüda
Yakub'um ağlar gezerim

Seyrani aşkın Tur'unda
Tecelli gördüm nurunda
Gerçeklerin huzurunda
Çürüğüm sağlar gezerim

Giyinmiş kakülün kaşın gözün kirpiklerin kare
Yakışmış birbirine barekallah sun-ı sitare
Yüzünde o latif renk örnek olsun reng-i gülzare
Ne gam varsın hazan çöksün çemende reng-i ezhare
Güzel renkler yüzünde imtizaç etmiş nedir çare
Bakılmaz ki bakılsın böyle yüzle böyle ruhsare

Yarım gözle bakarken gözlerinde bir süzülmek var
Hele kirpiklerinde ok gibi bir bir düzülmek var
Gülünce kıl gibi canımda incelmek üzülmek var
Sana bağlı yüreğim sanma ki senden çözülmek var
Güzel renkler yüzünde imtizaç etmiş nedir çare
Bakılmaz ki bakılsın böyle yüzle böyle ruhsare

Kucağına başım koysam yüzünü eylese teslim
O pembe renkli ruhsarın elimle eylesem telsim
Bunu Seyrani bilmem ki ne yolla yar eder tevsim
Bu bence bir güzel manzar güzel bir levha-i tersim
Güzel renkler yüzünde imtizaç etmiş nedir çare
Bakılmaz ki bakılsın böyle yüzle böyle ruhsare

Alakayı zat-ı Haktan kesmeli
Tecelli badesin içmeyen gönül
Sen de şaştın hangi yönden esmeli
İyiyi kötüyü seçmeyen gönül

Ne mümkün def etmek Hakkın kudretin
Hak def'e kadirdir gönül kaderin
Zat-ı haktan alıp kudret biderin
Bulunur mu ekip biçmeyen gönül

Halilullah Nemrud narından geçer
Mansur enelhakkın darından geçer
Rızasın terk edip yarından geçer
Kendi rızasından geçmeyen gönül

Seyrani ezelden kaderin böyle
Hak nasıl bilirse eylesin öyle
Bence yoktur sence var ise söyle
Konduğu yayladan göçmeyen gönül

Gel gönül Mevla'ya edelim niyaz
Hak murad verici parasız gönül
Sahibinin ismin çıkarmaz beyaz
Hatem yüzük olsa karasız gönül

Aşığın kalbinde görüp yarayı
Beytullah yas tutmuş giymiş karayı
Derde Haktan isteyelim çareyi
Dert olmaz elbette çaresiz gönül

Aşığın ağlatan elbet güldürür
Muhabbet badesin döken doldurur
Derler kulağına girse öldürür
Arslan yurdun ister faresiz gönül

Kalb-i aşık Hakk'ın kenz-i irfanı
İyd-i visalinin canım kurbanı
Der ki varmak adet değil Seyrani
Tabib huzuruna yarasız gönül

Gönül ahvaline kıldım temaşa
Bir şahlar şahına bakıp eğlenir
Cemalini gören gözler kamaşa
Lutf-ı penahına bakıp eğlenir

Bu çarh-ı gaddarın düşen eline
Sanma mağrur olur kendi haline
Kimi emlakine kimi maline
Kimi de cahına bakıp eğlenir

Seyrani bir sözü söylemiz sırsız
Üstadı kamildir değildir pirsiz
Dürr-i yekta olsa kadri belirsiz
Baht-ı siyahına bakıp eğlenir

Gönül bir boyadan rengin almadı
Her boyaya tavus gibi dalıyor
Cehennem nârına hâcet kalmadı
Aşk odu içimde dâim yanıyor

Gam suyuyla mayam böyle karılmış
Ki levh üzre kalem böyle yazılmış
Ciğerimin memesinden sarılmış
Gam yılanı kanım emip duruyor

Seyranî'nin iki gözü yaş oldu
Aşk-ı Mevlâ cümle derde baş oldu
Kadı mutfağında pişmiş aş oldu
İçerimde fıkır fıkır kaynıyor

Gönül gayrı ümid etme nafile
Yare gerçekliğin yalan göründü
Yazmış belli defterine hem dile
Aklımı başımdan alan göründü

Yoldu sakalımı tarağım benim
Şimdi yanmaz oldu çerağım benim
Eski maden oldu turağım benim
Altınım mihenge çalan göründü

Güzel gam çeker mi aşık bulmağa
Ukde-i muhabbet bağın yolmağa
Her gül amadedir bir gün solmağa
Pençesin kalbime salan göründü

Sevdiğinin herkes bağlı özüne
Seyrani'nin kulak versen sözüne
Aşkım rakibinin malul gözüne
Bir güle dolanmış yılan göründü

Gönül sarayını eyle müzeyyen
Belki mihmanlığa han gelse gerek
Vahdetten kesrete olmuş muayyen
Kesretten vahdete şan gelse gerek

Kuluna yardımcı yaradan kefil
Yarattığın etmez bir vakit sefil
Sur düdüğün üfleyince İsrafil
Çürümüş tenlere can gelse gerek

Merdane görünmüş Süleyman'a mur
Bedîhi vallahi âlemül-umur
Huzura hazır var hazıra huzur
Yatıp bu Seyranî yan gelse gerek

Gönül serden geçer yardan geçemez
Bağlanmış ikrara kavi özlüyüm
Her sözüm dinleyen özüm seçemez
Sırat köprüsünden ince sözlüyüm

Benim sözüm çürük değil sağ gibi
Çürük sözler erir akar yağ gibi
Üzerinden kervan geçer dağ gibi
Yokuşluyum sanma beni düzlüyüm

Yolcu ateş yanmak ile yol yanmaz
Erenlerin dokuduğu çul yanmaz
Cehennemde günah yanar kul yanmaz
Ben günahtan sürmelenmiş gözlüyüm

Seyrani aradım onu her yerde
Aşk-ı hakikatle düştüm bu derde
Tuttum günahımdan yüzüme perde
Rabbim divanında kara yüzlüyüm

Bir aynaya kılsam nazar
Sağ tarafım sol görünür
Padişahlar ferman yazar
Tatarlara yol görünür

Her ölüye olmaz tabut
Atlas eskir olur çaput
Olsa ak çukadan kaput
Eskiciye çul görünür

Eğer Seyrani'nin yari
Olsa huriğmelek peri
Gönül sevmedikten geri
Kız olsa da dul görünür

Gül gibi açılmış herkeste bir huy
Ecel gelmeyince solmaz ki solmaz
Arif ol imâm-ı zevk-ı aşka uy
îmanından guman olmaz ki olmaz

Bir yanmış yerime dökmezsen suyu
Başını yastıktan kaldırma uyu
Cahilin misali bir susuz kuyu
Elden su koymakla dolmaz ki dolmaz

Yedi iklim dört köşeyi bir âdem
Arayıp Seyranî gezse de madem
Mezhebince âdem bulamaz demem
Ma-ı meşrebince bulmaz ki bulmaz

Gül yüzünden bülbül gibi dilimde
Bu ne ahdır bu ne figan bu ne zar
Aşkınla iradem değil elimde
Bu ne ahdır bu ne figan bu ne zar

Rahmetile toprak ıslanır kurur
Ecel nişangâha aldığın bulur
Hüsnün civarında toplanmış durur
Bu ne ejder bu ne yılan bu ne mar

Her güzel âlemde dengini bulmaz
Dökülen çanaklar meseldir dolmaz
Canlı kulda böyle beyaz ten olmaz
Bu ne kırcı bu ne bora bu ne kar

Seyranî'yi pişirmeye başladın
Ateş-i aşkınla yakıp haşladın
Önde sevdin sonra dönüp boşladın
Bu ne gayret bu ne namus bu ne ar

Gülşende bülbüle güller gülünce
Dikenlerde hara batık demiş var
Hayvanlar içinde tenasülünce
Ana tarafından natık demiş var

Sağ ve sol alt ve üst ön ve arkadan
Üryanım medet yok tac ü hırkadan
Semada misali nücum fark eden
Hal-i didarına çatık demiş var

Nur-ı çeşmim mah-ı mihr-i tabından
Mahdut kişi geçmiş gam hicabından
Kur'an'ın hakkında ilim babından
Ana Kelamullah natık demiş var

Malik oldum satıp şöhreti şana
Var gel ey Seyrani sen yana yana
Meşhur misal bilmez misin divane
Naçarlıkta balda katık demiş var

Gülüne dolanmış diken görse de
Aşkım dikeninin duymaz kulağı
Yılan dişlerinin zehrin sürse de
Çözülmez leyleğin dizinin bağı

Tıfl-ı kalbim mehd-i aşka belenmiş
Yüzlerim Kabe-i vasla yönelmiş
Cevher-i aşk zat-ı Haktan bilenmiş
Aşığın kalbinin pas tutmaz bağı

Nazargah-ı Haktır gönüller şehri
Hakk'a ayan halkın kafa ve cehri
Nasa ziyan amma yılanın zehri
Nasın tükrüğü de yılana ağı

Seyrani bir katre deryadan kanar
Katre uça uça deryaya konar
Kandili ömrümün içinde yanar
Fitil bitti söndü ömrüm çerağı

Güreş meydanında boşa dolanın
Alta giden hasmın merdan olursa
Başına başkası değmiş olanın
Bilir alametin irfan olursa

Kız doğarsa başı olur dışarı
Oğlan doğsa olur meşhur haşarı
Kimle konuşursa dokunur şeri
Bir adam aslından çingan olursa

İbrahimi nara attı mancınık
Sebebi çingene yok yalancılık
Sütünde bulunan yad yabancılık
Islah olur mevtle derman olursa

Ahbabların vali hakim sayılar
Kokutmadan yemez eti ayılar
Çoğaldı Seyrani kabadayılar
Kedi fare yemez arslan olursa

Haçan validemi rüyada görsem
Kan ağlar gözleri yaşlı görünür
Bize edenlerin defterin dürsem
Ejder olmuş yedi başlı görünür

Haktan bulsun bize eden muzular
İki bacım kardaş der de buzular
Sılda bağrışır körpe kuzular
Mor sümbüllüm siyah saçlı görünür

Seyrani'yim kaldı dostlar yasımda
İçtiğim su zehir oldu tasımda
Eşim dostum yolum bekler kasımda
Düz ovalar bize taşlı görünür

Hak bilir yastığa başım koymadım
Uyku gelip gözüm süzülmeyince
Saz-ı mecaziden elim yunmadım
Marifetin sazı düzülmeyince

Vacibü'l-vücudun bil mutlaklığın
Ona vücudunun bil mülhaklığın
Kim bildi Mansur'un ene'l-hak'lığın
Nesimi'nin postu yüzülmeyince

Bir yalaktan iki sığır sulanmaz
Irmaklar bulanır derya bulanmaz
Hakikate mecaz ili ulanmaz
İncelip Seyrani üzülmeyince

Hak bir kula açsa bir bab-ı kerem
Hak açtığı gülde kapar bulunmaz
Kısmet kapısını bulur lacerem
Kısmette yolundan sapar bulunmaz

Anlar zevk alır çiçek özünden
Rüzgârlar kül alır ateş közünden
Mecnun sevmiş Hakkı Leyla yüzünden
Halkta Haktan gayrı tapar bulunmaz

Deyr-i aşkta puta tapan bulunur
Seyranî yolundan sapan bulunur
Güzelin yıktığın yapan bulunur
Aşıkın yıktığın yapan bulunmaz

Hak cemalinden alınmış
Güzelliğin sermayesi
Güzel sevmekten çalınmış
Aşkın muhabbet mayesi

Muhabbeti bil ne iştir
Bir can bir canı seviştir
Arş u kürsiden geniştir
Ülfet elinin ayesi

Aşkın zağı gör ki neyler
Kalbin pasın her dem siler
Aşk çocuğun çözüp beler
Gönül beşiği dayesi

Ayık demler mestimizde
Seyrani can destimizde
Daim olsun üstümüzde
Şah-ı merdanın sayesi

Hak nur-u zatından bize hidayet
Eyleyip bildirmiş aktan karadan
Kulu kuldan sual etmek ne hacet
Yarattığı kulu bilir Yaradan

Her kuşun elbette vardır yuvası
Yaylasına göre ab u havası
Elbette her derdin var bir devası
Ben derdime umut kesmem çareden

Lafızdır manasın tefsir söyleyen
Cümle lisanları bilip söyleyen
İsmi tebabetle gönül eğleyen
Şifanın kadrini sor biçareden

Gönül aynasında leke koma sil
Mizan-ı irfanda mikdarını bil
Seyrani Mevla'ya muhkem bağla bel
Kullarına dilin kes mudaradan

Hak yoluna benim gidişime bak
Ehl-i tarik olan bu çalım gider
Benim anda olan gidişime bak
O da benim gibi bu çalım gider

Ezelden bu aşka böyle giderdim
Kâh akar kâh dönüp böyle giderdim
Ben kalbim pasını böyle giderdim
Gel sen de bak bana bu çalım gider

Eser kaba poyraz eseri kalmaz
Geçer güzelliğin eseri kalmaz
Kötünün dünyada eseri kalmaz
Bu kesim kıyafet bu çalım gider

Rasgeldim ben tatar ile ulağa
Sefinemiz düştü şimdi kolağa
Seyranî her sözü koymaz kulağa
Bu çalımda geldi bu çalım gider

Hak yoluna gidenlerin
Asa olsam ellerine
Er pir vasfın edenlerin
Kurban olsam dillerine

Torunuyuz bir dedenin
Tohumuyuz bir bedenin
Münkir ile ceng edenin
Silah olsam bellerine

Bir üstada olsam çırak
Bir olurdu yakın ırak
Kemiğimi yapsam tarak
Yâr zülfünün tellerine

Bir kâmilin yolun tutsam
Aşk oduna yanıp tütsem
Bülbül gibi feryat etsem
Muhabbetin güllerine

Vücudumu kavursalar
Yönüm yâre çevirseler
Harman gibi savursalar
Muhabbetin yellerine

Seyranî kaldır parmağın
Vaktidir Hakka durmağın
Deryaya akan ırmağın
Katre olsam sellerine

Hakk'a canım kurbanlığı sezadır
Muhabbetin yaylasında yayındı
Ruhu'l Kudüs sundu cam-ı mualla
Nefha-i dehani vahdet sayıldı

Kadir u kayyum hayy u lem-yezel
Aşkın mahbubumu yaratmış güzel
Ateş-i vahdete düşmezden ezel
Dert üstüne dertten yükün kayıldı

Elmas peymaneli billur şişeli
Yar ile buluşup biz bilişeli
Sevda-yı aşkına düştüm düşeli
Geda gönlüm yoksul iken bayıldı

Rabbime Seyrani aşıktır özüm
Haksız çıkmaz dilimden asla sözüm
Nevm-i cehaletten uyandı gözüm
Mest-i müdamlıktan gönlüm ayıldı

Halk-ı alem bana mürşid-i kamil
Olmuş olmayınca bende itikad
Benzer ol alime ilmiyle amil
Kendi olmaz elden umar itimad

Dünya ahret birbirine müşterek
Bir fırında iki pişmez bir çörek
Yerden göğe zahir dikilmiş direk
Olsa bir cihana olmaz iki ad

Bir çoban elinde dünya bir kirmen
Misali yün eğrip ip sarar hemen
Hiç keyfince çatal iğli değirmen
Unundan ağzına dokunur mu tad

Yere çakan iki çatal kazığı
İkiden birine eyler yazığı
Seyrani çobanın belde azığı
Olmasa sayılmaz çoban kurttan yad

Hazırladım ey aşk gönül tarlasın
Gam biderin haydi şimdi ekindi
Asuman gürlesin şimşek parlasın
Dağ gibi başımdan duman yekindi

Ey dil çektin fani sürürün yasın
Gönül aynasının Hak ile pasın
Acı nedametin şimdi libasın
Biçip kametine göre dikindi

Aşıkın kalbinin yarası emsiz
Kalsa elbet kalmaz gözleri nemsiz
Geçmez beş vaktimin hiçbiri gamsız
Akşam yatsı sabah öğle ikindi

Yakın gel sevdiğim gitme uzağa
Tavuskuşu gibi elvan tozağa
Mağrur olup düşme sen bu tuzağa
Bu dert senin kisb ü kârın çekindi

Seyranî'yim kaldım yine yüreksiz
Mevlam bir şey yaratmamış gereksiz
Yedi kat gökleri sanma direksiz
Ahım benim arşa direk dikildi

Hazret-i Havva'dan mevcud olalı
Ola gelmiş çingan cimri muhabbet
Yezid birbirinden erkan bulalı
Görmemiştir münkir ömrü muhabbet

Münkir olan inkarına dayanmış
O Yezid Mervan'dan boya boyanmış
Gaflet uykusundan mü'min uyanmış
Bulmuş halaveti temr-i muhabbet

Hazreti Hallak-ı cihan-ı baki
Sekahum rabbuhum mü'mine saki
Değil içtiğimiz şarab u rakı
Bizi mesteyleyen hamr-ı muhabbet

Seyrani duyup da muhabbet sesin
Hakikatten almış kendi hissesin
Münkir olan Hakk'a ne derse desin
Hak da Haklık aklık emr-i muhabbet

Her hangi haneye bir kadın gerek
Ansız hiçbir yuva kurulmaz imiş
Neler gösterecek devran-ı felek
Kabahat yüzlere vurulmaz imiş

Evladı olanlar elbet kız arar
Bilmediği kıza dünür mü salar
Bir hafta geçmeden sahibin talar
İt midir tazı mı bilinmez imiş

Zamane kızları fingili fisten
Hayır beklenir mi böyle bir pisten
Kimi çengi kimi çingene cinsten
Ne mikrop olduğu görünmez imiş

Zamane kadını şeytanın piri
Terbiye görmemiş ellide biri
Lif ile arınmaz ağzının kiri
Sanki paçavraya silinmez imiş

Kalmış da arada belasın arar
Böylesi bir kadın kimlere yarar
Urgan da zaptetmez zinciri kırar
Soyu pak her yerde bulunmaz imiş

İyi kadınlara asla doyulmaz
Altın baha bulur kadına konmaz
Küp uçuran cadı kadın sayılmaz
Kabiliyet satın alınmaz imiş

Seyrani bu işi sen iyi düşün
Çatma namussuza çatlatır başın
Zehirler evdeki ekmeğin aşın
Zehiri yutunca gülünmez imiş

Her ırmağa bir yol vermiş akıyor
Cümlesini bir deryaya döküyor
Her kumaşı bir tarakta dokuyor
Şeridini pazarlara çözüyor

Bülbülün aşkına sebep gül oldu
Ona kafes ağzındaki dil oldu
Cânım ateşlere attı kül oldu
Ne taraftan bir yel değse tozuyor

Kimi dikenini gülünden seçer
Herkes ettiğinin mahsulün biçer
Gam yeme Seyranî bu gün de geçer
Yüce dağ başında duman geziyor

Her kim temizlese taşlı pirinci
Kendi gözü nuru ile bakıyor
Akıl bir ipliğe düzüyor inci
Fikir merammea delip takıyor

Kendi kanatların her kuş sallıyor
Her ân yaptığı çeçi ballıyor
Dost aşkın bağına atın bağlıyor
Tırnağına göre nal mıh çakıyor

Lale sinesinde açılır dağlar
Gül sümbüle bülbül başına ağlar
Kimi yer çağlamaz kiminde çağlar
Deresine göre sular akıyor

Hem soğuğu vardır hem de sıcağı
Bulunmaz dünyanın ucu bucağı
Fitillendi aşktan bağrım ocağı
İçim beni dışım eli yakıyor

Ne çare Seyranî böyledir kader
Taşlara dökülmüş ektiğin bider
Kemin kemliğinden bize ne keder
Eyiler eyliğin başa kakıyor

Her kimin andırmış Hak ismin âşık
Marifet bahrine eylemiş gavvas
Hazine-i Rahman demeğe layık
Durmuş âşık kalbin dinle kulak as

İsmi kenz-i Rahman hazinedarı
Etmiş âşık kalbin Yaradan Bari
Her kimin var ise Hakkı inkârı
Hak anı inkârdan eylesin halas

Her kim ki âşıkın kalbini yıkar
Gide gide Hakkı inkâra çıkar
Hak anı cehennem nârına yakar
Eyler ahirette kıssasa kısas

Açıl var Seyranî solmak dilersen
Makbul-i indillah olmak dilersen
Eğer sen de Hakkı bulmak dilersen
Sıdk ile tarik-i aşka kadem bas

Her kimin kalbinde varsa havfullah
Alameti kuldan etmek ihtiyat
Bulur Allahını gider doğru rah
Korkmayan Allahtan geçemez sırat

Her kim ikrarına duramaz kavi
Keşfin gösterse de olamaz veli
Vefasız adamın cennette evi
Olsa ettirmesin Rabbim ihtilat

Her kim ki etmezse ahdına vefa
O kimsedir eden canına cefa
Maraz-ı küfrüne imandan şifa
Bulup da edemez o farzı iskat

Seyranî namerdin yüzüne bakma
Cömerdi gönülden gözden bırakma
Hasisin mumundan mumunu yakma
Zulmete razı ol manend-i tavat

Hicranlar mı çöktü içime benim
Gözyaşımı kimse silmez ağlarım
Mezarım olsaydı keşke vatanım
Sılamdan hiç haber gelmez ağlarım

Aşkın mızrağını engine saldım
Diyar-ı gurbette ben garip kaldım
Unuttum kendimi deryaya daldım
Kimseler halimden bilmez ağlarım

Seyranî'nin yâre dönmez yolları
Başına zindandır Halep çölleri
Sert esiyor bana seher yelleri
Talihim yüzüme gülmez ağlarım

Hükm-i Şeriatça fakir ü mazlum
Emanetullahtır değil mi malum
Zalimin keyfince icra-yı rüsum
Edenler çekmez mi azab-ı niran

Etmek farzdır ulü'l-emre itaat
Ulü'l emre farzdır etmek adalet
Evliya-yı umur gayetu'l-gayet
Mustakimu'l-etvar gerektir her an

Mustakim olmayan ulü'l-emirler
Ne olduğun bilir ehli zamirler
Sim ü zerre kıyas olmaz demirler
Hiç bir yıldız olmaz bir mah-ı taban

Meddahın olmasa alemde alim
Ne hadde zulmetmek mazluma zalim
Zalimler zulmünden sabra mecalim
Kalmadı Yarabbi bende el-aman

Terk eyle Seyrani su-i ameli
Adalet değil mi mülkün temeli
Dünyada herkesin kendi ameli
İsbat eder lazım değil tercüman

Hünkâr Hacı Bektaş'ın talibiyim ben
Değilim Abdalı Aksarayi'nin
Şems-i Tebriz gibi galibiyim ben
Mevlevilerdeki "def ü "nay"inin

Çok küheylan kuyruğunu düğerim
Şah-Merdan Ali'ye boyun eğerim
Öğersem ben böyle bir er öğerim
İsmini çekmezem "Hatem Tayi"nin

Âşıklardan güzel sevmek şan kalır
Âşıkın benzinde sanma kan kalır
Dokunsa ok ucu kimde can kalır
"İbni Vakkas" gibi gazi yayının

Seyranî yemiştir felek sillesin
Evvelden çekmiştir aşkın çillesin
Gözünün kanıyla biçmiş hüllesin
Kerbela çenginin matem ayının

Hüsn-i ezeli-yi vahidu'l vücud
Manzur-i mir'at-i devran olan yar
Mazhar-ı nigahın olmaz mı mes'ud
Ser defterde şah-ı huban olan yar

Esrar-ı derunum sana aşikar
Du cihan zatınla eyler iftihar
Ateş kalbe su ver katre-i mikdar
Derya-yı rahmete rahman olan yar

Bende bir ateş var yanmadan tüter
Tütünsüz ateşe yandığım yeter
Lutfuna muhtacım iş sende biter
Sensin cümle derde derman olan yar

Mücrim Seyrani'ye eyle şefaat
Hak vücudun kılmış aleme rahmet
Verildi zatına tac-ı nübüvvet
Muhabbet şem'ine suzan olan yar

Hüsne mağrur olma ey yüzü mahırn
Niceler yokuştan inişten geçti
Kâr etmedi sana feryat ü ahım
Tir-i ahım Kûh-i Keşiş'ten geçti

Seni bimürüvvet seni bivefa
Kim kime etmiştir ettiğin bana
Şimdi de yâr olmak istersin amma
Nideyim sevdiğim iş işten geçti

Benden sana izin ey gözü afet
Var kimi istersen eyle muhabbet
Simden geru sen sağ ben de selamet
Seyranî bu alış verişten geçti

Beş vaktini kıl da gözet Sübhanı
Cehennem narından kurtar bu canı
Yanaşma şeytana aldatır seni
Şeytanın konduğu daldan ırak ol

Beş vaktini kılan Hakkın hasıdır
Vebali bilmeyen kişi asidir
Gönüllerin yeri gül bahçesidir
Bülbülün konduğu gülden ırak ol

Seyrani de der ki Hak benim arkam
Hak benim arkam da ben kimden korkam
Fazilet ehli ol isteme görkem
Mevladan korkmayan kuldan ırak ol

Islah-ı nefsime değilim kadir
Ne kılıç sallayım sağa sola ben
Kâmillerden olmaz kem kelam sadır
Kâmil demem çiğ süt emmiş kula ben

Mümin olan dini buldu imamda
Münkir olan şimdi kaldı gümanda
Sultan-ı enbiya ahir zamanda
Duydum razı olmuş bir kıl çula ben

Yitik bulan Yakup gibi bulmasın
Vay ne mümkün boşalmasın dolmasın
Güzel Yusuf Kenan gibi olmasın
Duydum satıldığın birkaç pula ben

Aramaz Seyranî yitirmediğin
Hak bitirir halkın bitirmediğin
Yaradanın yola getirmediğin
Haddim değil getiremem yola ben

Ka'r-ı dilden cuş eder ummanım Allah aşkına
Arş-ı âlâya çıkar efganım Allah aşkına
Bad-ı aşkın zühre burcundan eser leyi ü nehar
Savurur ömrümdeki harmanım Allah aşkına

Ma'kes-i hüsn-i ezelsin şübhesiz sen ey nigâr
Düşmüşüm ben aşkına aklım değil başımda yâr
Esmemiştir kimseler başında böyle rüzigâr
Sineni arzet bana cananım Allah aşkına

Aksi hep kalbimdedir şem'i hayal-i hazretin
Hazret-i Yusuf gibi seyr-i cemal-i gaybetin
Yok mudur bir kuşa hiç çalı kadar dost gayretin
Merhamet kıl sen benim sultanım Allah aşkına

Hâl ü müstakbel miyim bilmem muzari maziyim
Yoksa bir mana-yı hiçin sernuma elfazıyım
Öldürürse vuslatın Seyranî'yi tek razıyım
Ey cemal-i âfet-i devranım Allah aşkın

Ka'rı dilden cuş eder ummanım Allah aşkına
Arş-ı alaya çıkar efganım Allah aşkına
Bad-ı aşkın zühre burcundan eser leyl ü nehar
Savurur ömrümdeki harmanım Allah aşkına

Makes-i hüsn-i ezelsin şüphesiz sen ey nigar
Düşmüşüm ben aşkına aklım değil başımda yar
Esmemiştir kimseler başında böyle ruzigar
Sineni arzet bana cananım Allah aşkına

Aksi hep kalbimdedir şem-i hayal-i hazretin
Hazret-i Yusuf gibi seyr-i cemal-i gaybetin
Yok mudur bir kuşa hiç çalı kadar dost gayretin
Merhamet kıl sen benim sultanım Allah aşkına

Hal-i müstakbel miyim bilmem muzari miyim
Yoksa bir mana-yı hiç'in ser nüma elfazıyım
Öldürürse vuslatın Seyrani'yi tek razıyım
Ey cemal-i afet-i devranım Allah aşkına

Kaçan validemi rüyamda görsem
Kan ağlar gözleri yaşlı görünür
Bize edenlerin defterin dürsem
Ejder olmuş yedi başlı görünür

Haktan bulsun bize eden muzular
İki bacım kardeş der de bozular
Sılada bağrışır körpe kuzular
Mor sümbülüm siyah saçlı görünür

Seyranî'yim kaldı dostlar yasımda
İçtiğim su zehir oldu tasımda
Eşim dostum yolum bekler kasımda
Düz ovalar bize taşlı görünür

Kahır çeken ehl-i dilin
Gör ne çeker can-ı tende
Erir akar böyle bilin
Tükenir tâb o bedende

Sen bir zalim neccar isen
Baltan bende dener isen
Ben ednâyı kınar isen
Benim gibi olun sen de

Kişi uğrar melânete
Güvenilmez kad kamete
Çıkarır bir selâmete
Hakk'ın kulu isem ben de

Hüzn ü elemden yatamaz
Zulüm alıp hak satamaz
Âşık Seyranî atamaz
Kimse ile hiç perende

Kahpe felek benim nerde
Kara bahtım ak eyledi
Pervaneler gibi nârde
Vücudumu yak eyledi

Bir yâr bana dolap kurdu
Hicabımdan dilim durdu
Fincan gibi yere vurdu
Göğsüm' iki şak eyledi

Sikke olmaz bu turada
Ermedim ben hiç murada
Âşık Seyrânî burada
Ne söylerse hak eyledi

Aşkın bülbülüne şevkim bağında
Gül açar dikenli çalım kalmadı
Gül gibi bitmişken aşkın dağında
Bülbül konmak için dalım kalmadı

Çerağım sönmeden pervanem ulaş
Ölmeden etrafım bir daha dolaş
Kuru kovan oldum kudretten telaş
Düştü arım çecim balım kalmadı

Balmumun yandırıp bezire kadar
Aradım Beşir'den Nezir'e kadar
Yokladım kizirden vezire kadar
Bana zulmetmedik zalim kalmadı

Aşık Seyrani'yim dinle sözlerim
Yakub'um elbette Yusuf özlerim
Servetperestlerden korktu gözlerim
Anadan üryanım malım kalmadı

Bunca cefa fazla fani insana
Düşersin sen de bak dile lisana
Gelenler göç etmiş hani tantana
Dünyaya hükmeden salim kalmadı

İlm-i hikmetinden mana aradım
Bir fani gelmişim neye yaradım
Bize zulmetmekse eğer muradın
Dünya Süleyman'a malum kalmadı

Aşık Seyrani'yi yaktı yandırdı
Gözler görür gönül isyan kaldırdı
Her gelen milletin cebin çaldırdı
Hazine tamtakır malım kalmadı

İman bahçesine güman biderin
Ekenin mü'minlik suyu kalmamış
Güman ehli olan çeksin kederin
Zülfünün o eski buyu kalmamış

Bir koyun başına bin kurt yığılmış
Koyun kurttan korkup sütü soğulmuş
Tekke harap olmuş derviş dağılmış
Virt edecek ismi Hu'yu kalmamış

Üstad ol çırak ol sırrın şaşırma
Çiğ nefsinden başka bir şey pişirme
Seyrani'yi medet Rabbim düşürme
Nefsin kazmadığı kuyu kalmamış

Karışmadan evvel pirler göçüne
Turna kılavuzu sanaman beni
Bade olsam girsem kadeh içine
Destur deyip dosta sunaman beni

Bahr-i hakikattan yıkanmış tenim
Riya pası tutmaz hulk-ı ahsenim
Cevheri halistir asıl madenim
Demir alat ile yontaman beni

Seyrani'nin çıkan sözler dilinden
Haddeden çok geçmiş sazın telinden
Nefs-i emmarenin hain elinden
Dostlar aciz kaldım kınaman beni

Kavm-i İsrail'e helva'yı kudret
İnmiş ne selva'yım ve ne de men'im
Beni mecnun eden Leyla-yı hasret
Cünun-u aşk ile ne ehl-i fenim

Kelimullah gibi Tur-u Sina'ya
Çıkan meclub olur dar-ı fenaya
İsa gibi çıkam çar-ı minaya
Rif'atime engel olmasın eğnim

Geçerim davamdan Hak divanında
Tenle yar ettiğim kulun canında
Yarin zamparası kendi yanında
Bir beni Ademdir ben sanki cinim

Seyrani aşk ile gördük biliştik
Hasret ateşinde kaldık iliştik
Ateş azabını yarla bölüştük
Sehmine ahrette düştü cehennem

Kavs-ı kametinin fehmeyle fendin
Kaşların resminde yay bu nedir bu
Mir'at-ı hüsnünde aksetmiş kendin
Görse kamer söyler ay bu nedir bu

Semaya ne miktar dolmuş kevakip
Hüsnünde hüveyda aks-i kevakip
Hesabın bilmeye tedbir-i saip
İster inanmazsan say bu nedir bu

Bence hüsnün gören Yusuf u anmaz
Temaşa eyleyen gözler usanmaz
Yalınız aşkınla Seyranî yanmaz
Kim görse der sana vay bu nedir bu

Kavuşmadım cananıma
Gözüm yaşı pınar m'ola
Gelse acep yar yanıma
Yağmur gibi diner m'ola

Geri gelmez geçen günler
Çürür toprak olur tenler
Yari benden ayıranlar
Kar buz gibi donar m'ola

Atın vurdum ben gemini
Eller sürdü ah demini
Azgın yara merhemini
Sarmasalar onar m'ola

Sert taş imiş düşman bağrı
İçerimden çıkmaz ağrı
Yar yönünü bana doğru
Acep bir gün döner m'ola

Özün pakle sözün tanı
Dünya muhanet zındanı
Gam yeme aşık Seyrani
Hak kulunu bunar m'ola

(Seyrani)
Kayseri ilinden geldim buraya
Hasretlik duygusu başlar sılaya
Teker teker çalın geçin sıraya
Mert oğlu mert ile güreşe geldim

(Nami)
Kayseri ilinin yolları uzun
Tıfıla benzersin acırım kuzum
Ulu Mevla bana verirse izin
Senin ile oğul güreşe geldim

(Seyrani)
Yaşlısın pederim kamil değilsin
Baktım bu divana amil değilsin
Bu sazın sözünü şamil değilsin
Mert oğlu mert ile güreşe geldim

(Nami)
Cezasını çeker zöhmün azgını
Yaradan Hak verir kulun rızkını
Senin de keserim çabuk hızını
Senin ile oğul güreşe geldim

(Seyrani)
Aşık Seyrani'yim Hak'tan korkarım
Aşkın şahiniyim pençe takarım
Gözüne kestirme seni yıkarım
Mert oğlu mert ile güreşe geldim

(Nami)
Aşık Nami'yim ben namdardır ismim
Çetine benziyor gönlünce hasmım
Fidansın kıyamam söylensin ismin
Senin ile oğul güreşe geldim

Kendine gel bre ey gafil insan
Her güle el sunma sunalar gibi
Amelin fasittir temelin çürük
Var yıkıl Şeddadi binalar gibi

İncitmen mazlumu olmasan çılgın
Mevtinden alırlar ıskatın salgın
Ananın adıyla verilir talkın
Olmazsan veled-i zinalar gibi

Zina kem söz ile sohbetle olur
Zina kem nazarla gözden de olur
Zina kem niyetle özden de olur
Ne desem yakışmaz kınalar gibi

Seyrani sazını çalmış çağırmış
Kader bizi böyle yapmış yoğurmuş
Elbet bizi tek bir ana doğurmuş
Sizleri doğuran analar gibi

Kim çalarsa kara düzen bağlama
Kullanır parmağın mızrap yerine
Âşıkların güzel boşa ağlama
Koymuşlar kaşların mihrap yerine

Geda gönlüm kapısında uyursa
Uyanıp meramın şaha duyursa
İçeri almayup dışarda korsa
Koysun kapusunda bevvap yerine

Aşk odundan kalb-i geda gövünür
Ciğer kebabından yese doyunur
Kalbinden gedanın aşkı soyunur
Şah olan cisminden esvap yerine

Derd-i Seyranî'den anlayan güzel
Sazını sözünü dinleyen güzel
Kuş, gibi kalbinden inleyen güzel
Şimdi koymaz oldu ahbap yerine

Kimler verdi kimler aldı selamı
Bilmezsen sor bilir şuarasından
Kalbime yazılmış Hakkın kelamı
Ne hacet okumak ulemasından

Amel ile rah-ı Hakka girilir
Murad-ı maksuda anda erilir
Şems ile kamere destur verilir
Alem ihya olur pür-ziyasından

Eyyub'un hakkında edelim inha
Sabredenler bulur şüphesiz kimya
Bir karıncasından geçmeyen Mevla
Geçer mi zannettin Seyrani'sinden

Kıblenin sağından sol canibine
Otuz üç yıl oldu bir kuş gideli
Edna çıkıp âlâ meratibine
Olalı âlâlar edna bedeli

Aç kaldı hep çuha bezi yapanlar
Kaşınmaktan yara oldu çıbanlar
Tokluya yüğürttü koçu çobanlar
Kurt ile müşterek koyun güdeli

Düştü çuhalardan çula güveler
Çuhalı çulluyu sanma seveler
Köpük saçmaz oldu pohur develer
Tek tırnaklar savran olup gideli

Aşkın kuyusuna dolabın kurma
Su bulurum diye fikrini yorma
Seyranî lafzının manasın sorma
Aklına düşeni eyler bu deli

Kınamayın bende can acısı var
Ansızın bağrıma neşter saldılar
Habl-i veridimde kan acısı var
Yunan hekimleri aciz kaldılar

Azalar icra-yı muayenede
Evvelce bulundu müdahenede
Usul-i kanun-ı müstahzenede
Kanun düzeninde keman çaldılar

Dürzi dağlarını vermez dürziler
(...)
Kur'a libasını biçen terziler
Çok yanmış harmanın öşrün aldılar

İnşallah Seyrani gelir gidenler
Zulmün devesini yedsin yedenler
Dünyayı ahrete tercih edenler
Necatı imkansız bahre daldılar

Kırılsın kanunun telleri felek
Aksi murad üzre çaldığın yeter
Hakka, hakikata oldun büvelek
Zulmü adalete saldığın yeter

İskender deryanın almış haracın
Âb-ı hayat çeşmesinin taracın
Yememiş söndürmüştür sıracın
Sen benim ahımı aldığın yeter

İsrâfil'in Sûr'un alacak mısın
Kanununa koyup çalacak mısın
Sen cihanda bâkî kalacak mısın
Bu zamana kadar kaldığın yeter

Seyranî feleğin olsa edebi
Düşünür katmazdı şekere şebi
Sen de Nuh Nebî'nin gemisi gibi
Azap tûfanına daldığın yeter

Kırk birinde her hevesim yitirdim
Kırk beşinde bağdaş kurup oturdum
Ellisinde göçüm çeküp götürdüm
Vâdesi yetmişe döndürdün felek

Elli beşte senetlerim yazdırdım
Altmışımda her düzenin bozdurdum
Altmışbeşte kemiklerim ezdirdim
Beni sübyanlara döndürdün felek

Âşık Seyranî'yi yakıp yandırıp
Hakkın rahmetinden verip kandırıp
En sonunda Azraili gönderip
Beni doğmamışa döndürdün felek

Kırklar kâsesinden bade nuş ettim
Gönül mesken tuttu meyhanelerde
Dünyanın varını feramuş ettim
Sureta gezeriz gamhanelerde

Can bülbülü uçar kalır bir kafes
Erenler rahına kim eder heves
Bir pir-i azizden almışız nefes
Dürr-i yekta vardır irfanelerde

Seyranî âdemlik halini takın
Âdem (ilmel-yakîn) hem (aynel-yakîn)
Harabat ehline hor bakma sakın
Define bulunur viranelerde

Kırlangıçta iki kanat bir kuyruk
Şimdi herkes kendi başına buyruk
İçip benden kanmadılar susuzluk
Herkes başka yere göleklendiler

Sekiz oldum dokuz oldum on oldum
Er pir mutfağında piştim hun oldum
Değirmensiz ben öğündüm un oldum
Bilmem amma eller eleklendiler

Seyrani'yim hem yıktılar yaptılar
Beni gördükleri yoldan saptılar
Kimi haça kimi puta taptılar
Akıbet günahım şeleklendiler

Hüsne magrur olma ey yüzü mâhım
Niceler yokuştan inişten geçti
Kar etmedi sana feryad u ahım
Tir-i ahım kuh-ı keşişten geçti

Seni bi-mürüvvet seni bi-vefa
Kim kime etmiştir ettigin bana
Şimdi de yar olmak istersin amma
Nideyim sevdigim iş işten geçti

Benden sana izin ey gözü afet
Var kimi istersen eyle mahabbet
Şimdengeri sen sağ ben selamet
Seyrani bu alış verişten geçti

Sahte bir cilveyle gülme yüzüme
Candan muhabbetin var değil bana
Gelip görünsen de kahi gözüme
Derin aşkla gönlün yar değil bana

Hatırımı hasta iken sormaya
Geldin mi şer düşüm hayra yormaya
Sevdin birden bire geri durmaya
Sana namus amma ar değil bana

Gönülde parlarken ümmid-i vuslat
Beynimize düştü ateş-i firkat
Aşkımın şiddet-i narına nisbet
Cehennem ateşi nar değil bana

Güllerin elinden gelse bitmemek
Seyrani bülbülde olsa ötmemek
Ateş-i aşkınla yanıp tükenmek
Elden gelse bu aşk kar degil bana

Koyun ve keçiden hikmet-i Hüda
Doğmayınca kuzu oğlak melemez
Kuşlar yavrusunun ağzına gıda
Yumurta içinde vermek dilemez

Canım kurban olsun er oğlu ere
Kötüler yaramaz hayırla şere
Toplansalar yüz bin Ferhat bir yere
Aşığın taş bağrın asla delemez

Orak ekin biçmez bilemeyince
Un kepeğin seçmez elemeyince
Gözlü birbirinden silemeyince
Kör körün gözünden çapak silemez

Bu Seyrani söyler sözün gerçeğin
Bul mantarın tohmun bırak çiçeğin
Düşün yarasanın tüyle saçağın
Tülese de yad kuş gibi tülemez

Kudret lisanından Kur'an okundu
Arap lisanından mana verildi
Tarağına göre bezi dokundu
Musa'ya mucize asa verildi

İsa göğe kaçtı zulm ü zeminden
Kim kurtardı onu ah u eninden
Kendi sıfatından kendi teninden
Ademe eğlence Havva verildi

Hak bahr-i kudrete daldığı zaman
Ki levh üzre kalem çaldığı zaman
Herkes istihkakın aldığı zaman
Seyrani'ye aşk-ı Mevla verildi

Kudret lisanından Kur'an okundu
Halkın lisanından mana verilmiş
Tarağına göre bezi dokundu
Adem'e alemüssema verilmiş

İsa göğe kaçmış zulm-i zeminden
Kim kurtardı gönlün ah u eninden
Kendi sıfatından kendi teninden
Adem'e eğlence Havva verilmiş

Kul ne kadar harceylese tedbirin
Bozmak mümkün değil Hakkın tedbirin
Ezel her Ferhad'a bir leb-i Şirin
Her Mecnun'a birer Leyla verilmiş

Hak bahr-i kudrete daldığı zaman
Levh üstüne kalem çaldığı zaman
Herkes istihkakın aldığı zaman
Seyrani'ye aşk-ı Mevla verilmiş

Kudret tespihini Hazret-i Allah
Kul keyfince delip takmak istemez
Güzele bakan göz eder eyvallah
Çirkin yüze kimse bakmak istemez

Yanmasa ateşin tütmez tütünün
Allah yardımcısı sıdkı bütünün
Çirkin nal mıh olsa güzel atının
Gönül tırnağına çakmak istemez

El vurmadım toprak ile taşına
Soğuk su katmadım pişmiş aşına
Seyranî yaradan kulun başına
Güzel çirkin başa kakmak istemez

Kudret-i hallaka ibretle baktım
Gördüm her bir mahluk bir şan içinde
Uyanıp çerağım çakmağım yaktım
Vücudum bir buldum cihan içinde

Sebeb-i vücudum valide peder
Pederde mahsul var mahsulde bider
Mahsul hükmündeyiz bihükm-i kader
Bider hükmündeyiz harman içinde

Anamızdan bile bile doğmadık
Seve seve alıp kabre koymadık
Keyfîmize bir süt bile sağmadık
Çoban gelip geçtik hayvan içinde

Müessirle eser birdir gözümde
Meal-i Huda'yı buldum özümde
Ey Seyranî hata yoktur sözümde
Noksan olmaz sun'u Yezdan içinde

Kuran yazılırken arş-ı Rahmanda
Kudret kâtibinin elinde idim
Kandil asılırken ulu mekânda
Bülbül idim gönce gülünde idim

Ezel Cebrailin ilk selamında
Kırkların derneği aşk âleminde
Muhammed Ali'nin sır kelamında
Nihan söylenirken dilinde idim

Erenler toprağa bastı kademi
Topraktan halkolup sürdüler demi
Balçıktan yarattı Mevla âdemi
Ol zaman atamın belinde idim

Yunus Nebi bahra daldığı zaman
Balığın karnında kaldığı zaman
Ali Zülfîkar'ı çaldığı zaman
Hayber Kalesinde kolunda idim

Seyranî'yim buldum aşkın arısın
Kadrini bilmezse vermem yarısın
Bir kuşa seksen bin şehir darısın
Rızık verilirken yanında idim

Kurtla kuştan alıp benim haberim
Kalkıp yoluma mı baktın birader
Geldiğin duyunca arttı kederim
Gözlerimden yaş akıttın birader

Nasıl geçtin boz bulanık sellerden
Haberin mi aldın esen yellerden
Yadigâr mı geldin bizim illerden
Gül reyhan misali koktun birader

Sen geldin de bilemedim yüzünden
Yola yürüyünce bildim izinden
Melul mahzun yavruların yüzünden
Öpüp sevip de mi geldin birader

Yola yürümekten şişmiş tabanı
Çeker de yırtarım mintan abamı
Ak sakallı pir ihtiyar babamı
Korkarım ki divan-ettin birader

Aceb çift olanın nicolur teki
Bana bir akıl ver bilmem bu ne ki
Bir bezirgan gelmiş gam imiş yükü
Metaın bizlere sattı birader

Kesilmez buranın yağmuru karı
İzin verse bize Yaradan Bari
Cümle ahbablarım iyi mi bari
Kimler bize selam etti birader

Aman sultan seni redif almasın
Yavruların melul mahzun kalmasın
Buna sebeb olan çare bulmasın
Derdim birken beşe arttı birader

Sılada nicedir körpe kuzular
Uzattık arayı bizi özü! er
Âşık Seyranî'yim yaram sızılar
Ateş ciğerimi yaktı birader

Kurtuluş yok el oğlunun elinden
Dilerse akıtır suyu yokuşa
Kızarmış yanağın vahdet gülünden
Kande nail oldun sen bu kokuşa

Sanma ki arkadaş dünya döleşe
Ecel pehlivanı çıkmış güreşe
Mezarlı mezarsız yatan üleşe
Gelip akrep çıyan bir gün çöküşe

Olur ahvalimiz mahşerde yaman
Var ise gam değil zerrece iman
Seyrani bir şair gördüğü zaman
Koç gibi meydana girip tokuşa

La-yu'ad mana var amma lafzının
Harfi bir yiğirmi bir otuz gibi
Faydası yok güle o mahfazanın
Bulur rüzgarını tozar toz gibi

Oğulun anacın balları ayrı
Değil mi halince halları ayrı
İki çürük vardır dalları ayrı
Biri fındık gibi biri koz gibi

Haydutlar acaba bilmem ne millet
Çektirir aleme fakr u mezellet
Ademe bulaşır var iki illet
Bir tanesi humma bir uyuz gibi

Şem'a pervaneden evvel yakılmış
Başına duhani sümbül takılmış
İki sıfat vardır başa çakılmış
Teşhir eder başı bir boynuz gibi

Sadıkların hakka bağlı özleri
Yalancının kara olur yüzleri
Seyrani'nin doğru olan sözleri
Helvanın içine giren tuz gibi

Lafz-ı mahlukatta olmuş müstetir Hak varlığı
Kenz-i mahfi-i vücutta o yapan bazarlığı

Halikın malumudur mahluk-ı naciz olduğum
Ayb-ı mahlukatın örter Halikın settarlığı

Batın ilminden haberdar olmayan ademlere
Şüphesiz olmazdı belli Cafer'in tayyarlığı

Alemin bünyadına atmış meramınca temel
Mümkün olmaz Halika mahlukunun mimarlığı

Kerbela'da yendi haksızlık hakkı Seyrani
Hırs-ı zalimdir Yezid'e yaptıran hunharlığı

Levh-i kalbe yazı yazan kalemin
Ağzın açıp dilin yarmak yok mudur
Deranunda olan derd ü elemin
Çaresin ehlinden sormak yok mudur

Derde göre derman libas biçene
Derdi dertten beğenmeyip seçene
Acı denizlerin suyun içene
Tatlı sudan akan ırmak yok mudur

Harman muhtaç olur bir süpürgeye
Bir kuşa bin dane Hak esirgeye
Küpünde acıyıp azan sirkeye
Çatlatıp kabını kırmak yok mudur

Ey Seyrani nişan diken tirlere
Tepik vurup yıkmak için yerlere
Rüya ta'bir eden muabbirlere
Şer düşleri hayra yormak yok mudur

Ma'deni aşka emin oldum sığındım hazrete
Malik oldum cevher-i asl-ı veliyyinni'mete

Al sualine cevabım bil veliyyinni'metim
Hayder-i Kerrar ki sahiptir müebbet şöhrete

Taht-ı arşta devredip ervah-ı Mevlana gibi
Sabit oldu bendelik yazıldı ismim huccete

Hakimim dil oldu ağzım mahkeme davam dua
Düştü kavli seyyidü'l-ahkam-ı Sulh-u himmete

Nafizü-l-ahkam hükmünden döner hakim değil
Dinle da'vamı mutabıktır Kitab u sünnete

Düş tevekkül babına yalvar Mucibü'd-da'vete
Git gide her işin başı dayanır hikmete

***

Padişahlık olmaya niklikle nam almak gibi
Olmaya niklik adudan intikam almak gibi

Şah-ı İskender giderken zulmete aldığı mum
Şeb çerağ-ı Hızr'a nisbet muma çam olmak gibi

Terk-i azm-i din eden zalim Yezid'e yok murad
Subh-ı iman-ı bekaya küfr-i şam olmak gibi

Düş tevekkül babına yalvar mücibü'd-davete
Başını aç hazır ol tac-ı hüma-yı devlete

***

Dost gibi düşman ilacından sağalmış yare bul
İlde tel kırmaz tarak vardır sakalın tare bul

Zor gönülden düşme gökten düşmeden ben bilirim
Kalb-i sultandan düşen kul parçasından pare bul

Ru-beru parlar güler zağlı kılıç elmas gibi
Adl'için kından çıkarılmış kılıçta kare bul

Kıl kadar nan ü nemek hakkın gözetmezsen eğer
Merd isen düş kendi başın derdine bir çare bul

Gözden ağlar düşman özden ağlamaz dost mevtine
Eğri özde bulmadım ben doğru sözlü are bul

Düş tevettül babına yalvar mücibü'd-da'vete
Gitgide her bir işin başı dayanır hikmete

***

Kul eder mizan hülyasında Kaf dağı dirhem
Gelse elden binde bir dilden gelen söz la-cerem

Gözlerimsin sen benim derse severken kes ümit
Umma kendin görmeyip gayri gören gözden kerem

Derd-i aşk büktü belim bu derdimi nidem eğer
Çeşm-i insaf ile bakmazsa veliyyi muhterem

Düş tevekkül babına yalvar mücibü'd-davete
Gitgide her bir işin başı dayanır hikmete

Mahkeme meclisi icat olduğu
Çeşme-i rüşvetin akmaklığından
Kaza bela ile alem dolduğu
Kazların kadıya uçmaklığından

Selefin rüşvetle hüccet yazması
Halefin anlayıp hükmün bozması
Yıkılan binanın birden tozması
Asıl sermayenin topraklığından

Asıl sermaye-i niyabetleri
Emval-i eytamdır ticaretleri
Davet-i rüşvete icabetleri
Sıdk ile gönlünün alçaklığından

Bülbülün aşkıdır dalda öttüğü
Çobanın südedir koyun güttüğü
Toprağın Habil'i kabul ettiği
Şüphesiz yüzünün yumşaklığından

Dünyadan ahrete gidip gelmemek
Olmasa iktiza eder ölmemek
Balık baştan kokar bunu bilmemek
Seyrani gafilin ahmaklığından

Mahlas üzerine ser mahlas diye
Tuğlar taktı elin Seyrani'sine
Yirmi dokuz harften al mahlas diye
Teklif eder durur Seyrani'sine

Er isen sözünü yürüt bin ata
Söz ana değildir söz bence ata
Olur olmaz adem söz ata ata
Pare pare oldu Seyrani'sine

Her aşık içtiğin hayat sanırlar
Her meclisi havlu-hayat sanırlar
Ben memat olsam ber hayat sanırlar
Sağlığında girdi Seyrani'sine

Belki bu şeb bizde o yar bulunur
Başı yastıktayken duyar bulunur
Sanma bu dünyada uyar bulunur
Evereğin edna Seyrani'sine

Mahpuslukta elin yoklukta dilin
Cömert olur sanki vezir tuğusun
Varlığa gelince bağlanır elin
Yokluğun varısın varın yoğusun

Arif olan âdem kılı kırk seçer
Herkes bu dünyada ektiğin biçer
Çıplağın gönlünden kırk gömlek geçer
Amma çoğun azı azın çoğusun

Mekke'den Kudüs'ten hacılık neden
Atadan anadan bacılık neden
Ey mey sendeki bu acılık neden
Sen üzüm suyunun elbet buğusun

Aslanın mekânı olmuş meşeler
Ateşle Seyranî çiğler pişeler
Elmaslı kadehler billur şişeler
İçinde büyümüş bir ak kuğusun

Matbah-ı aşkımın pilav zerdesin
Veren ateşler gözden kurumuş
Hissiz eller zevkin yırtmış perdesin
Dökmüş hicap suyun yüzden kurumuş

Ne mümkün yanmasa çiğler pişmeler
Ağlamak sayılır bu gülüşmeler
Fazilet şehrinde akan çeşmeler
Bütün susuz kalmış gözden kurumuş

Şeyhülislamdan sor ey âlicenap
Sevaba günah der günaha sevap
Fıkara hakkında hayırlı cevap
Söyleyecek diller sözden kurumuş

Seyranî şer düşü hayra yorması
Sevap düşmüşlerin halin sorması
Şehr-i Medine'yle Mekke hurması
Bitmez olmuş kökten özden kurumuş

Merhemlerin telef etme tabibim
Yaralarım kabul etmez em benim
Tecelliden böyle imiş nasibim
İşim gücüm oldu derd ü gam benim

Can havfından geçit yere varılmaz
Selâmet geçmeye köprü kurulmaz
Kızılırmak gibi asla durulmaz
Hasret ile akan gözden nem benim

Seyranî geçmiş gün geçmez destine
Rabbim kavuştura çeşm-i mestime
Gam keder gurbette bindi üstüme
At gibi ağzıma taktı gem benim

Mevtimden sakınıp eyle merhamet
İnceltip canımı üzme sevdiğim
Canımı tenimde gel eyle rahat
Zülfünü gerdana düzme sevdiğim

Mestane mahbubum çeşmini üzer
Kim görse şüphe yok yüreğin üzer
Dalga-i düşmandan eyleyip hazer
Bahr-i muhabbette yüzme sevdiğim

Süzüp gözlerini kaşların çatar
Perişan kakülün ruhsara atar
Ok gibi kirpiği canıma batar
Gözlerini gayet süzme sevdiğim

Bağ-ı muhabbette meyve bulmağa
Seyrani cam gibi bade dolmağa
Nakışlı kilime nakkaş olmağa
Aşkın ipliğini çözme sevdiğim

Miracıyım ben de Musa-yı aşkın
Yarab tecelliden Tur eyle beni
Sönük yıldızıyım sema-yı aşkın
Nur-ı zatınla pür-nur eyle beni

Şu Çin seddini ta toprak temelden
Eğer yıksalar mülk gitmez mi elden
Rızana muğayir olan amelden
Refik et tevkıfın dur eyle beni

Ka'r-ı san'atında meçhul çok sır var
Sensin cümlesine vakıf-ı esrar
Esrar-ı hilkatten eyle haberdar
Gör kalplere mürşit mur eyle beni

Seyrani kuluna halkı güldürme
Setreyle isyanın nasa bildirme
Cihanı sen ism-i mevtle öldürme
Azade-i nefh-i sur eyle beni

Ana rahiminden yere düşmeden
Dokuz ay ben oldum anda misafir
Geldim ise yine elbet giderim
Düzüldü kervanım handa misafir

Mü'minlerin defterine bakarlar
Münafığın ahretini yıkarlar
Mengeneden bir kıl gibi çekerler
Cesedin içinde can da misafir

Mü'minler hep Hak yoluna çevrilir
Münafıklar bir araya derilir
Basiret perdesi gözden sıyrılır
Semanın yüzünde gün de misafir

Camilerde olur oturak mimber
İçinde kokuşur misk ile amber
Seyrani de der ki Rasul-i Server
Bir gün ümmetlerin sende misafir

Anamın rahminden inmezden evvel
Dokuz ay eğlendim kanda misafir
Bugün geldim ise yarın giderim
Bir ulu kervanım handa misafir

Mü'minlerin defterine bakılır
Münafığın ahireti yıkılır
Can boğazdan çalı gibi çekilir
Cesedin içinde rah da misafir

Birgün Hakkın divanına varılır
Münafıklar mü'minlerden ayrılır
Semanın perdesi birden sıyrılır
Semanın yüzünde gün de misafir

Der Seyrani seni verene yalvar
Bu dünyanın bin bir iki hali var
Şefaat kanısın ey Perverdigar
Ümmetlerin bir gün sende misafir

(Seyrani)
Molu karyesinde kilim dokuyan
Gelir Kayseri'ye kilim beğenmez
Şöyle böyle bir kaç harfi okuyan
Gider medreseye ilim beğenmez

(Revai)
Benden selam söylen çattım çanağa
Kokmadıktan sonra gül güllenmesin
Sokmayın kargayı gül olan bağa
Gübre mübtelası bülbüllenmesin

(Seyrani)
Bir çok zaman ömrü sazlıkta geçer
Orağını alır berdiyi biçer
Belki de gönlünden saraylar geçer
Hasbahçeye girse gülüm beğenmez

(Revai)
Doksan bin nefes de verse bir kula
Birisini hayra sarfeder m'ola
Lisanımız türkçe darılır m'ola
Arabiden başka dil dillenmesin

(Seyrani)
Ellerin evinde çul firaş olur
Burnu sümüklüdür gözü yaş olur
Bayramdan bayrama bir traş olur
Gider berbere de selim beğenmez

(Revai)
Lihye-i şeriften var mı muteber
Evvelki tıraşta kim idi berber
Revai bir gülün medhini eder
Gülabudan sırma tel tellenmesin

(Seyrani)
Giydiği abanın her yanı delik
Satıyor Seyrani sana efelik
Bir kuru ekmek yer bazen çökelik
Konaklarda yağlı dilim beğenmez

Muhabbet badesin bezm-i ezelden
Nuşeden saki-i ebrar elinden
Bir yâr bulup huyu suyu güzelden
Kurtarmış yakasın ağyar elinden

Bülbül hicabından güldür terleyen
Yavru bülbülleri güldür perleyen
Arifin ruhudur Hakkı birleyen
Âşık çile çeker dildar elinden

Nazarını atma Hicaz Aden'e
Bir can taksim olmuş cümle bedene
Her gönül Kabe'dir tavaf edene
Çıkmış bina değil mimar elinden

Seyranî beyhude gezme her suyu
Alma kulağına her güft u guyu
Bir su teskin eder nâr-ı Tamuyu
Serpilip Ahmed-i Muhtar elinden

Muhabbet küpünün olsam şarabı
Yar beni doldurup içer mi bilmem
Mamur olmak için gönül harabı
Bir mimar eline geçer mi bilmem

Aşıkın olmaz mı çile çekmezi
Çilenin olmaz mı boyun bükmezi
Helal süde katan haram pekmezi
Seçmek murad etse seçer mi bilmem

Bübüle gül yarar deveye diken
Çiledir aşıkın boynunu büken
Tarlasına haram tohumu eken
Helal mahsulünü biçer mi bilmem

Kimi mevtasına kefen biçmiyor
Kimi helal rızık yiyip içmiyor
Yavrusundan köpek bile geçmiyor
Hak Seyrani'sinden geçer mi bilmem

Muhabbet meclisin Hazreti Allah
Şol medine havasına dönderir
Akşam ile sabah bir olur her gah
Dertlilerin devasına dönderir

Bir muhabbet meclisine münafık
Gelse kaza ile bir kalbi fasık
Mü'minler meclisi cennete layık
Olsa zakkum tavasına dönderir

Münafık gıybeti sevici olur
İftira etmeye evici olur
Onun bunun etin gevici olur
Ağzın geriz obasına dönderir

Mü'minin mü'mine dokunmaz şeri
Bilirim Seyrani er oğlu eri
Telveci dalkavuk vardığı yeri
İbibiğin yuvasına dönderir

Hak yoluna gidenlerin
Asa olsam ellerine
Er, pîr vasfın erenlerin
Kurban olsam dillerine

Torunuyuz bir dedenin
Tohumuyuz bir bedenin
Mûnkir ile cenk edenin
Silah olsam ellerine

Bir üstada olsam çırak
Bir olurdu yakın ırak
Kemiğimi yapsam tarak
Yar saçının tellerine

Vücudumu kavursalar
Yönüm yare çevirseler
Harman edip savursalar
Muhabbetin yellerine

Vakit kalmadı dermağın
Kaldır Seyrani parmağın
Deryaya akan ırmağın
Katre olsam sellerine

Münafığın alametin söylevim
Muhabbet ehline buğz u kin tutar
Mümin diye münafığı neyleyim
Muhabbet içinde gizli din tutar

Münafık meclise gelir oturur
Muhabbetin halavetin götürür
Şeytanı kalbinde gizli getirir
Muhabbet ehlinin başın cin tutar

Âşık Ferhat Şirin lebin öpesi
İster iken delinmiştir tepesi
Koyun kuzu kulağının küpesi
Sahibinin muradınca en tutar

Seyranî bu aşkı zevk diye bilen
Muhabbettir kalbin lekesin silen
Zevk-i aşk akıtıp muhabbet bilen
Muhabbet ehlinin kalbin şen tutar

(Seyrani)
Müşkül bir muamma sırrı Hüda'nın
Kapı penceresi yok ki odanın
Türlü yoldan cana giren gıdanın
Canı senden sorsam sadası nerde

(Nami)
Söylediğin ayan canı can taşır
Boş kovanda dokuz ayı dolaşır
İhtiyaçta melek gelir ulaşır
Ana yavrusunu gezdirir serde

(Seyrani)
Halk olan kim idi meçhul bir yerden
Tek gidip çift dönen kim idi Tur'dan
Aşık-ı sadığın simasın nurdan
Yoktan var edenin rızası nerde

(Nami)
Adem'in mayası alındı yerden
Musa asa ile dönmüştü Tur'dan
Sevdiği Mahmud'u yarattı nurdan
Sabır şükür inanç üçü bu sırda

(Seyrani)
Aşık Seyrani'yim asla yorulmam
Aşkın mihengiyim dostum darılmam
Yakasız gömleğe boydan sarılmam
İdris peygamberin hüneri burda

Müstemi' oldum hezaran vaizin takririne
Gayreti yok masivadan kalbinin tathirine
Cennet ile güldürür gahi tamuyla ağlatır
Nefsinin kürsiden inmezden düşer tedbirine

Ders-i aşkın neş'esinden hiç haberdar olmamış
Zevki sönmüş aşina-yı bezm-i gülzar olmamış
Bir zaman aşkın tuzağında giriftar olmamış
Lafz-ı aşkın manasın kadir değil tefsirine

Tutiye ta'lim edenler o suhen-perverliği
Kamile ta'lim eden tarikte cahil erliği
Dine hiç mahdem değilken ad eder rehberliği
Rehberimdir aşk rağmen vaizin tekfirine

Görmedim zahir ulumunda muhabbetten eser
Bilseler anlar da bir nebze verirlerdi haber
Hayretim arttı tarikat pirine ettim sefer
Beste oldum tiz muhabbet damının zincirine

Bir metindir ki muhabbet lafzı manası asir
İlm-i hali bilmeyen cane değil fehm-i yesir
Derd-i aşk eshab-ı zevki etti damında esir
Aldı bu Seyrani'yi de kabza-i teshirine

Mutfak-ı aşkımın pilav zerdesin
Pişiren ateşi gözden korumuş
Hissiz eller zevkin yırtmış perdesin
Dökmüş hicap suyun yüzden korumuş

Ne mümkün yanmasa çiğler pişmeler
Ağlamak sayılır bu gülüşmeler
Şeriat şehrinde akan çeşmeler
Bütün susuz kalmış gözden kurumuş

Şeyhülislamdan sor ey ali cenap
Sevaba günah der günaha sevap
Fukara hakkında hayırlı cevap
Söyleyecek diller gözden kurumuş

Seyrani şer düşü hayra yorması
Sevap düşmüşlerin halin sorması
Şehr-i Medine'yle Mekke hurması
Bitmez olmuş kökten özden kurumuş

Ne hikmettir, şu dünyaya
Gelen ağlar giden ağlar
Soralım yoksula, baya
Aslı nedir neden ağlar

Ömrümün defterin dürdüm
Hâkipâye yüzüm sürdüm
Bir acayip kale gördüm
Burç ve baru, beden ağlar

Bir deveci yider deve
Yularından seve seve
Birbirinden ive ive
Deve ağlar, yiden ağlar

Seyrânî'ye acap n'olmuş
Deruni dert ile dolmuş
Kimi etmiş kimi bulmuş
Bulan ağlar, eden ağlar