Eşrefoğlu Rumi

Anın aşkı gerek bana
Gerekmez dünya ukbayı
Ki aşktır maksudum ancak
Kodum cümle temennayı

Mahabbet tadın evvelde
Kodu canım dimağında
Kamudan el çekip bu can
Anıp ister bu Mevlayı

Muhib mahbub mahabbet bil
Hakikatte bular birdir
Anınçün anı sevenler
Kodular külli sevdayı

Anın derdini bilmeyen
Cihanda nesne bilmedi
Gerekse varsın ol yüz yıl
Okusun ağ u karayı

Anın aşkı kitabından
Şular kim okudu bir harf
Hep ismi resmi mahvoldu
Unuttu hep masivayı

Ben ol şahbaz-ı kudsiyem
Kolundan uçtum ol şahın
Şikarım sürüp götürdüm
Kim avladım bu sahrayı

Avın aldım yine döndüm
Varıp şah koluna kondum
Cemaline bakıp her dem
Ederim hoş temaşayı

Ben ol serbaz-ı ünsiyem
Yolunda can u baş verdim
Bu gün gördüm ayan anı
Kodum va'de-i ferdayı

şerab-ı layezaliden
İçip hayran u mest geldim
Sözüm mestane anınçün
ider nükte-i garrayı

Niderim şol dili ben kim
Anın söylemeye razın
Niderim şol gözü ben kim
Ki görmeye dilarayı

Var Eşrefoğlu Rumi sen
Bu razı arife söyle
Ki her bir bihaber ami
Ne bilür bu muammayı

Anın derdi ile daim yine bu yüreğim yane
Kodu canımda aşk odun ezelden ta ebed yane

Beşarettir bana yanmak yolunda baş u can vermek
Bu bezirganlık özgedir erişmez sud u husrane

Bu aşk oldu beni yaksın tütünüm göklere çıksın
Eğer bu yüz bin canım varsa feda olsun o canane

Bu aşkın adeti yakmak ölür aşıkları daim
Şu kim aşk oduna yanmaz yazıldı adı hayvane

Anın aşkı bana yardır dilimde adı tekrardır
Gönül kevnine vermezler nazar kıl ehl-i irfane

Anın aşkı kime düştü dağıldı tadbiri şaştı
Mekanı lamekan oldu kılur kendini virane

Sefer kılur vücudunda bu aşkın taciri daim
Erer pazarına aşkın verir bin canı bir cane

Hayatın ruh ile sanman bu uşşakın eya gafil
Tecellisine ma'şukun bular can verdi şükrane

Gerkse zahid ü abid ol Eşrefoğlu Rumi sen
Çü vasıl olmadın Hakk'a yazılmaz adın insane

Ey aşıklar ey sadıklar ey esrükler ey ayıklar
Kayurmaz can u başından girenler işbu meydane

Arif ol kim bilesin esrarını
Bu gözünle göresin envarını

Heşt Bihişt'den fariğ ol can terkin ur
Bunda bul yari bugün ko yarını

Kim ki bunda bulmak ister yarini
Varsın ol hep yare versin varını

Yarini yarına koyan kimseler
Bellidir terk idemez ağyarını

Her kim ağyara uyup yari kodu
Ta ebed görmeye ol dildarını

Yare yar olmak gerek yar isteyen
Yar içün komak gerektir arını

Bunda bugün yare sen yar ol dahi
Fariğ ol var kim bulur yar yarını

Gayrıyı terk et ki ayne eresin
Yuyasın ayniyle gayrın barını

Yardan ayrı bir nefes olmayasın
Çün veresin yara gönül şarını

Kande baksan yarı göresin heman
Görmeyesin bir dahi deyyarını

Arif anladı vü gafil tanladı
Eşrefoğlu Rumi'nin sözlerini

Arife sorgıl eğer sorar isen bu haberi
Sana arif verir ol senden içeru haberi
Haberi ister isen kim vereler can ile sor
Ki tene zahir olup gele belire eseri
Eseri can ile gönle erişip eyledi mest
Ol esreden yitirür Hallac-ı Mansur bu seri
Seyr ile bitmeye işin bu yola bakma güzaf
Mürg-ı ruhun döküser bunda nice bal u peri
Per-i akl ile uruc eyleyüp irmeye beşer
Kim anın nuruna doymaz ne melek ne beşeri
Beşeri sıfatı yak aşk oduna zerre koma
Gerü kendi gözün ile yüzüne kıl nazarı
Nazaro olalı ol binazarın Rumi sana
Gözetir oldu gözün daima Şam u seheri
Seheri gözler isen Eşrefoğlu ile bile
Ten ü candan geçüben Dost'a idesin seferi

Aşıklar iki cihanda nefs muradın almayalar
Ağlayalar dün ü güni şad oluben gülmeyeler

İlm ü amel terk ideler Dost ile ahdi berk ideler
Yüz tutub Dost'a gideler aldanup da kalmayalar

Sekiz uçmak bezeklerin huri gılman ve köşklerin
Arz ideler aşıklara hergiz nazar kılmayalar

Aşıkların maşuk ile candan öte esrarını
Şol sır içinde sırrını feriştehler bilmeyeler

Aşıklar Dost didarını kanda baksalar göreler
Musa gibi munacata Tur'u tayin etmeyeler

Tur ne hacet aşıklara çün her yerde maşuk bile
Daim münacat edeler bir dem ayrı olmayalar

Vahdet-i sırra erenler ol Dost ile dost olanlar
Ol denizde gark olanlar ad ü sana gelmeyeler

Eşrefoğlu rumi sende aşk içinde mahvola gör
Ta ki sende senliğinden zerre gübar bulmayalar

Aşk beni yağma kıluptur sen beni sorma bana
Ben beni bulımazım nite haber verem sana
Nuş ideliden ol harabat-ı muganın camını
Aklım esrük canım esrük ne sorarsan sır ana
Ol şarabı kim ben içtim farig-i peymaneyem
Sakisi ol baki nurdur cehd edüp eriş ana
Bu vücudum katresin bahre irürdüm mest olup
Bu kamu mevc-i deryadur direm önden sona
Suretim aşık veli içim dolu maşuk benim
Aşık u maşuk birdir hemen kalma tana
Gel bu birlik şerbetinden bir kadeh nuş eylegil
Bir bakıp bir göresin dağılmayasın dört yana
Ben bu birlik dediğim yokluktur anlarsan sözüm
İkilik bu varlığın komaz varasın aslına
Sen bu yokluktan kaçarsın bir işit yokluk nedir
Bir mücella ayinedir Dost yüzün görmekliğe
Eşrefoğlu Rumi ikilik defterin yaktı oda
Bir olup birlik bulup birle birliğe

Aşk ile ol aşıkı
Sıdk ile ol sıdıkı
Mahbubudur Halıkı
Sultan Abdülkadiri

Aşık olan ülfete
Irak demez Bağdat'a
Kadrin bilir ziyade
Sultan Abdülkadiri

Devlet dilersen devlet
İzzet dilersen izzet
Eşiğinde kıl hizmet
Sultan Abdülkadiri

Dervişlerin mahremi
Evliyalar hemdemi
Sultan Abdülkadiri

Aşk ile viran olan imaret ta ebed
Hardır ol her dü cihan oldu selamet ta ebed

Aşk ile aşka uyanlar göre ma'şuk yüzünü
Nef ile nefse uyan oldu melamet ta ebed

Aşık isen teni terk et canı ko canana git
Tene cana kalanın işi hacalet ta ebed

Sen vücudun safhasından yu gider benlik adın
İki cihan devletinden ol feragat ta ebed

Var riyaset bütin uşat yire sal namusunu
Halk içinde nefsi hor et bul saadet ta ebed

Çek mezellet darına kibr ü kine verme aman
Şöhreti ko külli şöhret oldu afet ta ebed

Kim ki şöhret bendine bunda giriftar olduysa
Akıbet toprak olup kıldı nedamet ta ebed

Yürü var dünya ile fahr eyleme Firavn gibi
Bitmez illa ol tefahürden şakavet ta ebed

Fakr ile fakreyle çün "Elfakrı fahri"der Resul
Mala mülke mağrur olma dime heyhat ta ebed

Cifedir dünya anın talibi itler der Nebi
Cife kovan kişinin işi hasret ta ebed

Cid eliyle can gözüne çek mücahit milini
Nefs ile hiç dostluk etme kıl adavet ta ebed

Meskenet ayinesinde bak cemal-i Dost'u gör
Hep hevalardan beri ol Hakk'a yüz tut ta ebed

Kes enaniyet peşini meskenet sikkiniyle
Kaz çıkar benlik kökünü ardına at ta ebed

İşbu yolda günde bin kez ger seni öldüreler
Teslim ol yüzün çevirme vir iradet ta ebed

Aşıka bu yolda can virmek gerek elbette kim
Şöyledir bu aşk içinde örf ü adet ta ebed

Kim ki can virmedi bunda sa'yi oldu hep heba
Gitmedi nefsinden anın hiç habaset ta ebed

Eşrefoğlu Rumi her kim pendini tutar ise
Görmeye iki cihanda ol melamet ta ebed

Aşkın gamın bile çekmeğe bana bir yar bulunmadı
Avare olup yürürüm uş bir karar bulunmadı

Düşdüm gamın denizine mevcileri aştı başımdan
Heyhat ümidim gemisine bir kenar bulunmadı

Sırrımı can u gönül ki dilerdi taşra bıraka
İlla ki mahrem olmağa razıma deyyar bulunmadı

Vaslın şikar idem deyu düşdüm aşkın hevasına
Aşkın içinden beladan özge şikar bulunmadı

Ol gün ki bu aşkın ile doldu canım hasta mecruh
Günden güne artar dahi derdine timar bulunmadı

Derd ü firak u firkat içinde kaldım ey dirig
Ey vay intizarım gicelerine bir seher bulunmadı

Doymadı bu can hicrine diler kim bir sefer kıla
Çünki ikamet içinde vaslına zafer bulunmadı

Aşkın odu ciğerimi
Yaka geldi yaka gider
Garip başım bu sevdayı
Çeke geldi çeke gider

Firkat kar etti canıma
Gelsin aşıklar yanıma
Aşk zencirin dost boynuma
Taka geldi taka gider

Bülbül eder zar ü efgan
Aşk oduna yandı bu can
Benim gönülcüğüm hemen
Hak'tan geldi Hakk'a gider

Arifler durur sözüne
Gayri görünmez gözüne
Eşrefoğlu yar yüzüne
Baka geldi baka gider

Ayrı düşmüş yârinden, bir garibim,
Visalin isteyip hicrana geldim.

Kararım yok cihandan tez giderim,
Bu fani diyara mihmana geldim.

Yusuf’um ben bugün Kenan ilinde,
Mısır’a giderek zindana geldim.

Bülbülüm, gülümden ayrı düşmüşüm,
Dost yoluna canı, kurbana geldim.

Eşrefoğlu Rumi bugün tevbe et!
Yarın demeyesin, pişmana geldim.

Bana derdin gerek derdin
Niderem mal ü ni'mayı
Bana aşkın gerek aşkın
Gerekmez özge gavgayı
Yeter bu başta bu sevda
Gerekmez bir dahi gavga
Muhammed Mustafa'dandır
Süre geldim bu sevdayı
Zehi gözler ki görürler
Cemali gülşenin Dost'un
Zehi tuti ve bülbüller
Ederler hoş temaşayı
Melamet yolunu tuttum
Selamet mülküne yetdim
Bu aşıklar makamıdır
Komazlar buna ra'nayı
Beni kodum ana gittim
Anın ile ana yetdim
Bu Rumi kuludur anın
Kim bile bu muammayı

Ben dervişim diyen kişi
Gaye gönül verme sakın
Canını aşk odu sanup
Nefs oduna urma sakın

Aşk odu âşıklar canın
Yakar dosta ulaştırır
At canını aşk oduna
İki sanup durma sakın

Aşk denizi derin olur
Yüz bin yüzgeçler boğulur
Kenarı yok bu denizin
Çıkam deyu sorma sakın

Bu denizin yüzgeçleri
Cansız olur bahrileri
Can terkini urmayınca
Bu denize girme sakın

Bahrisisin bu denizin
Eşrefoğlu Rumî sen de
Az az çıkar aşk gevherin
Kend'özünü yorma sakın

Ben Dost hevasına düştüm
Özge heva neme gerek
Başımda Dost sevdası var
Dahi sevda neme gerek

Ey zahid-i dünya perest
Var zühdünü arz eyleme
Ben aşık-ı şurideyem
Zerk u riya neme gerek

Ben Dost yolunda nakdümü
Hep oynayıp öldürmüşem
Çün gitti külli varlığım
Havf u reca neme gerek

Ben laubali giderim
İki cihanı niderim
Meylim yok sekiz uçmağ'a
Pes masiva neme gerek

Ben uykumu fikretmezem
Düş görüp tabir etmezem
Ben gelmezem ben gitmezem
Beka fena neme gerek

Ben mest-i ezel gelmişem
Ben ta ebed mest giderim
Hiç ayılmaz esrüklüğüm
Zühd ü takva neme gerek

Ben Dost ile peymanımı
Elest'den ön berkitmişem
Ben Dost'u ıyan görmüşem
Hayal u rüya neme gerek

Gerçi suretde insanım
Ben sultan-ı ins ü canım
Ben fariğ-i dü cihanım
İşbu gavga neme gerek

Ben Eşrefoğlu Rumi'yem
Ben bakiyem ben kadimem
Ben ol mür-i lahutiyem
Arz u sema neme gerek

Bencileyin yüzü kara
Gelmemiştir hiç bir dahi
Ben ettiğim yazukları
İtmemiştir hiç bir dahi
Daim işim nefs arzusu
Silinmedi gönlüm pası
Bencileyin Hakk'a asi
Olmamıştır hiç bir dahi
Geydim dervişler donunu
İlla varmadım yolunu
Yolu ben azduğumlayın
Azmamıştır hiç bir dahi
Ömrüm erişti ahire
Dürüşmedim hiç bir hayra
Bencileyin gönlü kara
Gelmemiştir hiç bir dahi
Her amelim dolu riya
Layık işim yok Tanrı'ya
Bu ben düştüğüm korkuya
Düşmemiştir hiç bir dahi
Adem donun donanmışam
hayvanleyin dirilimişem
Öyle kim nefse uymuşam
Uymamıştır hiç bir dahi
Bezirganlığa gelmişem
Geçmez metai almışam
Öyle kim ben aldanmışam
Aldanmadı hiç bir dahi
Eşrefoğlu Rumi nide
İşbu derdi ile gide
Öyle kim ah u zar ide
İtmemiştir hiç bir dahi

Benim gibi yüzü kara,
Gelmemiştir başka biri.
Benim gibi büyük hata,
Etmemiştir başka biri.

Olamadım insan hası,
Silinmedi gönül pası,
Benim gibi Hakk’a asi,
Olmamıştır başka biri.

Ruhum hasta, vücut yara,
Soluğum olmadı hayra,
Benim gibi bahtı kara,
Gelmemiştir başka biri.

Amellerim dolu riya,
Layık işim yok Mevla’ya,
Benim gibi bir korkuya,
Düşmemiştir başka biri.

Eşrefoğlu kime kızar?
Gün geçtikçe nefsi azar,
Benim gibi ah ile zâr,
Etmemiştir başka biri.

Benim işbı garib canım aceb düşdü bu sahraya
yolunu Dost'a varmağa bunu edindi sermaye
Meğer bu can bu sevdayı ezelden tuta geldiydi
Yine ol Dost'a varmağa bunu edindi sermaye
Bu sevda bir aceb sevda götürür başına gavga
Nicenin tac ü tahtını bu sevda verdi yağmaya
Bu sevda dediğin aşktır bu sahra dediğim dünya
Bu sahrada bı esfelden bu aşkdur ilten alaya
Niceler işbu sahrada yolun yabana bırakmış
Vatanından cüda düşmüş dolaşmış,dolaşmış bu harabaya
Veli her sevda aşk olmaz aşıklar diridir ölmez
Ölen Şol kimselerdir kim gönül verdi şu dünyaya
Bu aşkı Hak bu canlara delil olmağa gönderdi
Bulan aşk odun aşk ile hakikat erdi Mevlaya
Gel imdi bul aşkı ki bunda göresin Dost'u
Görenler muntazır olmaz bugün ol Dost'u ferdaya
Sen ey gönlü kara münkir gider inkarı içinden
Didarım gtörmeyiser der Hak ol münkir-i amaya
Eğer dersen ki aşıkım bu aşk yolunda sadıkım
Budur bu da'viye mana koyasın canı ortaya
Eşrefoğlu Rumi sen bu aşkdan her giz ayrılma
Bu aşk cuşiyledir katre taşup varduğu deryaya
Bu aşk bir derd ahıdır gidenin Hakk'a rahıdır
Bu aşka berk yapış zinhar kayıkma dünya ve ukbaya

Benim şeyhim seni Hakk'a yetürür
Nice müşkülleri onda bitirür
Muhammed'in sancağına götürür
Abdülkadir Sultan derler şeyhime
Giderler gazaya çalarlar satır
Daima yaparlar hoş gönül hatır
Bağdat'ta türbesi nur olmuş yatır
Abdülkadir Sultan derler şeyhime
Aşığın yüreği yanar tutuşur
Çiğlerin var ise var onda pişir
Her kanda çağırsan gelip yetişir
Abdülkadir Sultan derler şeyhime
Daim Allah ile şeyhimin işi
Dost deyince akar gözünün yaşı
Eşrefoğlu Rumi anın dervişi
Abdülkadir Rumi derler şeyhime

Bilinirmiş sözünden,
Aşk parlarmış yüzünden,
Gitmezmiş yaş gözünden,
Çeşme gibi akarmış.

Aşk erinin nişanı,
Bilmek dilersen anı,
Ona bu mülk-i fani,
Zindan olur bakarmış.

Eşrefoğlu Rumi gel,
Yediğin olsun helal
Haramdan gelmişse mal,
Ateş olur yakarmış.

Bir an dilim tutamadım,
Aşk koymaz beni söyletir.
Tuhaflığı atamadım,
Aşkın âdeti böyledir.

Bu aşk beni deli kıldı,
Aklımı başımdan aldı,
Mecnun gibi dağa saldı,
Ah çektirip hep inletir.

Aşktır beni benden alan,
Eşinden tutup ayıran,
Kimdir aşka karşı duran,
Şahları baştan çıkartır.

Tuhaftır bu aşkın işi,
Dayanmaz ona her kişi,
Gözlerden akıtır yaşı,
Yürekleri hep yandırır.

Kimde Allah aşkı varsa,
İçinde ateş yanarsa,
Dili Hak diye anarsa,
Onun sohbeti tatlıdır.

Aşktır gönülde nur olan,
Aşktır Musa’ya Tur olan,
Aşktır İsa’ya yâr olan,
Ölüyü diri kıldırır.

Gel âşık ol şad olasın,
Kederden azat olasın,
Aşkından murat alasın,
Tutar yükseğe daldırır.

Eşrefoğlu Rumi söyler,
Köye şehre haber eyler,
Kim ki âşık olmak ister,
Ağır yükleri kaldırır.

Bir ben seni seven değil
Cümle alemdir sevici
Yüz bin ola her köşede
Yoluna canlar verici

Ben kim olam seni sevem
Ya yoluna canım verem
Sevenleri göriceğiz
Ben de bir boynun eğici

Varın sorun mürşitlere
Varmıdır bu derde çare
Hiç olur mu Dost'a ere
Düşman ile dost olucu

Düşman dediğim nefsindir
Şol tama' ile hırsındır
keser tama' tamarını
Dost'a aşıkım deyici

Aşık nefsine uymadı
Canını verdi doymadı
Kim ki canına kıymadı
Oldur ol yalan da'vici

Aşık kendüden el yudu
Dünya vü ahreti kodu
Hiç anmaz bilişi yadı
Kendüzün yoğa sayıcı

Durmaz akar gözü yaşı
Hiç onulmaz bağrı başı
Ah ile zar olur işi
Kimse yok halin sorucu

Eşrefoğlu Rumi gibi
Şöyle mücrim eksikli kul
Arasalar bulunmaya
Nefsi hevasın koyucu

Yani ol da aşıkım der
Doyunca yer yatar uyur
Nefsine dileğin verir
Zi utanmaz laf urucu

Bu âciz kulların sensiz edemez,
Ya Rab, bu âcizi senden ayırma!

Seni sevmek benim dinim imanım,
Ya Rab, imanımı dinden ayırma!

Şeyhim güldür, gülün yaprağıyım ben,
Ya Rab, yaprağımı gülden ayırma!

Yapraklar sarardı, döndüm hazana,
Ya Rab, hazanımı daldan ayırma!

Dostun bahçesinin bülbülüyüm ben,
Ya Rab, bülbülünü gülden ayırma!

Balık gölden çıksa ölür diyorlar,
Ya Rab, balığını gölden ayırma!

Eşrefoğlu Rumi fakir kulundur,
Ya Rab, fakir kulu Şah’tan ayırma!

Bu aşk düştü canımıza bahar eyledi kışımız
Kaygu bulutların sürdü komadı hiç teşvişimiz

Dilimizde ol dost adı canımızda ol dost dadı
Gönlümüzü ol dost aldı unuttuk yad bilişimiz

Dosttur heman endişemiz dostu sevmektir pişemiz
Ol dostu sevmekten özge bir dahı yoktur işimiz

Ol sultandır ben ona kul her dem yeni yeni nüzul
Andandır bu cümle usul andandır her bahşişimiz

Her dem bakarız ol yüze her gün bayram kadir bize
Biz dostu ayan görürüz düş değil bu görüşümüz

Kanda baksak dost görünür sanma dost doğar dolunur
Yer gök dopdolu dostdurur bu sözde yok yanlışımız

Biz dost ile diriyiz dostsuz olursak ölürüz
Dosttur bize ten can dost ile her cünbişimiz

Eşrefoğlu Rumi aydır dost bizi şöyle alıptır
Mahlukattan kesiliptir alışımız verişimiz

Bu dervişlik yoluna
Sıdk ile gelen gelsin
Hak'tan özge ne ki var
Gönlünden silen gelsin

Dervişlik dedikleri
Nihayetsiz denizdir
Bu payansız denizin
Mevcini duyan gelsin

Dervişlik dedikleri
Bir tükenmez kan olur
Has u am kul u sultan
Bu kandan alan gelsin

Derviş dolu nur doğar
Her lahza göğe ağar
Ben diyem doğru haber
Canına kıyan gelsin

Dervişin gözü açık
Dün ü güni uyanık
Bu söze Tanrım tanık
Bakmadan gören gelsin

Dervişin kulağı sak
Hak'tan alır ol sebak
Deprenmeden dil dudak
Sözü işiten gelsin

Dervişin kolu uzun
Çıkarır münkir gözün
Şarktan garba düpdüzün
Sonmadık iren gelsin

Dervişler Hakk'ın dostu
Canları ezel mesti
Aşk şem'ini yaktılar
Pervane olan gelsin

Bu Eşrefoğlu Rumi
Dervişliğe geleli
Nefsindendir çektiği
Nefsin öldüren gelsin

Bu dünya bir ejderhadır bilesin
Bu ejderhayı sen niçin sevesin?

Bu dünya ağılı bir yılandır,
Cefası çok, sefası da yalandır.

Bunun ağısını tatlı sanırlar,
Geçici zevklere hep aldanırlar.

Kim ki dünya ile yoldaş olmuştur,
Gözü gönlü, haram ile dolmuştur.

Bu dünya cifedir, pis kokuludur,
Dışı yaldız, içi pislik doludur.

Dünya düşkünleri bunu duyamaz,
Haramın tadına asla doyamaz.

Eşrefoğlu Rumi bırak dünyayı!
Dünya ehline ver yalan sevdayı!

Bu dünyaya verme gönül
Dünya sana kalır değil
Dünya seven dost katına
Yüz ağiyle varır değil

Bu dünyanın muhabbeti
Şol ağulu bal gibidir
Ağusun bilen ol bala
Parmağını banar değil

Bu dünyanın zehri katı
Cana erer mazarratı
Zehrini bilmeyen bunun
Kendüyü sakınır değil

Bu dünyayı derip yığma
Ahir koyup gitsen gerek
Koyup gideceğin sanan
Dünyayı devşirir değil

Aşıkların gönül kuşu
Düşmez dünya tuzağına
Gerçek eren bu dünyayı
Hiç muhale alır değil

Eşrefoğlu Rumi sen de
Eğer şaha mahrem isen
Himmetin gözüne kevneyn
Zerre denlü gelir değil

Bu gönül deriçesinde yine bir nur oldu peyda
Aklımı başımdan aldı beni kıldı delü şeyda
Temamet gönül cihanın o nurun şu'lesi tutdu
Yer ü gök tecelli doldu dağ u taş u ku u sahra
Ne ki var cemi eşya nikabın götürdü yüzden
Kamusunu gördüm ol Dost ma'şuk oldu her ca
Nereye kim bakar isem gözüm anı görür ancak
Görünen oldur hem gören kanı gelsün imdi bina
Ne vücud var,ne adem,ne zaman var,ne mekan
Ne piş ü pes,ne fevk u taht,ne yesar hod yümma
Kamu vahdet oldu kesret,götürüldü nur u zulmet
Dolu arş u ferş tamamet oldu anı görmez ama
Meğer Eşrefoğlu Rumi gene kendüden varuptur
Halka bir edna kalıptır pes anındur işbu gavga

Bugün işbu yola merdane geldim
Visali şem'ine pervane geldim

Elime aşk çevkanını aldım
Top edip başımı meydane geldim

Ezel nuş etmişem aşkın şarabın
Ebed ayılmazam mestane geldim

Susamış canları kandırmak için
Elimde dop dolu peymane geldim

Kayırmazam hezaran müddeiden
Anın aşkıyla çin bigane geldim

Namusum şişesini taşa çaldım
Niderim arı çün divane geldim

Ol meclis mestiyem hem sakisiyem
Sürerim devrimi devrane geldim

Seladur dertli gönüller seladur
Tabib ü haceyem dermane geldim

Ben ol şahinem uçdum şah kolundan
Şikar eğlemeğecevlane geldim

Seladur kim gelirse şaha iletem
Delil olmağa her insane geldim

İman donun Muhammed meclisinde
Giyip tavusleyin cevlane geldim

Aşıklar darını gördüm diklimiş
Kararı kalmadı meydane geldim

Benim bu Eşrefoğlu Rumi mücrim
Ki aşıklara ihsane geldim

Canımı uryan edüp saldım bu aşk deryasına
Nagehan aşkın sataştım dürr-i bi hemtasına

Can u baş u din ü dünya verdim aldım derd-i yar
Merhem ol derd oldu ancak yüreğim yarasına

İlm ü akl ü zühd ü takva çün hicab oldu bana
Külli sevdadan geçüp düştüm anın sevdasına

Masivadan göz yumup gördüm anın didarını
Kendüzümden el yudum girdim fena sahrasına

Ol fenadan bir fenaya bir fenadan key fena
Key fenadan sonra eriştim anın bekasına

Bir bekadır ol beka hergiz fena irmez ana
Aklını ko gel eresin bu sırrın manasına

Akl ile aşka girilmez aşk aklı mahv eder
Akl aşkın ol sebebden gelemez yurasına

Akil ister cennet ü hur ü kusur gılman ola
Aşıkın hiç meyli yoktur cennet ü ni'masına

Aşık ol kim göresin dost yüzünü bunda bugün
Mağrur olma zahidin ol va'de-i ferdasına

Va'de-i ferdaya göymez aşık-ı şurideler
Göz karar derd ü şer erer zülfünün karasına

Eşrefoğlu Rumi aşkdan hoş haber verdi yine
Müddeinin hiç kulak urmaz kuru da'vasına

Müddeinin her sözünde vardurur niçe garaz
Talib isen girme zinhar müddei arasına

Canlar canın ister isen bu cism u candan fariğ ol
Gerçek Hakk'a aşık isen iki cihandan fariğ ol

Bu meydana girdin ise nefsin boynun urdun ise
Kibr u kini sürdün ise dost u düşmandan fariğ ol

Aşk şerbetin içtin ise can gözünü açtın ise
Dost ile buluştun ise assı ziyandan fariğ ol

Gafletten ayıldın ise kendözüne geldin ise
Fesad işetn döndün ise tertip düzenden fariğ ol

Ölmezden evvel öldün ise ger sen seni bildin ise
Yola boyun verdin ise bu ad u sandan fariğ ol

Mürşid elin tuttun ise dünyayı terk ettin ise
Hak sözün işittin ise veren elinden fariğ ol

Eşrefoğlu rumi sen de eğer gerçeklerden isen
Fariğ ol bu cümlesinden kevn ü mekandan fariğ ol

Cefa vü renc ü ihnettir adı aşk
Firak'ı derd-i firkattır adı aşk
Verüp rahatları mihnetle alıp
Dün ü gün ah u hasrettir adı aşk
Bir oddur kim cana düşmüş yanadur
Yürek oldu hararettir adı aşk
Kararı yok bu aşkın bi karardır
Ki dürlü dürlü halettir adı aşk
Münezzehtir gehi iki cihandan
Dükaliden ferağattir adı aşk
Gönülde derd-i yar ancak hemindir
Bu halktan kamu uzlettir adı aşk
Bu aşkı kimse vasfetmez dil ile
Gam u gussa vü hayrettir adı aşk
Sıfattır ma'şuka bu aşk-ı aşık
Ki aşk u maşuk bir zattır adı aşk
Bu aşkı ol bilirkim aşık oldu
Nice tevhid-i vahdettir adı aşk
Sorarsan aşkı Eşrefoğlu Rumi
Tamam Dost ile vuslattır adı aşk

Cefanın, mihnetin, adıdır bu aşk.
Zilletin, firkatin, adıdır bu aşk.

Rahatı bırakıp, zorluğu alıp,
Çilenin, hasretin, adıdır bu aşk.

Bir ateş ki, cana düşmüş yanıyor,
Yanan hararetin adıdır bu aşk.

Sınır tanımayan, kararsız olan,
Çeşitli haletin adıdır bu aşk.

Hak, hukuk, ne varsa, hepsini atıp,
Candan feragatin adıdır bu aşk.

Bütün varlıklardan uzaklaşarak,
Herkesten uzletin adıdır bu aşk.

Anlatamaz aşkı, kimse dil ile,
Kederin, hayretin adıdır bu aşk.

Mâşukun sıfatı, aşığın aşkı,
Aşkla mâşuk, zatın adıdır bu aşk.

Aşk nedir bilenler, âşık oldular,
Tevhid-i vahdetin adıdır bu aşk.

Sorulursa Eşrefoğlu Rumi’ye,
Dost ile vuslatın adıdır bu aşk.

Cem' olmuş dervişleri
Pirim Abdülkadir'in
Yolunda sadıkları
Pirim Abdülkadir'in

Elim verdim eline
Kurban olam diline
Canlar feda yoluna
Pirim Abdülkadir'in

Arısının balıyım
Bahçesinin gülüyüm
Bağının bülbülüyüm
Pirim Abdülkadir'in

İnkar eden ol eri
Mürşit eder şeytanı
Aslıdürür Geylani
Pirim Abdülkadir'in

Sana direm hey kişi
Kalpten çıkar teşvişi
Oda yanmaz derivişi
Pirim Abdülkadir'in

Evliyalar rehberi
Hakkın sırra mazharı
Başında kudret gülü
Pirim Abdülkadir'in

Hak katında uludur
İki cihan doludur
Eşrefoğlu kuludur
Pirim Abdülkadir'in

Cemi'i enbiyalardan
Muhammed cümlenin şahı
Yüzü nurundan almışalar
Felekler şems ile mahı
Yedi kat gökleri geçti
Kadem arş üstüne bastı
Erişti kabekavseyn'e
Tvaf eyledi dergahı
Anın seyri sülukundan
Melekler aciz olmuşalar
Ki bin yılda varamazlar
O dir demde varıp rahı
Vereydim canımı kurban
Senin yoluna ey Ahmed
Aceb bir kez yüzün görsem
Seher vakti sehergahı
Bu Eşrefoğlu Rumi'nin
Günahı çokdürür gayet
Şefaat kıl ya Muhammed
Yüzün şems ü kamer mahı

Cihanı hiçe satmaktır adı aşk
Döküp varlığı gitmektir adı aşk
Elinde sükkeri ayruğa sunup
Ağuyu kendi yutmaktır adı aşk
Bela yağmur gibi gökten yağarsa
Başını ona tutmaktır adı aşk
Bu alem sanki oddan bir denizdir
Ana kendini atmaktır adı aşk
Var eşrefoğlu Rumi bil hakikat
Vücudu fani etmektir adı aşk

Dertli isen gel hemen,
Tez bulursun dermanı!
Ey çaresiz gül hemen,
Tez bulursun sultanı.

Yolu bâtıl eyleme!
Öyle boş söz söyleme!
Canını feda eyle!
Tez bulursun cananı.

Uzaklara kaç şerden,
Dost edin salihlerden,
Sular gibi ak yerden,
Tez bulursun ummanı.

Toprak ol ayaklara,
Tozun kalksın göklere,
Bakmazsan yükseklere,
Tez bulursun ihsanı.

Onu görmeyen kimse,
Göremez ahirette,
Delil vardır sözüme,
Okur isen Kur’anı.

Gel Eşrefoğlu Rumi,
Esirgeme ihsanı!
Bırak iki cihanı!
Tez bulursun Sübhanı.

Dervişliğin yoluna,
Sıdk ile gelen gelsin!
Ne varsa Haktan başka,
Gönlünden silen gelsin!

Dervişliğe geliniz,
Uçsuz bucaksız deniz,
Denizi isterseniz,
Yüzmeyi bilen gelsin!

Derviş dolu nur doğar,
Her an göklere ağar,
Dervişlik onu boğar,
Canına kıyan gelsin!

Olmaz Hakka uymadan,
Derviş anlar duymadan,
Dil dudak oynamadan,
Sözümü duyan gelsin!

Dervişin gözü açık,
Gece gündüz uyanık,
Sözüme Rabbim tanık,
Bakmadan gören gelsin!

Bu Eşrefoğlu Rumi,
Dervişliğe gireli,
Nefsindendir çektiği,
Nefsini boğan gelsin!

Devşir aklın alli ala eyleme
Sil gözün yaşın gavga eyleme
Demedim mi sana benden özgeye
Gözün açuban temaşa eyleme
Daima görmek diler isen beni
Eşiğimden özge me'va eyleme
Gahi vasl ü gahi mahcub oluben
Gah nevha vü gah telala eyleme
Özge yarin var imiş var imdi var
Dahi vaslımı temenna eyleme
Aşık isen sen de aşıklar gibi
Rumi'ye gönlünü herca eyleme

Dost yoluna gidenlere
N'idem ana n'itmek gerek
Kimin ile yoldaş olup
Kimleri terketmek gerek

Evvel murşid elin tuta
Kalmaya dunya ahrete
Hiç demeye hâlim nite
Bildiğin unutmak gerek

Meşgul ola riyâzata
Bel bağlaya ibadete
Müştak ola ol Hazret'e
Ne uzanıp yatmak gerek

Şöyle kim geçe kendüden
Ne canın ana ne hod ten
Cansız gider dosta giden
Aydım dahi nitmek gerek

Cansızlar varmaz bu yola
Canım diyen yolda kala
Can terkeden dostu bula
Candan sefer etmek gerek

Eşrefoğlu Rumî yârı
Sevenlerin budur kârı
Ol dost için ağıları
Şeker gibi yutmak gerek

Dün ü gün durma zikr et ol Hüda'yı
Ki anın zikri verir cana safayı
Bu fani ömrü Dost yoluna harc et
Dilersen bulasın ömr-i bekayı
Belasını anın baş üzre çek kim
Diye Dost dahi sana "dost biyayi"
Sözün işitme değme bir habisin
Refik edinme her bir binevayı
Nice bir nice bu tenperver olmak
Nice kılmak bu nefse merhabayı
Meğer gergessin avın oldu murdar
Hemin sayd idemezsin sen hümayı
Cihan yüzüne geldiğine bakma
Döner yüzü eder bir gün cefayı
Dilersen Hak kıla sende tecelli
Gönülde koma hergiz masivayı
Meleklerden öte seyran gerekse
Bu cismin sıkletine kıl devayı
Gözünden sil enaniyet sebalin
Dolu Hak göresin arz u semayı
Bu aşk bahrinde Eşrefoğlu Rumi
Çıkardı dürri ol giran behayı
Bu deryanın kenarın bekle zinhar
Ko bir türlü dahi tedbir ü rayi
Bu gevher eline düşe gümansız
Edesin Hakk'a hamd ile senayı

Düşeli aşkın bu canım iline
Beni bıraktı bu halkın diline
Gözlerimden yaş ile kan akıtır
İllâ yaşım dilemezem siline

Zira aktıkça gözümden kanlı yaş
Hoş teselliler gelür ben kuluna
Hoş yaraşur aşıklara göz yaşı
Kim ki aşıksa gözünden biline

Ben bu aşktan bir nefes ayrılmazam
Ger yüreğim şerha şerha deline
Aşk ile ben bir demimi vermezem
Aşksızın olan ömrün bin yılına

İsmi resmi Esrefoglu Rumi'nin
Kül olup savruldu aşkın yeline
Kalmadı nam ü nişanı zerrece
Garka varup gitti aşkın seline

Düşeli aşkın derdine,
Bela bana düçar oldu.
Âhım arttı günden güne,
Gözüm yaşı pınar oldu.

Dünyaları gözüm görmez,
Akar kanlı yaşım durmaz,
Dert ateşi aman vermez,
İçim dışım yanar oldu.

Çaresi yok, ne derttir bu?
Getirmiyor göze uyku,
İçimdeki feci korku,
Ciğerimi yakar oldu.

Herkes düşmez Hak aşkına,
Yanıp döndüm bir şaşkına,
Düşeli ben bu sevdaya,
Dünya bana çok dar oldu.

Eşrefoğlu yüzüm soldu,
İniltim cihana doldu.
Görenler şaşırıp kaldı,
Beni bana sorar oldu.

Ekseriya geceleri uyumaz,
Kâh tesbih çeker, kâh kılar namaz.

İnsanları övmez ve kötülemez,
Bu yaramaz yahut bu iyi demez.

Sıkı tutar Hakkın her fermanını,
Hak yoluna teslim eder canını.

Boş geçmez bir ânı ve bir saati,
Tesbih olur dilindeki âdeti.

Ya İlahi, imdat eyle sen bize!
İhsan eyle, sabır ver dilimize!

Eşrefoğlu Rumi sen tut dilini!
Hazrete arz eyle her an hâlini!

Elveda ey mah-i taban elveda
Elveda ey mihr-i Yezdan elveda
Elveda ey afitab-ı şer'i din
elveda ey mah-i taban elveda
Gündüzün bayram idi saimlere
Her geçen bir kadr idi kaimlere
Nurdan bir tac idin alemlere
Elveda ey mah-i taban elveda
Leylet ül kadr ü berat idin bize
Hem dahi savm ü salat idin bize
Nar-ı duzehten necat idin bize
Elveda ey mah-i taban elveda
Yılda bir gez şehri seyran eyledin
Kendüzin bu halka mihman eyledir
sonra tavus gibi cevlan eyledin
Elveda ey mah-i taban elveda
Hazrete bizden şikayet eyleme
Aybımız çoktur hakaret eyleme
Eşrefoğlu'na melamet eyleme
Elveda ey mah-i taban elveda

Er, gönlü dolu Hak nuru,
Yapış erin eteğine!
Yıkıp kibri ve gururu,
Yapış erin eteğine!

Sakın erden olma ırak,
Sekiz cennet ere durak,
İki elle tutunarak,
Yapış erin eteğine!

Katlanmadan çok zahmete,
Ulaşırsın her rahmete,
Uğramazsın hiç mihnete,
Yapış erin eteğine!

Almış isen eren eli,
Gözetirsin sağı solu,
Bulmak için doğru yolu,
Yapış erin eteğine!

Gâfil olma hiçbir zaman!
Nefse fırsat verme aman!
İster isen sağlam iman,
Yapış erin eteğine!

Eşrefoğlu vesikası,
Er dediğim insan hası,
Şudur sözün hülasası,
Yapış erin eteğine!

Erilmez yare biyar olmayınca
Cihanın halkı ağyar olmayınca

Hakikat alemine yol varılmaz
Bu mülkten külli bizar olmayınca

O vahdet bahrine kimse ulaşmaz
Akup göz yaşı pınar olmayınca

Müyesser olmaz ol yarin visali
Yolunda varı isar olmayınca

Bu dünya cifesin nefs iti komaz
Gönülde azm-i didar olmayınca

Gönül cem' oluben Dost'a yönelmez
Bu dünya karı tarmar olmayınca

Gönül Dost'a özenmez derdlü olmaz
Bir ehl-i derde uyar olmayınca

Gönüle dolmaz ol yarin hayali
Hayal-i gayri yuyar olmayınca

Gönül ayinesi pasdan silinmez
Dilinde Dost tekrar olmayınca

Gönül bu aşka her giz mahrem olmaz
Tamam derde giriftar olmayınca

Cihanda kimse aşkdan haz etmez
Koyup namusu biar olmayınca

Kişi bu aşk içinde gerçek olmaz
Vefa koyup cefakar olmayınca

Cefasız kimse ermedi vefaya
Gül olmaz bellidir har olmayınca

Visal-i şerbetine kimse kanmaz
Yürek derd ile yanar olmayınca

Kime kim zerre derdi yaver oldu
Komaz aşkdan haberdar olmayınca

Ko gitsin dertsizi hayvandır ol kim
Yedilmez ana yular olmayınca

Var evvel derdli ol andan em iste
Timar yok sana bimar olmayınca

Sözünü ehl-i derdin etme inkar
Yolu bulmazsın ikrar olmayınca

Var Eşrefoğlu Rumi gibi sen de
Dolanma vasl-ı dildar olmayınca

Erişilmez yâre bi-yâr olmadıkça,
Bütün cihan ona ağyar olmadıkça.

Hakiki âleme bir yol bulunamaz,
Şu dünya mülkünden bizar olmadıkça.

O vahdet denizine kolay ulaşılmaz,
Akıp gözyaşları pınar olmadıkça.

Yalnız özenmekle insan dertli olmaz,
Varıp dert ehline uyar olmadıkça.

Şu gönlün aynası pasından silinmez,
Dille dostun adı tekrar olmadıkça.

Visal şerbetini içen kanmaz asla,
Yürek aşk derdiyle yanar olmadıkça.

Eşrefoğlu doğru sözü etme inkâr,
Yolu bulamazsın ikrar olmadıkça.

Eski yarem var idi yürekte açıldı yine
Yer yüzüne kanlı yaşım yine saçıldı yine

Yüreğimin şerha şerha yareleri bitmedi
Noldu yine noldu yine yare açıldı yine

Yine ayın yenisidir deliliğim depreşir
Akl u fikrim konağından yine içildi yine

Tevbe vermiş idi zahid aşk şarabın içmeyem
Sındı tevbem dolu dolu yine içildi yine

Dediler idi bana kim aşk kitabın okuma
Fala bakayım dedim ol sayfa açıldı yine

Terziye ısmarladım Rumi'ye zahid donu biç
Tutmadı sözümü aşık donu biçildi yine

Ey a gafil aç gözünü bir bak bu dünya haline
Hiç kimse geldi mi bunda düşmedi ecel eline

Niceleri Sultan edip tahta çıkardı bir zaman
Ahır yere vurdu anı irgürmedi visaline

Bu dünyayı benim sanup zinhar buna verme gönül
Nice senin gibilerin gülüp geçti sakalına

Bu fenaya aldanmagıl ol bekanın kaydı görgil
İşbu geçer dünya için girme halkın vebaline

Gör gör bunu fenasını çekme zinhar belasını
Tiz tiz nice noksan erer bir bak bunun kemaline

An şol günü yer devrile gökler çatlayıp yarıla
Mahluk bir yere derile İsrafil suru çalına

Atan anan kardaşların yad olup senden ayrıla
Şol ettiğin zulumlerin hep dadı senden alına

Şol dünyaya benim diyen atlar binip harir giyen
Kara toprak olup yatır kimse bilmez ki hali ne

Arif olan baktı gördü bunun mekr ü hilelerin
Bir parmağın da banmadı bunun ağulu balına

Buna gönül verenlerin ahır mağbunluktur işi
Akil olan aldanmadı bunun yalnış hayaline

Eşrefoğlu Rumi sen de ahir toprak olısarsın
Toprak olmadan toprak ol aldanma anın aline

Seni yavuz sananlara sen hayır dualar eyle
Kim kime ne sanır ise ahır geliser yoluna

Ey aceb bilsem nedir Yarab bu derdin çaresi
Gün gün artar hiç onulmaz yüreğinin yaresi
Yüreğimin yaresine hiç tabib kılmaz ilaç
Ey aceb var mı dahi benim gibi biçaresi
Çaresi biçareliktir yine bu derdin heman
Çün bela burcundadır aşıkların seyyaresi
Gözü yaşlı bağrı başlı yüreği delik delik
Olmuşam alem içinde aşkının avaresi
Her kim inler bu beladan varsın ol aşık değil
Görsün ana neyleyiser nefsinin mekkaresi
Dünyayı mekkareye her kim dolaştı ta ebed
Gitmedi gitmeyiser anın yüzünün karası
Her kimin gönlünde zerre denli dünya hubbü var
Anı mahrum etti bilsin nefsinin emmaresi
Dost yolunda aşıkı ger kılsalar yüz bin pare
Dönmeye Dost Dost deyü çağıra her bir paresi
Eşrefoğlu Rumi bu derde giriftar olalı
Düştü bu deryaya kim yoktur anın kenaresi

Ey Allahım beni senden ayırma
Beni senin didarından ayırma

Seni sevmek benim dinim imanım
İlahi dini imandan ayırma

Sararıben solup döndüm hazana
İlahi hazanımı daldan ayırma

Şeyhim güldür ben anın yaprağıyam
İlahi yaprağım gülden ayırma

Ben ol Dost bahçesinin bülbülüyem
İlahi bülbülüm gülden ayırma

Balığın canını suda dediler
İlahi balığım gölden ayırma

Eşrefoğlu senin kemter kulundur
İlahi kulu sultandan ayırma

Ey dervişim diyen kişi gayre gönül verme sakın
Canını aşk odu sanıp nefs oduna urma sakın

Aşkın odu aşıkların canın yakar ol Dost için
At bu canı aşk oduna iki sanıp durma sakın

Aşk deryası derim olur yüz bin yüzgeçler boğulur
Kenarı yok bu deryanın çıkam deyu çıkma sakın

Bu deryanın yüzgeçleri cansız olur bahrileri
Can terkini urmayınca bu deryaya girme sakın

Bahrisisin bu deryanın Eşrefoğlun Rumi sen de
Az az çıkar aşk güherin kendözünü yorma sakın

Ey dost senin yoluna,
Canım veresim gelir,
Aşkla yanan ateşe,
Varıp giresim gelir.

Beni sana vereyim,
Sensiz beni nideyim,
Huzuruna geleyim,
Bensiz varasım gelir.

Senin için gelmişse,
Yetmiş kez öldürülse,
Hem de bin kez ölmeye,
Başı veresim gelir.

Eşrefoğlu durarak,
Aradan çıkartarak,
Senin ile bakarak,
Seni göresim gelir.

Ey hevasına tapan
Tevbeye gel tevbeye
Hakk'a tap Hak'tan utan
Tevbeya gel tevbeye

Nice nefse uyasın
Nice dünya koğasın
Vakt ola usanasın
Tevbeye gel tevbeye

Nice beslersin teni
Yılan çiyan yer anı
Ko teni besle canı
Tevbeye gel tevbeye

Sen teni sandın seni
Bilmedin senden teni
Odlara yaktın canı
Tevbeye gel tevbeye

Sen dünya-perest oldun
Nefsin ile dost oldun
Sanma dirisin öldün
Tevbeye gel tevbeye

Gör bu müekkilleri
Yazarlar hayr u şerri
Günahdan olgıl beri
Tevbeye gel tevbeye

Ey miskin ademoğlu
Usan tutma alemi
Esmeden ölüm yeli
Tevbeye gel tevbeye

Ölüm gelicek naçar
Dilin tanını şaşar
Erken işini başar
Tevbeye gel tevbeye

Göçer bu dünya kalmaz
Ömür payidar olmaz
Son pişman fayda kılmaz
Tevbeye gel tevbeye

Tevbe suyuyla arın
Dimegil bugün yarın
Göresin Hak didarın
Tevbeye gel tevbeye

Eşrefoğlu Rumi sen
Tevbe kıl erken uyan
Olma yolunda yalan
Tevbeye gel tevbeye

Ezelden aşk oduna yane geldim
İçdim aşkın şarabın kane geldim

Cüda düşmüş yarinden bir garibim
Visalin isteyü hicrane geldim

Şu bülbülüm ki gülden ayrı düşdüm
Firakıyle bu haristane geldim

Kararım yok cihandan tiz giderim
Bu suret mülküne mihmane geldim

Benim Yusuf bugün Ken'aneli'nde
Beden mısrındaki zindane geldim

Bana düzehtir ansız kamu cennet
Anın gayrına çün bigane geldim

Ben nefsin leşkerin kırmağa daim
Bahadır oluben meydane geldim

Gaza etmekliğe bu nefs'i şoma
O Dost yoluna can kurbane geldim

Şikarım süre bu sahraya çıktım
Adam iletmeğe Sultan'e geldim

Hakk'ı bilmeğe geldim bunda bellü
Ne cennet hur u ne rıdvane geldim

Hakka bildim ki adem doğru yoldur
Anınçün azm edüp insane geldim

Bugün bil Dost'u Eşrefoğlu Rumi
Yarın deme ki vah pişmane geldim

Gece gündüz demez, ibadet eder,
Hazrete giderken yüzü pek aktır.

Ölmeden önce de ölenler olur,
Ölümsüz dirliğe tek o layıktır.

Elin çek uzaklaş, cümle cihandan!
İş bu cihan sana, yalnız uğraktır.

Eşrefoğlu Rumi, geç bu şöhretten!
Âşık olanlara şöhret tuzaktır.

Gece gündüz durma zikr et Hüda’yı!
Onun zikri verir cana safayı.

Fani ömrünü dost yoluna harc et!
Dilersen bulasın ömr-i bekayı.

Şu dünya yüzüne gülse de bakma!
Yüzünü çevirir eder cefayı.

Dilersen Hak kıla sana ihsanı,
Gönülden çıkarıp at masivayı!

Eşrefoğlu kavuşursun nimete,
Edersen Mevla’ya hamdü senayı.

Gel bu aşkın şerbetinden bir kadeh nuş eylegil
Gel bu aşk ile başını ta ebed hoş eylegil

Gel beru gel aşk elinde dolu peymane getür
Gel bu mecliste bu gün sen canı sarhoş eylegil

Gel bu aşıklar önünde yere sal namusunu
Gel bu zühdü aşka değiş aklı medhuş eylegil

Gel bu aşk pazarına gir yoğa sat hep varını
Gel beru külli hevesden gönlünü hoş eylegil

Gel bikülli masivadan yüz çevir yum gözünü
Gel bugün can gözün aç Dost yüzüne duş eylegil

Gel bu aşk ile bugün katreni deryaya ilet
Gel beru derya ile derya olup cuş eylegil

Gel bu aşk deryasının dermek dilersen dürlerin
Gel bu Eşrefoğlu Rumi sözlerin guş eylegil

Gel gel beru dertli isen
Dermanı iste bul bugün
Gel imdi ey avare kul
Sultan'ı iste bul bugün

Da'vayı batıl eyleme
Beyhude sözler söyleme
Gerçek isen can terkin ur
Cananı iste bul bugün

Terkeyle bu kıyl u kali
Hiç kimseye bakma ali
Zaif ol karınca gibi
Ol canı iste bul bugün

Yık sureti yıklımadan
Boz nakşını bozulmadan
Su gibi alçağa yürü
Ummanı iste bul gugün

Toprak ol düş ayaklara
Toz ol kalkasın göklere
Zerre gibi avare ol
Tabanı iste bul bugün

Baştan bu gavgayı gider
Dost'a giden halver gider
Gel gir gönül hücresine
Pinhanı iste bul bugün

Alet esbab elde iken
Yoldan ayır benlik seddin
Gir bu insan kalıbına
İnsanı iste bul bugün

Sendedir ol genc-i nihan
Sendedir ol tutma güman
Senden sana veren alan
Mihmanı iste bul bugün

Uslu isen yabanı ko
Sen sana gel sendedir o
Senden ana yoldur ulu
Sen seni iste bul bugün

Ayruğu ko sana dolaş
Senden kesil sana ulaş
Senden içerisünde ol
Nihanı iste bul bugün

Bundan dahi diyem haber
Alem sana ayinedir
Taklidi ko gel bu tahkik
İmanı iste bul bugün

Aşık isen sen ol yüze
Göyme yarınki va'deye
Cehd eyle gel bunda iken
Sen anı iste bul bugün

Kim bunda görmese anı
Anda dahi görmeyiser
İşbı sözüme sen delil
Kur'an'ı iste bul bugün

Arif anı bunda görür
Yarınki va'deyi nider
Gel arif ol gör sen dahi
Var cani iste bul bugün

Eşrefoğlu Rumi gibi
Sen den seni elden bırak
İki cihanı isteme
Sübhan'ı iste bul bugün

Gelip geçmiş enbiyanın,
Cümlesinin odur şahı,
Almışlar yüzünden nuru,
Felekler şems ile mahı.

Yedi kat gökleri geçti,
Çıktı arş üstüne bastı,
Kâbekavseyn’e erişti,
Tavaf eyledi dergâhı.

Canımı kurban verseydim,
Varıp yanına girseydim,
Bir kez yüzün görseydim,
Seher vakti sehergâhı.

Eşrefoğlu Rumi şayet,
Günahların çoksa gayet,
Şefaat eder o Ahmed,
Yüzün şems-ü kamer mahı.

Genç yaşlı ölenleri,
Göreceksin sen dahi.
Dostun arkadaşın gitti,
Gideceksin sen dahi.

Boş işe gide gele,
Ömrünü verme yele!
Canını Azrail’e,
Vereceksin sen dahi.

Rumi sen ol mükellef!
Ömrünü etme telef!
Örnek olmalı selef,
Öleceksin sen dahi.

Ger kadimi Dost gerekse ol kadimi iste bul
Andan özgesinden arın var anın derdiyle dol
Andan ayrı hep fenadır baki oldur layezel
Dün üzgün sen hizmet eyle var ana gerçek kul ol
Kim ana gerçek kul olsa ta ebed azad olur
Hiç zeval ermez ana çün Dost anı kıldı kabul
Dünyanın lezzetine aldanma kim tizcek geçer
Heşt behişt'ten fariğ ol kim bulasım Hazret'e yol
Var götür külli hevesten gönlünü ey yol eri
Varlığın yokluğa değşür ölümünden öndin öl
Ölümünden öndin ölendir bugün Dost'u gören
Bu sözüm hakdır inan öyle buyurdu Resul
Bundan içeru dahi sözüm var diyem anlar isen
Var seni külli yitir ta sen gidesin kala ol
Andan anın gözi ile bak her neye bakar isen
Hak görüne sana külli fevk u taht u sağ u sol
Eşrefoğlu Rumi'nin tut pendini talip isen
Hak nuru ta gönlüne senin dahi ide nüzul

Gönlüm alanın sözünü daim söyleyesim gelir
Derd honıla aşıkları daim toylayasım gelir

Dünya nedir dost yoluna aşık anı terketmeye
Bir canım var ol dost için kurban eyleyesim gelir

Aceb şürıde bülbülüm dün-ü gün kılarım zarı
Dost bahçesine güllerin daim yaylayasım gelir

Pervane gibi bi karar yarin cemali şem'ine
Düşüp tutuşuban her dem yanıp parlayasım gelir

Mansur gibi hayran-u mest anın vahdet deryasını
Enel'I-Hak demini urup girip boylayasım gelir

Eşrefoğlu Rumi aydır maksudum Allah derdidir
Bir dem dertsiz olunsam can ısmarlayasım gelir

Gözün aç imdi uyan
Tevbeye gel tevbeye
Gaflet uykusuna kan
Tevbeye gel tevbeye

Nice bir nefs arzusu
Nice dünya kaygusu
ya nice nice isyan
Tevbeye gel tevbeye

Ey dünyayı cem'eden
Sonra koyuban giden
Olmadın sen peşiman
Tevbeye gel tevbeye

Verme dünyaya gönül
Nefsi ko Hakk'a ol kul
Tab ziyanı assı sen
Tevbeye gel tevbeye

Ne yatarsın tururu
Korku çoktur ilerü
Nagah göçer karüban
Tevbeye gel tevbeye

Gelenler kamu gitti
Sevdiğini terk itti
Girdiler kabre uryan
Tevbeye gel tevbeye

Dervişliğin yoluna
Aşk ile geldin ise
Geç bitmez endişeden
Tevbeye gel tevbeye

Eşrefoğlu Rumi sen
Nefsine ver tevbeyi
Nefsin eyle müslüman
Tevbeye gel tevbeye

Hakk'ı sev Hak sevenlerden tolundurmaz cemalini
Veli sevmeyene hergiz tadırmaz vasl-ı balını
Budur bil adet-i Mevla sevmez sevmeyeni asla
Kovar kurb-imcivarından eder buğ'd u azabını
Tamu odundan artuktur anın ayrılığı odu
Yanmasın kimesne oda bu ayrılık firakını
Bana ansız gerekmez cen bana ansız ne din iman
Cemal-i kabesin buldum iden hoş bir tavafını
Bana iman ü din oldur sevem hem ben anı kamil
Ki kıble edinem daim anın zülf-i siyahını
Bu akl u bu gönül bu can bu mal u mülk bu hanüman
Kamusunu verdim aldım anın aşkı belasını
Bana ne ilm ü ne fetva bana ne zühd ü ne takva
Beni şüride vü şeyda içirdi aşkı camını
İçip camını mest oldum "Enelhak" demini urdum
Ne beni ne anı bildim veremezem nişanını
Ki ondan yine bir camı dolu sundu ve içirdi
Beni bir sahva çıkardı ki aldan seçtim alını
Şarab-ı safi içildi alından alı seçildi
Yüzünden burka açıldı ayan eyledi razını
Bu razı ol bilir kim aşk anı mahv u fena kıldı
Fenasız ömre erişti bulup Dost'un bekasını
Bu Eşrefoğlu Rumi'nin sözün arif bilür arif
Ne bilsün değme bir nadan bu uşşakın kelamını

Hakkı, batılı tanı!
Tevbeye gel, tevbeye!
Ateşte yakma canı!
Tevbeye gel, tevbeye!

Hain nefsine tapan,
Helale haram katan,
Yaratanından utan!
Tevbeye gel, tevbeye!

Ölmeden önce uyan!
Yalnız Mevla’ya dayan!
Hakkın rengine boyan!
Tevbeye gel, tevbeye!

Nefsin ile dost olma!
Mazlum âhını alma!
Tevbeden geri kalma!
Tevbeye gel, tevbeye!

İstiyorsan felahı,
Unutma hiç Allah’ı!
Bırakıp her günahı,
Tevbeye gel, tevbeye!

Kimse sevmez tembeli,
Kötülükten çek eli!
Esmeden ölüm yeli!
Tevbeye gel, tevbeye!

Kalbin henüz atarken,
El ve ayak tutarken,
Otururken, yatarken,
Tevbeye gel, tevbeye!

Göçer bu dünya, kalmaz,
Ömür payidar olmaz,
Gafiller öğüt almaz,
Tevbeye gel, tevbeye!

İyi değil şişmanlık,
Nefsine et düşmanlık,
Faydasız son pişmanlık,
Tevbeye gel, tevbeye!

Düşün nedir zararın!
Tevbe suyuyla arın!
Deme bugün ve yarın!
Tevbeye gel, tevbeye!

Gözün aç, artık uyan!
Tevbe adını duyan,
Hak yoluna baş koyan,
Tevbeye gel, tevbeye!

Gelenler çekip gitti,
Sevdiğini terk etti,
Sanma ki, her şey bitti,
Tevbeye gel tevbeye!

Derdini ele dökme!
Başını öyle dikme!
Eşrefoğlu gecikme!
Tevbeye gel, tevbeye!

Haktan utan olma asi
Gel ikrar eylegil ere
Er dediğim Tanrı hası
Gel ikrar eylegil ere

Zinhar erden olma ırak
Sekiz uçmak ere durak
Etmeyesin yarın firak
Gel ikrar eylegil ere

Er gönlü dolu Hak nuru
Ere müştak uçmak huri
Ko ol münkir-i tekbiri
Gel ikrar eylegil ere

Erdir ol Hazret'e varan
Didarını şeksiz gören
Yüklülere meded iren
Gel ikrar eylegil ere

Erenleri kim sevmeye
Tamu dibinde kaynaya
Kimse şefaat kılmaya
Gel ikrar eylegil ere

Er ilter seni cennete
Hem ulaştırır rahmete
Uğramayasın mihnete
Gel ikrar eylegil ere

Aldınsa erenler elin
Doğru vardın ise yolun
Gir uçmak içine salın
Gel ikrar eylegil ere

Eşrefoğlu Rumi nola
Erenler yolunda ola
Kan bahası didar ola
Gel ikrar eylegil ere

Gerçeklere budur nişan
Gerçek anmaz can ü cihan
Hak'tan ister isen iman
Gel ikrar eylegilere

Halktan el etek çektim,
Nice gözyaşları döktüm,
Varıp çürük tohum ektim,
Ne olacak benim hâlim?

Aşk ateşi vurdu cana,
Pervane ateşte yana,
Sığmıyorum şu cihana,
Ne olacak benim hâlim?

Terk edeyim beni benden,
Geçip bu can ile tenden,
Yüce Rabbim imdat senden,
Ne olacak benim hâlim?

Gel Eşrefoğlu bilesin,
Dost dergahına gelesin,
Ölmeden önce ölesin,
Ne olacak benim hâlim?

Hep fesad işlerime
Estağfirullah tevbe
Yaman teşvişlerime
Estağfirullah tevbe
Gözümün baktığına
Gönlümün aktığına
Kulağım çaktığına
Estağfirullah tevbe
Dilimin gıybetine
Nefsimin lezzetine
Hep azam lezzetine
Estağfirullah tevbe
Bildim suçumu bildim
Döndüm Çalabım tuttum
Geldim kapına geldim
Estağfirullah tevbe
Benden suçumu sorma
Ayıbım yüzüme urma
Mahrum beni döndürme
Estağfirullah tevbe
Settarül'uyub sensin
Gaffar üz zünub sensin
Fettah ül kulub sensin
Estağfirullah tevbe
Gerçi kim günahım çok
Rahmetin dahi artuk
Asine kapun açık
Estağfirullah tevbe
Nefs bendine tutuldum
Şeytana esir oldum
Her hata kim ben kıldım
Estağfirullah tevbe
Eşrefoğlu Rumi'nin
Şol çok günahlarının
Kefaretidir anın
Estağfirullah tevbe
Tevbeyi tacil edin
Gelin cennete gidin
Ey müminler siz edin
Estağfirullah tevbe
Arzu yılanlarının
Canları soktuğunun
Tiryaki ol ağunun
Estağfirullah tevbe

Her kim der ise daim
La ilahe illallah
Gönlünde dura kaim
La ilahe illallah

Endişesi Hak ola
Gönlü nur ile dola
Mahşeredek dey'gele
La ilahe illallah

Şu dem ki göçe canı
La havfı ola şanı
Çürütmeye hiç teni
La ilahe illallah

Aldatamaya şeytan
Munisi ola Rahman
Hem kurterıser iman
La ilahe illallah

Ol gün ki kare yüzler
Hem söylemeye sözler
Hoş hüccet olup söyler
La ilahe illallah

Var Eşrefoğlu Rumi
Terk etme bu kelamı
Değil aleddevamı
La ilahe illallah

Cehd eyle masivayı
Tarih edergör gönülden
Tevhide can u dilden
La ilahe illallah

Her kim diyorsa daim,
La ilahe illallah...
Gönlünde dura kaim,
La ilahe illallah...

Endişesi Hak ola,
Gönlü hep nurla dola,
Azık olmalı yola,
La ilahe illallah...

Yabanda koymaz seni,
Ateşe kıymaz seni,
Çürütmez asla teni,
La ilahe illallah...

Unutma hiç Rahmanı!
Kov bununla şeytanı!
Gel tazele imanı!
La ilahe illallah...

Kararır o gün yüzler,
Hem söylemeye sözler,
Hoş hüccet olup söyler,
La ilahe illallah...

Bırakma asla elden!
Düşürme sakın dilden!
Söyle canıgönülden!
La ilahe illallah...

Gel Eşrefoğlu Rumi,
Yay herkese selamı!
Terk etme bu kelamı!
La ilahe illallah...

Her kime kim şule bıraktı bu aşk
Aleme düpdüz anı çaktı aşk
Atlası çıkardı giydirdi palas
Tahtlarından şahları yıktı bu aşk
İki alemde gönül bağlamadı
Her kimin kim gönlüne aktı bu aşk
Yazılarda Mecnun'u hayran kodu
Leyli'ye çün bir nazar kıldı bu aşk
Hem de oldu bir nefes Mansur ile
Boynuna urganını taktı bu aşk
Harut'u Marut'u indirdi yere
Zühreyi aldı göğe çıktı bu aşk
Nicelere bağladı zünnarını
Zühd harmanını oda yaktı bu aşk
Eşrefoğlu Rumi aşka pek yapış
Çün sana da geldi yolaktı bu aşk

Kanaat et, sabır ile çık yola!
Kanaat edenler, hazine bula.

Sabr eden kulunu, Rabbimiz sever,
Kur’an-ı kerimde, onları över.

Sabreden kolayca, murada erer,
Çok kimseden önce, cennete girer.

Sabredenin ecri, hesapsız olur,
Sabreden çok geçmez, gerçeği bulur.

Günahtan kaçıp sabreden kişi,
Ahirette kolaylaşır her işi.

Kim ibadet zahmetine sabreder,
Sorgusuz sualsiz, cennete gider.

Kim ki sabreyleye kızdığı zaman,
Kuvvetlenir, parlar ondaki iman.

Kim yoğa sabrede, varını vere,
Ahirette pek çok karşılık göre.

Sabırla düşmana zafer bulunur,
Kısa bir zamanda çok yol alınır.

Ya İlahi, Eşrefoğlu Rumi’ye,
Sen güzel sabır ver, aşkına doya!

Kararı kalmadı canın
Nidem pes azm-i yar idem
Yıkam bünyadını nefsin
Dağıtam tar u mar idem

Düşem derdine ol yarin
Uram terkine ağyarın
Visaline bu hicranın
Ola bin can isar idem

Tasarrufdan elim çekem
Varam bir kuşede çökem
Dün ü gün gözyaşı dökem
İşim ah ile zar idem

Bana aşk oldu çün hadi
Gönülde urdu bünyadı
Koyam bu ehl ü evladı
Beni aşka uyar idem

Nice gurbet nice firkat
Nice bu halk ile ülfet
Bulamadım beni halvet
Ki bu derde timar idem

Uram aşk odunu cana
Nite ki yane pervane
Olam şöyle ki divane
Melamet ihtiyar idem

Belasın nuş idem aşkın
Sadasın guş idem Dost'un
İrem şahin varam Şahın
Cemalini şikar idem

Teallük katidem benden
Geçem bu can ile tenden
Tevelli çün gele andan
Benim nem var ki var idem

Var Eşrefoğlu Rumi var
Öligör ölmeden zinhar
Bu derde bu olur timar
Ki daim derd-i yar idem

Kendi tatlı canına,
Nefsin hain yoldaştır.
Sakın nefsine uyma!
O dönektir, kalleştir.

Kötü yola iletir,
Küfrü, iman gösterir,
Ateşe çekiverir,
Yol kesen arkadaştır.

Kim ki, uyar nefsine,
Yazık eder kendine,
Uymayanlar nefsine,
Bil ki devletli baştır.

Hak rızasından kaçar,
Çirkin yollarda uçar,
Durmaz kötülük saçar,
Bulunmaz bir serkeştir.

Nefsin, ölümü anmaz,
Ne söylesen uyanmaz,
Öğütlerden anlamaz,
Sanki katı bir taştır.

Bağla nefis itini!
Yemesin halk etini,
Gizleme hayretini,
Deme nefsim yavaştır.

Bu Eşrefoğlu Rumi,
Nefsini öldüreli,
Ruhunu güldüreli,
Savaşları yavaştır.

Kim ki Dost yolunda terk-i can ider
Dost ana didarını ihsan ider

Kim bu fani dünyayı terk eylese
Dost ebed mülke anı sultan ider

Dost için nefse murad vermeyene
Dost sekiz uçmağını erzan ider

Dost elinden cam-ı aşkı nuş iden
Sırr-ı maşuku nite pinhan ider

Akıbet Mansurleyin esrük delü
Ol "Enelhak" darını seyran ider

Can verenler kan baha didar alur
Sanma bu pazarı her bican ider

Eşrefoğlu Rumi can terk ideli
Her nefes Dost iline cevlan ider

Koyup ağyarı sen gel yarı gözle
Gönül verme fenaya varı gözle

Cihanda lokma için gussa çekme
Yedirme nefsine murdarı gözle

Kanaat zenciriyle nefsin itin
Ki bağla yırtmasın deyyarı gözle

Gurab-ı nefse uyup cife koma
Bulup can bülbülün gülzarı gözle

Bu taşra halk ile pazarı terk et
Gönül şehrine gir esrarı gözle

Sakın Bağdad'ını uğrulamasın
Heva ile bu nefs ayyarı gözle

Ezelden Hak ile vade edüp sen
Hakk'a tap gayrı ko ikrarı gözle

Derip devşirme koyup gideceksin
Ne aldı gitti gidenleri gözle

Be derbendi geç Eşrefoğlu Rumi
Eriş kafileye saları gözle

Durugel karüban göçtü uyuma
Yabanda kaldı usanları gözle

Mevla'yı seviyorum,
Bu canımdan ileri...
Kalbimle görüyorum,
Bu gözümden ileri...

Ben kul idim o Sultan,
Henüz yokken ins ü can,
Okurdu türlü lisan,
Bu dilimden ileri...

İlk o mu sevdi beni,
Yoksa tersi mi idi?
O beni sevmiş idi,
Bu sevgiden ileri...

Sevdi beni, yarattı,
Aşkı ile donattı,
Aldı bu gönlü gitti,
Şu gönlümden ileri...

Aşkla kaynadım taştım,
Yanıp gurbete düştüm,
Nice gözyaşı saçtım,
Bu yaşımdan ileri...

Kalkmaz gözümden perde,
Derman bulunmaz derde,
Bir dert yoktur âlemde,
Bu derdimden ileri...

Derdim asla gitmedi,
İlaçlar kâr etmedi,
Hiç kimse ah etmedi,
Bu âhımdan ileri...

Âşıklar çıkıp geldi,
İşte nişan bu dedi,
Kimse nişan vermedi,
Nişanımdan ileri...

Eşrefoğlu Rumi'yim,
Dosttan haber vereyim,
Yoktur haber göreyim,
Haberimden ileri...

Ne olayım derviş olsam
Hoş yürüsem dervişane
Terk eylesem kibr ü kini
Yüz sürüsem irişene
Kande baksam Dost'u görsem
Daim Dost'tan haber versem
Dost Dost deyu Dost'a ersem
Gelip Dost'u soruşane
Döksem gözlerin yaşını
Artırsam bağrım başını
Bıraksam dünya işini
Azm etsem ol binişane
Kosam nefsin çirkin huyun
Hiç vermesem nefse boyun
Aşk içinde erkan ayın
Budur Dost'a gidişene
Şeyh elinden giysem kisvet
Nefs elinden kılsam feryat
Aşk elinden versem şerbet
Yanubanı tutuşane
Eşrefoğlu Rumi söyler
İle şara haber eyler
Kim ki dost'u görmek diler
Varsın Dost'a bilişene

Nefsi zindan eylegil daim riyazethanede
Kim halas olup gidesin sen dahi ol hanade

Tak riyazet zencirin boynuna nefsin aşk ile
Ta ki nefsin devlerin getiresin imane de

Bend edip nefsi bırak açlık susuzluk çahına
Zikr kılıcın ele al gir yola merdane de

Evliya vü enbiya Hak yola böyle girdiler
Nefslerin kahrettiler kıydılar hem cane de

Çünkü cane kıydılar külli hevesden geçtiler
La mekandan da ileri gittiler seyrane de

Bend edip salmaz isen nefsi raiyazet çahına
Sen anın bendindesin hiç düşmegil gümane de

Kim ki nefsi bağlayıp kılmadı kendüye muti
Nefse firkatte giriftar oldu ol şeytane de

Nefs-i emmare diler emrinde daim olasın
Hiç itaat etmeyesin ol yüce Sultan'e de

Eşrefoğlu Rumi kim nefsi müselman ettiyse
Mürşid-i hadi olur cinne hem insane de

Ol zaman kim ben ol Dost'tan ayrı düştüm oldum ırak
Hasret ü derd ü ah ile çok ağladım tuttum firak
İstedim yedi iklimi ne Rum'u kodum ne Şam'ı
Gezdim yürüdüm temamı başım açık yalın ayak
Yer mi kodum istemedik adem mi kodum sormaduk
Aç ve susuz halvetlede zari kılur idim yavlak
Kimse halim bilmez idi derde derman kılmaz idi
Derdim kime söyler isem der idi bana ahmak
Derdim benim ol yar idi alem bana ağyar idi
Gözüm yaşı revan olup akardı sanki bir ırmak
Derdim bulam mı ben anı komuştum ortaya canı
Her kim görür ise beni delidür der idi mutlak
Ne uslu ne delü idim ne diri ne ölü idim
Dost fikriyle dolu idim endişem Dost idi ancak
Dost Dost deyu gider idim Dost kandedir sorar idim
Dost haberin verenlere iderdim yüzümü toprak
İsteyürek buldum eri gerçek ere sordum yari
Didi yeter ettin zari Dost sendedir sen sana bak
Yürü halvet eyle seni senden zerre koma seni
Senden gidericek seni Dost sende edüben durak
Tutdum ol erin sözünü çevirdim benden yüzümü
İzledim kendi özümü benden bana göründü Hak

Gördüm alem Dost'tan dolu geldi bana der ol ulu
Var imdü sen şimden gerü sen ben defterin oda yak
Yaktım oda defterleri terk ettim ol tertipleri
Gördüm ki key hicap imiş aşıklara bu kara ak
Geçtim bu akdan karadan ikiliği sürdüm aradan
Birliğe yetdüm Dost ile birlikte okudum sebak
Eşrefoğlu Rumi gibi bu yola gerçek isen
Ta aşıklar arasında sana da dirler sadak
Bilesin bu muammayı yermeyesin yoksul bayı
Bir bakasın hass'a amma'a tutmayasın kimseye tak

Razıyem derdine yarin men şikayeti itmezem
Kendi halim söylerem gayri hikayet itmezem

Derd ü mihnet yoldaşımdır bu yola azm ideli
Dost belasından başım bir dem selamet itmezem

Her ne kim Dost'tan gelir sabir ü şakir durmuşam
Aşıkam derdim yeter özge feraset itmezem

Niceler yarin visaline irişmeğe iver
Çün iradet Dost elinde ben acalet itmezem

Aşk ile bilişeli illetle kılmadum amel
Cennet ü hur u kusur için ibadet itmezem

Her ne kim işledüm ise bigaraz işlemişem
Bendeyem tacir değilem ben ticaret itmezem

Geçüben assı ziyandan laubali giderem
Dost'a gider çün gönül gayra delalet itmezem

Dost önünde nefs ile dün ü günü cenk iderem
Nefsim ile dost olup Dost'a adavet itmezem

Dost bana nefsini kahreyle berü gel didi çün
Nefsimi kahreylerem hergiz inayet itmezem

Dost yolun göstermedin bildim ki benlikmiş bana
Benlik evin yıktım u yaktım imaret itmezem

Korku kaygu ar u namus olmaya aşıklara
Dost için baş oynaram vehm ü hayalet itmezem

Aydurem aşıklara aşktan haber şimden geru
Aşikare gün gibi gizli işaret itmezem

Söyle Eşrefoğlu Rumi derdini aşıklara
Dime kim ben gizlerem aşkı melamet itmezem

Safa ister isen terk et safayı
Vefa ister isen ko bi vefayı
Mahabbet şerbetin bir zerre içir
Ki hasta gönlüne bula şifayı
Bugün bu nefs muradın terk edersen
Yarın görmeyesin hergiz cefayı
Kuru ekmeğe doyurmadı nefsin
İşittin Hak habibi Mustafa'yı
Doyurma nefsini türlü taamla
Muhammed yer idi yavan gücayı
Tenini bezeme türlü don ile
Resul giydi müdam eski abayı
Sen ümmetsin uyuma gaflet ile
Ol ihya eder idi her geceyi
Sözün sanadır Eşrefoğlu Rumi
Sakın dünyaya uydurma hevayı
İde gör nefsine zecri kayurma
Ölümden öndin ölüp bul bekayı

Sefa ister isen, terk et sefayı,
Vefa ister isen, koy bi-vefayı.

Muhabbet şerbetin bir zerre içir,
Hastalanmış gönlün bulsun şifayı.

Bugün hain nefse uymazsan eğer,
Yarın görmeyesin asla cefayı.

Eşrefoğlu Rumi sanadır sözüm,
Uy hakkın emrine bırak hevayı.

Sen cananı istersen,
Kendi canından vazgeç!
Yaratanı dilersen,
İki cihandan vazgeç!

Bu meydana girdiysen,
Nefs boynunu vurduysan,
Kibri kini sürdüysen,
Dostla düşmandan vazgeç!

Aşk şerbeti içtiysen,
Can gözünü açtıysan,
Haramlardan kaçtıysan,
Zarar ziyandan vazgeç!

Gafletini yendiysen,
Fesat işten döndüysen,
Dost yanına indiysen,
Tertip düzenden vazgeç!

Mevtten önce öldüysen,
Gerçekleri bildiysen,
Baş koymaya geldiysen,
Şöhret ve şandan vazgeç!

Pîrin ile gittiysen,
Dünyayı terk ettiysen,
Hak sözü işittiysen,
Bâtıl sözünden vazgeç!

Eşrefoğlu Rumi sen,
Hakikati istersen,
Uzaklaş cümlesinden,
Fâni dünyadan vazgeç!

Seni sen yavı kıl kulli
Dilersen bulasın anı
Muhal olur anı bulmak
Tetirmeyince sen seni
Bikülli varını terk et
Gedersen ana sensiz gir
Bu yolun pasbanı çok
Geçirmez sen ben olanı
Ana ermeğe can vermek
Gerek iki cihan olmaz
Ezelden böyle kalmıştır
Bu yolun ayin erkanı
Anı bulmak dilersen var
Öligör ölmeden zinhar
Ecelsiz ölmeyince bil
Kimesne bulmaz ol hanı
Harab et yık makamını
Değiş adını sanını
Sana bir göz açıla kim
Göresin şah u sultanı
Eğerçi senden ol ali
Anın senden gider yolu
Seni bil sen seni bil ta
Bilesin ol yüce canı
Seni sen ten ü can sanma
Ya akl u nefs gönül sanma
Ya ademdir deme değme
Beşer surette hayvanı
Var Eşrefoğlu Rumi sen
Seni ko Dost'a git Dost'a
Bu varlıktan fena olgıl
Dilersen bulasın anı

Seni seven aşıkların
Gözü yaşı dinmez imiş
Seni maksud edinenler
Dünya ahret anmaz imiş

Gönlün sana verenlerin
Eli sana erenlerin
Gözü seni görenlerin
Devranları dönmez imiş

Ölmez imiş aşık canı
Hiç çürümez imiş teni
Aşk her kimi kıldı fani
Ana zeval ermez imiş

Aşkına düşen canların
Yoluna ateş verenlerin
Aşka bülbül olanların
Kimse dilin bilmez imiş

Aşkın ile bilişenler
Senin ile buluşanlar
Sen maşuka erişenler
Ezel ebed olmaz imiş

Eşrefoğu Rumi senin
Yansın aşkın odun canın
Aşk oduna yanmıyanın
Kalbi safi olmaz imiş

Seni seven âşıkların,
Gözyaşı diner mi hiç?
Seni maksut edinenler,
Dünya ahret, anar mı hiç?

Ölmez elbet âşık canı,
Çürümezmiş onun teni,
Aşk kimi kılmışsa fani,
Ona zeval erer mi hiç?

Sana gönül verenlerin,
Eli sana erenlerin,
Gözü seni görenlerin,
Devranları döner mi hiç?

Aşkına düşen canların,
Yoluna baş koyanların,
Aşk bülbülü olanların,
Kimse dilin bilir mi hiç?

Kim gerçekten sever seni,
Yoluna kor tatlı canı,
İstemez iki cihanı,
Gayriye aldanır mı hiç?

Aşk tadına alışanlar,
Seher vakti buluşanlar,
Mâşukuna ulaşanlar,
Bir daha ayrılır mı hiç?

Doğru yola gelen kişi,
Mevlâsını seven kişi,
Hak uğruna ölen kişi,
Mala cana kanar mı hiç?

Leyla’sını görenlerin,
Mecnunluğa erenlerin,
Hakka gönül verenlerin,
Halini el bilir mi hiç?

Eşrefoğlu der ki aman,
Yansın aşk ateşine can,
Aşk ateşine yanmayan,
Kalbi temiz olur mu hiç?

Tek ben değil seven seni,
Cümle âlem seni sever.
Her köşede binlercesi,
Yoluna can vermek ister.

Ben kimim seni seveyim,
Yoluna canım vereyim,
Nicesini ben göreyim,
Çok zavallı boyun eğer.

Varın sorun kâmil ere,
Var mıdır bu derde çare,
Hiç olur mu dosta, ere,
Düşmanıyla sohbet eder.

Âşık nefsine uymadı,
Canını verdi doymadı,
Kim ki, canına kıymadı,
Bilin yalan dava eder.

Durmaz akar, gözden yaşı,
Perişandır, ağrır başı,
Feryat, figan olur işi,
Kimse bilmez nere gider.

Eşrefoğlu bakma yaşa!
Ömür geçip gitti boşa,
Hazırlığı yoktur kışa,
Nefsin hevâsını güder.

Tevhid ehli doğru gider cennete,
Yolda kalmaz, uğramaz hiç mihnete.

Bunlar Hakkın sevdiği kuldur,
Sayısız nimetler verdiği kuldur.

Tevhid ehli olan Hakla bilişir,
İşinde gücünde Hakla buluşur.

Bu tevhid ehlidir, sevip sevilen,
Din kitaplarında çokça övülen.

Bu tevhid ehlidir, hak yolda giden,
Mübarek tevhidden kaçarsın, neden?

Kim halktan kesilir, Hakka ulaşır,
Hakkı bırakanlar, halkla dalaşır.

Tevhid olur, bütün dertlere deva,
Tevhidden gayrisi, hep nefs-i heva.

Eşrefoğlu Rumi, yüz çevir halktan,
İsteğini bekle Cenab-ı Hak’tan!

Tevhidi terk etme sakın ey aziz!
Tevhid için gönlüne eyle temiz!

Her kimin tevhidi yoksa canı yok,
Canı ne ola ki onun imanı yok.

Tevhid eden diller kolay yanılmaz,
Günahkâr olsa da ateşte kalmaz.

Tevhid eden dile Hak tanık ola,
Tevhid eden gözler uyanık ola.

Tevhid edeni cehennem yakmaz,
Zebani boynuna zincirler takmaz.

Tevhid edenden kaçar şeytan-ı lain,
Tevhid eden olur şeytandan emin.

Ancak tevhid ehli doğru gidendir,
Tevhidsiz olanlar, eğri gidendir.

Tevhid yoksa boştur, bozuktur temel,
Yer gök ehli kadar kılsa da amel.

Tevhidini muhkem eyle, elde sen!
Tevhidi söyleme sade dilde sen!

Muhkem olmak diler isen tevhidin,
Tevhidi kendine muhkem ders edin!

Tevhidin muhkemse bulursun Hakkı,
Tevhidin yok ise olursun şakî.

Kimi söyler sadece tevhid adı,
Canı bilmez nicedir tevhid tadı.

Tevhid düşmanları gayet azgın olur,
Sanki leş yiyen bir kuzgun olur.

Eşrefoğlu Rumi’nin sen ey Ganî,
Can içinde muhkem et tevhidini!

Toplanmış dervişleri,
Çok sevdiğim pirimin.
Hikmetlidir işleri,
Çok sevdiğim pirimin.

Elim verdim eline,
Sağlık olsun diline,
Canlar feda yoluna,
Çok sevdiğim pirimin.

Bahçesinin gülüyüm,
Bağının bülbülüyüm,
Ben yanında ölüyüm,
Çok sevdiğim pirimin.

İnkâr eden Sultanı,
Mürşid eder şeytanı,
Aslı onun Geylani,
Çok sevdiğim pirimin.

Halden anlayan kişi!
Bırakmalı boş işi!
Asla yanmaz dervişi,
Çok sevdiğim pirimin.

Veriyorum haberi,
Evliyanın rehberi,
Odur sadıklar eri,
Çok sevdiğim pirimin.

Hak katında uludur,
İki cihan doludur,
Eşrefoğlu kuludur,
Çok sevdiğim pirimin.

Ey hevâsına tapan,
Tövbeye gel, tövbeye,
Hakka tap, Haktan utan,
Tövbeye gel, tövbeye.
2
Nice nefse uyasın,
Nice dünyâ kovasın,
Vakt ola usanasın,
Tövbeye gel, tövbeye.
3
Nice beslersin teni,
Yılan çıyan yer anı,
Ko teni, besle cânı,
Tövbeye gel, tövbeye.
4
Sen dünyâ-perest oldun,
Nefsin ile dost oldun,
Sanma dirisin, öldün,
Tövbeye gel, tövbeye.
5
Sen teni, sandın seni,
Bilmedin senden teni,
Odlara yaktın cânı,
Tövbeye gel, tövbeye.
6
Gör bu müvekkelleri,
Yazarlar hayrı, şerri,
Günâhtan gel sen beri,
Tövbeye gel, tövbeye.
7
Ey miskin Âdemoğlu,
Usan tutma âlemi,
Esmeden ölüm yeli,
Tövbeye gel, tövbeye
8
Ölüm gelecek nâçar,
Dilin tadını şeşer,
Erken işini başar,
Tövbeye gel, tövbeye.
9
Göçer bu dünyâ kalmaz.
Ömür pâyidâr olmaz,
Son pişman, assı kılmaz
Tövbeye gel, tövbeye.
10
Tövbe suyuyla arın,
Deme gel bugün yârın,
Göresin Hak dîdârın,
Tövbeye gel, tövbeye.
11
Eşrefoğlu Rûmî sen,
Tövbe kıl erken uyan,
Olma yolunda yayan,
Tövbeye gel, tövbeye.

Uyku gafletine hiç mağrur olma!
Sabahlara kadar uyuyup kalma!

Kıymetli ömrümüz, yele verilmez,
Gizli haberler ele verilmez.

Teheccüde kalkar sayısız erler,
Değerlenir böyle nice seherler.

Eşrefoğlu Rumi der, hem yatarsın,
Hem âşığım diye hava atarsın.

Verme gönül bu dünyaya!
Dünya sana kalmaz elbet.
Dünya seven dost katına,
Yüz akıyla çıkmaz elbet.

Kimde böyle sevgi ola,
Benzer o ağılı bala,
Ağısını bilen bala,
Parmağını banmaz elbet.

Bu dünyanın yok kararı,
Cana dokunur zararı,
Var sananlar bir yararı,
Kendini sakınmaz elbet.

Resulullah Hak habibi,
Bu dünyaya cife dedi,
Murdar cifenin sahibi,
Cifeye aldanmaz elbet.

Ey Eşrefoğlu Rumi sen,
Eğer şaha mahrem isen,
Gözüne şu iki cihan,
Zerre kadar gelmez elbet.

Yakar beni aşkın derdi,
Sığmıyorum bu cihana.
Değdi cana aşk ateşi,
Sonsuza dek durmaz yana.

Yanmak bir müjdedir bana,
Canımı koydum yoluna,
Bu ticaretim bambaşka,
Erişmez asla hüsrana.

Aşk ateşi seni yaksın,
Dumanın göklere çıksın,
Eğer olsa yüz bin canın,
Feda edesin canana!

Allah adını anmayan,
Aşk ateşine yanmayan,
Ömür boyu uyanmayan,
Yazılır adı hayvana.

Bu aşk tüccarı daima,
Gider aşkın diyarına,
Varıp aşkın pazarına,
Verir bin canı bir cana.

Ey âşıklar, ey sâdıklar,
Ey sarhoşlar, ey ayıklar,
Durmadan aşkı sayıklar,
Girmiş olan bu meydana.

Hak aşkıyla yanmadıkça,
Eşrefoğlu Rumi asla,
Vasıl olmazsan Hakk’a,
Yazılmaz adın insana.

Yine aşk elçisi geldi erişti
Yine aşk kadehin can dolu içti
Yine cuş eyledi canımda aşkın
Yine mevc urdu dürler taşra saçtı
Yine Mansur'layın hayran u mestiz
"Enel Hak" sırrını bu halka açtı
Yine ismim tılısımın bozdu aşkın
Yine canım kuşu pervaze uçtu
Yine canım hüması şahin var
Şikarın lamekana sürdü geçti
Mekansız lamekanda seyrederken
Nişansız binişan saydına düştü
Yine bu Eşrefoğlu Rumi yine
Buluştu dost'a canın saç u saçtı

Yine bu dertli gönül
Kaynadı taşa geldi
Aşk denizinin mevci
Başımdan aşa geldi

Sabrım kararım gitti
Aşk sırrımı faş etti
Ben dahi diyem şunu
Kim garib başa geldi

Ol benim gönlüm alan
Canıma canan olan
Hem beni deli kılan
Önüme düşe geldi

Ansızın olımazam
Buldum ayrılamazam
Ansız bu aklım bilmem
Tedbirim şaşa geldi

Siz şöyle sanmanuz kim
Ben şimdi aşık oldum
Canım ezel gününde
Aşka ulaşa geldi

"Kalü bela" denmeden
"Elest"den ileriden
Türlü mihnete aşık
Anda dolaşa geldi

Şol ben aşıkım diyen
Ol yalan dava kılan
Nefse dileğin veren
Bana temaşa geldi

Aşık hu nefse yagı
Nefsin kovarın sağı
Nefs ile aşık canı
Bunda savaşa geldi

Derd ü bela gözgüsün
Gözlerken dünün günün
Dost yüzüne can gözü
Ansızın tuşa geldi

Gerçi kim nihan geldi
Can gözü iyan gördü
Münkir münafık sandı
Ta'birli düşe geldi

Eşrefoğlu Rumi'nin
Varlığı hepsi senin
Her ne kim senden geldi
Canıma hoşa geldi

Yine canım diöağına erişti ol lezzet-i Dost
İki cihan gerekmez çün ele girmez fırsat-ı Dost
Bana işbu müddeiler nice ta'n ederse etsin
Hele şimdi hasıl oldu bana bunda vuslat-ı Dost
Ne yerekim bakar isem gözüme görünen oldur
Gelsin ol diyen ki yoktur bugün bunda rüyet-i Dost
Basiret gözünü açsın hakikat nazarla baksın
Görsün ol ki nice dolmuş cihana delalet-i Dost
Eşrefoğlu Rumi sana inayet erişti Hak'dan
Yedi iklimine doldu temamet muhabbet-i Dost

Yine Dost'un kokusu geldi cane
Yine can mest olup oldu revane
Erüp aşk leşkeri taraş edüben
Yıkıp gönlüm evin kıldı virane
Beni benden giderdi kendi geldi
Kamu mülkümü aşk tuttu şehane
Verip bu akl ü canı aşkı aldım
Gözün assı erer mi bu ziyane
Din ü dünya kamusun Dost yoluna
Virem aldanmayam küfre imane
Diseler aşkı ko al ne dilersen
Diyem aşksız cihan değmez samane
Bu aşk ağır bahalı gevher olur
Ele girmedi aşk iki cihane
Bu aşkın kıymeti yokluk olur bil
Beha yetürmediler yok olane
Çü aşkın misli yok sen dahi yok ol
Ki sana aşk ola genc-i nihane
Gözüm açtı bu aşk gösterdi yolum
Bana aşk oldu mürşid-i yegane
Nikabın götürdüm gördüm cemalin
Vücud imiş nikab olan hemane
Çü aşk oduna varlık yandı külli
Dahi kalmadı ayruk hiç bahane
Deme bu razı Eşrefoğlu Rumi
Bu sırra mahrem bigane
Bulunmaz bu cihanda doğru bir yar
Aceb olmuşdürur şimdi zemane

Yüreğime şerha şerha yareler urdu bu aşk
Garet etti gönlüm ilin yağmaya urdu bu aşk
Şimdi hakim gönlümün iklimine aşktır benim
Akla nefse tene cana hükmünü sürdü bu aşk
Her sıfat kim nefsin ü aklın ruhun var idi
Tartdı Seyfullah yürüdü kamusun kırdı bu aşk
Bu gönül hücrelerini tahliye kıldı kamu
Ademiyyet noktasından sildi süpürdü bu aşk
Kendi varlığıyla külli varlığım mahv eyledi
Dost gözüyle baktı ol Dost yüzünü gördü bu aşk
Çün fena darında menlik Mansur'u berdar eyledi
Dost eşiğinde "Enelhak" nevbetin urdu bu aşk
Dün gün Eşrefoğlu Rumi derdin artar pes neden
Zahmine hod Dost elinden merhem irgördü bu aşk

Yüzünü göreli hayran olmuşam
Bilmezem ben ben mi ya sen olmuşam

Düşmüşem aşk bahrine gavvas olup
Bahr içinde gevhere kan olmuşam

Zahirde gerçi fakirem natüvan
Batında kevneyne Sultan olmuşam

Kaf ber kaf hakimem hükmeylerem
Mühr elimdedir Süleyman olmuşam

Gulgulemle yerler gökler doludur
Ben hemin dillerde destan olmuşam

Mümine ikrarı sıdk ile safa
Münkire inkar u tuğyan olmuşam

Eydün ol dertlilere gelsün beri
Kim bugün her derde derman olmuşam

Sırrımı bilmez benim ins ü melek
Sırr içinde kim ne pinhan olmuşam

Gerç kim ben Eşrefoğlu Rumi'yem
Cümlenin isteği ben olmuşam

Zahida gel aşka uy ar eyleme
Tevhidini aşkın inkar eyleme

Zerk ü hubbün evlerin eyle viran
Gönlünü ol mülke mimar eyleme

Masiva rengin gönülden sil gider
Bir gönülde hubbü tekrar eyleme

Aşk değişdür tesbih ü seccadeyi
Bundan özge dahi bazar eyleme

Derd-i yar ile yüreğin yara kıl
Derdi artur derde timar eyleme

Sırr-ı aşkı bilmez illa aşk girü
Sana aşk besdir dahi yar eyleme

Eşrefoğlu Rumi aşka yar isen
Dilde aşktan özge ezkar eyleme

Zehi bahtlu şu canlar kim
Bulur anın visalini
Zehi devketlu gözler kim
Görür anın cemalini
zehi baht u saadetler
Zehi lutf u inayetler
Zehi şad u beşaretler
Ki işitir kelamını
Zehi tuti vü kumriler
Ki vasl-ı sükkerin yirler
Didara karşu dururlar
İçip kevser şarabını
Zehi bülbüller öterler
anın didarına karşu
Zehi aşıklar okurlar
anın hüsn-i kitabını
İlahi sen müyesser kıl
Bu Eşrefoğlu Rumi'ye
Ki ol meclis-i alide
Dura kavşura elini

Çıkmayasın ersiz yola,
Yapışasın sağlam ere!
Er gerekir aciz kula,
Yapışasın sağlam ere!

Er gerekir yola rehber,
Olmalısın hep beraber,
Budur sana doğru haber,
Yapışasın sağlam ere!

Gel, gör ersiz gidenleri,
Kimi mülhid, kimi dehrî,
Kimi cebrî, ya kaderi,
Yapışasın sağlam ere!

Doğru yaşa tedbirli ol!
Ersiz Hakk’a bulunmaz yol,
İhlâs kazan, himmetle dol!
Yapışasın sağlam ere!

Talibiysen Hak yolunun,
Elini tut bir ulunun,
Sözüdür Eşrefoğlu’nun,
Yapışasın sağlam ere!

Önce Pîrin elin tuta,
Kalmaya dünya ahrete,
Düşülmeye hiç hayrete,
Bildiğini unutmalı.

Çeke bu yolun zahmetin,
Rahat bile her mihnetin,
İki cihan saadetin,
Hepsini hiçe satmalı.

Canlılar varamaz yola,
Canlı olan yolda kala,
Can terk edip dostu bula,
Canından sefer etmeli.

Der ki Eşrefoğlu Rumi,
Sevenlerin budur kârı,
Dostu için ağuları,
Bir şeker gibi yutmalı.

İster cefa ister vefa,
Kahrın da hoş lütfun da hoş.
Bir dert gönder yahut deva!
Kahrın da hoş lütfun da hoş.

Hoştur bana senden gelen,
İster hırka, ister kefen,
Ya taze gül yahut diken,
Kahrın da hoş lütfun da hoş.

Sensin ebed, sensin ezel,
Hem lütfu, hem kahrı güzel,
İster isen, bağrımı del!
Kahrın da hoş lütfun da hoş.

Ya bağ veya bostan ola,
Ya visal ya hicran ola,
İster isen zindan ola,
Kahrın da hoş lütfun da hoş.

Gelse celalinden cefa,
Yahut cemalinden vefa,
İkisi de cana safa,
Kahrın da hoş lütfun da hoş.

Anlaşılmaz nasıl iştir,
Ya gülistan ya ateştir,
Eşrefoğlu bir derviştir,
Kahrın da hoş lütfun da hoş.

Şeyhsiz varamazsın yolu
Zinhar şeyhe eriş şeyhe
Şeyhin himmetidir ali
Zinhar şeyhe eriş şeyhe

Bir şeyh edim yola rehber
İşbu yola şeyh ile var
Budur sana doğru haber
Zinhar şeyhe eriş şeyhe

Gör ol şeyhsiz gidenleri
Kimi mülhid kimi dehri
Olma sen cebri ya kaderi
Zinhar şeyhe eriş şeyhe

Hak habibi iken Resul
Şeyhsiz Hakk'a varmadı yol
Kim şeyhi yok şeytandır ol
Zinhar şeyhe eriş şeyhe

Talibiysen Hak yolunun
Var elin tut bir ulunun
Tut pendin Eşrefoğlu'nun
Zinhar şeyhe eriş şeyhe

Şular kim Dost elinden içti camı
Olar bilmedi hergiz has u ammı

Olar esrükdürür daim ayılmaz
Olar fehmeylemezler subh u şamı

Olarda din ü dünya tadbiri yok
oların fikri Hakdır vesselami

Olar varlıkların Hakk'a verüptür
Oların Hak ile daim kıyamı

Olar bilmez yecuz u la yecuzü
Olar mezheb edinmez bir imamı

Oların gönlüne Hak şöyle dolmuş
Unutulmuş iki cihan tamamı

Oların varlığın Hak şöyle almış
Hemen kalmış buların halka namı

Olara korku yok iki cihanda
Olar görmeyiser dar-ı melamı

Olar iki cihandan geçtiğiyçin
Bulara verdi Hak Dar üs selam'ı

Olar Arşı ve Kürsü bir nefeste
Gezüp seyran ederler Rum u Şam'ı

Sebeb bunlar bu yer gök durduğuna
Bu mahlukun bularınla nizamı

Buların şanına geldi Resul'e
Ki "la havfün aleyhim" Hak kelamı

Buları Eşrefoğlu Rumi'ye sor
Buları sana göstere temamı