Esmek, üflemek
V1: blow, V2: blew, V3: blown. Okunuşu: /bləʊ/. Düzensiz bir fiildir. Rüzgarın esmesi veya ağızla hava üflemek demektir. Nuans: Bir şeyi patlatmak (blow up) veya bir fırsatı kaçırmak/mahvetmek anlamlarında da çok sık kullanılır. Yaygın Kullanım: ‘blow one’s mind’ (aklını başından almak / çok şaşırtmak), ‘blow a chance’ (bir fırsatı tepmek).
❝V1: The cold wind blows from the northern mountains. (Soğuk rüzgar kuzey dağlarından eser.) | V2: The strong storm blew the old tent away. (Güçlü fırtına eski çadırı uçurdu.) | V3: All the dust has been blown away by the morning breeze. (Tüm toz sabah meltemi tarafından uçuruldu.)
Ilgili: Düzensiz Fiil exhale puff